Romance ದಿವ್ಯಾಳ ಎರಡನೆಯ ಮದುವೆ
- Thread starter anu p
- Start date
- 11,631
- 172
- 248
- 44
ಭಾಗ 06
ಹಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಕಾಂತೇಶ್ನ ತಾಯಿ ಕಾಮಿನಿ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಒಂದು ಕಪ್ ಬಿಸಿ ಚಹಾ ತಂದು ದಿವ್ಯಳ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟಳು.
ಕಾಮಿನಿ (ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ, ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೀಟಲೆಯ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ): “ಮೇಡಂ, ನಿಮ್ಮ ಚಹಾ ಕುಡಿಯಿರಿ...”
ದಿವ್ಯ ಚಹಾ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಕುಡಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದಣಿದಂತೆ, ಬೆವರಿನಿಂದ ತೊಯ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕಾಮಿನಿ: “ಮೇಡಂ, ಈಗ ನೀವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಬನ್ನಿ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವು ಜನರು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.”
ದಿವ್ಯ (ಮೃದುವಾಗಿ, ಧ್ವನಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದಣಿದಂತೆ): “ಸರಿ...”
ಕಾಂತೇಶ್ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಅವನು ದಿವ್ಯಳತ್ತ ನೋಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದನು. ದಿವ್ಯ ಕೂಡ ಅವನತ್ತ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ, ಭಾರವಾದ ಮೌನ ಹರಡಿತ್ತು. ಅಭಿ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ನೆರೆಹೊರೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಬರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ದಿವ್ಯಳ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೀಟಲೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಲಾವಣ್ಯ (ನಗುತ್ತಾ, ದಿವ್ಯಳತ್ತ ನೋಡಿ): “ಕಾಮಿನಿ, ನೀನು ವಧುವನ್ನು ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಏಕೆ ಎಬ್ಬಿಸಿದೆ? ನೀನು ಅವಳಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡಬೇಕಿತ್ತು! ಕಾಂತೇಶ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅವಳಿಗೆ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವಾ? ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನಿದ್ರೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ನಿನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?”
ದಿವ್ಯ ಅವರು ಏನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಿಖರವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಮುಖ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೆಂಪಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಅವಳು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತನ್ನ ನೋಟವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಗ್ಗಿಸಿದಳು.
ಸುಂದರಿ (ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ): “ಓಹ್, ನೋಡು ಲಾವಣ್ಯ... ದಿವ್ಯ ನಾಚಿಕೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ! ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಏಕೆ ನಾಚಿಕೆಪಡಬೇಕು? ಎಲ್ಲಾ ಪುರುಷರು ಒಂದೇ. ದಿವ್ಯ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಗಂಡ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಮಾಡದ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ!”
ಲಾವಣ್ಯ (ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೀಟಲೆ ಮಾಡುತ್ತಾ): “ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸರಿ ಸಹೋದರಿ. ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ಹೆಂಡತಿ ಇದ್ದಾಗ, ನೀನು ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ದೂಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ? ಕಾಂತೇಶ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ತನ್ನ ವಧುವಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಕುಳಿತಿರಬೇಕು. ದಿವ್ಯ ಕಾಂತೇಶ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಹೊತ್ತು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು!”
ಈ ಮಾತುಗಳು ದಿವ್ಯಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಜುಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದವು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯ ದೃಶ್ಯ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿತು — ಕಾಂತೇಶ್ ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದುದು, ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನಿಂದ ಚಿಮ್ಮಿದ ಮಕರಂದ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ತೊಯ್ಸುತ್ತಿದ್ದುದು, ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹರಿದಿದ್ದ ಆ ಬಿಸಿ ಸ್ಪಂದನೆ... ಅವಳು ತುಂಬಾ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ನೆರೆಹೊರೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಕೀಟಲೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದರು.
ಆದರೆ ರಾತ್ರಿಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಾರೂ ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ.
ಕಾಂತೇಶ್ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚಾಪೆ ಹಾಸಿ ಮಲಗುವುದು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದು ಎರಡು-ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಇಬ್ಬರೂ ರಾತ್ರಿ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ನಡುವೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ, ಬಿಸಿ, ಅಸಹಜ ಟೆನ್ಷನ್ ಹರಡಿತ್ತು.
