Incest Feelings

[rajrajveerrrr]

Sira bai

Thanks dosto

 

[Dhaliwal122]

Thanks dosto

Update kr de bro

 

[pendu munda]

ghaint start aa bai

waiting agge ki hunda

 

[rajrajveerrrr]

Update kr de bro

Kal krda bro

 

[Raman 3434]

ਕੈਮ ਆ ਭਰਾ ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਆਮ ਵਾਂਗ ਆ ਵਧੀਆ ਲੱਗਾ ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਇਦਾਂ ਹੀ ਰੱਖੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੈਕਸ ਵੀ ਹੋਵੇ ਪਰ ਖ਼ੁਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਦਾਦੀ ਪੋਤੇ ਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ ਬਾਂਕੀ ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ

 

[rajrajveerrrr]

ਕੈਮ ਆ ਭਰਾ ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਆਮ ਵਾਂਗ ਆ ਵਧੀਆ ਲੱਗਾ ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਇਦਾਂ ਹੀ ਰੱਖੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੈਕਸ ਵੀ ਹੋਵੇ ਪਰ ਖ਼ੁਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਦਾਦੀ ਪੋਤੇ ਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ ਬਾਂਕੀ ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ

Hanji bro try ta eh hi a

 

[rajrajveerrrr]

ਸੁਰਜੀਤ ਰਮਨ ਨੂੰ ਉਪਰ ਚੱਲਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਆ ਨਾਲ ਪੇਟੀ ਵਿਚੋਂ ਸਮਾਨ ਜੋ ਕੱਢਣਾ ਸੀ



ਰਮਨ ਨਾਹਉਣ ਦਾ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਆ

ਤੇ ਨਾਲੇ ਸਿਮਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖੜਕਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਆ



ਸੁਰਜੀਤ ਉਤੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਪਿੱਛਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਦੀ ਪਿਛਲੇ ਵੇਹੜੇ ਵਿਚੋਂ

ਸੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਕੋਠੇ ਆ ਸਿਮਰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਵੱਢ ਦਾ


ਸੁਰਜੀਤ ਆਪ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਖੋਈ ਸੀ ਆ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲ ਦੀ

ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬੰਦ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਸਮੇਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਬਾਹਰ ਹੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਖੋਲ ਕੇ


ਫੇਰ ਰਮਨ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਦੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ

ਇਹ ਬਾਹੂ ਵੀ ਨਾ ਜੋ ਕੰਮ ਸਵੇਰੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਉਹ ਹੁਣ ਕਰਨ ਲੱਗ ਤੇ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ

Hihihi

ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ ਇਕਲੀ ਹੀ

ਚੱਲ ਕੋਈ ਨਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਮੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਤਾਂ ਜਦੋ ਦੇ ਵਿਆਹੇ ਆ ਆਹੀਂ ਕੰਮ ਆ

ਪਰ ਹੁਣ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਵਾਕ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਹੋ ਗਏ ਨੇ ਵੱਡੀ ਵਿਆਹ ਵੀ ਲਈ ਆ


ਚੱਲ ਮੇ ਵੀ ਕੀ ਸੋਚੀ ਪੇ ਗਈ
ਮੇ ਤਾਂ ਤੜਫ ਦੀ ਹੀ ਆ ਬਾਹੂ ਤਾਂ ਲਵੇ ਨਜ਼ਾਰੇ


ਇਹ ਸੋਚ ਦੀ ਪਿੱਛਲੇ ਵੇਹੜੇ ਵੱਲ ਆ ਗਈ ਵੇਹੜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਬਾਥਰੂਮ ਤੇ ਪਈ


ਦਰਵਾਜੇ ਓਤੇ ਦੀ ਇਕ ਰੋਸ਼ਨ ਦਾਨ ਸੀ
ਉਸਦੇ ਸਾਮਣੇ ਇਕ ਸ਼ਿਨਕ ਸੀ ਉਸਦੇ ਸਾਮਣੇ ਸੀਸਾਂ ਸੀ

ਤੇ ਜੋ ਸੀਨ ਸੀ ਉਸ ਵਿਚ

Sshh

ਸੁਰਜੀਤ ਦੀਆ ਲੱਤਾ ਕੰਬ ਗਈਆਂ

ਸਿਮਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿਸ ਰਿਹਾ
ਪਰ ਸੀਸੇ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਸੀ ਸੁਰਜੀਤ

ਤੇ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਸੁਰਜੀਤ ਦੀ ਨਹੀਂ ਉਸਦੀ ਫੁਦੀ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਦਾ ਲਨ ਖੜਾ ਹੀ ਦਿਸਿਆ


ਮੋਟਾ ਲੰਬਾ ਉਤੇ ਨੂੰ ਖੜਾ
ਹਲਕਾ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ
ਜਿਵੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਟੇਢਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਪਰ ਸਿਮਰ ਦਾ ਖੜਾ ਹੋ ਉਸਦੇ ਢਿੱਡ ਵੱਲ ਨੂੰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ


ਦੋਹੈ ਹੱਥਾਂ।ਦੀਆਂ ਮੁਠੀਆਂ ਵਿਚ ਫੜ ਵੀ ਬਾਹਰ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ


ਸੁਰਜੀਤ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਦੀ ਆ
ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੀ

ਹਏਏ ਮੇ ਮਰਗੀ

ਐਡਾ ਨੀ ਇਹ ਹੈ ਕੀ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਇਹ ਤਾਂ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸਿਮਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਅੰਦਰ

ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਓਹੀ ਗਿਆ ਸੀ

ਪਰ ਫੇਰ ਐਡਾ ਹਏਏ ਹਏਏ

ਉਹ ਵੀ ਮੋਟਾ ਤੇ ਲੰਬਾ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਿਮਰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਲੀਸਾ ਜਾ ਪਰ ਆਹ ਕੀ


