ਤਿੰਨੇ ਕਾਫੀ ਟਾਈਮ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ
ਸਿਮੀ ਫੇਰ ਉੱਠ ਪਿਛਾਬ ਕਰਨ ਜਾਂਦੀ ਐ ਜਦੋ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲ ਖੋਲ ਦੀ ਆ ਤਾਂ ਇਕ ਵਾਰ ਖੁਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ
ਆਉਣ ਵੇਲੇ ਜੋ ਨਾਲਾ ਉਸਦੇ ਘਰਵਾਲੇ ਨੇ ਕਸਿਆ ਸੀ
ਸੀਸੇ ਅਗੇ ਖੜੀ ਵਾਲ ਵਾਹ ਰਹੀ ਸੀ ਕੀ ਪਿਛੇ ਤੋਂ ਆ ਉਸਦਾ ਘਰਵਾਲਾ ਮਸਤੀ ਕਰਦਾ ਉਹ ਨਾਹ ਕਰਦੀ ਆ ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ ਨਾਲਾ ਖੋਲ ਦਿੰਦਾ
ਸਿਮੀ ਰੋਭ ਨਾਲ ਕਹਿ ਦੀ ਆ ਕੀ ਨਹੀਂ ਬੰਨੋ ਇਸ ਨੂੰ ਜੇ ਹੁਣ ਆਹ ਕੁਝ ਕਰਨ ਲੱਗ ਗਏ ਲੇਟ ਹੋ ਜਾਣਾ
ਘਰਵਾਲੀ ਦਾ ਗੁਲਾਮ ਹੋਇਆ ਉਹ ਵੀ ਬਨ ਦਿੰਦਾ
ਸਿਮੀ ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ ਕੱਛੀ ਵੀ ਪੱਟਾਂ ਤੱਕ ਕਰ ਬੈਠ ਮੂਤ ਕਰਦੀ ਆ
ਮੂਤ ਕਰਦੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ
ਸਿਮੀ- ਕੀ ਹਾਓ ਹੁਣ ਰਾਤ ਨੂੰ ਔਖੀ ਹੀ ਨਿਕਲਨੀਆ ਇਹਨਾਂ ਬੀਨਾ ਕੋਈ ਨਾ ਉਂਗਲੀ ਤਾਂ ਹੈ ਹਾਹਾਹਾਹਾ
ਪਰ ਹੁਣ ਵੀ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਆ ਕੀ ਕਰਾਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਉਹ ਸੁਖ ਕਿਥੇ ਦਿੰਦੀਆਂਜੋ ਇਹ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਹੈ ਹੀ ਬਹੁਤ ਗੰਦੇ ਇਹ ਵੀ
ਮੂਤ ਕਰ ਉਠ ਦੀ ਆ ਨਾਲਾ ਬਨ ਦੀ ਆ
ਬਾਹਰ ਆ ਹੱਥ ਧੋ ਜਦੋ ਸਿਮੀ ਫੇਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਕਮਰੇ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਆ ਤਾਂ ਸੋਚ ਦੀ ਆ ਬੇਬੇ ਆਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮੰਮੀ ਦੇ ਕਮਰੇ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਦੇਖਾ ਕੀ ਕਰੀਂ ਜਾਂਦੀ ਆ
ਇਹ ਹੀ ਸੋਚ ਆਪਣੀ ਦਾਦੀ ਦੇ ਕਮਰੇ ਜਾਂਦੀ ਆ
ਸਿਮੀ- ਬੇਬੇ ਬੇਬੇ
ਬੋਲਦੀ ਅੰਦਰ ਗਈ ਦੇਖਿਆ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿਰ ਬੰਨੀ ਪਈ ਸੀ
ਸੁਰਜੀਤ ਉਠ ਦੀ ਆ
ਸੁਰਜੀਤ- ਨੀ ਆ
ਸਿਮੀ- ਨੀ ਮੇ ਤਾਂ ਆ ਗਈ ਤੈਨੂੰ ਭੋਰਾ ਚਾ ਨਹੀਂ ਪੋਤੀ ਆਈ ਦਾ ਕਿਵੇ ਸਿਰ ਬਨ ਪਈ ਆ
ਦੋਹੇ ਸੀ ਇਹ ਘਰ ਵਿਚ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਂਦਾ ਨੇੜੇ ਸੀ ਇਕ ਦੂਜੀ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਵਾਂਗ ਸੀ ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਨਾਲੋਂ ਜਾਂਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ ਸਿਮੀ ਆਪਣੀ ਦਾਦੀ ਦਾ
ਸੁਰਜੀਤ- ਨੀ ਸਿਰ ਦੁੱਖ ਦਾ ਤਾਂ ਪੇ ਗਈ ਨਾਲੇ ਚਾ ਕਿਉਂ ਨੀ ਆ ਬੈਠ
4ਬਜੇ ਦਾ ਟਾਈਮ ਸੀ ਰਮਨ ਵੀ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਸੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਦੇਣ
ਦੇਖ ਦੀ ਆ ਜਦੋ ਸਿਰ ਬਨੀ ਸੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਜਾ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਆ ਰਮਨ ਵੀ
ਇਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਵੀ ਸੀ ਕੀ ਰਮਨ ਦੀ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਾਪ ਨੇ ਹੀ ਪਾਲੀਆਂ ਸੀ ਦੋਹੇ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਇਕ ਭਾਈ ਛੋਟਾ ਸੀ ਜੋ ਦੋਹਾ ਤੋਂ ਮਾ ਦਾ ਜਲਦੀ ਤੁਰ ਜਾਣਾ ਦੁੱਖ ਸੀ ਰਮਨ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਰ ਸੁਰਜੀਤ ਨੇ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ ਆਈ ਸੀ ਰਾਣੀ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖੀ ਸੀ
ਰਮਨ ਵੀ ਸੱਸ ਨਹੀਂ ਮਨਦੀ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਹੀ ਮਨਦੀ ਸੀ
ਇਸ ਲਈ ਬੋਲੀ
ਰਮਨ- ਕੀ ਹੋਇਆ ਬੇਬੇ ਸਿਰ ਦੁੱਖ ਦਾ ਦਸਿਆ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਨੀ ਸਿਮੀ ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚੋਂ ਦਵਾਈ ਲੇਂ ਕੇ ਆ
ਸਿਮੀ ਉਠ ਗਈ
ਸੁਰਜੀਤ ਵੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ ਕੀ ਇਹ ਓਹੀ ਆ ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਜਾ ਦਿਖਾ ਕੇ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਆਪ ਸ਼ਰਮ ਜਹੀ ਮਨ ਰਹੀ ਸੀ ਹੁਣ ਸੁਰਜੀਤ
ਸਿਮੀ ਦਵਾਈ ਲੇਂ ਕੇ ਆਈ ਤੇ ਫੜਾ ਮੁੜ ਗਈ ਸਿਮਰ ਕੁਝ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸ ਕੋਲ ਗਈ
ਰਮਨ ਦਵਾਈ ਦਿੰਦੀ ਆ ਸੁਰਜੀਤ ਨੂੰ
ਸੁਰਜੀਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਲਝੀ ਹੋਈ
ਇਹ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਮੇ ਵੀ ਕੀ ਸੋਚੀ ਜਾਂਦੀ ਆ ਦੇਖ ਲਿਆ ਦੇਖ ਲਿਆ ਕਿਹੜਾ ਡਾਂਗ ਮਾਰ ਦਾਓ ਨਾਲੇ ਇਹ ਤਾਂ ਆਮ ਗੱਲ ਆ ਲੋੜ ਆ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ
ਇਹ ਸਭ ਸੋਚ ਦੀ ਦਵਾਈ ਲੇਂ ਹੀ ਰਹੀ ਸੀ ਦੱਬੀ ਜਹੀ ਅਵਾਜ ਵਿਚ ਵਿਚ ਰਮਨ ਬੋਲ ਪਈ
ਰਮਨ- ਨਾ ਬੇਬੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਦਰਵਾਜਾ ਲਾ ਲੈਦੀ ਮੇ ਸੀ ਜੇ ਮੁੰਡਾ ਆ ਜਾਂਦਾ
ਕਾਫੀ ਟਾਈਮ ਦੀ ਉਲਝੀ ਰਮਨ ਵੀ ਸੋਚਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਦਿਲੋਂ ਕੱਢ ਦੀ ਆ ਸੁਰਜੀਤ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਆ
ਚਾਹ ਬਨਉਂਦੀ ਇਹ ਹੀ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਰਮਨ ਵੀ
ਦਸ ਬੁੜੀ ਹੋ ਚੱਲੀ ਬੇਬੇ ਫੇਰ ਵੀ ਆਹ ਕੁਝ
ਨੀ ਪਰ ਬੁੜੀ ਕੌਣ ਕਹਿ ਦਾਓ ਲਗਦੀ ਨਹੀਂ ਸੱਸ ਆ ਮੇਰੀ ਵੈਸੇ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਪੂ ਜੀ ਕਦੋ ਦੇ ਗਏ ਆ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਹੁੰਦਾ ਇਹ ਤਾਂ ਨਾਲੇ ਲੇਂ ਵੀ ਲੈਦੇ ਆ ਰੋਜ ਦੀ ਤਰਾਂ ਹੀ
ਐਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾ ਰਹਿ ਬੇਬੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਕਰਦੀ ਆ ਗੱਲ
