Adultery VAMPIRE

[bunty s s]

3: ਹੋਰ ਰਾਜ਼




ਪਿਛਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ:

ਪਿਛਲੇ ਅਪਡੇਟ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕਿਰਨ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਕੇ ਗਈ ਤੇ। ਉੱਥੇ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਤੇ ਵੈਂਪਾਇਰਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਰਾਜ਼ ਪਤਾ ਚੱਲੇ। ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਵੈਂਪਾਇਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ, ਕਿਰਨ ਹੀ ਹੈ। ਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਆਖਿਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਕਿਵੇਂ ਸਾਹਿਲ ਤੇ ਕਿਰਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਹੁਣ ਅੱਗੇ…

ਕਿਰਨ ਆਪਣੇ ਲਿਵਿੰਗ ਹਾਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸੋਫੇ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਬਲੈਕ ਜੀਨ ਤੇ ਬਲੈਕ ਬ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਸਾਹਿਲ ਉਸਦੇ ਪੱਟਾਂ 'ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਿਰਨ ਸਾਹਿਲ ਦੇ ਬਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਫੇਰ ਰਹੀ ਸੀ।

ਕਿਰਨ: "ਹੁਣ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ?"

ਸਾਹਿਲ: "ਹਾਂਜੀ, ਸਵਾਲ ਤਾਂ ਹੈ।"

ਕਿਰਨ: "ਪੁੱਛੋ ਫਿਰ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਪਰ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇ ਮੇਰੀ ਮੋਮ ਮੇਰੀ ਫਿਕਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਣੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।"

ਸਾਹਿਲ ਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਉਸਦੇ ਫੇਸ 'ਤੇ ਜੋ ਪਿਆਰੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕਿਰਨ: "ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੋਗੇ।"

ਸਾਹਿਲ ਕਿਰਨ ਦੇ ਵਤੀਰੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਡਰ ਜਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਤੇ ਕਿਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀਤਾ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਝ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।

ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹਿਲ ਡਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਦ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਹਿਲ ਦੇ ਬਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਫੇਰਦੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ... "ਸੌਰੀ ਮਾਈ ਲਵ... ਮੈਂ ਬੱਸ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਗਈ ਸੀ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਕਰੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਸੀ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਨੌਰਮਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ।"

ਕਿਰਨ: "ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਮਾਗੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ, ਕਹਿ ਲਵੋ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਬਸੈਸ਼ਨ ਹੈ। ਜੋ ਚੀਜ਼ ਮੇਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੰਦੀ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੀ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਚਾਹੋ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮੇਰੇ ਮੋਮ-ਡੈਡ ਬਹੁਤ ਮਾਡਰਨ ਨੇ, ਨਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਦ ਲਵ ਮੈਰਿਜ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਕਸੈਪਟ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।" (ਤੇ ਸਾਹਿਲ ਕਿਰਨ ਦੇ ਬਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ 'ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲਾ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਹਾਂ।')

ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਸਾਹਿਲ ਦਾ ਇੱਦਾਂ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗੇ ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਨਿਕਲਦੇ ਨੇ ਉਹ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੇ ਨੇ।

ਕਿਰਨ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹਸਬੈਂਡ ਬਣਾ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਹੀ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ।"

ਸਾਹਿਲ: (ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ) "ਹਸਬੈਂਡਡਡ... ਕੀ ਮਤਲਬ ਤੁਹਾਡਾ? ਹਸਬੈਂਡ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ?"

ਕਿਰਨ: "ਓਹ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਭੁੱਲ ਗਈ। ਤੁਸੀਂ ਡਰੋ ਨਾ, ਘਬਰਾਓ ਨਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੈਂਪਾਇਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਵਰਜਿਨ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਟਰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵੈਂਪਾਇਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਸਬੈਂਡ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਗੁਲਾਮ। ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਸਬੈਂਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਰਸਮ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ...!" ਕਿਰਨ ਅੱਗੇ ਬੋਲਦੀ-ਬੋਲਦੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਫੇਸ 'ਤੇ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਦੁਬਾਰਾ ਉੱਭਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਹਿਲ ਨੇ ਕੁਝ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਰ ਕਿਰਨ ਬੋਲਦੀ ਨਹੀਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਦੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, "ਪਲੀਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੁਣ ਲਿਆ।"

ਸਾਹਿਲ: (ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਫਿਰ ਓਹੀ ਸੀਨ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕਿਰਨ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀਂਦੇ ਦਿਸੇ ਸਨ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ 'ਤੂੰ ਸਿਓਰ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਇਸ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਸਬੈਂਡ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ?') "ਇੱਕ ਮਿੰਟ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਮੈਂ ਵਰਜਿਨ ਹਾਂ?"

ਕਿਰਨ: "ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਨਾਲੇ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਸੀ ਤੁਹਾਡਾ ਖੂਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਖੂਨ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਅਟਰੈਕਟ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਖੂਨ ਪੀ ਜਾਵਾਂ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਮਤਲਬ? ਤੇ ਖੂਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪੀਤਾ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ?"

ਕਿਰਨ: "ਹਾਂ, ਓਦੋਂ ਮੈਂ ਵੀ ਛੋਟੀ ਹੀ ਸੀ ਆਹੀ, ਕੁਝ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਣੀ ਹਾਂ ਮੈਂ। ਤੇ ਮੈਂ ਇੱਦਾਂ ਹੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕਲੀ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ। ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਾਵਰਫੁੱਲ ਖੂਨ ਦੀ ਸਮੈੱਲ ਆਈ। ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਈ। ਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਸੂਮ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ, ਓਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ 8-9 ਸਾਲ ਹੋਣੀ ਹੈ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਖੂਨ ਪੀਤਾ?"

ਕਿਰਨ: "ਨਹੀਂ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਖੂਨ ਨਹੀਂ ਪੀਤਾ ਪਰ ਓਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਮੈਂ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਸਬੈਂਡ ਕਿਉਂ ਬਣਾਇਆ? ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਗੁਲਾਮ ਵੀ ਤਾਂ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਸੀ?"

ਕਿਰਨ: "ਹਾਂ, ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਇੱਕ ਨੋਬਲ ਵੈਂਪਾਇਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਉਹ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਮੈਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੰਕਾਰ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੰਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਹਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਕਲੇਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ। ਤੇ ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਡੈਡੀ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਕਿ ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫੋਰਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਪਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਖਾਨਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲੋ, ਦੋਸਤ ਬਣੋ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਾਣੋ।' ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹਸਬੈਂਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਖਾਨਦਾਨੀ ਵੈਂਪਾਇਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਕ ਆਮ ਵੈਂਪਾਇਰ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਨਹੀਂ, ਖਾਸ ਵੈਂਪਾਇਰ ਹੋ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਕਸੈਪਟ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।"

ਸਾਹਿਲ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਦਾ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੁਝ ਸੋਚ ਵੀ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਕਿਰਨ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਸਾਹਿਲ ਸੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਕਿਰਨ: "ਸੌਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੈਂਪਾਇਰ ਵੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਵੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸੈਲਫਿਸ਼ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣਾ ਸੋਚਿਆ।" (ਕਿਰਨ ਸਾਹਿਲ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਫੇਸ 'ਤੇ ਗਿਲਟ ਤੇ ਸੈਡਨੈੱਸ ਸਾਫ਼ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ)।

ਸਾਹਿਲ: "ਹਾਂਜੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਹਜ਼ਮ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੁਣ ਕੋਈ ਆਪਸ਼ਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਚਲੋ ਇੱਕ ਗੱਲ ਵਧੀਆ ਹੋਈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਕਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਲਾਈਫ ਵੀ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਤੇ ਰਹੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਡੇ ਮੇਰੀ ਵਾਈਫ ਬਣਨ ਦੀ, ਉਹ ਗੱਲ ਵੀ ਹਜ਼ਮ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਸੋਹਣੇ, ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਸਾਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਪਾਗਲ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀ.ਐੱਫ. ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਵਾਈਫ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਯਕੀਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।"

ਕਿਰਨ ਸਾਹਿਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀ। ਤੇ ਸਾਹਿਲ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਪਣੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਗਿਲਟ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਫੇਸ 'ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਾਹਿਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਹੱਗ ਕਰਦੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।

ਕਿਰਨ: "ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਂ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ?"

ਸਾਹਿਲ: (ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ) "ਹਾਂਜੀ, ਬਹੁਤ।"

ਕਿਰਨ: "ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?"

ਸਾਹਿਲ: "ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਮੈਂ ਸੁੱਕਾ ਜਿਹਾ ਮੁੰਡਾ। ਤੇ ਦਿਖਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੁਝ ਖਾਸ ਨਹੀਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਅੰਬਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਰੀ ਪਰੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਾਗੇ ਕਾਫੀ ਜਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਚਾਰ-ਪੰਜ ਕੁੜੀਆਂ, ਦੋ-ਤਿੰਨ ਮੁੰਡੇ ਤੇ ਓਦਾਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਵੀ ਕਿੰਨੇ ਹੱਟੇ-ਕੱਟੇ। ਮੇਰੀ ਕੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਪੈਣੀ ਸੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਾਗੇ ਜਾ ਸਕੇ।"

ਕਿਰਨ: "ਪਰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹਾਂ ਨਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਾਈਫ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ?"

ਸਾਹਿਲ: "ਹਾਂ, ਕੋਈ ਪਾਗਲ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਮਨਾ ਕਰੇਗਾ ਪਰ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਪੋਜ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਜੀ.ਐੱਫ.-ਬੀ.ਐੱਫ. ਬਣਾਂਗੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਂਗੇ ਤੇ ਫਿਰ ਜੇ ਸਭ ਸਹੀ ਰਿਹਾ ਤੇ ਵਿਆਹ ਕਰਾਂਗੇ।"

ਕਿਰਨ: "ਓਹ ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਹੁਣ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਕੀ ਮਤਲਬ ਤੁਹਾਡਾ?"