ಕಾಂತೇಶ್ ತನ್ನ ನಿಗ್ರಹ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು — ತನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಳಂತಹ ಸುಂದರಿ ಹೆಂಡತಿ ಇದ್ದರೂ ಅವಳನ್ನು ಮುಟ್ಟದೆ ಇರುವುದು ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಮೊದಲ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ದಿವ್ಯ ತನ್ನ ಸೀರೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸುವಾಗ ನಚೋಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಕಾಂತೇಶನ ಜೊತೆ ಆ ಕಡೆ ತಿರುಗು ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಈಗ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಇಂದು ಅವಳು ತನ್ನ ಸೀರೆ ಬದಲಿಸುವಾಗ ಕಾಂತೇಶ್ನತ್ತ “ಆ ಕಡೆ ತಿರುಗು” ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಪಾಡಿಗೆ ಅವಳು ಸೀರೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಸೀರೆಯ ಸೆರಗು ಅವಳ ಭರಪೂರವಾದ ಮೊಲೆಗಳ ಮೇಲಿಂದ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವಳ ಬಿಳಿ, ಬೆವರಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ದೇಹ ಕಾಂತೇಶ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆಯಿತು. ಅವಳ ಲೇಸಿ ಬ್ರಾ ಆ ದೊಡ್ಡ, ದೃಢವಾದ ಮೊಲೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಬ್ರಾದ ಲೇಸ್ ಮೂಲಕ ಅವಳ ಗುಲಾಬಿ ತೊಟ್ಟುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೀರೆ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿದಂತೆ ಅವಳ ನಯವಾದ ಸೊಂಟ, ಊದಿಕೊಂಡ ತೊಡೆಗಳು, ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಲೇಸಿ ಪ್ಯಾಂಟಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಬೃಹತ್ ಕುಂಡೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕಾಂತೇಶ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ತೆರೆದು ಅವಳ ಅರೆನಗ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕದ್ದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಿದಿರಿನ ಕಂಬದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು. ಲುಂಗಿಯೊಳಗೆ ಅದು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ದಪ್ಪವಾಗಿ, ನೆಟ್ಟಗಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ತನ್ನ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಕೈ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಅಡಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ದಿವ್ಯ ಸೀರೆ ಬದಲಿಸಿ ಹೊಸ ಸೀರೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದಳು. ಆಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಾಂತೇಶ್ನ ಲುಂಗಿಯತ್ತ ಹೋದವು. ಅವನ ಲುಂಗಿಯೊಳಗೆ ಆ ದೈತ್ಯ ತುಣ್ಣೆ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆಟ್ಟಗೆ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದು ಲುಂಗಿಯ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತುಂಬಾ ಒತ್ತಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ದಿವ್ಯ ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡಿತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡವಾದವು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯ ದೃಶ್ಯ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿತು — ಕಾಂತೇಶ್ ಅವಳ ಚಡ್ಡಿಯನ್ನು ಅವಳ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ಎಳೆದು ತೆಗೆದಿರಬಹುದು, ಅವನ ಬಿಸಿ ನಾಲಿಗೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಚಲಿಸಿರಬಹುದು, ಅವಳ ಮಕರಂದ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಹೇಗೆ ತೊಯ್ಸಿರಬಹುದು...
ಅವಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಯೋಚಿಸಿದಳು:
“ಅಂದು ನಾನು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯದೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ... ಅವನು ಇದನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹಾಕಿರುತ್ತಿದ್ದನು...”
ಆ ಯೋಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಊದಿಕೊಂಡು ಬಿಸಿಯಾಯಿತು. ಅವಳು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕಾಂತೇಶ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಅವನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಮಲಗಿದ್ದಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಗೌರವ ಮೂಡಿತು. ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿ ಅವನು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದ್ದರೂ ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು ನಂತರ ಅವಳನ್ನು ಮುಟ್ಟದೆ ತಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಆದರೆ ಈಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತೆ ಅವನ ಲುಂಗಿಯೊಳಗೆ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಿರುವ ಆ ದೈತ್ಯ ತುಣ್ಣೆಯತ್ತ ಹೋದವು. ಅದು ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ, ನೆಟ್ಟಗಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ದಿವ್ಯಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಬಯಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡಿತು. ಅವಳು ತನ್ನ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಮಾಂಗಲ್ಯವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಮೃದುವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಳು. ರಾತ್ರಿಯ ಆ ಬಿಸಿ ನೆನಪುಗಳು ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಉರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಹಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಕಾಂತೇಶ್ನ ತಾಯಿ ಕಾಮಿನಿ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಒಂದು ಕಪ್ ಬಿಸಿ ಚಹಾ ತಂದು ದಿವ್ಯಳ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟಳು.