ਸੁਰਜੀਤ ਵੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ ਚੰਗਾ ਕਰ ਲਈ ਗੱਲ ਇਹਨੇ ਪਰ ਹੁਣ ਕੀ ਕਹਾਂ ਕੀ ਤੇਰੇ ਮੁੰਡੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸਭ
ਸੁਰਜੀਤ - ਪੁੱਤ ਮਾਫ ਕਰੀ ਬਸ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚੱਲਿਆ
ਰਮਨ ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ ਆ
ਰਮਨ- ਕੋਈ ਨਾ ਮੇ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਨਾਲੇ ਸਮਝ ਦੀ ਆ ਇਹ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸੱਚੀ ਨੀ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹਾਹਾਹਾਹਾ
ਸੁਰਜੀਤ- ਨੀ ਜਾ ਪਰੇ
ਇਹ ਤਾਂ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸਮਝ ਦੇ ਹੀ ਹੋ ਐਨਾਂ ਤਾਂ ਆਮ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਗੱਲ ਤੀਵੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਜਦੋ ਇਹ ਆਪਣੀ ਸੁਥਣ ਨਾਲੇ ਕੱਛੇ ਕੱਛੀ ਆ ਤੱਕ ਚਲੇ ਹੀ ਜਾਂਦੀਆਂ
ਦੋਹਾ ਦਾ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੋਣਾ ਐਨਾ ਤਾਂ ਬਣਦਾ ਹੀ ਸੀ
ਬਸ ਜਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਰਦਾ ਸੀ ਉਹ ਪਰਦਾ ਥਲੇ ਹੀ ਰਹੀ
ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਹਟਦੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸੀ
ਰਮਨ- ਲੇਂ ਸ਼ਰਮਾ ਕਿਉਂ ਰਹੀ ਬੇਬੇ ਬਸ ਇਹੋ ਜੇ ਕੰਮ ਦਿਨੇ ਨਾ ਕਰਿਓ ਹਾਹਾਹਾਹਾ
ਸੁਰਜੀਤ- ਨੀ ਪਤਾ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਰੱਖ ਇਹ ਗੱਲ ਦਾ
ਰਮਨ ਸੋਚੀ ਪੈ ਗਈ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਬੇਬੇ ਨੇ
ਰਮਨ- ਮੇ ਕੀ ਕੀਤਾ
ਹੁਣ ਖ਼ੁਲ ਦੀ ਸੁਰਜੀਤ ਬੋਲੀ
ਸੁਰਜੀਤ- ਨਾ ਸਵੇਰੇ ਨੀ ਦੇਖਿਆ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੁਸਕ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਸਾਫ ਪਤਾ ਲਗ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਰਮਨ ਮਨ ਵਿਚ
ਲੇਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਦੀ ਮੁੰਡਾ ਹੀ ਤੇਰਾ ਨੀ ਘੱਟ
ਰਮਨ- ਜਾ ਨੀ ਬੇਬੇ ਤੂੰ ਵੀ
ਸੁਰਜੀਤ- ਨਾ ਹੁਣ ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਸੰਗਦੀ ਐਂ
ਰਮਨ ਉਠੀ ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ ਹੱਥ ਕਰ ਸੁਰਜੀਤ ਵੱਲ ਨੂੰ ਬੋਲੀ
ਰਮਨ- ਤੇਰੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਉਹ ਨੀ ਹਟਦਾ
ਕਹਿ ਸੰਗਦੀ ਸਮੀ7ਕਰਦੀ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ
ਇਹ ਕੀ ਸੀ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕੀ ਗੱਲਾਂ ਸੀ ਇਹ
ਦੋਹੇ ਸੋਚ ਦੀਆ ਸਿਰ ਤਾਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਸੁਰਜੀਤ ਦਾ ਪਰ ਹੁਣ ਦਿਲ ਕਾਹਲੇ ਸੀ ਦੋਹਾ ਦੇ ਇਕ ਦੂਜੀ ਕੋਲ ਬਹਿ ਹੋਰ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਫੋਲਣ ਦੇ ਉਹ ਵੀ ਫੁਦੀਆਂ ਆ ਦੇ
ਪਰ ਘਰ ਸੀ ਜਵਾਕ ਸੀ
ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਕਰਦੀ ਰਮਨ ਦਾ ਵੀ ਹਾਲ ਇਹ ਹੀ ਸੀ
ਜਿਵੇ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਉਡਾਣ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤਾਂ ਸੀ ਦੋਹਾ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਕੀ ਰਮਨ ਖਸਮ ਹੁੰਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਠੰਡੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਸੁਰਜੀਤ ਦਾ ਹਾਲ ਹੁਣ ਫੁਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਮਝ ਸਕਦੀਆਂ ਨੇ
ਓਦਰ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਫੋਨ ਤੇ ਗੇਮ ਖੇਡ ਦੇ ਦੋਹੇ ਭੈਣ ਭਾਈ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖਬਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਮਨ ਆ ਬੋਲੀ ਕੀ ਇਹਨੂੰ ਹੀ ਚਿੰਬੜੇ ਰਹਿਓ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ ਲਓ ਕੋਈ
ਉਹ ਧਾਰ ਕੱਢਣ ਚਲੀ ਸੀ
ਜਦੇ ਜ਼ਿੰਦਰ ਆ ਗਿਆ
ਗੇਟ ਖੋਲ ਦੀ ਆ ਉਹ ਗੱਡੀ ਅੰਦਰ ਕਰਦਾ
ਸਿਮੀ ਬਹਾਰ ਆ ਮਿਲੀ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਨੂੰ
ਸਿਮੀ- ਤੁਸੀਂ ਪਰੀ ਨੂੰ ਨਾਨਕੇ ਛੱਡ ਆਏ
ਜ਼ਿੰਦਰ- ਉਹ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਤੇ ਅਉਣਾ ਨਹੀਂ ਕਿਥੇ ਜਾਣਾ ਸੀ ਉਸ ਨੇ
ਸਿਮੀ ਨਾਲ ਆ ਜਾਂਦੀ ਕਮਰੇ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਦੇ ਸਿਮਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦਾ ਧਾਰਾ ਕੱਢ ਦੀ ਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕੀ ਗਾਲਾ ਪੈ ਜਾਣੀਆਂ ਨਹੀਂ
ਸਿਮੀ- ਕੋਈ ਨਾ ਰਹਿ ਅਉਣੇ7ਦੋ ਹਲੇ ਮੇ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਆ
ਬਾਕੀ ਸਭ
ਆਮ ਵਾਂਗ ਸੀ ਸਭ ਸਾਰੀਆਂ ਨੇ ਰਾਤ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਦੀ ਜ਼ਿੰਦਰ ਅੱਜ ਆਏ ਗਏ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਪੇ ਗਿਆ ਕਿਉਂ ਕੀ ਸਿਮੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਪਈ ਸੁਰਜੀਤ ਵੀ ਕੁਝ ਟਾਈਮ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਆ ਨਾਲ ਹੀ ਸਿਮਰ ਵੀ ਰਮਨ ਦੇ ਕਮਰੇ ਹੀ
9ਬਜੇ ਸੁਰਜੀਤ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਆ ਗਈ
ਸੋਚੀ ਪਿਆ ਸਿਮਰ ਵੀ
ਦੋਹੇ ਮਾ ਧੀ ਇਕਲੀਆਂ ਸੀ ਹੁਣ
ਸਿਮੀ- ਮੇ ਤਾਂ ਪਜਮਾਂ ਸ਼ਰਟ ਆਈ ਪਾ ਕੇ ਮੰਮੀ
ਰਮਨ- ਨੀ ਪੇ ਜਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਸੁਟ ਵਿਚ
ਸਿਮੀ- ਨਹੀਂ ਔਖਾ ਲਗਦਾ ਮੰਮੀ ਆਈ ਮੇ
ਬੈਗ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਦੀ ਆ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਜਾ ਬਦਲ ਦੀ ਆ
ਰਮਨ ਮਨ ਵਿਚ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਯਾਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਕੀ ਲੇਂ ਆਏ ਨਰੋਧ ਦਾਣਿਆਂ ਵਾਲਾ