ਕਿਰਨ: "ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਆਪਾਂ ਹਸਬੈਂਡ-ਵਾਈਫ ਹਾਂ ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਪਤਾ ਹੈ। ਆਪਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੀ.ਐੱਫ.-ਜੀ.ਐੱਫ. ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਨਾਲੇ ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਡਾਰਲਿੰਗ ਇੰਨਾ ਹੈਂਡਸਮ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਕੁੜੀ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਾਗਲ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਹਾਂ, ਯਾਦ ਰੱਖਿਓ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲਾਗੇ ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ ਆਪਣੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬੁਰਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਹਾਹਾਹਾ, ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੰਦਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀ.ਐੱਫ.-ਬੀ.ਐੱਫ., ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਹੰਗਾਮਾ ਹੋ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਕਿੰਨੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਤਾਂ ਦਿਲ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ, ਕਿੰਨੀਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਟਾਈਮ ਚੁੱਕਣ ਨੂੰ ਫਿਰਨਾ ਹੈ।"

ਕਿਰਨ: (ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨਾਲ) "ਤੇ ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਬੀ.ਐੱਫ. ਬਣਨ ਲਈ ਇੰਨਾ ਤਾਂ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਹੈ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ। ਪਰ ਬਾਕੀ ਪ੍ਰੌਬਲਮਸ ਵੀ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੌਲਵ ਕਰੀਏ?"

ਕਿਰਨ: "ਮੈਂ ਕਿਹਦੇ ਲਈ ਹਾਂ, ਹੁਕਮ ਕਰੋ ਪਤੀ ਦੇਵ ਜੀ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬਦਲਾਅ ਆਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦੇ-ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵਾਂ?"

ਕਿਰਨ: "ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਹੀ ਗੱਲ ਆ ?" (ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਮਾਂਡਿੰਗ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ) "....ਕੋਮਲ... ਕਮ ਹੀਅਰ।"

ਉਸੇ ਹੀ ਪਲ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਉਮਰ ਆਹੀ ਕੁਝ 18-19 ਸਾਲ ਹੋਣੀ ਹੈ। ਪਰ ਉਸਦੀ ਹਾਈਟ ਛੋਟੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਲ ਵੀ ਛੋਟੇ ਸਨ ਜੋ ਬੱਸ ਉਸਦੀ ਧੌਣ ਤੱਕ ਹੀ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇੰਜ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਕੈਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।

ਕਿਰਨ ਨੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਦਕਿ ਮੈਂ ਝਿਜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਸ਼ਰਟਲੈੱਸ ਸੀ ਤੇ ਕਿਰਨ ਵੀ ਟੌਪਲੈੱਸ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਕਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਈਡ ਤੋਂ ਹੱਗ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਕਿਰਨ ਇੱਦਾਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾ ਲਵੇਗੀ। ਤੇ ਉਪਰੋਂ ਕੋਮਲ ਦਾ ਮੈਨੂੰ ਇੱਦਾਂ ਚੈੱਕ ਆਊਟ ਕਰਨਾ ਮੈਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਕਿਰਨ: "ਕੋਮਲ, ਬਿਹੇਵ... ਮੀਟ ਮਾਈ ਹਸਬੈਂਡ ਐਂਡ ਯੋਰ ਨਿਊ ਮਾਸਟਰ ਸਾਹਿਲ ਚੌਹਾਨ।"

ਕੋਮਲ: "ਸੌਰੀ ਮਿਸ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੱਸ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮਿਸ ਨੇ ਕਿਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਗੱਲ ਤਾਂ ਮੰਨਣੀ ਪਵੇਗੀ।" (ਮੈਨੂੰ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਦੇਖ ਕੇ) "ਮੇਰੀ ਮਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੈਂਡਸਮ ਹਸਬੈਂਡ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।"

ਕਿਰਨ: "ਹਾਂ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਹੀ ਇਜ਼ ਮਾਈਨ, ਓਨਲੀ ਮਾਈਨ। ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਖਿਆਲ ਲਿਆਈ ਵੀ ਨਾ। ਸਮਝੀ?"

ਕੋਮਲ: "ਯੈੱਸ ਮਿਸ...ਹੈਲੋ ਮਾਸਟਰ, ਮਾਈਸੈਲਫ ਕੋਮਲ। ਤੇ ਮੈਂ ਮਿਸ ਕਿਰਨ ਦੀ ਪਰਸਨਲ ਮੇਡ ਹਾਂ। ਤੇ ਮੈਂ ਮਿਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਰੇਕ ਹੁਕਮ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਲਾਈਫ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਮਕਸਦ ਹੈ ਮਿਸ ਦੀ ਹਰੇਕ ਵਿਸ਼ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ ਤੇ ਇੱਕ ਪਰਫੈਕਟ ਮੇਡ ਬਣਨਾ। ਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵੀ ਹਰੇਕ ਹੁਕਮ ਮੰਨਾਂਗੀ।" (ਸੈਕਸੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨਾਲ) "ਹਰੇਕ ਹੁਕਮ।"

ਕਿਰਨ: (ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ) "ਯੂ ਫਕਿੰਗ ਸਲੱਟ। ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕਿਹਾ ਸੁਣਦਾ ਨਹੀਂ? ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਰੱਖੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਲਾ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਕੁੱਤੀਏ।"

ਸਾਹਿਲ: (ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਰਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਉਂਦੇ) "ਇੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ। ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾ।"

ਕਿਰਨ ਸਾਹਿਲ ਦੀ ਇਸ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

ਕੋਮਲ: (ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਇੱਦਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦੇ ਦੇਖ) "ਓਹੋਹੋ, ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜੰਗਲੀ ਬਿੱਲੀ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਘੰਟੀ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ।"

ਕਿਰਨ: "ਲੱਗਦਾ ਤੂੰ ਕੁੱਤੀਏ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅੱਜ ਮਰ ਕੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਹੈ।"

ਕੋਮਲ: "ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਸ ਮੈਨੂੰ ਮਾਸਟਰ ਦਾ ਸਵਾਦ ਤਾਂ ਚੱਖਣ ਦਿਓ ਮਿਸ।"

ਕਿਰਨ: (ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਬਬੂਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਹਿਲ ਉਸਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।) "ਸਾਲੀਏ ਗਸਤੀਏ ਮੇਰੇ ਘਰਵਾਲੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।"

ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਵੀ ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਬੋਲਦੀ ਹੈ... "ਮਿਸ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਨਾ ਕੋਮਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਸ਼ੀ ਇਜ਼ ਟੀਜ਼ਿੰਗ ਯੂ, ਪਲੀਜ਼ ਕਾਮ ਡਾਊਨ ਮਿਸ।"

ਕਿਰਨ: "ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ, ਇਸ ਕੁੱਤੀ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਲੈ ਜਾ ਤੇ ਇਹਨੂੰ ਕਹਿ ਅੰਜਲੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵੇ।"

ਕੋਮਲ: "ਯੈੱਸ ਮਿਸ, ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਸੌਰੀ ਮਿਸ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲਈ।"

ਤੇ ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਕੋਮਲ ਉੱਥੋਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ, ਕਿਰਨ ਤੇ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।

ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ: "ਆਈ ਥਿੰਕ ਮਿਸ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇ ਤੇ ਸਰ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਲਵੋ। ਅੰਜਲੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੋਣੀ ਹੈ।"

ਕਿਰਨ ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਸਾਡੇ ਮਗਰ-ਮਗਰ ਹੀ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਵੀ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਪੜੇ ਕੱਢ ਕੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਨਾਉਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਕਿਰਨ ਦੀ ਕਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਉਤਾਰਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਕਿਰਨ ਦੇ ਇੱਕਦਮ ਸੁਡੌਲ ਤੇ ਇੱਕਦਮ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਦੇ ਬੂਬਸ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਮੈਂ ਸਾਈਡ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਜਾਨ ਹੀ ਹਲਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੁੜੀ ਜਿਸਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁੰਡੇ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾ ਤੋਂ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ।

ਕਿਰਨ ਦੇ ਬੂਬਸ ਇੱਕਦਮ ਵਾਈਟ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਕਾ-ਹਲਕਾ ਗੁਲਾਬੀਪਨ ਵੀ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੇ ਉਪਰੋਂ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਹਲਕੇ ਗੁਲਾਬੀ ਤੇ ਭੂਰੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਕੱਢ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਵਿੱਚ ਤਣਾਅ ਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਕਿਰਨ ਦੀ ਬਲੈਕ ਜੀਨ ਖੋਲ੍ਹੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੇ ਕਿਰਨ ਦੀ ਫੈਂਸੀ ਕਾਲੀ ਪੈਂਟੀ ਸਾਹਿਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕਿਰਨ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਜਦੋਂ ਸਾਹਿਲ ਉੱਪਰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫਲਰਟਿੰਗ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਦਿੰਦੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ... "ਮਾਈ ਡਾਰਲਿੰਗ ਇਜ਼ ਗੈਟਿੰਗ ਹੌਰਨੀ। ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਦ 'ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਹੈ ਹਨੀਮੂਨ ਤੱਕ। ਹਾਂ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿੰਨਾ ਮਰਜ਼ੀ।"

ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਤਾਂ ਆਈ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਹੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰੌਬਲਮ ਨਹੀਂ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਫਿਰ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਕਿਰਨ ਦੇ ਸੰਗਮਰਮਰ ਵਾਂਗ ਤਰਾਸ਼ੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਲੈਕ ਪੈਂਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੱਭ ਰਹੇ ਸਨ। ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਸਾਹਿਲ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਪੋਲੇ ਹਨ। ਉਪਰੋਂ ਕਿਰਨ ਦੇ ਭਰੇ ਪੱਟ ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਸਾਹਿਲ ਦਾ ਦਿਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਮਸਲ ਦੇਵੇ।

ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਕਿਰਨ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਵੀ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਕਿਰਨ ਘੁੰਮ ਜਾਂਦੀ ਹੈ... ਤੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ... "ਮੇਰੀ ਪੂਸੀ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਹੈ ਮਾਈ ਲਵ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਐੱਸ ਤਾਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ...ਦੇਖੋ ਤੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ਲਵੋ।"