ಕಾಮಿನಿ (ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ, ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೀಟಲೆಯ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ): “ಮೇಡಂ, ನಿಮ್ಮ ಚಹಾ ಕುಡಿಯಿರಿ...”
ದಿವ್ಯ ಚಹಾ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಕುಡಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದಣಿದಂತೆ, ಬೆವರಿನಿಂದ ತೊಯ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕಾಮಿನಿ: “ಮೇಡಂ, ಈಗ ನೀವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಬನ್ನಿ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವು ಜನರು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.”
ದಿವ್ಯ (ಮೃದುವಾಗಿ, ಧ್ವನಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದಣಿದಂತೆ): “ಸರಿ...”
ಕಾಂತೇಶ್ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಅವನು ದಿವ್ಯಳತ್ತ ನೋಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದನು. ದಿವ್ಯ ಕೂಡ ಅವನತ್ತ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ, ಭಾರವಾದ ಮೌನ ಹರಡಿತ್ತು. ಅಭಿ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ನೆರೆಹೊರೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಬರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ದಿವ್ಯಳ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೀಟಲೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಲಾವಣ್ಯ (ನಗುತ್ತಾ, ದಿವ್ಯಳತ್ತ ನೋಡಿ): “ಕಾಮಿನಿ, ನೀನು ವಧುವನ್ನು ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಏಕೆ ಎಬ್ಬಿಸಿದೆ? ನೀನು ಅವಳಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡಬೇಕಿತ್ತು! ಕಾಂತೇಶ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅವಳಿಗೆ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವಾ? ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನಿದ್ರೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ನಿನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?”
ದಿವ್ಯ ಅವರು ಏನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಿಖರವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಮುಖ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೆಂಪಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಅವಳು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತನ್ನ ನೋಟವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಗ್ಗಿಸಿದಳು.
ಸುಂದರಿ (ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ): “ಓಹ್, ನೋಡು ಲಾವಣ್ಯ... ದಿವ್ಯ ನಾಚಿಕೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ! ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಏಕೆ ನಾಚಿಕೆಪಡಬೇಕು? ಎಲ್ಲಾ ಪುರುಷರು ಒಂದೇ. ದಿವ್ಯ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಗಂಡ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಮಾಡದ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ!”
ಲಾವಣ್ಯ (ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೀಟಲೆ ಮಾಡುತ್ತಾ): “ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸರಿ ಸಹೋದರಿ. ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ಹೆಂಡತಿ ಇದ್ದಾಗ, ನೀನು ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ದೂಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ? ಕಾಂತೇಶ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ತನ್ನ ವಧುವಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಕುಳಿತಿರಬೇಕು. ದಿವ್ಯ ಕಾಂತೇಶ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಹೊತ್ತು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು!”
ಈ ಮಾತುಗಳು ದಿವ್ಯಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಜುಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದವು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯ ದೃಶ್ಯ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿತು — ಕಾಂತೇಶ್ ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದುದು, ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನಿಂದ ಚಿಮ್ಮಿದ ಮಕರಂದ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ತೊಯ್ಸುತ್ತಿದ್ದುದು, ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹರಿದಿದ್ದ ಆ ಬಿಸಿ ಸ್ಪಂದನೆ... ಅವಳು ತುಂಬಾ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ನೆರೆಹೊರೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಕೀಟಲೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದರು.
ಆದರೆ ರಾತ್ರಿಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಾರೂ ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ.
ಕಾಂತೇಶ್ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚಾಪೆ ಹಾಸಿ ಮಲಗುವುದು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದು ಎರಡು-ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಇಬ್ಬರೂ ರಾತ್ರಿ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ನಡುವೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ, ಬಿಸಿ, ಅಸಹಜ ಟೆನ್ಷನ್ ಹರಡಿತ್ತು.