ਪੁੱਛ ਕੇ ਕੀ ਹੋਣਾ ਕਿਹੜਾ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਅੱਜ ਕੁੜੀ ਪੈ ਗਈ ਨਾਲ sshh ਬਹੁਤ ਮਨ ਆ ਮੇਰਾ ਚੱਲ ਕੋਈ ਨਾ ਸੋ ਜਾਵੇ ਫੇਰ ਜਾਂਦੀ ਓਦਰ
ਇਕ ਵਾਰ ਸਲਵਾਰ ਓਤੋਂ ਹੀ ਘੁਟ ਦੀ ਆ ਫੁਦੀ ਨੂੰ ਰਮਨ
ਨਾ ਕਰ ਨੀ ਕੀਤੇ ਬੇਬੇ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ ਮੇ ਫੜੀ ਬੈਠੀ ਹੋਵਾ ਸਿਮੀ ਆ ਜੇ hihi
ਇਹ ਹੀ ਸੋਚ ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਪਿਆ ਬੈਡ ਤੇ ਬੇਗ ਜਿਸ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੁਲੀ ਸੀ ਲਾਉਣ ਲਗਦੀ ਆ
ਲਾਉਣ ਲੱਗੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਪਿਆ ਸੂਟ ਦਿਸ ਗਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਦੀ ਆ
ਰਮਨ
ਸੋਹਣਾ ਸਿਮੀ ਦੇ ਪਾਈਆਂ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹਾਓ ਆਹ ਕੀ ਆ
ਇਕ ਕਿੱਟ ਜਹੀ ਉਸਦੇ ਥਲੇ ਸੀ
ਲੇਂ ਆ ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੀਆ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਨਾ ਮੇਕਅਪ ਵਾਲੀ ਹੋਣੀ ਆ ਦੇਖਾ ਤਾਂ ਕੀ ਕੀ ਆ ਇਹਦੇ ਵਿਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਲ ਦੀ ਆ
ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ
ਰਾਤ ਸੀ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਬਾਥਰੂਮ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖੁਲ ਦਾ ਸੁਣਿਆ ਇਕ ਦਮ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਆ
ਰੱਖ ਸਾਇਡ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਦੀ ਆ ਸਿਮੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਆ
ਸਿਮੀ- ਹੁਣ ਠੀਕ ਆ ਸੁਟ ਵਿਚ ਨੀਂਦ ਆਉਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਰਮਨ- ਹਮਮ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਆਦਤ ਹੋ ਗਈ ਨਹੀਂ ਰਾਤ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਖ਼ੁਲਾ ਸੁਟ ਰੱਖਿਆ ਸੀ
ਸਿਮੀ- ਤੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਮੰਮੀ ਕਿਵੇ ਸੋਦੀ ਆ
ਰਮਨ ਸੋਚ ਕੇ ਬੋਲੀ ਸਿਮੀ ਜਦੋ ਬੈਗ ਸਾਇਡ ਰੱਖ ਬੈਠੀ
ਰਮਨ- ਸਿਮੀ ਪੁੱਤ ਇਕ ਗੱਲ ਦੱਸ ਸੱਚ ਸੱਚ
ਸਿਮੀ ਵੀ ਕੋਲ ਨੂੰ ਹੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪੱਟਾ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦੀ ਆ
ਸਿਮੀ- ਹਾਂ ਹੁਣ ਪੁੱਛ ਮੰਮੀ
ਰਮਨ- ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ ਖੁਸ ਵੀ ਰੱਖ ਦਾ ਤੈਨੂੰ
ਸਿਮੀ- ਹਾਂ ਮੰਮੀ ਬਹੁਤ ਕਿਉਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਪੁੱਛ ਦੀ ਓ
ਰਮਨ- ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਦੁਖੀਨਹੀਂ ਆ ਵੈਸੇ ਗੱਲ ਕਰੀ ਅੱਛਾ ਜਵਾਕ ਵਾਰੇ ਕੁਝ ਸੋਚਿਆ ਹੋਣਾ
ਫੋਨ ਦੇਖ ਦੀ ਸਿਮੀ ਵੀ ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ ਆ