ਕੁਝ ਵੀ ਆ ਲਤਾ ਕੰਬਣ ਲਾ ਦਿਤੀਆਂ

ਸਿਮਰ ਵੀ ਲਨ ਫੜ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਦਾ

ਐਨੇ ਨੂੰ ਵਾਲ ਗਿਲੇ ਲੇਂ ਰਮਨ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਦੀ ਆ

ਸੁਰਜੀਤ ਫੇਰਸੋਚ ਦੀ ਆ

ਇਹ ਕਿਥੋਂ ਆ ਗਈ

ਏਧਰ ਨਾ ਆ ਜੇ ਨਹੀਂ ਮੁੰਡੇ ਸੰਦ ਦੇ ਇਹ ਦਰਸਨ ਕਰ ਕਮਲਾ ਨਾ ਜਾਵੇ

ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ
ਆ


ਰਮਨ ਓਤੇ ਆ ਸੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਬੋਲੀ ਕੀ ਆ ਜਾਓ ਬੇਬੇ



ਦੋਹੇ ਕੁਝ ਚਾਦਰਾ ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਕੱਢ ਦੀਆ


ਥਲੇ ਸਿਮਰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਜਾ ਫੇਰ ਨੰਗਾ ਹੀ ਬੈਡ ਤੇ ਪੇ ਗਿਆ

ਉਹ ਵੀ ਕਿਸੇ ਖਿਆਲਾਂ ਵਿਚ ਖੋਇਆ ਸੀ
ਤੇ ਉਹ ਖਿਆਲ ਉਸਦਾ ਲਨ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਫੇਰ


ਸਿਮਰ -
ਯਾਰ ਇਹ ਵੀ ਕੋਈ ਜਿੰਦਗੀ ਆ ਨਾ ਕੋਈ ਸਹੇਲੀ ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ

ਸਲਾ ਕਦੋ ਤੱਕ ਮੁੱਠ ਹੀ ਮਾਰਦਾ ਰਹੋ

ਸਿਮਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸਹੀ ਸੀ।ਘਰ ਦਾ ਹਰ ਵਾਰੇ ਮੁੱਠ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਮਰ ਨੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿਥੇ ਦੇਖ ਦਾ ਜਿਸ ਸੁਟ ਵਿਚ ਜਾ ਕੁਝ ਕਰਦੀ ਹੋਈ

ਓਥੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਸੋਚਣੀ ਘਰ ਆ
ਫੇਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇ ਕਿਵੇ ਰਾਜੀ ਕਰ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਫੀਲ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਹਰ ਤੀਵੀਂ ਨਵੀ ਵਿਆਹੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਉਹ ਲੇਂ ਚੁਕਿਆ ਸੀ


ਅੱਜ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੜਾ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਿਮਰ ਦੇ ਲਨ ਦਾ ਇਹ ਸੀ ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਰਾਤ

ਜਦੋ ਖੇਡ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਬੈਟ ਜੋ ਜੀਤ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਘਰ ਰੱਖ ਦੇਈ ਸਾਡੇ

ਜੀਤ ਆਪ ਆਪਣੇ ਡੈਡੀ ਕੋਲ ਮੋਟਰ ਤੇ ਰੁਕੀਆਂ ਸੀ

ਉਹ ਬੈਟ ਦੇਖਣ ਘਰ ਗਿਆ ਦਰਵਾਜਾ ਖ਼ੁਲਾ ਸੀ

ਇਕ ਵਾਰ ਉਹ ਅਵਾਜ ਮਾਰਦਾ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਆਂਟੀ ਕਹਿ
ਪਰ ਇਕ ਅਵਾਜ ਨਾਲ ਹੀ ਕੰਨੀਂ ਪਈ ਉਸ ਦੇ

ਜਿਸ ਵਿਚ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਇਕ
ਹੱਟ ਜਾ ਅਜੋ ਕੋਈ
ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਝਾਂਜਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਨ ਸ਼ਨ
ਤੇ ਇਕ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਅਵਾਜ

ਸਮਝਣ ਨੂੰ ਦੇਰ ਨਾ ਲੱਗੀ ਕੀ ਇਹ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਆ

ਅਗੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜਦੋਂ ਕਮਰੇ ਦੀ ਟਾਕੀ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਦੇਖਿਆ


ਜੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿਚੋਂ
ਇਕ ਚਾਚਾ ਲਗਦਾ ਸੀ ।ਜੋ ਉਹ ਬੈਡ ਤੇ ਬੈਠਾ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਲਿਪਟੀਆਂ ਸੀ

ਸਜਣੇ ਦੀ ਸੌਕੀਨ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਮੰਮੇ ਆ ਨਾਲ ਮਸਲ ਦੀ ਮੋਟੇ ਬੁਲਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਚੁੰਮਾਂ ਦਿੰਦੀ ਸਿਮਰ ਦੇਖ ਦਾ

ਸਲਾ ਕੇਹਰ ਸੀ

ਜੋ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇਖ ।ਮੁੱਠ ਮਾਰਨ ਦਾ ਆਦੀ ਸੀ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਚੋਦ ਚੁਕਿਆ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਤਾਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਜਾਂਦਾ ਸੀ