ਸਾਹਿਲ ਕਿਰਨ ਦੇ ਗੋਲ ਚਿੱਤੜ ਦੇਖ ਪੂਰਾ ਹੌਰਨੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਇੱਕਦਮ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣੇ ਹੀ ਜਾਵੇ ਤੇ ਕਿਰਨ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਵੇ। ਪਰ ਸਾਹਿਲ ਖੁਦ 'ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਹਿਲ ਕਿਰਨ ਦੇ ਚਿੱਤੜ ਹੋਰ ਦੇਖ ਪਾਉਂਦਾ ਕਿ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਨਿਊ ਪੈਂਟੀ ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਪਹਿਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਬਲੈਕ ਹੀ ਸੀ। ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਬਲੈਕ ਬ੍ਰਾ ਪਹਿਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਊ ਬਲੈਕ ਜੀਨ ਤੇ ਨਿਊ ਬਲੈਕ ਟੌਪ।

ਮੈਂ ਇੱਦਾਂ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਰਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ... "ਯੂ ਲਾਇਕ ਇਟ?" ਮੈਂ ਬੱਸ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਜੋ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਬੋਲਦੀ ਹੈ... "ਮਿਸ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਦ 'ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ... ਅੰਜਲੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੀ ਹੋਣੀ ਹੈ। ਪਲੀਜ਼ ਸਾਈਡ 'ਤੇ ਹੋਵੋ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਸਟਰ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਦਿਓ।"

ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਫਿਰ ਕਿਰਨ ਦੀ ਅਲਮਾਰੀ ਦਾ ਹੀ ਅਲੱਗ ਸੈਕਸ਼ਨ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਰੇ ਤੇ ਬਲੈਕ ਮੈਨ ਕਲੋਥਸ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।

ਸਾਹਿਲ: "ਇਹ ਕੱਪੜੇ ਕਿਸਦੇ ਹਨ?"

ਕਿਰਨ: "ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਨੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਏ ਸਨ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਪਰ ਸਾਰੇ ਕਾਲੇ?"

ਕਿਰਨ: "ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਹੀ ਪਸੰਦ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਮੇਰੀ ਡਾਰਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜੋ ਪਸੰਦ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਵੇ ਮੈਂ ਉਹ ਬਣਾ ਦਵਾਂਗੀ। ਪਰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਨਾ ਪੈਣਾ ਹੈ।"

ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਜੀਨ ਤੇ ਸ਼ਰਟ ਚੂਜ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਨਾਉਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਫਰਸਟ ਟਾਈਮ ਸੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਜੀਬ ਵੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਪਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਇੱਕ ਮੇਡ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਇਹ ਕੰਮ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕਰਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਓਦੋਂ ਝਟਕਾ ਲੱਗਾ ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਕੱਛੇ ਨੂੰ ਪਿਆ। ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਕਿਰਨ ਲਾਗੇ ਖੜ੍ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ,

ਕਿਰਨ: "ਓਹ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਕਰਨ ਦਿਓ। ਇਹ ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਹੈ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਪਰ ਕਿਰਨ..." ਮੈਂ ਕੁਝ ਬੋਲਦਾ ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਅੰਡਰਵੀਅਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਜੰਮ ਹੀ ਗਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗਾ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਤੇ ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਜੋ ਕਿ ਅੱਧਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਲੁਕੋ ਲਿਆ ਤੇ ਕੱਠਾ ਜਿਹਾ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਿਰਨ ਤੁਰ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ ਬੋਲੀ... "ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਹੁਣ ਆਦਤ ਪਾਉਣੀ ਪੈਣੀ ਹੈ। ਨਾਲੇ ਹੱਥ ਚੱਕੋ, ਮੈਂ ਵੀ ਦੇਖਾਂ ਮੇਰੀ ਡਾਰਲਿੰਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।" ਕਿਰਨ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੀ ਖੁਦ ਹੀ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਹਵਸ ਸਾਫ਼ ਦਿਖ ਰਹੀ ਸੀ।

ਪਰ ਕਿਰਨ ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਹੋਰ ਦੇਖ ਪਾਉਂਦੀ ਕਿ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅੰਡਰਵੀਅਰ ਪਹਿਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲੋਂ ਉਸਦੀ ਕੋਈ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ ਖੋਹ ਲਈ ਹੋਵੇ।

ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਹੈ ਪਰ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਕੋਈ ਰਿਐਕਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਾਉਣ 'ਤੇ ਹੀ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿਣ ਲਈ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਯਾਦ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ। ਕਿਰਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇ ਕਿਰਨ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਲਏ ਸਨ ਕਿ ਕੋਮਲ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ…

ਕੋਮਲ: "ਮਿਸ, ਅੰਜਲੀ ਆ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸੀਕਰੇਟ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।"

ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ ਹੁਣ ਨੈਕਸਟ ਅਪਡੇਟ ਵਿੱਚ ਤੇ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕੌਣ ਹੈ ਇਹ ਅੰਜਲੀ ਤੇ ਇੱਦਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਸੀਕਰੇਟ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੋ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰ ਦਿੰਦੇ ਰਹੋ।

Nice story

 

[bunty s s]

ਯਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਿਖੀ

 

[F@ckYouBitch]

Nice story

ਯਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਿਖੀ

bunty s s okay bro

 

[F@ckYouBitch]

Update 4





Recap…….



Pichle update vich tuci read kita kime Kiran Sahil nu Vampires de hor raaz dasdi aa te Sahil nu ih v pata chalda aa ki Kiran walo kiti usnu vampire banon wali rasam koi aam rasam nahi c. Us rasam nal usda de Kiran da viah v ho chuka c.





Hun aage……..



Hun kahani nu mai Sahil de pov toh likha ga matalb mai hun Sahil di jagah mai likhya kara ga. Te jithe third prospective di lodh howe othe oda likhiya jawe ga.



Kiran, Sahil, ate Komal tino secret room bal tur painde ne jithe unha da intezar Anjali kar rahi c. Mai turda turda dekh reha c ke Kiran da ghar sachi hi bahut alishaan c. Deewara te bahut sunder sunder paintings lagiyan hoeya c. Te nal nal harek kone vich luxurious table upar bahut sare mehnge antiques v rakhe hoye c. Pura ghar da colour theme same c. Even ke harek room da v colour theme same c.



Room de darwaze v kafi bade te aalisahan san jinah te bahut hi sundar nikashi kiti hoyi c. Kul mila ke Kiran da ghar jane ke mahel. Purani te modern look da mixture c. Jo usde ghar nu hor v nikhar reha c. Mai pure ghar nu apni red vision nal scan karan lagda aa ta mainu pata lagda aa ki…. Kul mil ka ih mahel char manzila aa par ik manzil puri underground aa. Par mainu ik cheez hor pata lagdi aa ki mere nal tur rahi Komal insaani maid nahi ik vampire aa kyunki usdi sirf gardan hi glow kar rahi c.



Mainu underground di manzil de ik kamre vich ik aurat da akas v dikhda aa. Oh insaan c usda dhakda dil isda sabut c. Par usde khoon vich kuj alag c. Usda khoon chamak reha c jime tare chamkde ne.



Mere dimag vich criousity jaagdi aa mai Kiran kolo puchan hi laga c. Par jado mainu ehsas hundaa aa ki apa underground section vich hi jaa rahe te mai chup kara janda aa. Kyunki mainu pata c ke othe jaa ke mainu apne aap hi pata chal jana aa ki ih Anjali hai kon te isda khon ime chamak kyu reha aa.



Apa tino ik kamre vich jande aa jo ke kafi vada c te usdian deewara nal lagian shelves te bahut saria kitaba rakhiya hoyian c. Tuci is kamre nu ik library wang v mann sakde oh bass isda furniture te zameen te bishya kaalin hi isnu ik aam library toh alag kardian c. Jisnu dekh ke banda samaj sakda c ke is kamre te bahut kharcha kita gaya hai.



Komal aage badh ke ek do books nu sherd di aa te ik button naap di aa. Te oh book shelv ik darwaze dil tarah khul janda aa. Pehla Kiran enter kardi aa. Te fer mai te fer mere magar Komal. Andar enter karde hi Kiran boldi aa…..tuhanu jayda wait ta nahi karne payi?



Anjali: Apne regular te premium kastamar layi mai ina te wait kar hi sakdi aa. Vaise mainu ithe ayi nu 2 mint hi hoye.



Meri nazr v andar enter karde Anjali te pendi aa. Te mai heran reh janda a kyunki ih mainu mere vision vich dikhan wali ohi dusri aurat c jisne apna khoon sut ke oh jadui circle baneya c. Te jo baad vich boli c ke rasami puri hoyi.



Anjali dekhan vich 30 ke saal di lag rahi c. Usne salwar suit paeya c. Te usda fugure salwar suit vich saaf dis reha c. Anjali dekhan vich hi oh pabhi lag rahi c. Jo tuhade gawand vich rehndi aa te har koi usnu apne thale pauna chahunda aa. Mai baas usnu ik nazar bhar hi dekhya te usto nazar hata layi. Kyunki mai nahi chahunda c ke mera pehla impression iste galat pawe upro mere lage meri gharwali khadi aa jo mere dil vich uth rahe emotions nu samjh sakdi aa. Mai kamre nu dekhan lag janda a. Ih kamra ik khali kamra c jisdian deewaran bass safed san. Te kamre de gabe ik table te usde ale duale kuj chairs lagian hoeyan c.



Kiran: Pata a mainu tera sara paise di peer aa tu. Te tenu pata aa mere kolo tenu bahut paise milne aa.



Anjali: Hun kam layi paise te lene bande aa. Tu ih das kaam ki aa te paise v fer us hisab nal lagan ge.



Kiran: Meet my husband Sahil Chauhan. Main tenu inha layi hi buleya aa.



Anjali: Introduction te ida de rahi jime mainu pata nahi ih kon aa. Vaise pehla nalo bahut handsome ho gaya aa ih.( Te oh mainu ida dekh rahi c jime meri puri body scan kar rahi howe. Te usdian akhan viich masa v sharam nahi c oh mainu ida dekh rahi c jime koi beshram munda kise kudi de jisam nu tadh da aa.)



Par mai v kuj react nahi kita. Jad oh ik aurat ho ke nahi sharma rahi mai kyun sharmama. Nale mai ik gal notice kiti c ke jado da mai Vampire baneya aa mere vich confidence pura vaadh gaya c. Mai pehla wang sharmila te lokan dian nazar toh bach ke rehn wala nahi reha c.



Kiran: Je hun tera mere husband nu tadhna ho gaya howe te kaam di gal kreye?