ਸਿਮੀ- ਨਹੀਂ ਹਲੇ ਨਹੀਂ ਸੱਸ ਵੀ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ ਕੀ ਹਲੇ ਪੜ੍ਹ ਦੀ ਐ ਤੂੰ ਦੇਖ ਕੇ
ਰਮਨ- ਹਾਂ ਇਹ ਤਾਂ ਦੋਹਾ ਦੀ ਮਰਜੀ ਆ ਥੋਡੀ ਸੋਚ ਲਓ
ਸਿਮੀ ਚੈਟ ਕਰਦੀ ਆ ਉਸਦਾ ਘਰਵਾਲੇ ਨਾਲ
ਰਮਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਘੱਟ ਕਰਦੀ ਆ
ਰਮਨ- ਇਕ ਤਾਂ ਇਹ ਫੋਨ ਚੱਲ ਸੋ ਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਗੱਲ ਜੇ ਕੋਈ
ਸਿਮੀ- ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਮੈਸਜ ਨੇ ਮੰਮੀ
ਉਠ ਸਾਇਡ ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਆ
ਰਮਨ- ਕਰ ਲੇਂ ਕਰ ਲੇਂ ਗੱਲ ਮੇ ਤਾਂ ਪੈਂਦੀ ਆ ਲਾਈਟ ਕਰਦੇ ਬੰਦ
ਰਮਨ ਪੈਂਦੀ ਆ
ਸਿਮੀ ਉਠ ਲਾਈਟ ਬੰਦ ਕਰਦੀ ਆ ਸਾਮਣੇ ਟਾਕੀ ਵਿਚੋਂ ਗੇਟ ਤੇ ਲਗੇ ਬਲੱਬ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹਲਕੀ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਆਉਂਦੀ ਐ
ਰਮਨ ਪਈ ਪਿੱਠ ਕਰ ਸਿਮੀ ਵੱਲ ਸੋਚ ਦੀ ਆ
ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ ਕੁਝ
ਖੁਸ ਤਾਂ ਹੈ ਪਰ ਇਹਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ ਪੈ ਗਈ
ਕੀਤੇ ਇਥੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਘਰਵਾਲਾ ਤਾ ਨਾ ਲੇਂ ਆਈ ਹੋਵੇ
ਹੈ ਤਾਂ ਨਿਕਾ ਜਾ ਹੀ ਭੈਣ ਕੋਲ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਸੀ ਮੈਂ ਗੱਲ ਵੀ ਕੀ ਕਰਾਂ ਹੁਣ ਇਸ ਨਾਲ ਚੱਲ ਦਿਨੇ ਸਿਧੀ ਕਰ ਕੇ ਦੇਖੋਂ ਮਾ ਧੀ ਵਿਚ ਕੀ ਪਰਦਾ ਮੇ ਤਾਂ ਬੇਬੇ ਕਰਕੇ ਘੱਟ ਖੁਲੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਉਹ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਸੀ ਜਾਂਦਾ ਭੈਣ ਨਾਲ ਦੇਖ ਉਸਦੀ ਕੁੜੀ ਕਿੰਨੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਆ
ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਇਹ ਆ ਕੀ ਨਵੀ ਨਵੀ ਆ ਹਲੇ ਹੀ ਕੀ ਲੋੜ ਪੈ ਗਈ ਭੈਣ ਨੇ ਤਾਂ ਮੰਗਵਾਇਆ ਸੀ ਕੀ ਜੀਜੇ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕੁਝ
ਰਮਨ ਨੂੰ ਜਿਸ ਵਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਉਹ ਨਕਲੀ ਲਨ ਸੀ ਜੋ ਸਿਮੀ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ ਇਹ ਸੋਚ ਦੀ ਸਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਕੀ ਅੱਗ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਈ ਸੀ ਉਸ ਦੀ ਸੋਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦੀ ਆ ਸਿਮੀ ਦੇ ਪਰ ਸਿਮੀ
ਹਲੇ ਵੀ ਚੈਟ ਤੇ ਲੱਗੀ ਸੀ
ਹੁਣ ਹਾਲ ਚਾਲ ਤੋਂ ਗੱਲ ਸੈਕਸ ਤੇ ਆ ਗਈ ਸੀ
ਦੋਹਾ ਦੀ ਚੈਟ
ਪਹਿਲਾ ਹਾਲ ਚਾਲ ਫੇਰ ਇਕਲੇ ਸੋਣ ਤੇ ਰੋਂਦੇ ਦੋਹੈ
ਫੇਰ ਗਰਮ ਹੋਈ ਚੈਟ ਜਦੋ ਸਿਮੀ ਦਾ ਘਰਵਾਲਾ ਨੰਗੇ ਪਏ ਦੀ pic ਸੈਂਡ ਕਰਦਾ
ਸਿਮੀ- ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਭੋਰਾ ਵੀ ਥੋਨੂੰ