ਸਿਮਰ ਰੁਕੀਆਂ ਨਾ ਉਹਨੀ ਪੈਰੀਂ ਮੁੜ ਗਿਆ

ਬੈਟ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਲੇਂ ਆਇਆ ਸੀ ਜੀਤ ਦਾ


ਇਹ ਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦਾ ਸੈਕਸ ਕਰਨ ਦਾ ਸੌਕੀਨ ਮੁੰਡਾ ਸਿਮਰ ਇਹ ਸੋਚ ਪਹਿਲਾ ਦੋ ਵਾਰ ਮੁੱਠ ਮਾਰਦਾ ਇਕ ਵਾਰ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਹਉਣ ਗਿਆ ਇਕ ਵਾਰ ਖਾ ਕੇ ਕਮਰੇ ਆ
ਇਹ ਦੋ ਵਾਰ ਦੀ ਮੁੱਠ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਤੇ ਨਾਲ ਦੇ ਚਾਚੇ ਨੂੰ ਸੋਚ ਮਾਰੀ ਸੀ

ਪਰ ਫੇਰ ਖਿਆਲ ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਤੇ ਆਈਆ ਕਿਉਂ ਕੀ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਉਸ ਦੀ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਫੇਰ ਸਿਮਰ ਸੋਚ ਦਾ
ਮੇਰੀ ਮੰਮੀ ਵੀ ਇਹੋ ਜਹੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ
ਕਿਤੇ ਚਾਚੇ ਨਾਲ ਹੀ

ਹਏਏ ccccc

ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ

ਜੇ ਹੈ ਮੇ ਦੇਖਣੀ ਆ

ਹਏਏ ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਦੇਖੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀਆ ਬਾਹਾ ਵਿਚ ਚੁੰਮਾਂ ਚਾਟੀ ਕਰਦੀ


ਮੁੱਠ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਬਜ ਜਾਣੀ ਫੇਰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ

ਲੇਂ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ ਦੇਖ ਦੇ ਤੇ ਮੰਮੀ ਕਹਿ ਦਸੀ ਨਾ ਮੇਰੀ ਤੂੰ ਵੀ ਲੇਂ ਲਈ

ਭੈਣ ਚੋ oye ਕਿੰਨਾ ਸਵਾਦ ਆ ਜਾਓ

ਲੇਂ ਅੱਜ ਅਉਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੇ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਇਹ ਹੀ ਗੱਲ

ਇਹ ਸਭ ਸੋਚ ਦੇ ਜੀਤ ਨੇ ਫੇਰ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ


ਤੇ ਨੰਗਾ ਹੀ ਸੋ ਗਿਆ

ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਦੇ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਉਹੀ ਸੀਨ ਸੀ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਤੇ ਚਾਚੇ ਵਾਲਾ

ਅੱਖ ਤਾਂ ਖੁਲੀ ਪਰ ਫੇਰ ਪਿਆ ਰਿਹਾ


ਹੁਣ ਵੀ ਮੁੱਠ ਮਾਰ ਕੇ ਆਏ ਨੇ ਇਹ ਸੋਚ ਫੇਰ ਖੜਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ


ਸਭ ਸੋਚ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਤੇ ਸੋਚਣੀ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਕੀ ਹੁਣ ਮੁੱਠ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਓ


ਸੋਚ ਦਾ ਬਾਹਰ ਆਇਆ


ਤੇ ਰੋਈ ਵਿਚ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਦਾ

ਪਰਉਂਠੇ ਸੀ ਇਕ ਚੁੱਕ ਦਾ ਗਿਲਾਸ ਦੁੱਧ ਦਾ ਭਰ ਦਾ ਪੀਂਦਾ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ


ਨੀ ਮੇ ਮਰਗੀ ਨੀ ਬੇਬੇ ਬਿਲਾ ਵੜ ਗਿਆ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਤਾਂ

ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਰਮਨ ਬੋਲਦੀ ਆ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਦਰਾ ਲਈ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਸੁਰਜੀਤ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ
ਬਿਲਾ ਨਹੀਂ ਘੋੜਾ ਘੋੜਾ

ਕਿਉਂ ਇਹ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਓ



ਦੋਹੈ ਸੱਸ ਨੂੰਹ ਸੁਰਜੀਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਜਾਂਦੀਆਂ


ਸਿਮਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ



ਰਮਨ- ਪੁੱਤ ਟਾਈਮ ਨਾਲ ਉਠਿਆ ਕਰ ਬਾਪ ਤੇਰਾ ਪਤਾ ਕਿੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ


ਸਿਮਰ- ਉਹ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ ਨਾ


ਸੁਰਜੀਤ- ਹਾਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰੀ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀਆ ਵੀ ਖਾਵੇ ਗਾਲਾ


ਰਮਨ-ਹੋਰ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰ ਲਿਆ ਕਰ ਕੋਈ ਜਾ ਮਝਾ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਦੇ


ਸਿਮਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ ਕੁਝ
ਜਾਂਦਾ ਕਹਿ
ਪਰੌਂਠਾ ਖਾ ਦੁੱਧ ਪੀ

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਲੱਗਦਾ


ਰਮਨ- ਬੇਬੇ ਤੁਸੀਂ ਰੱਖ ਲਾਓ ਇਹ ਚਾਦਰਾ ਆਪਣੀ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿਚ ਮੈਂ ਹੁਣ ਰੋਟੀ ਦਾ ਕਰ ਲਏ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ




ਸੁਰਜੀਤ- ਹਾਂ ਕੋਈ ਨਾ ਤੂੰ ਜਾ


ਸਿਮਰ ਸਾਮਣੇ ਟਾਕੀ ਵਿਚੋਂ ਸੁਰਜੀਤ ਦੇਖ ਦੀ ਆ

ਸੁਰਜੀਤ- ਇਹ ਦੇਖ ਸਾਨ੍ਹ ਵਰਗਾ ਮਝਾ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਰਿਹਾ

ਸਮਝ ਤਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਕੀ ਐਡਾ ਵੱਡਾ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਆ

ਸਿਮਰ ਨੇ ਇਕ ਗੋਡੀਆ ਤੱਕ ਨਿਕਰ ਪਾਈ ਸੀ


ਸੁਰਜੀਤ- ਮੇ ਵੀ ਨਾ ਕੀ ਕੀ ਸੋਚੀ ਜਾਂਦੀ ਆ

ਪਰ ਇਹ ਇਹ ਹਏਏ ਮੇ ਮਰਗੀ

ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਦੀ

ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਲੇਂ ਗਈ

ਸਲਵਾਰ ਓਤੋਂ ਦੀ ਪਲੇ ਥਲੇ ਦੀ

ਸੁਰਜੀਤ ਸਲਾਈ ਕਰੀਆ ਹੋਇਆ ਨਿਕਰਾਂ ਪਉਂਦੀ ਸੀ

ਸੁਰਜੀਤ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਨਾ ਗਿਆ ਨਾਲਾ ਢਿੱਲਾ ਕਰਦੀ ਆ ਸਾਮਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਉਸ ਦੇ ਲਨ ਵਾਰੇ ਸੋਚ ਜੋ ਹੁਣੇ ਬਾਥਰੂਮ ਦੇ ਸੀਸੇ ਵਿਚ ਦੀ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁਥਣ ਵਿਚ ਹੱਥ ਪਉਂਦੀ ਆ
ਨਿਕਰ ਵਿਚ ਇਲਾਸਟਿਕ ਸੀ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਫੁਦੀ ਗਿਲੀ ਤੇ ਉਂਗਲੀ ਲਾ ਛੋਲਾ ਨੂੰ ਛੇੜ ਦੀ ਆ ਆਹਹਹ੍ਹ ਕੰਬ ਜਾਂਦੀ ਆ ਸੁਰਜੀਤ


ਰਮਨ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਗਈ ਸੀ ਵਾਲ ਸੁਕੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਰਬੜ ਬੈਡ ਹੀ ਪਾ ਲੈਦੀ ਆ


ਫੇਰ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ ਕੀ ਬੇਬੇ ਨੂੰ ਪੂਛਾਂ ਕੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪਨੀਰ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਖਾ ਲਾਓ
ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਰ ਲਈ ਬਨਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ ਪਰ ਬੇਬੇ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ ਪਨੀਰ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਜਾਂਦਾ ਜੇ ਖਾ ਲਾਓ ਤਾਂ ਪੁੱਛ ਦੀ ਆ ਨਹੀਂ ਹੋਰ ਬਣਾ ਦਾਓ ਕਦੇ ਕਦੇ ਸੁਰਜੀਤ ਖਾ ਲੈਦੀ ਸੀ



ਆਪਣੇ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਖੋਈ ਰਮਨ ਆ ਬੜੀ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਛੋਲੇ ਨੂੰ ਰਗੜ ਦੀ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਜਾਲੀ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖ਼ੁਲ ਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ

ਰਮਨ ਦੇਖ ਚੁਕੀ ਸੀ

ਹੱਥ ਤਾਂ ਸੁਰਜੀਤ ਨੇ ਕੱਢਿਆ ਪਰ ਨਾਲਾ ਲਮਕ ਦਾ ਲੱਤਾ ਵਿਚ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਉਹ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ


ਰਮਨ ਵੀ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਸੋਚ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਗਈ



ਨਾਲੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦੀ ਸੁਰਜੀਤ ਪੂਰੀ ਡਰੀ

ਬੋਲੀ


ਸੁਰਜੀਤ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਬ ਬ ਬਾਹੂ


ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ



ਰਮਨ- ਪਨੀਰ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਖਾਣੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਬਨਉਣ ਨੂੰ ਰਾਤ ਲਈ

ਸੁਰਜੀਤ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਖਾ ਲਾਓ ਬਣਾ ਲੇਂ


ਰਮਨ ਜੋਰ ਨਾਲ ਦਰਵਾਜਾ ਮਾਰ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਗਈ


ਇਹ ਨਹੀਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਆਇਆ ਕੀ ਸਾਮਣੇ ਸੁਰਜੀਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਸਿਮਰ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਡੰਗਰਾਂ ਵਿਚ

ਸੁਰਜੀਤ
ਲੱਖ ਲਾਹਨਤ ਨੀ ਆ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਨੀ ਭੋਰਾ ਇਜ਼ਤ ਨਾ ਰਹੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਤੇਰੀ

ਨੀ ਇਜ਼ਤ ਨੂੰ ਰਉਂਦੀ ਐ ਇਹ ਮਾਰਜਣੀ ਨੇ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਉਣਾ ਹੁਣ ਦੇਖੀ ਜਿਵੇ ਮਾਰ ਕੇ ਗਈ ਦਰਵਾਜਾ

ਇਹ ਸੁਥਣ ਵਿਚਲੀ ਨੇ ਮਾਰ ਲਈ ਮੇ

ਦਸ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ
ਕਿਤੇ ਬਾਹਰ ਹਏਏ ਹਏਏ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਪੈਣੀ ਕਰਾ ਕਿਵੇ


ਇਹ ਸੋਚ ਦੀ ਨਾਲਾ ਬਨ ਦੀ ਆ


ਮੇਨ ਗੇਟ ਖੜਕ ਦਾ


ਕੋਈ ਗੱਡੀ ਵੀ ਆ ਰੂਕੀ ਲੱਗੀ

ਸਿਮਰ ਖੋਲ ਦਾ


ਜਦੋ ਖੋਲ ਦਾ ਸਾਮਣੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਸਿਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਖੁਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ

ਨਾਲੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਮਿਲਦਾ


ਸਿਮੀ ਵੀ ਖੁਸ ਹੁੰਦੀ ਆ
ਪਿੱਛੇ ਉਸਦਾ ਜੀਜਾ ਆਉਂਦਾ


ਦੇਖ ਰਸੋਈ ਵਿਚੋਂ ਰਮਨ ਵੀ ਭਜੀ ਆਈ

ਚੂਨੀ ਲੈਂਦੀ
ਸਿਮੀ ਭੱਜ ਮਿਲੀ ਉਸ ਨੂੰ


ਸੁਰਜੀਤ ਵੀ ਸਿਮੀ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਆ ਬਹਾਰ ਆਉਂਦੀ ਆ


ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਜਵਾਈ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਆ



ਕੁਝ ਟਾਈਮ ਰੁਕਦਾ ਜਵਾਈ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦਾ

ਫੇਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤਿੰਨੇ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਧੀ

 

[Shounkijatt12]

ਸੁਰਜੀਤ ਰਮਨ ਨੂੰ ਉਪਰ ਚੱਲਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਆ ਨਾਲ ਪੇਟੀ ਵਿਚੋਂ ਸਮਾਨ ਜੋ ਕੱਢਣਾ ਸੀ



ਰਮਨ ਨਾਹਉਣ ਦਾ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਆ

ਤੇ ਨਾਲੇ ਸਿਮਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖੜਕਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਆ



ਸੁਰਜੀਤ ਉਤੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਪਿੱਛਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਦੀ ਪਿਛਲੇ ਵੇਹੜੇ ਵਿਚੋਂ

ਸੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਕੋਠੇ ਆ ਸਿਮਰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਵੱਢ ਦਾ


ਸੁਰਜੀਤ ਆਪ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਖੋਈ ਸੀ ਆ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲ ਦੀ

ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬੰਦ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਸਮੇਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਬਾਹਰ ਹੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਖੋਲ ਕੇ


ਫੇਰ ਰਮਨ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਦੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ

ਇਹ ਬਾਹੂ ਵੀ ਨਾ ਜੋ ਕੰਮ ਸਵੇਰੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਉਹ ਹੁਣ ਕਰਨ ਲੱਗ ਤੇ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ

Hihihi

ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ ਇਕਲੀ ਹੀ

ਚੱਲ ਕੋਈ ਨਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਮੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਤਾਂ ਜਦੋ ਦੇ ਵਿਆਹੇ ਆ ਆਹੀਂ ਕੰਮ ਆ

ਪਰ ਹੁਣ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਵਾਕ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਹੋ ਗਏ ਨੇ ਵੱਡੀ ਵਿਆਹ ਵੀ ਲਈ ਆ


ਚੱਲ ਮੇ ਵੀ ਕੀ ਸੋਚੀ ਪੇ ਗਈ
ਮੇ ਤਾਂ ਤੜਫ ਦੀ ਹੀ ਆ ਬਾਹੂ ਤਾਂ ਲਵੇ ਨਜ਼ਾਰੇ


ਇਹ ਸੋਚ ਦੀ ਪਿੱਛਲੇ ਵੇਹੜੇ ਵੱਲ ਆ ਗਈ ਵੇਹੜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਬਾਥਰੂਮ ਤੇ ਪਈ


ਦਰਵਾਜੇ ਓਤੇ ਦੀ ਇਕ ਰੋਸ਼ਨ ਦਾਨ ਸੀ
ਉਸਦੇ ਸਾਮਣੇ ਇਕ ਸ਼ਿਨਕ ਸੀ ਉਸਦੇ ਸਾਮਣੇ ਸੀਸਾਂ ਸੀ

ਤੇ ਜੋ ਸੀਨ ਸੀ ਉਸ ਵਿਚ

Sshh

ਸੁਰਜੀਤ ਦੀਆ ਲੱਤਾ ਕੰਬ ਗਈਆਂ

ਸਿਮਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿਸ ਰਿਹਾ
ਪਰ ਸੀਸੇ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਸੀ ਸੁਰਜੀਤ

ਤੇ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਸੁਰਜੀਤ ਦੀ ਨਹੀਂ ਉਸਦੀ ਫੁਦੀ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਦਾ ਲਨ ਖੜਾ ਹੀ ਦਿਸਿਆ


ਮੋਟਾ ਲੰਬਾ ਉਤੇ ਨੂੰ ਖੜਾ
ਹਲਕਾ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ
ਜਿਵੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਟੇਢਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਪਰ ਸਿਮਰ ਦਾ ਖੜਾ ਹੋ ਉਸਦੇ ਢਿੱਡ ਵੱਲ ਨੂੰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ


ਦੋਹੈ ਹੱਥਾਂ।ਦੀਆਂ ਮੁਠੀਆਂ ਵਿਚ ਫੜ ਵੀ ਬਾਹਰ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ


ਸੁਰਜੀਤ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਦੀ ਆ
ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੀ

ਹਏਏ ਮੇ ਮਰਗੀ

ਐਡਾ ਨੀ ਇਹ ਹੈ ਕੀ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਇਹ ਤਾਂ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸਿਮਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਅੰਦਰ

ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਓਹੀ ਗਿਆ ਸੀ

ਪਰ ਫੇਰ ਐਡਾ ਹਏਏ ਹਏਏ

ਉਹ ਵੀ ਮੋਟਾ ਤੇ ਲੰਬਾ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਿਮਰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਲੀਸਾ ਜਾ ਪਰ ਆਹ ਕੀ


ਕੁਝ ਵੀ ਆ ਲਤਾ ਕੰਬਣ ਲਾ ਦਿਤੀਆਂ

ਸਿਮਰ ਵੀ ਲਨ ਫੜ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਦਾ

ਐਨੇ ਨੂੰ ਵਾਲ ਗਿਲੇ ਲੇਂ ਰਮਨ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਦੀ ਆ