Anjali: Don’t be so possessive Miss Kiran. Mai bass dekh rahi c ke pehla nalo is vich kina badlab aaya aa. Isda apne te bahut control aa nahi ta isdi jagah koi hor new born vampire hunda shaed mainu dekh ke mere te tut painda aa. Ih te badhi shanti nal khada aa.



Kiran: Yes he is special. Tu ih sab shad mai tenu jis kam layi buleya aa uste tiyan de.



Anjali: Tuci hukam te karo.



Kiran: Mere husband te magic kar ke inha nu jo v insaan jaanda aa ohnu inj lage ke ih shuru toh hi istarah de c.



Anjali: Bass hi gal ih te mai kar dama gi par fees level 1 wali lage gi.



Kiran: Mainu pata c tu vada hi muh khole gi chal tu apna kam kar.



Fer Anjali mainu center vich bulondi aa te Kiran te Komal nu thoda dur khada hoon layi boldi aa. Fer Anjali apni akhan band kar lendi aa. Jime oh dhiyan laga rahi howe. Mere ale duale ik haare rang daa jadui gola baann janda aa. Te oh gol gol ghuman lag janda aa. Us gole vicho haari roshni nikal rahi c. Kuj der oh gola ghumda rehnda aa. Te fer us gole vicho kuj line nikaldian ne jo ke kise sap di tarah bal kahndian mere pure sharir nu lapet lendian ne. Mainu kuj v feel nahi hunda but oh line mere sharir vich samah jandia ne te oh gola v gaeb ho janda aa. Anjali v apnia akhan khol dindi aa.



Anjali: Kam ho gaya aa. Hun mainu mere paise dawo mai jama. Raat ho rahi aa mai mere gharwale nal enjoy v karna aa.



Kiran: Kamal isde account vich paise transfer kar de.



Komal: Yes miss.



Anjali: Hun mai jama ja koi hor kaam v hai aa?



Kiran: Tenu vadi aag lagi aa jaan di?



Anjali: Kyun tenu nahi laagi tera v te hun viah ho gaya aa. Jaldi bol.



Kiran: Oh anguthi ta dindi ja.



Anjali: (Anjali apnia akhan band kardi aa te ik anguthi usde hath vich aa jandi aa) Ih le anguthi hun mai jama?



Kiran: Haan ja.



Anjali: Is anguthi de paise?



Kiran: Oh v mil jaan ge tenu. Ine saal hoge aa tenu mere nal business karde. Fer v tenu mere kolo paise mangno nah hatdi. Jad ke tenu pata aa main kadi v payment vich dheri nahi kiti.



Anjali: Cha chal theek aa. Bye. (Te Anjali utho gaeb ho jandi aa.)



Kiran mere wal anguthi kardi aa te boldi aa…darling isnu apne ungel vich pa lawo.



Sahil: Par ih anguthi kis kaam auni aa.



Kiran: Is anguthi nal tuhadi body jo hun ik dum cold te pale aa oh badal ke humans wang warm ho jawe gi te colour v thoda badal jawega. Te ih hunters layi v ik sheild da kam kare gi. Tuhanu koi hunters pehchan nahi pawega. Jado tak tuci koi galti na karo.



Mai aage kuj bolan hi laga c ke…Kiran bol pendi aa…..tuhade sare sawala de jawab milan ge. Par pehla asi apne room vich chalde aa. Mai v fer haan vich ser hila dindi aa. Fer asi tino jaane us secret room vicho nikal ke Kiran de room vich aa jande aa te Komal sanu shad ke nikal jandi aa. Hun sirf room vich mai te Kiran hi c.



Kiran bed te beth jandi aa te mainu apni godhi vich ser rakhan layi boldi aa. Mai v usdi goodh vich ser rakh ke late janda aa. Te mere ballan vich piyar nal hath feran lag jandi aa.



Kiran: Hun pucho jo puchna aa?



Sahil: Pehla te ih daso ke ih jo Anjali aa gaeb kida ho gayi. Haan ina mainu pata lag gya ki ih ik jadugarni aa. Par pal bhar vich hi oh gaeb kida ho sakdi aa.



Kiran: Oh ida a ki ih jo secret room aa ih ek jadui room aa. Isnu Anjali ne hi baneya c te ih usde layi ik portal wang kam karda aa oh ih room vich bulaye jaan te prakat ho sakdi aa. Ih bahul powerfull magic aa. Isnu harek jadugarni master nahi kar sakdi aa. Puri duniya vich is trah da magic karn walia bahut ghat jadugarnia ne. Te rahi gal Anjali di. Isda khaandan shuru toh hi powerfull jadugarnia nu janamdinda aa reha aa. Isdi maa v bahut takatvar jadugarni aa.



Sahil: Asha chali ih te main samjh gya. Isda mainu andaza v c thoda bahuta. Ke je is duniya vich Vampire ho sakde ne te jadugarnia v hunia hi ne. Te mera diuja shak v sahi nikliya hunters wala. Hun mainu ih daso ih hunters da ki scene aa.



Kiran: Hanji hunters v hunde ne jo Vampires da shikar karde ne te unha nu marde ne. Par tuhanu onha toh daran di lodh nahi tuci Randhawa khaandan nal hun jurdh gaye o. Te tuhade kolo sadi family fire power v aa. Tuhade lage te koi hunter aun di soche ga v nahi.



Sahil: Par kyun, oh sanu maar nahi sakde?



Kiran: Ih nahi ke oh sanu maar nahi sakde. Par asi bahut powerfull aa. Jine v noble paarivaar ne oh sare hi kafi shaktishali ne. Uhna nu marna ina aasani nahi aa. Nale hunters ida hi harek vampire nu nahi marde oh unha nu marde aa jo apni haad tap jande ne. Lokan nu maar ke sut dinde ne. Ja jo pagal ho jande ne khoon peeche. Vaise v hunters nal sadi jayda bandi taa nahi aa. Par fer v sade ohna nal link haige ne.



Sahil: Kis tarah de link?



Kiran: Matlab je oh sanu maar sakde aa te asi v onha nu maar sakde aa. Is lyi ohna nal sadi ik treaty hoyi aa ke asi bina kise reason toh kise te hamla nahi kar sakde aa. Te je kise nu marna aa ta te us peeche reason huna cahida aa, sabut hune chahide ne.



Sahil: Asha asha samaj gaya mai. Te anguthi mainu hunters toh kime bachawegi?



Kiran: Ih bachaw layi nahi aa, ih baas tuhadi body nu human di tarah warm rakhan te coloured rkhan layi aa ta ke human te hunters nu sade te shak na ho sake bass. Nale tuci hunters di tension na lawo jo vampire suraj di roshni vich ghum sakde han unha nu te hunters hath laun lage 100 vaar sochde ne.



Sahil: Chalo ih v mai smajh gya par yeh hunters v ne jadugarnia v ne fer te Werewolf v hune ne?



Kiran: Haan oh v hai aa.



Sahil: Fer oh sade dushman jime ke movies vich dikheya janda aa?



Kiran: Keh sakde aa.



Sahil: Matlab?



Kiran: Lagda saari jaankari meri jaan ne aaj hi le leni aa mere kol. Ih bahut lambi kahani aa. Je tuci sab kuj hi jaanna chahunde oh ta ohde layi bahut time di lodh aa. Shaed tuci bhul rahe ho ke 10 baj chuke aa mom tuhadi wait kar Rahi huni aa.



Sahil: Oh…ih te mai bhul hi gya sorry mainu hun jaana chahida aa. Ih jo tuci mere te magic karweya aa te anguthi diti aa ih kaam te kare gi na?



Kiran: Je kite Anjali tuhadi ih gal sun lendi ta paka usne behosh hi ho jana c. Anjali jis khaandan vicho aundi aa oh duniya di sabto takatvaar jadugarnia hundian ne te duniya di pehli jadugarni usde khaandaan di purvaj c. Is lyi usda jadu te kadi fail ho hi nahi sakda.



Sahil: Isda matalb main hun kise de v saahmne gya usnu lage ga mai shuru toh hi ida da aa.



Kiran: Nahi oh tuhade ko sawal jarur puchan ge ke tuhade vich farak bahut a gya. Ja kehn ge tuci pehla nalo alag lag rahe ho. Te tuci onha nu koi v bahana maar deo oh maann jaan ge te dowara sawal nahi karan ge. Ik hisab nal samjh lo ih ik hisab da samohan jadu aa.



Sahil: Par ih te mai apni eyes nal hi kar sakda aa. Jime movie vich hunda aa. Ki vampire kise dian akhan vich dekh ke jo kehnde ne oh insaan ohi cheez yaad rakhda aa.



Kiran: Par ih ki tuci sab nal karde phiro ge.



Sahil: Haan ih te hai aa. Chalo fer mai hun chalda aa.



Mere ina kehan te Kiran udas ho jandi aa bass haan vich ser hila dinda aa. Mainu uste piyar aa janda aa. Kis munde nu nahi aawe ga us kudi te piyar jo usde dur jaan te udas ho jawe. Mai Kiran nu ghut ke jafi paunda aa te university vich kal milan da keh ke ghar layi nikal janda aa.



Pehla ta mai meri bike chukda aa te ghar pahunch janda aa. Mai darde darde bell bajonda aa kite meri mom mainu ida dekh ke ki kahwe gi. Thodi der baad mom aundi aa te darwaza khol ke baas pehli gal aaji bolde aa…..ini der raat tak bahar na reha kar putt. Mainu fikar hoon lag paindi aa.



Sahil: Mai theek aa mom chalo andar chalde aa.



Andar aa ke mom mainu ik baari te gaur nal dekhde aa. Mainu laga Anjali da jaadu hani kise kaam da.



Shakshi: Ajj tu vadha alag jeha lag reha aa te upro ih pure kale kaprde?



Mom di ih gal sun ke mainu rahat mili. Jime Kiran ne keha c mom ne ume da hi sawal kita c.



Sahil: Mom tuhanu shaed kapdeya karke lag reha huna aa mai kadi all black paeya nahi na.



Shakshi: Haan mera munda te bahut handsome lag reha aa is vich.



Sahil: Tuhanu te mai hamesha handsome hi lagda aa. Chalo mai chalda aa apne room vich time bahut ho gaya aa kal university v jaana aa.



Shakshi: Chal theek aa, dawai kha lami apni acha. Good Night.



Te haan vich ser hila ke apne room vich chala janda aa. Mom di dawai wali gal sun ke mainu yaad aunda aa ki aaj sara din mai dawai khadi hi nahi. Te na hi mainu dawai di lodh mehsus hoyi. Hun te oda v mainu koi insaani bimari lag hi nahi sakdi.