ਕੀ ਕਰਾਂ ਦਸ ਹੁਣ ਮੁੱਠ ਵੀ ਨਾ ਮਾਰਾ ਤੂੰ ਦੱਸ ਕੀਤੀ ਉਂਗਲੀ
ਸਿਮੀ- ਕੀਤੀ ਪਰ ਲਗਦਾ ਫੇਰ ਕਰਨੀ ਪੈਣੀ hihi
ਕਰ ਲੇਂ ਅੱਛਾ ਦਸ ਕਿਸ ਨਾਲ ਪਈ ਇਕਲੀ ਜਾ ਮੰਮੀ ਨਾਲ
ਸਿਮੀ- ਮੰਮੀ ਨਾਲ
ਹਏਏ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਦੋਂ ਸੱਸ ਨਾਲ ਪੈਣ ਦਾ ਮੋੱਕਾ ਮਿਲੋ
ਸਿਮੀ- ਹਏਏ ਹਏਏ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਾ ਮਾਰ ਖਾਣੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ
ਮਾਰ ਲੇਂ ਯਾਰ ਅੱਛਾ ਦਸ ਕੀ ਦੇਖ ਰਹੀ ਮੰਮੀ ਦਾ
ਸਿਮੀ- ਸ਼ਰਮ ਕਰੋ ਸ਼ਰਮ
ਸਿਮੀ- ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਥੇ ਕਰਨੀ ਜਦੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਗੰਦੀ ਅੱਖ ਰੱਖਦੇ ਹੋ
ਗੰਦੀ ਨਹੀਂ ਯਾਰ ਹੁਣ ਮੰਮੀ ਤੇ ਵੀ ਤਾਂ ਹੁਸਨ ਆ ਨਾਲੇ ਮੰਮੀ ਪਉਂਦੀ ਖੁਲੇ ਗਲੇ ਦੇ ਸੁਟ ਆ ਕੀ ਕਰਾਂ ਦਸ
ਸਿਮੀ- ਉਹ ਹੋ ਮੇਰਾ ਹੁਸਨ ਥੋੜਾ ਪੈਂਦਾ ਲੱਗਦਾ
ਨਹੀਂ ਯਾਰ ਤੂੰ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਨਾ ਜਾ ਮੇ ਮੁੱਠ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਕਾਸ ਕੀਤੇ ਸੱਸ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ ਪਿਆ ਤਾ ਮਾਰਨ ਦਾ ਸਾਵਦ ਆ ਜਾਂਦਾ
ਸਿਮੀ- ਲੁੱਚੇ ਓ ਲੁੱਚੇ ਤੁਸੀਂ ਨੀ ਹਟਣਾ
ਅੱਛਾ ਤੂੰ ਗਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ
ਸਿਮੀ- ਨਹੀਂ ਮੇ ਕਿਉਂ ਹੋਣਾ ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਮੰਮੀ ਆ ਨਾ ਮੈਂ ਮੁੰਡਾ
ਯਾਰ ਅੱਜ ਕੱਲ ਤਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਦੀਆਂ ਤੂੰ ਤਾਂ ਜਾਣਦੀ ਹੀ ਐਂ
ਸਿਮੀ- ਪਤਾ ਮੈਨੂੰ ਜੀ ਸਾਓ ਸੀ ਕਿੰਨੀ ਮੇ ਕਿੰਨਾ ਲੁੱਚਾ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ ਮਿਲਿਆ ਮੈਨੂੰ
ਅੱਛਾ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਜ਼ਕੀਨ ਨਹੀਂ ਕੀ ਤੂੰ ਹੁਣ ਉਂਗਲੀ ਫੁਦੀ ਵਿਚ ਨਾ ਲਈ ਹੋਵੇ
ਸਿਮੀ ਸੱਚੀ ਫੁਦੀ ਵਿਚ ਉਂਗਲੀ ਲੇਂ ਕੇ ਚੈਟ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਪਈ
ਗਰਮ ਹੋਈ ਨੇ ਦੱਸ ਹੀ ਦਿਤਾ
ਸਿਮੀ- ਹਾਂ ਉਂਗਲੀ ਕੱਛੀ ਅੰਦਰ ਆ ਬੋਲੋ ਹੁਣ
ਹਏਏ ਸੱਚੀ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਪਾਣੀ ਉਪਰ ਨੂੰ ਆ ਰਿਹਾ ਮੇਰੇ ਲਨ ਦਾ ਸੋਚ ਸੋਚ
ਸਿਮੀ- ਗੰਦੇ ਜੇ ਆਹਹਹ੍ਹ ਜੀ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਪਈ ਫੁਦੀ ਵਿਚ ਮੈਂ ਉਂਗਲੀ ਕਰ ਰਹੀ ਆ ਸਚੀ ਬਹੁਤ ਸਾਵਦ ਆ ਰਿਹਾ
ਜਾਨ ਕੇ ਕਰਦੇ send ਉਸ ਨੂੰ
ਉਸਦੇ ਘਰਵਾਲੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ
ਸਿਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਾ ਪਰ ਸਿਮੀ ਸਾਵਦ ਲੇਂ ਰਹੀ ਸੀ
ਫੇਰ ਚੈਟ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਆ ਉਂਗਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲਗਦੀ
ਨਾਲ ਪਈ ਰਮਨ ਦਾ ਵੀ ਛੋਲਾ ਭੜਕ ਦਾ ਉਹ ਉਠਣ ਦੀ ਸੋਚ
ਪਹਿਲਾ ਸਿਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਦੀ ਆ ਪਿੱਠ ਕਰ ਪਈ ਸੀ ਘੁੰਮ ਕੇ