ਸੁਰਜੀਤ ਫੇਰਸੋਚ ਦੀ ਆ

ਇਹ ਕਿਥੋਂ ਆ ਗਈ

ਏਧਰ ਨਾ ਆ ਜੇ ਨਹੀਂ ਮੁੰਡੇ ਸੰਦ ਦੇ ਇਹ ਦਰਸਨ ਕਰ ਕਮਲਾ ਨਾ ਜਾਵੇ

ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ
ਆ


ਰਮਨ ਓਤੇ ਆ ਸੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਬੋਲੀ ਕੀ ਆ ਜਾਓ ਬੇਬੇ



ਦੋਹੇ ਕੁਝ ਚਾਦਰਾ ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਕੱਢ ਦੀਆ


ਥਲੇ ਸਿਮਰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਜਾ ਫੇਰ ਨੰਗਾ ਹੀ ਬੈਡ ਤੇ ਪੇ ਗਿਆ

ਉਹ ਵੀ ਕਿਸੇ ਖਿਆਲਾਂ ਵਿਚ ਖੋਇਆ ਸੀ
ਤੇ ਉਹ ਖਿਆਲ ਉਸਦਾ ਲਨ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਫੇਰ


ਸਿਮਰ -
ਯਾਰ ਇਹ ਵੀ ਕੋਈ ਜਿੰਦਗੀ ਆ ਨਾ ਕੋਈ ਸਹੇਲੀ ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ

ਸਲਾ ਕਦੋ ਤੱਕ ਮੁੱਠ ਹੀ ਮਾਰਦਾ ਰਹੋ

ਸਿਮਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸਹੀ ਸੀ।ਘਰ ਦਾ ਹਰ ਵਾਰੇ ਮੁੱਠ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਮਰ ਨੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿਥੇ ਦੇਖ ਦਾ ਜਿਸ ਸੁਟ ਵਿਚ ਜਾ ਕੁਝ ਕਰਦੀ ਹੋਈ

ਓਥੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਸੋਚਣੀ ਘਰ ਆ
ਫੇਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇ ਕਿਵੇ ਰਾਜੀ ਕਰ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਫੀਲ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਹਰ ਤੀਵੀਂ ਨਵੀ ਵਿਆਹੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਉਹ ਲੇਂ ਚੁਕਿਆ ਸੀ


ਅੱਜ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੜਾ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਿਮਰ ਦੇ ਲਨ ਦਾ ਇਹ ਸੀ ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਰਾਤ

ਜਦੋ ਖੇਡ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਬੈਟ ਜੋ ਜੀਤ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਘਰ ਰੱਖ ਦੇਈ ਸਾਡੇ

ਜੀਤ ਆਪ ਆਪਣੇ ਡੈਡੀ ਕੋਲ ਮੋਟਰ ਤੇ ਰੁਕੀਆਂ ਸੀ

ਉਹ ਬੈਟ ਦੇਖਣ ਘਰ ਗਿਆ ਦਰਵਾਜਾ ਖ਼ੁਲਾ ਸੀ

ਇਕ ਵਾਰ ਉਹ ਅਵਾਜ ਮਾਰਦਾ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਆਂਟੀ ਕਹਿ
ਪਰ ਇਕ ਅਵਾਜ ਨਾਲ ਹੀ ਕੰਨੀਂ ਪਈ ਉਸ ਦੇ

ਜਿਸ ਵਿਚ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਇਕ
ਹੱਟ ਜਾ ਅਜੋ ਕੋਈ
ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਝਾਂਜਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਨ ਸ਼ਨ
ਤੇ ਇਕ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਅਵਾਜ

ਸਮਝਣ ਨੂੰ ਦੇਰ ਨਾ ਲੱਗੀ ਕੀ ਇਹ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਆ

ਅਗੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜਦੋਂ ਕਮਰੇ ਦੀ ਟਾਕੀ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਦੇਖਿਆ


ਜੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿਚੋਂ
ਇਕ ਚਾਚਾ ਲਗਦਾ ਸੀ ।ਜੋ ਉਹ ਬੈਡ ਤੇ ਬੈਠਾ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਲਿਪਟੀਆਂ ਸੀ

ਸਜਣੇ ਦੀ ਸੌਕੀਨ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਮੰਮੇ ਆ ਨਾਲ ਮਸਲ ਦੀ ਮੋਟੇ ਬੁਲਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਚੁੰਮਾਂ ਦਿੰਦੀ ਸਿਮਰ ਦੇਖ ਦਾ

ਸਲਾ ਕੇਹਰ ਸੀ

ਜੋ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇਖ ।ਮੁੱਠ ਮਾਰਨ ਦਾ ਆਦੀ ਸੀ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਚੋਦ ਚੁਕਿਆ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਤਾਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਜਾਂਦਾ ਸੀ

ਸਿਮਰ ਰੁਕੀਆਂ ਨਾ ਉਹਨੀ ਪੈਰੀਂ ਮੁੜ ਗਿਆ

ਬੈਟ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਲੇਂ ਆਇਆ ਸੀ ਜੀਤ ਦਾ


ਇਹ ਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦਾ ਸੈਕਸ ਕਰਨ ਦਾ ਸੌਕੀਨ ਮੁੰਡਾ ਸਿਮਰ ਇਹ ਸੋਚ ਪਹਿਲਾ ਦੋ ਵਾਰ ਮੁੱਠ ਮਾਰਦਾ ਇਕ ਵਾਰ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਹਉਣ ਗਿਆ ਇਕ ਵਾਰ ਖਾ ਕੇ ਕਮਰੇ ਆ
ਇਹ ਦੋ ਵਾਰ ਦੀ ਮੁੱਠ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਤੇ ਨਾਲ ਦੇ ਚਾਚੇ ਨੂੰ ਸੋਚ ਮਾਰੀ ਸੀ