ಕಾಂತೇಶ್ ತನ್ನ ನಿಗ್ರಹ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು — ತನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಳಂತಹ ಸುಂದರಿ ಹೆಂಡತಿ ಇದ್ದರೂ ಅವಳನ್ನು ಮುಟ್ಟದೆ ಇರುವುದು ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಮೊದಲ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ದಿವ್ಯ ತನ್ನ ಸೀರೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸುವಾಗ ನಚೋಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಕಾಂತೇಶನ ಜೊತೆ ಆ ಕಡೆ ತಿರುಗು ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಈಗ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಇಂದು ಅವಳು ತನ್ನ ಸೀರೆ ಬದಲಿಸುವಾಗ ಕಾಂತೇಶ್ನತ್ತ “ಆ ಕಡೆ ತಿರುಗು” ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಪಾಡಿಗೆ ಅವಳು ಸೀರೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಸೀರೆಯ ಸೆರಗು ಅವಳ ಭರಪೂರವಾದ ಮೊಲೆಗಳ ಮೇಲಿಂದ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವಳ ಬಿಳಿ, ಬೆವರಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ದೇಹ ಕಾಂತೇಶ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆಯಿತು. ಅವಳ ಲೇಸಿ ಬ್ರಾ ಆ ದೊಡ್ಡ, ದೃಢವಾದ ಮೊಲೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಬ್ರಾದ ಲೇಸ್ ಮೂಲಕ ಅವಳ ಗುಲಾಬಿ ತೊಟ್ಟುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೀರೆ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿದಂತೆ ಅವಳ ನಯವಾದ ಸೊಂಟ, ಊದಿಕೊಂಡ ತೊಡೆಗಳು, ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಲೇಸಿ ಪ್ಯಾಂಟಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಬೃಹತ್ ಕುಂಡೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕಾಂತೇಶ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ತೆರೆದು ಅವಳ ಅರೆನಗ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕದ್ದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಿದಿರಿನ ಕಂಬದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು. ಲುಂಗಿಯೊಳಗೆ ಅದು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ದಪ್ಪವಾಗಿ, ನೆಟ್ಟಗಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ತನ್ನ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಕೈ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಅಡಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ದಿವ್ಯ ಸೀರೆ ಬದಲಿಸಿ ಹೊಸ ಸೀರೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದಳು. ಆಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಾಂತೇಶ್ನ ಲುಂಗಿಯತ್ತ ಹೋದವು. ಅವನ ಲುಂಗಿಯೊಳಗೆ ಆ ದೈತ್ಯ ತುಣ್ಣೆ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆಟ್ಟಗೆ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದು ಲುಂಗಿಯ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತುಂಬಾ ಒತ್ತಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ದಿವ್ಯ ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡಿತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡವಾದವು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯ ದೃಶ್ಯ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿತು — ಕಾಂತೇಶ್ ಅವಳ ಚಡ್ಡಿಯನ್ನು ಅವಳ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ಎಳೆದು ತೆಗೆದಿರಬಹುದು, ಅವನ ಬಿಸಿ ನಾಲಿಗೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಚಲಿಸಿರಬಹುದು, ಅವಳ ಮಕರಂದ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಹೇಗೆ ತೊಯ್ಸಿರಬಹುದು...
ಅವಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಯೋಚಿಸಿದಳು:
“ಅಂದು ನಾನು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯದೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ... ಅವನು ಇದನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹಾಕಿರುತ್ತಿದ್ದನು...”
ಆ ಯೋಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಊದಿಕೊಂಡು ಬಿಸಿಯಾಯಿತು. ಅವಳು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕಾಂತೇಶ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಅವನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಮಲಗಿದ್ದಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಗೌರವ ಮೂಡಿತು. ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿ ಅವನು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದ್ದರೂ ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು ನಂತರ ಅವಳನ್ನು ಮುಟ್ಟದೆ ತಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಆದರೆ ಈಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತೆ ಅವನ ಲುಂಗಿಯೊಳಗೆ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಿರುವ ಆ ದೈತ್ಯ ತುಣ್ಣೆಯತ್ತ ಹೋದವು. ಅದು ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ, ನೆಟ್ಟಗಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ದಿವ್ಯಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಬಯಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡಿತು. ಅವಳು ತನ್ನ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಮಾಂಗಲ್ಯವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಮೃದುವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಳು. ರಾತ್ರಿಯ ಆ ಬಿಸಿ ನೆನಪುಗಳು ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಉರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