Main apne bed te lame pe janda aa. Te sochan lag janda aa ki main te hun vampire bann gaya aa. Mai te hun mar hi nahi sakda aa na hi budha ho sakda aa meri umar te hun hamesha 21 hi rehni aa par mere mom dad. Mom dad di yaad aunde hi mera dil paseej janda aa. Main mere mom dad nu budha hunde te marde nahi dekh sakda.



Main mere mom unha nu apne baare das dama ga te unha nu v vampire banna dama ga. Fer te oh mere nal hamesha rehan ge. Ih soch ke mere andar da dar te dukh khushi vich badal janda aa.



Fer mainu ik hor gal yaad aundi aa jo mainu Kiran ne kahi c ke mere vich hale hor v badlav aune aa. Meri body hale hor viksit huni aa. Kyunki vampire blood tuhadi body de har ek ang nu usdi peak capability te le janda aa. Meri height pehla hi 5.5 to 5.8 ho chuki c. Te hale Kiran de hisab nal meri height hor jayda ho sakdi c.



Mainih sab cheeza baare sochna banda kita te saun te focus karan laga. Te kuj der baad mainu neend aa v gayi. Sawere meri jaag Asha de darwaza khadkan te aawaz nal hi khuli. Te aaj v mere nal ume hi hoeya mera dil karan lag piya ke mai Asha di dhon vich apne dand fasa dama te usda sara khoon pe jaama. Par mai khud te control kita te uth ke darwaza kholeya.



Asha: Good morning Sir.



Sahil: Good morning aunty mai tuhanu kini vaari keha aa mainu sir nahi Sahil keha karo.



Asha: Ok Sahil sir. Chalo tuci fresh ho jawo te thale ajo jaldi. Dekho time kina ho gaya aa.



(Mera tiyan Asha di dhon te c te usde dhon wali nardi mainu keh rahi c ke aaja peeja khoon. Mai khud te control ta kar reha c par pata nahi ki aisa Aunty de khoon vich ke mainu oh attract kar reha c. Mera dhiyan aunty di dhon te c. Main aunty di gal suni hi nahi. Mainu khud nu ida dekhde dekh te kuj naa bolde dekh aunty thoda jor dinde bolde aa….jaldi thale aa jeyo nahi ta mam ne gusse huna aa.)



Sahil: (Main hosh vich aunde hoye) Hanji aunty tuci chalo mai a gya.



Te aunty mainu smile de ke otho chale jande ne. Te mai fresh hoon layi washroom vich chala janda aa. Par mai is gal toh aanjaan c ke aunty kuj hor hi samaj bethi c. Aunty nu lag reha c ke mai unha de boobs dekh reha c. Te oh mina mina hasde rasoi vich jaa rahe c.



Shakshi usnu mina mina hasde dekh laindi aa te boldi aa……aaj tu fer hasdi aa rahi aa aaj ki gal hoyi?



Asha: Ajj te mam jo hoeya tuci suno ge te yakeen nahi karo ge?



Shakshi: Ida di ki gal aa, tu dase gi taahi aa?



Asha: Mam mainu lagda a Sahil sir da hun jaldi hi viah karne pena aa. Aaj mai jado unha nu uthon gayi ta oh mere boobs dekh rahe c. Mai thoda zor de ke boli ta hosh vich aaye.



Shakshi: Ih tu ki bol rahi aa. Mera munda ida nahi kar sakda?



Asha: Par aaj te kita na. Lagda tuhada munde te jawani aa gayi aa. (Smile kardi boldi aa)



Shakshi: (Oh v mazakiya lehje vich te smile kardi boldi aa) Fer bach ke rahmi dekhi kite mera munda tenu fadh hi na lawe.



Asha: ( Smile kardi boldi aa) Mainu nahi fadhan lage Sahil sir. Mai unha nu bachpan toh paleya aa oh meri bahut izjat karde ne. Nale vaise v jado munde jawan hunde aa. Unha di nigah kudian te aurtan de anga te chali hi jandi aa.



Shakshi: Haan ih te tu sahi keha. (Mazakiya lehje vich) Par tu bach ke rahmi dekhi kite tenu ikali nu dekh ke fadh hi na lawe.



Asha: Tuci v na mam bilkul nahi badle pehla v ida hi mazak karde c te hun v. Nale mainu nahi fadhn lage Sahil sir.



Shakshi: Haan mainu pata aa mere munde da. Chal meri help kar jaldi.



Shakshi te Asha vich hasa mazak chalda rehnda c. Vaise v doma di umar vich koi khasa farak nahi c. Asha nu v ithe kam karde 21 saal ho chuke c. Haan tuci sahi samjeya Asha nu kam te Shakshi ne Sahil de janam toh vaad hi rakheya c. Is layi doma vich bahut bonding c. Te Asha hi Shakshi nu ider uder dian khabra liya ke dindi c. Ke kisda chakar kis nal chal reha aa sab dasi c.



Mai fresh ho ke thale aa janda aa. Asha aunty mainu breakfast dinde ne te mai break fast karke university nikal janda aa. Mai parking vich apni bike la ke turda ja hi reha c ke mainu mere lago langde kudian mundian di gallan vich sun rehian c.



Kayi kudia te apas vich ih khusar pusar kar rehian c ke dekh ni munda kina sohna aa pehla ta kadi nahi dekya te kayi keh rehian c ke ina v khaas nahi sab apni apni rai de rehain c. Aaj mainu pehli vaar khud te confidence aeya c. Te mainu changa v lag reha c ke kudian vich mai charcha da karan baneya hoeya aa.



Munde v mere baare apas vich gallan kar rahe c ke ih munda pehla ta kadi nahi dekhy? Ih kon aa? Isdi body te kafi vadia aa? Ih sala pakka sadi daal kali kare ga. Upro aage hi is university vich handsome munde bahut aa te ik ih aa gyaa.



Main ih sab sunda mand mand muskura v reha c. Te mainu changa v lag reha c. Ajj pehli vaar c ke mainu university auna ina changa lag reha c. Mai ih sab sunda jaa hi reha c ke mainu ik strong connection te do weak connection feel hunde aa. Strong connection nu te mai pehchaan lainda aa ih connection te Kiran da c. Kiran di yaad aunde hi meri face te apne aap hi smile aa jandi aa.



Mai Kiran di yaada vich khoeya apni class wal chal painda aa par do kudian aa ke mera rasta rok laindia ne.



Hun milde aa agle update vich te dekhde aa… kon ne ih do kudian te inha ne kyun Sahil da rasta rokeya aa.

 

[pinder21]

Sirra bro nppi rkh km jldi

 

[F@ckYouBitch]

Sirra bro nppi rkh km jldi

pinder21 thank you bro

 

[sourav655]

Vir next update kdo aauga?

 

[F@ckYouBitch]

Vir next update kdo aauga?

sourav655 jaldi hi mile ga bro

 

[F@ckYouBitch]

Hi guys, yaar koi naam suggest kar sakda aa kudian liyan mai new update likh reha c te mere dimag vich koi naam hi nahi aa rahe aa vadia.

 

[bunty s s]

Hi guys, yaar koi naam suggest kar sakda aa kudian liyan mai new update likh reha c te mere dimag vich koi naam hi nahi aa rahe aa vadia.

4: ਕੁੱਜ ਨਵੇਂ ਰਾਜ਼ ਤੇ ਨਵੇਂ ਅਹਿਸਾਸ




ਪਿਛਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ:



ਪਿਛਲੇ ਅਪਡੇਟ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕਿਰਨ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਵੈਂਪਾਇਰਸ ਦੇ ਹੋਰ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਰਨ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਉਸਨੂੰ ਵੈਂਪਾਇਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਰਸਮ ਕੋਈ ਆਮ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਰਸਮ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਤੇ ਕਿਰਨ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।



ਹੁਣ ਅੱਗੇ...



ਹੁਣ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਾਹਿਲ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਲਿਖਾਂਗਾ, ਭਾਵ ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਹਿਲ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਤੀਜੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਉੱਥੇ ਓਦਾਂ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।



ਕਿਰਨ, ਸਾਹਿਲ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਤਿੰਨੋਂ ਸੀਕਰੇਟ ਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਨੇ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਅੰਜਲੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੁਰਦਾ-ਤੁਰਦਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਰਨ ਦਾ ਘਰ ਸੱਚੀ ਹੀ ਬਹੁਤ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਸੀ। ਦੀਵਾਰਾਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ-ਸੁੰਦਰ ਪੇਂਟਿੰਗਜ਼ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਤੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹਰੇਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਲਗਜ਼ਰੀ ਟੇਬਲਾਂ ਉੱਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਿੰਗੇ ਐਂਟੀਕਸ ਵੀ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਪੂਰੇ ਘਰ ਦਾ ਕਲਰ ਥੀਮ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਹਰੇਕ ਕਮਰੇ ਦਾ ਵੀ ਕਲਰ ਥੀਮ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸੀ।



ਕਮਰਿਆਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੀ ਕਾਫੀ ਵੱਡੇ ਤੇ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਨਕਾਸ਼ੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕਿਰਨ ਦਾ ਘਰ, ਜਾਣੇ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹਿਲ, ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਮਾਡਰਨ ਲੁੱਕ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਨਿਖਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੈੱਡ ਵਿਜ਼ਨ ਨਾਲ ਸਕੈਨ ਕਰਨ ਲੱਗਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ... ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਹ ਮਹਿਲ ਚਾਰ-ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਹੈ ਪਰ ਇੱਕ ਮੰਜ਼ਿਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਡਰਗ੍ਰਾਊਂਡ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਹੋਰ ਪਤਾ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੁਰ ਰਹੀ ਕੋਮਲ ਇਨਸਾਨੀ ਮੇਡ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਵੈਂਪਾਇਰ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੀ ਸਿਰਫ ਗਰਦਨ ਹੀ ਗਲੋ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।



ਮੈਨੂੰ ਅੰਡਰਗ੍ਰਾਊਂਡ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੇ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦਾ ਅਕਸ ਵੀ ਦਿਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਧੜਕਦਾ ਦਿਲ ਇਸਦਾ ਸਬੂਤ ਸੀ। ਪਰ ਉਸਦੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਲੱਗ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਖੂਨ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਤਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਨੇ।



ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕਿਉਰਿਓਸਿਟੀ ਜਾਗਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਰਨ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਛਣ ਹੀ ਲੱਗਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਾਂ ਅੰਡਰਗ੍ਰਾਊਂਡ ਸੈਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਪਤਾ ਚੱਲ ਜਾਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅੰਜਲੀ ਹੈ ਕੌਣ ਤੇ ਇਸਦਾ ਖੂਨ ਇੰਝ ਕਿਉਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।



ਆਪਾਂ ਤਿੰਨੋਂ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕਿ ਕਾਫੀ ਵੱਡਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆਂ ਸ਼ੈਲਫਾਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਾਂਗ ਵੀ ਮੰਨ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਬੱਸ ਇਸਦਾ ਫਰਨੀਚਰ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਵਿਛਿਆ ਕਾਲੀਨ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਆਮ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਬੰਦਾ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਕਮਰੇ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਖਰਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।



ਕੋਮਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਇੱਕ-ਦੋ ਬੁੱਕਸ ਨੂੰ ਛੇੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਬਟਨ ਦੱਬਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਉਹ ਬੁੱਕ ਸ਼ੈਲਫ ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਂਗ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਰਨ ਐਂਟਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੇ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਮਗਰ ਕੋਮਲ। ਅੰਦਰ ਐਂਟਰ ਕਰਦੇ ਹੀ ਕਿਰਨ ਬੋਲਦੀ ਹੈ... "ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਿਆ?"