ਅੱਖਾਂ ਸਾਵਦ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕਰ ਉਂਗਲੀ ਕਰਦੀ ਜਦੋ ਸਿਮੀ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਪਈ ਰਮਨ app ssss ਕਰਦੀ ਨੇ ਮੂੰਹ ਫੜਿਆ
ਫੇਰ ਪੇ ਜਾਂਦੀ ਐ ਪਪਿੱਠ ਕਰ
ਰਮਨ- ਹਏਏ ਹਏਏ ਇਹ ਕੀ ਸਿਮੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪਈ ਹੀ ਕਿਵੇ ਹੱਥ ਪਜਮੇ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਕੁਡ਼ੀ ਦਾ ਹਏਏ ਉਂਗਲੀ ਲਈ ਲਗਦੀ ohhh ਦਸ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਭੋਰਾ ਹਾਂ ਹੋਣੀ ਵੀ ਕਿਉਂ ਆ ਬੇਬੇ ਦੀ ਪੋਤੀ ਆ ਜੋ
ਸਿਮੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੱਛੀ ਗਿਲੀ ਕਰ ਅਰਾਮ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰ ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਫੇਰ ਪੇ ਗਈ
ਕੁਝ ਟਾਈਮ ਬਾਅਦ ਸਿਮੀ ਸੋ ਗਈ ਗੁੜੀ ਨੀਂਦ ਰਮਨ ਉਠੀ ਤੇ ਬਾਹਰ ਆਈ
ਪਹਿਲਾ ਤਾਂ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੀ ਆ ਜਾ ਫੇਰ ਬਾਹਰ ਆ ਅਰਾਮ ਨਾਲ ਖੜ ਦੀ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਦੀ ਆ
ਰਮਨ- ਦਸ ਕੀ ਹਾਲ ਨੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਪਈ ਹੀ ਕਰ ਸੋ ਗਈ ਭੋਰਾ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਨਾ ਕਰਦੀ ਗੱਲ
ਸੋਚ ਹੀ ਰਹੀ ਸੀ
ਸੁਰਜੀਤ ਵੀ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ ਦੇਖ ਦੀ ਰਮਨ ਨੂੰ ਰਮਨ ਵੀ ਕੁੰਡਾ ਖ਼ੁਲ ਦਾ ਸੁਣ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜੀ
ਸੁਰਜੀਤ- ਸੁਤੀ ਨੀ ਕੀ ਹੋਇਆ
ਰਮਨ- ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੇਬੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਆਈ ਸੀ
ਸੁਰਜੀਤ ਵੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ
ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਣੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਪੈ ਗਈ ਹੁਣ ਔਖੀ ਹੋਣੀ
ਸੁਰਜੀਤ- ਚੰਗਾ ਚੰਗਾ
ਸੁਰਜੀਤ ਬਾਥਰੂਮ ਗਈ ਰਮਨ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਐ ਬੇਬੇ ਸਾਮਣੇ ਘਰਵਾਲੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਸਕਦੀ ਸੀ ਐਨੀ ਬੇਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ
ਰਾਤ ਨਿਕਲੀ ਸਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸਵੇਰੇ ਸਿਮਰ ਦੀ ਅੱਖ ਖੁਲੀ ਲਨ ਖੜਾ ਸੀ ਪੂਰਾ
ਰਾਤ ਮੁੱਠ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰੀ ਸੀ ਉਸ ਨੇ
ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਲ ਦੀ ਕੁਝ ਜਾਂਦਾ ਹੀ sexy ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ
ਇਕ ਹੀ ਗੱਲ ਸੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਕੀ ਜੀਜਾ ਲੈਂਦਾ ਨਜ਼ਾਰੇ ਤਾਂ