ਪਰ ਫੇਰ ਖਿਆਲ ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਤੇ ਆਈਆ ਕਿਉਂ ਕੀ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਉਸ ਦੀ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਫੇਰ ਸਿਮਰ ਸੋਚ ਦਾ
ਮੇਰੀ ਮੰਮੀ ਵੀ ਇਹੋ ਜਹੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ
ਕਿਤੇ ਚਾਚੇ ਨਾਲ ਹੀ

ਹਏਏ ccccc

ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ

ਜੇ ਹੈ ਮੇ ਦੇਖਣੀ ਆ

ਹਏਏ ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਦੇਖੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀਆ ਬਾਹਾ ਵਿਚ ਚੁੰਮਾਂ ਚਾਟੀ ਕਰਦੀ


ਮੁੱਠ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਬਜ ਜਾਣੀ ਫੇਰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ

ਲੇਂ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ ਦੇਖ ਦੇ ਤੇ ਮੰਮੀ ਕਹਿ ਦਸੀ ਨਾ ਮੇਰੀ ਤੂੰ ਵੀ ਲੇਂ ਲਈ

ਭੈਣ ਚੋ oye ਕਿੰਨਾ ਸਵਾਦ ਆ ਜਾਓ

ਲੇਂ ਅੱਜ ਅਉਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੇ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਇਹ ਹੀ ਗੱਲ

ਇਹ ਸਭ ਸੋਚ ਦੇ ਜੀਤ ਨੇ ਫੇਰ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ


ਤੇ ਨੰਗਾ ਹੀ ਸੋ ਗਿਆ

ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਦੇ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਉਹੀ ਸੀਨ ਸੀ ਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਤੇ ਚਾਚੇ ਵਾਲਾ

ਅੱਖ ਤਾਂ ਖੁਲੀ ਪਰ ਫੇਰ ਪਿਆ ਰਿਹਾ


ਹੁਣ ਵੀ ਮੁੱਠ ਮਾਰ ਕੇ ਆਏ ਨੇ ਇਹ ਸੋਚ ਫੇਰ ਖੜਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ


ਸਭ ਸੋਚ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਤੇ ਸੋਚਣੀ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਕੀ ਹੁਣ ਮੁੱਠ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਓ


ਸੋਚ ਦਾ ਬਾਹਰ ਆਇਆ


ਤੇ ਰੋਈ ਵਿਚ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਦਾ

ਪਰਉਂਠੇ ਸੀ ਇਕ ਚੁੱਕ ਦਾ ਗਿਲਾਸ ਦੁੱਧ ਦਾ ਭਰ ਦਾ ਪੀਂਦਾ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ


ਨੀ ਮੇ ਮਰਗੀ ਨੀ ਬੇਬੇ ਬਿਲਾ ਵੜ ਗਿਆ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਤਾਂ

ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਰਮਨ ਬੋਲਦੀ ਆ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਦਰਾ ਲਈ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਸੁਰਜੀਤ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ
ਬਿਲਾ ਨਹੀਂ ਘੋੜਾ ਘੋੜਾ

ਕਿਉਂ ਇਹ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਓ



ਦੋਹੈ ਸੱਸ ਨੂੰਹ ਸੁਰਜੀਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਜਾਂਦੀਆਂ


ਸਿਮਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ



ਰਮਨ- ਪੁੱਤ ਟਾਈਮ ਨਾਲ ਉਠਿਆ ਕਰ ਬਾਪ ਤੇਰਾ ਪਤਾ ਕਿੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ


ਸਿਮਰ- ਉਹ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ ਨਾ


ਸੁਰਜੀਤ- ਹਾਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰੀ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀਆ ਵੀ ਖਾਵੇ ਗਾਲਾ


ਰਮਨ-ਹੋਰ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰ ਲਿਆ ਕਰ ਕੋਈ ਜਾ ਮਝਾ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਦੇ


ਸਿਮਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ ਕੁਝ
ਜਾਂਦਾ ਕਹਿ
ਪਰੌਂਠਾ ਖਾ ਦੁੱਧ ਪੀ

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਲੱਗਦਾ


ਰਮਨ- ਬੇਬੇ ਤੁਸੀਂ ਰੱਖ ਲਾਓ ਇਹ ਚਾਦਰਾ ਆਪਣੀ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿਚ ਮੈਂ ਹੁਣ ਰੋਟੀ ਦਾ ਕਰ ਲਏ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ




ਸੁਰਜੀਤ- ਹਾਂ ਕੋਈ ਨਾ ਤੂੰ ਜਾ


ਸਿਮਰ ਸਾਮਣੇ ਟਾਕੀ ਵਿਚੋਂ ਸੁਰਜੀਤ ਦੇਖ ਦੀ ਆ

ਸੁਰਜੀਤ- ਇਹ ਦੇਖ ਸਾਨ੍ਹ ਵਰਗਾ ਮਝਾ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਰਿਹਾ

ਸਮਝ ਤਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਕੀ ਐਡਾ ਵੱਡਾ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਆ

ਸਿਮਰ ਨੇ ਇਕ ਗੋਡੀਆ ਤੱਕ ਨਿਕਰ ਪਾਈ ਸੀ


ਸੁਰਜੀਤ- ਮੇ ਵੀ ਨਾ ਕੀ ਕੀ ਸੋਚੀ ਜਾਂਦੀ ਆ

ਪਰ ਇਹ ਇਹ ਹਏਏ ਮੇ ਮਰਗੀ

ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਦੀ

ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਲੇਂ ਗਈ

ਸਲਵਾਰ ਓਤੋਂ ਦੀ ਪਲੇ ਥਲੇ ਦੀ

ਸੁਰਜੀਤ ਸਲਾਈ ਕਰੀਆ ਹੋਇਆ ਨਿਕਰਾਂ ਪਉਂਦੀ ਸੀ

ਸੁਰਜੀਤ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਨਾ ਗਿਆ ਨਾਲਾ ਢਿੱਲਾ ਕਰਦੀ ਆ ਸਾਮਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਉਸ ਦੇ ਲਨ ਵਾਰੇ ਸੋਚ ਜੋ ਹੁਣੇ ਬਾਥਰੂਮ ਦੇ ਸੀਸੇ ਵਿਚ ਦੀ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁਥਣ ਵਿਚ ਹੱਥ ਪਉਂਦੀ ਆ
ਨਿਕਰ ਵਿਚ ਇਲਾਸਟਿਕ ਸੀ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਫੁਦੀ ਗਿਲੀ ਤੇ ਉਂਗਲੀ ਲਾ ਛੋਲਾ ਨੂੰ ਛੇੜ ਦੀ ਆ ਆਹਹਹ੍ਹ ਕੰਬ ਜਾਂਦੀ ਆ ਸੁਰਜੀਤ