ਅੰਜਲੀ: "ਆਪਣੇ ਰੈਗੂਲਰ ਤੇ ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਕਸਟਮਰ ਲਈ ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਤਾਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਹੀ ਸਕਦੀ ਹਾਂ। ਵੈਸੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਈ ਨੂੰ 2 ਮਿੰਟ ਹੀ ਹੋਏ ਨੇ।"



ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵੀ ਅੰਦਰ ਐਂਟਰ ਕਰਦੇ ਹੀ ਅੰਜਲੀ 'ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਣ ਵਾਲੀ ਓਹੀ ਦੂਸਰੀ ਔਰਤ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣਾ ਖੂਨ ਸੁੱਟ ਕੇ ਉਹ ਜਾਦੂਈ ਸਰਕਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਤੇ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਸੀ ਕਿ 'ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।'



ਅੰਜਲੀ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ 30 ਕੁ ਸਾਲ ਦੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਲਵਾਰ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਸੀ। ਤੇ ਉਸਦਾ ਫਿਗਰ ਸਲਵਾਰ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੰਜਲੀ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਭਾਬੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਥੱਲੇ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਬੱਸ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਭਰ ਕੇ ਹੀ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਉਸਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਹਟਾ ਲਈ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਇੰਪ੍ਰੈਸ਼ਨ ਇਸ 'ਤੇ ਗਲਤ ਪਵੇ, ਉਪਰੋਂ ਮੇਰੇ ਲਾਗੇ ਮੇਰੀ ਘਰਵਾਲੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਰਹੇ ਇਮੋਸ਼ਨਜ਼ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਕਮਰਾ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਕਮਰਾ ਸੀ ਜਿਸਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਬੱਸ ਸਫੇਦ ਸਨ। ਤੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਟੇਬਲ ਤੇ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕੁਝ ਕੁਰਸੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।



ਕਿਰਨ: "ਪਤਾ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਪੈਸੇ ਦੀ ਭੁੱਖੀ ਆ ਤੂੰ। ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੈਸੇ ਮਿਲਣੇ ਹਨ।"



ਅੰਜਲੀ: "ਹੁਣ ਕੰਮ ਲਈ ਪੈਸੇ ਤਾਂ ਲੈਣੇ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਇਹ ਦੱਸ ਕੰਮ ਕੀ ਹੈ ਤੇ ਪੈਸੇ ਵੀ ਫਿਰ ਉਸ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਲੱਗਣਗੇ।"



ਕਿਰਨ: "ਮੀਟ ਮਾਈ ਹਸਬੈਂਡ ਸਾਹਿਲ ਚੌਹਾਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੀ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ।"



ਅੰਜਲੀ: "ਇੰਟਰੋਡਕਸ਼ਨ ਤਾਂ ਇੱਦਾਂ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਹੈਂਡਸਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਇਹ।" (ਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੱਦਾਂ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਬੌਡੀ ਸਕੈਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਸਾ ਵੀ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੱਦਾਂ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੇਸ਼ਰਮ ਮੁੰਡਾ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਤਾੜਦਾ ਹੈ।)



ਪਰ ਮੈਂ ਵੀ ਕੁਝ ਰੀਐਕਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਔਰਤ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਸ਼ਰਮਾ ਰਹੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਸ਼ਰਮਾਵਾਂ। ਨਾਲੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਨੋਟਿਸ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਦਾ ਮੈਂ ਵੈਂਪਾਇਰ ਬਣਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੌਨਫੀਡੈਂਸ ਪੂਰਾ ਵੱਧ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਸੀ।



ਕਿਰਨ: "ਜੇ ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਮੇਰੇ ਹਸਬੈਂਡ ਨੂੰ ਤਾੜਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ?"



ਅੰਜਲੀ: "ਡੋਂਟ ਬੀ ਸੋ ਪੋਸੈਸਿਵ ਮਿਸ ਕਿਰਨ। ਮੈਂ ਬੱਸ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਆਪਣੇ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੰਟਰੋਲ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਿਊ ਬੋਰਨ ਵੈਂਪਾਇਰ ਹੁੰਦਾ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਂਦਾ। ਇਹ ਤਾਂ ਬੜੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।"



ਕਿਰਨ: "ਯੈੱਸ ਹੀ ਇਜ਼ ਸਪੈਸ਼ਲ। ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਛੱਡ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ ਉਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ।"



ਅੰਜਲੀ: "ਤੁਸੀਂ ਹੁਕਮ ਤਾਂ ਕਰੋ।"



ਕਿਰਨ: "ਮੇਰੇ ਹਸਬੈਂਡ 'ਤੇ ਮੈਜਿਕ ਕਰ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇੰਜ ਲੱਗੇ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਨ।"



ਅੰਜਲੀ: "ਬੱਸ ਇਹ ਗੱਲ? ਇਹ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਰ ਦਵਾਂਗੀ ਪਰ ਫੀਸ ਲੈਵਲ 1 ਵਾਲੀ ਲੱਗੇਗੀ।"



ਕਿਰਨ: "ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੀ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹੇਗੀ, ਚੱਲ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ।"



ਫਿਰ ਅੰਜਲੀ ਮੈਨੂੰ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਿਰਨ ਤੇ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਲਈ ਬੋਲਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਅੰਜਲੀ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਜਾਦੂਈ ਗੋਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਉਹ ਗੋਲ-ਗੋਲ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਗੋਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਉਹ ਗੋਲਾ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਗੋਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਲਾਈਨਾਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਨੇ ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਸੱਪ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਮੇਰੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀਆਂ ਨੇ। ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਪਰ ਉਹ ਲਾਈਨਾਂ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਉਹ ਗੋਲਾ ਵੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਜਲੀ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।



ਅੰਜਲੀ: "ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੈਸੇ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਜਾਵਾਂ। ਰਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਮੇਰੇ ਘਰਵਾਲੇ ਨਾਲ ਇੰਜੋਏ ਵੀ ਕਰਨਾ ਹੈ।"



ਕਿਰਨ: "ਕੋਮਲ, ਇਸਦੇ ਅਕਾਊਂਟ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰ ਦੇ।"



ਕੋਮਲ: "ਯੈੱਸ ਮਿਸ।"



ਅੰਜਲੀ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਵੀ ਹੈ?"



ਕਿਰਨ: "ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੈ ਜਾਣ ਦੀ?"



ਅੰਜਲੀ: "ਕਿਉਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ? ਤੇਰਾ ਵੀ ਤਾਂ ਹੁਣ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਬੋਲ।"



ਕਿਰਨ: "ਉਹ ਅੰਗੂਠੀ ਤਾਂ ਦਿੰਦੀ ਜਾ।"



ਅੰਜਲੀ: (ਅੰਜਲੀ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਅੰਗੂਠੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) "ਇਹ ਲੈ ਅੰਗੂਠੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂ?"



ਕਿਰਨ: "ਹਾਂ, ਜਾ।"



ਅੰਜਲੀ: "ਇਸ ਅੰਗੂਠੀ ਦੇ ਪੈਸੇ?"



ਕਿਰਨ: "ਉਹ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ ਤੈਨੂੰ। ਇੰਨੇ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਿਜ਼ਨਸ ਕਰਦੇ। ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਪੈਸੇ ਮੰਗਣੋਂ ਨਹੀਂ ਹੱਟਦੀ। ਜਦਕਿ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪੇਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।"



ਅੰਜਲੀ: "ਅੱਛਾ, ਚੱਲ ਠੀਕ ਹੈ। ਬਾਏ।" (ਤੇ ਅੰਜਲੀ ਉੱਥੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।)



ਕਿਰਨ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਅੰਗੂਠੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ... "ਡਾਰਲਿੰਗ, ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉਂਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਵੋ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਪਰ ਇਹ ਅੰਗੂਠੀ ਕਿਸ ਕੰਮ ਆਉਣੀ ਹੈ?"



ਕਿਰਨ: "ਇਸ ਅੰਗੂਠੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਬੌਡੀ ਜੋ ਹੁਣ ਇੱਕਦਮ ਕੋਲਡ ਤੇ ਪੇਲ ਹੈ, ਉਹ ਬਦਲ ਕੇ ਹਿਊਮਨਜ਼ ਵਾਂਗ ਵਾਰਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਕਲਰ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੇ ਇਹ ਹੰਟਰਸ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ੀਲਡ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਹੰਟਰ ਪਹਿਚਾਣ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾ ਕਰੋ।"



ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਕੁਝ ਬੋਲਣ ਹੀ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ... ਕਿਰਨ ਬੋਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ... "ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਮਿਲਣਗੇ। ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।" ਮੈਂ ਵੀ ਫਿਰ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੋਂ ਜਣੇ ਉਸ ਸੀਕਰੇਟ ਰੂਮ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਕਿਰਨ ਦੇ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਕੋਮਲ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੇ ਕਿਰਨ ਹੀ ਸਨ।



ਕਿਰਨ ਬੈੱਡ 'ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਬੋਲਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਉਸਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੇਟ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।



ਕਿਰਨ: "ਹੁਣ ਪੁੱਛੋ ਜੋ ਪੁੱਛਣਾ ਹੈ?"



ਸਾਹਿਲ: "ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਇਹ ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਜੋ ਅੰਜਲੀ ਹੈ, ਗਾਇਬ ਕਿੱਦਾਂ ਹੋ ਗਈ? ਹਾਂ, ਇੰਨਾ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਹੈ। ਪਰ ਪਲ ਭਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਗਾਇਬ ਕਿੱਦਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?"



ਕਿਰਨ: "ਉਹ ਇੱਦਾਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜੋ ਸੀਕਰੇਟ ਰੂਮ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਜਾਦੂਈ ਰੂਮ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਅੰਜਲੀ ਨੇ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਤੇ ਇਹ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਪੋਰਟਲ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਪਾਵਰਫੁੱਲ ਮੈਜਿਕ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਹਰੇਕ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਮਾਸਟਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੈਜਿਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਦੂਗਰਨੀਆਂ ਨੇ। ਤੇ ਰਹੀ ਗੱਲ ਅੰਜਲੀ ਦੀ, ਇਸਦਾ ਖਾਨਦਾਨ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਪਾਵਰਫੁੱਲ ਜਾਦੂਗਰਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਮਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਹੈ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਅੱਛਾ ਚੱਲੋ, ਇਹ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ। ਇਸਦਾ ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਵੀ ਸੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਹੁਤਾ। ਕਿ ਜੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੈਂਪਾਇਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਨੇ ਤੇ ਜਾਦੂਗਰਨੀਆਂ ਵੀ ਹੋਣੀਆਂ ਹੀ ਨੇ। ਤੇ ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਸ਼ੱਕ ਵੀ ਸਹੀ ਨਿਕਲਿਆ, ਹੰਟਰਸ ਵਾਲਾ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ, ਇਹ ਹੰਟਰਸ ਦਾ ਕੀ ਸੀਨ ਹੈ?"



ਕਿਰਨ: "ਹਾਂਜੀ, ਹੰਟਰਸ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜੋ ਵੈਂਪਾਇਰਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਨੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਨੇ। ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਰੰਧਾਵਾ ਖਾਨਦਾਨ ਨਾਲ ਹੁਣ ਜੁੜ ਗਏ ਹੋ। ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਾਡੀ ਫੈਮਿਲੀ ਦੀ ਫਾਇਰ ਪਾਵਰ ਵੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਾਗੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਹੰਟਰ ਆਉਣ ਦੀ ਸੋਚੇਗਾ ਵੀ ਨਹੀਂ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਪਰ ਕਿਉਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ?"



ਕਿਰਨ: "ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਪਾਵਰਫੁੱਲ ਹਾਂ। ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਨੋਬਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਕਾਫੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਇੰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਨਾਲੇ ਹੰਟਰਸ ਇੱਦਾਂ ਹੀ ਹਰੇਕ ਵੈਂਪਾਇਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਟੱਪ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਨੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਪਾਗਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਖੂਨ ਪਿੱਛੇ। ਵੈਸੇ ਵੀ ਹੰਟਰਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਣਦੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਕ ਹੈਗੇ ਨੇ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਿੰਕ?"



ਕਿਰਨ: "ਮਤਲਬ ਜੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਇੱਕ ਟ੍ਰੀਟੀ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਤੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਰੀਜ਼ਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਬੂਤ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਅੱਛਾ ਅੱਛਾ, ਸਮਝ ਗਿਆ ਮੈਂ। ਤੇ ਅੰਗੂਠੀ ਮੈਨੂੰ ਹੰਟਰਸ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਵੇਗੀ?"



ਕਿਰਨ: "ਇਹ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਬੱਸ ਤੁਹਾਡੀ ਬੌਡੀ ਨੂੰ ਹਿਊਮਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਰਮ ਰੱਖਣ ਤੇ ਕਲਰਡ ਰੱਖਣ ਲਈ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਹਿਊਮਨ ਤੇ ਹੰਟਰਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਬੱਸ। ਨਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਹੰਟਰਸ ਦੀ ਟੈਂਸ਼ਨ ਨਾ ਲਵੋ, ਜੋ ਵੈਂਪਾਇਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੰਟਰਸ ਹੱਥ ਲਾਉਣ ਲੱਗੇ 100 ਵਾਰ ਸੋਚਦੇ ਨੇ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਚਲੋ, ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਪਰ ਇਹ ਹੰਟਰਸ ਵੀ ਨੇ, ਜਾਦੂਗਰਨੀਆਂ ਵੀ ਨੇ, ਫਿਰ ਤੇ ਵੇਅਰਵੋਲਫ਼ ਵੀ ਹੋਣੇ ਨੇ?"



ਕਿਰਨ: "ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਹੈਗੇ ਨੇ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੂਵੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?"



ਕਿਰਨ: "ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।"

ਸਾਹਿਲ: "ਮਤਲਬ?"



ਕਿਰਨ: "ਲੱਗਦਾ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨੇ ਅੱਜ ਹੀ ਲੈ ਲੈਣੀ ਹੈ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ 10 ਵੱਜ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਮੋਮ ਤੁਹਾਡੀ ਵੇਟ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਣੀ ਹੈ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਓਹ... ਇਹ ਤਾਂ ਮੈਂ ਭੁੱਲ ਹੀ ਗਿਆ, ਸੌਰੀ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਮੈਜਿਕ ਕਰਵਾਇਆ ਹੈ ਤੇ ਅੰਗੂਠੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਕੰਮ ਤਾਂ ਕਰੇਗੀ ਨਾ?"



ਕਿਰਨ: "ਜੇ ਕਿਤੇ ਅੰਜਲੀ ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲੈਂਦੀ ਤਾਂ ਪੱਕਾ ਉਸਨੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੀ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਅੰਜਲੀ ਜਿਸ ਖਾਨਦਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਜਾਦੂਗਰਨੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਉਸਦੇ ਖਾਨਦਾਨ ਦੀ ਪੂਰਵਜ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਦਾ ਜਾਦੂ ਤਾਂ ਕਦੇ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਲੱਗੇਗਾ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇੱਦਾਂ ਦਾ ਹਾਂ।"



ਕਿਰਨ: "ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਵਾਲ ਜ਼ਰੂਰ ਪੁੱਛਣਗੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਬਹੁਤ ਆ ਗਿਆ। ਜਾਂ ਕਹਿਣਗੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਅਲੱਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਬਹਾਨਾ ਮਾਰ ਦਿਓ, ਉਹ ਮੰਨ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਇੱਕ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਸਮਝ ਲਵੋ, ਇਹ ਇੱਕ ਹਿਸਾਬ ਦਾ ਸੰਮੋਹਨ ਜਾਦੂ ਹੈ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਪਰ ਇਹ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਈਜ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਮੂਵੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਵੈਂਪਾਇਰ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਓਹੀ ਚੀਜ਼ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।"



ਕਿਰਨ: "ਪਰ ਇਹ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਫਿਰੋਗੇ?"



ਸਾਹਿਲ: "ਹਾਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਹੈ। ਚਲੋ ਫਿਰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ।"

ਮੇਰੇ ਇੰਨਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਕਿਰਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੱਸ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਉਸ 'ਤੇ ਪਿਆਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ ਉਸ ਕੁੜੀ 'ਤੇ ਪਿਆਰ ਜੋ ਉਸਦੇ ਦੂਰ ਜਾਣ 'ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਕਿਰਨ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕੱਲ੍ਹ ਮਿਲਣ ਦਾ ਕਹਿ ਕੇ ਘਰ ਲਈ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।



ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੇਰੀ ਬਾਈਕ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਡਰਦੇ-ਡਰਦੇ ਬੈੱਲ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹਾ ਕੀ ਮੇਰੀ ਮੋਮ ਮੈਨੂੰ ਇੱਦਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਕੀ ਕਹੇਗੀ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮੋਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਬੱਸ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਬੋਲਦੀ ਹੈ... "ਇੰਨੀ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਬਾਹਰ ਨਾ ਰਿਹਾ ਕਰ ਪੁੱਤ। ਮੈਨੂੰ ਫਿਕਰ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ ਮੋਮ, ਚਲੋ ਅੰਦਰ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।"



ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਮੋਮ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਗੌਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਡਰ ਗਿਆ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਅੰਜਲੀ ਦਾ ਜਾਦੂ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ।



ਸ਼ਕਸ਼ੀ: "ਅੱਜ ਤੂੰ ਅਲੱਗ ਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਉਪਰੋਂ ਇਹ ਪੂਰੇ ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ?"



ਮੋਮ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਮੋਮ ਨੇ ਓਦਾਂ ਦਾ ਹੀ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।



ਸਾਹਿਲ: "ਮੋਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਕੱਪੜਿਆਂ ਕਰਕੇ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਆਲ ਬਲੈਕ ਪਾਇਆ ਨਹੀਂ ਨਾ।"



ਸ਼ਕਸ਼ੀ: "ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮੁੰਡਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੈਂਡਸਮ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਇਸ ਵਿੱਚ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੈਂਡਸਮ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹਾਂ। ਚਲੋ, ਮੈਂ ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਰੂਮ ਵਿੱਚ, ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੱਲ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੀ ਜਾਣਾ ਹੈ।"



ਸ਼ਕਸ਼ੀ: "ਚੱਲ ਠੀਕ ਹੈ, ਦਵਾਈ ਖਾ ਲਈਂ ਆਪਣੀ ਅੱਛਾ। ਗੁੱਡ ਨਾਈਟ।"



ਤੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੋਮ ਦੀ ਦਵਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਮੈਂ ਦਵਾਈ ਖਾਧੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਦਵਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਓਦਾਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨੀ ਬਿਮਾਰੀ ਲੱਗ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।



ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੈੱਡ 'ਤੇ ਲੰਮਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਵੈਂਪਾਇਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਮਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਨਾ ਹੀ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਤਾਂ ਹੁਣ ਹਮੇਸ਼ਾ 21 ਹੀ ਰਹਿਣੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਮੋਮ-ਡੈਡ? ਮੋਮ-ਡੈਡ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪਸੀਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਮੇਰੇ ਮੋਮ-ਡੈਡ ਨੂੰ ਬੁੱਢਾ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ।



ਮੈਂ ਮੇਰੇ ਮੋਮ-ਡੈਡ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਵਾਂਗਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੈਂਪਾਇਰ ਬਣਾ ਦਵਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਡਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।



ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਨ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਆਉਣੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਬੌਡੀ ਹਾਲੇ ਹੋਰ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਵੈਂਪਾਇਰ ਬਲੱਡ ਤੁਹਾਡੀ ਬੌਡੀ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਅੰਗ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪੀਕ ਕੈਪੇਬਿਲਿਟੀ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਹਾਈਟ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 5'5" ਤੋਂ 5'8" ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਤੇ ਹਾਲੇ ਕਿਰਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਹਾਈਟ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ।



ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸੌਣ 'ਤੇ ਫੋਕਸ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਤੇ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਵੀ ਗਈ। ਸਵੇਰੇ ਮੇਰੀ ਜਾਗ ਆਸ਼ਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਉਣ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ। ਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਓਦਾਂ ਹੀ ਹੋਇਆ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਆਸ਼ਾ ਦੀ ਧੌਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਫਸਾ ਦਵਾਂ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਖੂਨ ਪੀ ਜਾਵਾਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਖੁਦ 'ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।



ਆਸ਼ਾ: "ਗੁੱਡ ਮੌਰਨਿੰਗ ਸਰ।"



ਸਾਹਿਲ: "ਗੁੱਡ ਮੌਰਨਿੰਗ ਆਂਟੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਸਰ ਨਹੀਂ, ਸਾਹਿਲ ਕਿਹਾ ਕਰੋ।"



ਆਸ਼ਾ: "ਓਕੇ ਸਾਹਿਲ ਸਰ। ਚੱਲੋ, ਤੁਸੀਂ ਫਰੈਸ਼ ਹੋ ਜਾਓ ਤੇ ਥੱਲੇ ਆ ਜਾਓ ਜਲਦੀ। ਦੇਖੋ ਸਮਾਂ ਕਿੰਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।"



(ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਆਸ਼ਾ ਦੀ ਧੌਣ 'ਤੇ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਧੌਣ ਵਾਲੀ ਨਾੜੀ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ 'ਆਜਾ, ਪੀ ਜਾ ਖੂਨ।' ਮੈਂ ਖੁਦ 'ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਤਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਅਜਿਹਾ ਆਂਟੀ ਦੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਅਟਰੈਕਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਆਂਟੀ ਦੀ ਧੌਣ 'ਤੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਂਟੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ) ਮੈਨੂੰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਇੱਦਾਂ ਦੇਖਦੇ ਤੇ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਦੇ ਦੇਖ ਆਂਟੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ... "ਜਲਦੀ ਥੱਲੇ ਆ ਜਾਇਓ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋਣਾ ਹੈ।"



ਸਾਹਿਲ: (ਮੈਂ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ) "ਹਾਂਜੀ ਆਂਟੀ, ਤੁਸੀਂ ਚੱਲੋ, ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ।"



ਤੇ ਆਂਟੀ ਮੈਨੂੰ ਸਮਾਈਲ ਦੇ ਕੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਤੇ ਮੈਂ ਫਰੈਸ਼ ਹੋਣ ਲਈ ਵਾਸ਼ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ ਕਿ ਆਂਟੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਸਮਝ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਆਂਟੀ ਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੂਬਸ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੇ ਉਹ ਮੀਨਾ-ਮੀਨਾ ਹੱਸਦੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।

ਸ਼ਕਸ਼ੀ ਉਸਨੂੰ ਮੀਨਾ-ਮੀਨਾ ਹੱਸਦੇ ਦੇਖ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ... "ਅੱਜ ਤੂੰ ਫਿਰ ਹੱਸਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਿਤੇ ਫੇਰ ਤਾ ਨਹੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਵਾਂਗ ਕੁੱਜ ਹੋਇਆ? ਅੱਜ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਈ?"



ਆਸ਼ਾ: "ਅੱਜ ਤਾਂ ਮੈਮ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋਗੇ ਤੇ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ।"



ਸ਼ਕਸ਼ੀ: "ਇੱਦਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਤੂੰ ਦੱਸੇਗੀ ਤਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ?"



ਆਸ਼ਾ: "ਮੈਮ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਸਾਹਿਲ ਸਰ ਦਾ ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਬੂਬਸ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਬੋਲੀ ਤਾਂ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਏ।"



ਸ਼ਕਸ਼ੀ: "ਇਹ ਤੂੰ ਕੀ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ? ਮੇਰਾ ਮੁੰਡਾ ਇੱਦਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।"



ਆਸ਼ਾ: "ਪਰ ਅੱਜ ਤਾਂ ਕੀਤਾ ਨਾ। ਲੱਗਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁੰਡੇ ਕੋਲੋ ਜਵਾਨੀ ਸਾਂਬੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੀ।" (ਸਮਾਈਲ ਕਰਦੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ)



ਸ਼ਕਸ਼ੀ: (ਉਹ ਵੀ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਸਮਾਈਲ ਕਰਦੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ) "ਫਿਰ ਬਚ ਕੇ ਰਹੀਂ, ਦੇਖੀਂ ਕਿਤੇ ਮੇਰਾ ਮੁੰਡਾ ਤੈਨੂੰ ਫੜ੍ਹ ਹੀ ਨਾ ਲਵੇ।"



ਆਸ਼ਾ: (ਸਮਾਈਲ ਕਰਦੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ) "ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਫੜ੍ਹਨ ਲੱਗੇ ਸਾਹਿਲ ਸਰ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਪਾਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਬਹੁਤ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਨਾਲੇ ਵੈਸੇ ਵੀ ਜਦੋਂ ਮੁੰਡੇ ਜਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਚਲੀ ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।"



ਸ਼ਕਸ਼ੀ: "ਹਾਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਤੂੰ ਸਹੀ ਕਿਹਾ।" (ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ) "ਪਰ ਤੂੰ ਬਚ ਕੇ ਰਹੀਂ, ਦੇਖੀਂ ਕਿਤੇ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕਲੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਫੜ੍ਹ ਹੀ ਨਾ ਲਵੇ।"



ਆਸ਼ਾ: "ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਾ ਮੈਮ, ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਬਦਲੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇੱਦਾਂ ਹੀ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ। ਨਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਫੜ੍ਹਨ ਲੱਗੇ ਸਾਹਿਲ ਸਰ।"



ਸ਼ਕਸ਼ੀ: "ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਮੇਰੇ ਮੁੰਡੇ ਦਾ। ਚੱਲ, ਮੇਰੀ ਹੈਲਪ ਕਰ ਜਲਦੀ।"



ਸ਼ਕਸ਼ੀ ਤੇ ਆਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਾਸਾ-ਮਜ਼ਾਕ ਚਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਵੈਸੇ ਵੀ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਸ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਆਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ 21 ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਸਮਝਿਆ, ਆਸ਼ਾ ਨੂੰ ਕੰਮ 'ਤੇ ਸ਼ਕਸ਼ੀ ਨੇ ਸਾਹਿਲ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਬੌਂਡਿੰਗ ਸੀ। ਤੇ ਆਸ਼ਾ ਹੀ ਸ਼ਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਦੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸਦਾ ਚੱਕਰ ਕਿਸ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੱਸਦੀ ਸੀ।



ਮੈਂ ਫਰੈਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਥੱਲੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਆਸ਼ਾ ਆਂਟੀ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰੇਕਫਾਸਟ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਤੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰੇਕਫਾਸਟ ਕਰਕੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪਾਰਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬਾਈਕ ਲਾ ਕੇ ਤੁਰਦਾ ਹੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਾਗੋਂ ਲੰਘਦੇ ਕੁੜੀਆਂ-ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।



ਕਈ ਕੁੜੀਆਂ ਤਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖੁਸਰ-ਫੁਸਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਕਿ "ਦੇਖ ਨੀ ਮੁੰਡਾ ਕਿੰਨਾ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।" ਤੇ ਕਈ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਕਿ "ਇੰਨਾ ਵੀ ਖਾਸ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਰਾਏ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।" ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਖੁਦ 'ਤੇ ਕੌਨਫੀਡੈਂਸ ਆਇਆ ਸੀ। ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਵੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਚਰਚਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।



ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ "ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ? ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਸਦੀ ਬੌਡੀ ਤਾਂ ਕਾਫੀ ਵਧੀਆ ਹੈ? ਇਹ ਸਾਲਾ ਪੱਕਾ ਸਾਡੀ ਦਾਲ ਕਾਲੀ ਕਰੇਗਾ। ਉਪਰੋਂ ਅੱਗੇ ਹੀ ਇਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਹੈਂਡਸਮ ਮੁੰਡੇ ਬਹੁਤ ਹਨ ਤੇ ਇੱਕ ਇਹ ਆ ਗਿਆ।"



ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਦਾ ਮੰਦ-ਮੰਦ ਮੁਸਕਰਾ ਵੀ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਵੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੱਜ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਉਣਾ ਇੰਨਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਦਾ ਜਾ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸਟਰੌਂਗ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਤੇ ਦੋ ਵੀਕ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਫੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਟਰੌਂਗ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਹਿਚਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਤਾਂ ਕਿਰਨ ਦਾ ਸੀ। ਕਿਰਨ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਮੇਰੇ ਫੇਸ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਸਮਾਈਲ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।



ਮੈਂ ਕਿਰਨ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਇਆ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।



ਹੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ ਅਗਲੇ ਅਪਡੇਟ ਵਿੱਚ ਤੇ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ... ਕੌਣ ਨੇ ਇਹ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਉਂ ਸਾਹਿਲ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕਿਆ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਤੁੱਸੀ ਦੱਸੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਕਿਮੇ ਲੱਗ ਰਹੀ ਆ? ਤੇ ਤੁੱਸੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੀ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਬਾਕੀ ਤੁੱਸੀ ਕਿਸ ਕੁੜੀ ਜਾ ਔਰਤ ਦਾ ਸੈਕਸ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਓ?

Nice update bro