ਰਮਨ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਗਈ ਸੀ ਵਾਲ ਸੁਕੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਰਬੜ ਬੈਡ ਹੀ ਪਾ ਲੈਦੀ ਆ


ਫੇਰ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ ਕੀ ਬੇਬੇ ਨੂੰ ਪੂਛਾਂ ਕੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪਨੀਰ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਖਾ ਲਾਓ
ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਰ ਲਈ ਬਨਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਦੀ ਆ ਪਰ ਬੇਬੇ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ ਪਨੀਰ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਜਾਂਦਾ ਜੇ ਖਾ ਲਾਓ ਤਾਂ ਪੁੱਛ ਦੀ ਆ ਨਹੀਂ ਹੋਰ ਬਣਾ ਦਾਓ ਕਦੇ ਕਦੇ ਸੁਰਜੀਤ ਖਾ ਲੈਦੀ ਸੀ



ਆਪਣੇ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਖੋਈ ਰਮਨ ਆ ਬੜੀ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਛੋਲੇ ਨੂੰ ਰਗੜ ਦੀ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਜਾਲੀ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖ਼ੁਲ ਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ

ਰਮਨ ਦੇਖ ਚੁਕੀ ਸੀ

ਹੱਥ ਤਾਂ ਸੁਰਜੀਤ ਨੇ ਕੱਢਿਆ ਪਰ ਨਾਲਾ ਲਮਕ ਦਾ ਲੱਤਾ ਵਿਚ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਉਹ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ


ਰਮਨ ਵੀ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਸੋਚ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਗਈ



ਨਾਲੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦੀ ਸੁਰਜੀਤ ਪੂਰੀ ਡਰੀ

ਬੋਲੀ


ਸੁਰਜੀਤ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਬ ਬ ਬਾਹੂ


ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ



ਰਮਨ- ਪਨੀਰ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਖਾਣੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਬਨਉਣ ਨੂੰ ਰਾਤ ਲਈ

ਸੁਰਜੀਤ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਖਾ ਲਾਓ ਬਣਾ ਲੇਂ


ਰਮਨ ਜੋਰ ਨਾਲ ਦਰਵਾਜਾ ਮਾਰ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਗਈ


ਇਹ ਨਹੀਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਆਇਆ ਕੀ ਸਾਮਣੇ ਸੁਰਜੀਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਸਿਮਰ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਡੰਗਰਾਂ ਵਿਚ

ਸੁਰਜੀਤ
ਲੱਖ ਲਾਹਨਤ ਨੀ ਆ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਨੀ ਭੋਰਾ ਇਜ਼ਤ ਨਾ ਰਹੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਤੇਰੀ

ਨੀ ਇਜ਼ਤ ਨੂੰ ਰਉਂਦੀ ਐ ਇਹ ਮਾਰਜਣੀ ਨੇ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਉਣਾ ਹੁਣ ਦੇਖੀ ਜਿਵੇ ਮਾਰ ਕੇ ਗਈ ਦਰਵਾਜਾ

ਇਹ ਸੁਥਣ ਵਿਚਲੀ ਨੇ ਮਾਰ ਲਈ ਮੇ

ਦਸ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ
ਕਿਤੇ ਬਾਹਰ ਹਏਏ ਹਏਏ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਪੈਣੀ ਕਰਾ ਕਿਵੇ


ਇਹ ਸੋਚ ਦੀ ਨਾਲਾ ਬਨ ਦੀ ਆ


ਮੇਨ ਗੇਟ ਖੜਕ ਦਾ


ਕੋਈ ਗੱਡੀ ਵੀ ਆ ਰੂਕੀ ਲੱਗੀ

ਸਿਮਰ ਖੋਲ ਦਾ


ਜਦੋ ਖੋਲ ਦਾ ਸਾਮਣੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਸਿਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਖੁਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ

ਨਾਲੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਮਿਲਦਾ


ਸਿਮੀ ਵੀ ਖੁਸ ਹੁੰਦੀ ਆ
ਪਿੱਛੇ ਉਸਦਾ ਜੀਜਾ ਆਉਂਦਾ


ਦੇਖ ਰਸੋਈ ਵਿਚੋਂ ਰਮਨ ਵੀ ਭਜੀ ਆਈ

ਚੂਨੀ ਲੈਂਦੀ
ਸਿਮੀ ਭੱਜ ਮਿਲੀ ਉਸ ਨੂੰ


ਸੁਰਜੀਤ ਵੀ ਸਿਮੀ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਆ ਬਹਾਰ ਆਉਂਦੀ ਆ


ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਜਵਾਈ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਆ



ਕੁਝ ਟਾਈਮ ਰੁਕਦਾ ਜਵਾਈ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦਾ

ਫੇਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤਿੰਨੇ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਧੀ

Yrr oo nikke wali story da de de update 22

 

[Jeevn]

ਬਹੁਤ ਵਧਿਆ ਬਾਈ

 

[ਫੁੱਦੀਆ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ]