Adultery ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಕನ್ನಡ ಕಥೆಗಳು.
- Thread starter anu p
- Start date
- 34,375
- 172
- 248
- 44
ಲಾವಣ್ಯಳ ವೀಣೆಯನ್ನು ನುಡಿಸಿದ ಚಿನ್ನಪ್ಪ 02
ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ತುಣ್ಣೆ ಲಾವಣ್ಯಳ ತುಲ್ಲಿನೊಳಗೆ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಅದು ಮೃದುವಾಗಿ ತಗ್ಗಿದ್ದರೂ, ಅದರ ದಪ್ಪ ಮತ್ತು ಉಷ್ಣತೆ ಅವಳ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಅವನ ವೀರ್ಯದ ಬಿಸಿ, ಜಿಗುಟಾದ ಹರಿವು ಅವಳ ಪವಿತ್ರ ಗರ್ಭದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಹೊರಗೆ ಹರಿಯದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಬಿಸಿ ದ್ರವದ ಭಾರ ಅವಳ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಆಳವಾದ, ತುಂಬಿದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಕಾಮದ ಉರಿ ಇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅದು ಅವಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾರವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಲಾವಣ್ಯಳ ದೇಹ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಸ್ತಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಸಲದ ಆ ತೀವ್ರ ಧಾಳಿ, ಅವನ ದೈತ್ಯ ತುಣ್ಣೆಯ ಆಳ, ಅವನ ಭಾರವಾದ ದೇಹದ ಒತ್ತಡ ಎಲ್ಲವೂ ಅವಳ ಸ್ನಾಯುಗಳನ್ನು ದಣಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ಒಂದು ಮೃದುವಾದ, ನಡುಗುವ ಗೊಂಬೆಯಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಅವಳ ಉಸಿರು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾರವಾಗಿ, ದೇಹದ ಪ್ರತಿ ಸ್ನಾಯುವೂ ನೋವು ಮತ್ತು ಸುಖದ ಮಿಶ್ರಣದಲ್ಲಿ ತಳಮಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯದ ಮಿಶ್ರಣದ ಸಣ್ಣ ಹರಿವು ಒಂದು ತಂಪಾದ, ಜಿಗುಟಾದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಎದೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಬ್ಬಿ, ಚುಚ್ಚು ತುದಿಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು.
ಅವಳಿಗೆ ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಧಡೂತಿ ದೇಹ ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಭಾರವೆನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಅವಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವನ ಹೆಗಲನ್ನು ತಳ್ಳಿ, ಸರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು, ತಗ್ಗುದನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದನು,
“ಏನಾಯಿತು ಲಾವು?”
“ಚಿನ್ನಪ್ಪ... ದಯವಿಟ್ಟು... ನೀನು ಭಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ...” ಅವಳ ಧ್ವನಿ ನಡುಗುತ್ತಾ ಬಂತು.
ಅವನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸರಿದನು. ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿತು ಒಂದು ಸಣ್ಣ, ಜಿಗುಟಾದ “ಪ್ಲಾಪ್...” ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ. ಅವನ ವೀರ್ಯದ ಕೆಲವು ಹನಿಗಳು ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹರಿದು, ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಇಳಿದವು. ಅವಳ ತುಲ್ಲು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ತೆರೆದುಕೊಂಡು, ಉಬ್ಬಿ, ಬಿಸಿಯಾಗಿ, ವೀರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆ ಭಾವನೆ ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ನಾಚಿಕೆಗೊಳಿಸಿತು.
ಲಾವಣ್ಯ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಳವಾದ ನಾಚಿಕೆಯ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿತು. ಅವಳು ಟ್ರಕ್ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಒಳಗಡೆ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಳು ಬ್ರಾ, ಚಡ್ಡಿ, ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಕುರ್ತಾ. ಅವಳು ಮೊದಲು ಚಡ್ಡಿ ಎತ್ತಿ ಧರಿಸಿದಳು ಅದು ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗಿದಳು. ನಂತರ ಬ್ರಾ ಅದನ್ನು ಧರಿಸುವಾಗ ಅವಳ ಎದೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಬ್ಬಿ, ಚುಚ್ಚು ತುದಿಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು. ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಕುರ್ತಾ ಧರಿಸುವಾಗ ಅವಳ ಕೈಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನೋಡಿಕೊಂಡಳು. ಮೊದಲು ಕನ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದವಳು ಈಗ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದಳು ಚಿನ್ನಪ್ಪನಿಂದ ತೇರ್ಗಡೆ ಹೊಂದಿದವಳು. ಅವಳ ತುಲ್ಲು ಇನ್ನೂ ಬಿಸಿಯಾಗಿ, ತೇವವಾಗಿ, ಅವನ ವೀರ್ಯದ ಭಾರದೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅವಳ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಅವನ ಬೆರಳುಗಳ ಗುರುತುಗಳು, ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತಿನ ಕೆಂಪು, ಕತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಕಚ್ಚುವಿಕೆಯ ಗುರುತುಗಳು, ದೇಹದ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಅವನ ಕೊಳಕು ಬೆವರಿನ ವಾಸನೆ — ಎಲ್ಲವೂ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಮಲಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತು, ಅವಳ ಕಡೆ ನೋಡಿ ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕನು.
“ನನ್ನ ರಾಣಿ... ನೀನು ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯಾದೆ...”
ಅವಳು ಚಿನ್ನಪ್ಪನಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಲು ಹೇಳಿದಳು. ಅವನು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಇಬ್ಬರು ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ನೇರವಾಗಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿಯೇ ಹೋಗಬೇಕು. ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಲೂ ಸಹ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಲ್ಲ.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೇಳಿದನು,
“ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?”
ಲಾವಣ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಾ ಉಸುರಿದಳು,
“ನಾನು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಬೇಕು... ಮತ್ತು ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ರೈಲು ಸ್ಟೇಷನ್ನಲ್ಲಿ ಇದೆ...”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕನು. ಅವನ ಕೈ ಅವಳ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೇಳಿದನು,
“ಅಷ್ಟೇ ತಾನೇ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ಲಗೇಜ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆಮೇಲೆ ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸದ ಜಾಗಗಳು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೂಮ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನೀನು ಫ್ರೆಶ್ ಆಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಟ್ರಕ್ ಖಾಲಿ ಟ್ರಕ್. ನನಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಇದೆ.”
ಆ ಮಾತುಗಳು ಲಾವಣ್ಯಳಿಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸಿತು. ಅವಳು ಸಣ್ಣಗೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನಾಚಿಕೆ, ಭಯ ಮತ್ತು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಆಸೆಯ ಮಿಶ್ರಣ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಅವಳು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಳು. ಟ್ರಕ್ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿತು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಉತ್ಸಹದಿಂದ ಟ್ರಕ್ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತಲುಪಿದನು. ಅವನು ರೈಲು ಸ್ಟೇಷನ್ಗೆ ಹೋಗಿ ಲಾವಣ್ಯಳ ಲಗೇಜ್ ತಂದನು. ಬರುವಾಗ ಅವನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರಾಯಿ ಬಾಟಲ್ ಮತ್ತು ಸಿಗರೇಟ್ ಪ್ಯಾಕ್ ಖರೀದಿಸಿ, ಟ್ರಕ್ನ ಡ್ಯಾಶ್ಬೋರ್ಡ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಂದನು.
ಟ್ರಕ್ ಅನ್ನು ಲಾಡ್ಜ್ನ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತನ್ನ ಕೆಲವು ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಲಾವಣ್ಯಳ ಲಗೇಜ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವಳನ್ನು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇರುವ ಲಾಡ್ಜ್ಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು. ಆ ಲಾಡ್ಜ್ ಅಷ್ಟೇನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಳೆಯ ಕಟ್ಟಡ, ಹೊರಗೆ ಮಂದವಾದ ಬೋರ್ಡ್ ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ರಿಸೆಪ್ಷನ್ನಲ್ಲಿ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಕೀ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಲಾವಣ್ಯಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ರೂಮಿನ ಒಳಗಡೆ ಬಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದನು.
ಲಾವಣ್ಯ ರೂಮ್ ಒಳಗೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಳು.
ರೂಮ್ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿತ್ತು ಅಸಹ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಡ್ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು (ಡಬಲ್ ಸೈಜ್), ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿರುವ ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಸಲಾಗಿತ್ತು. ಬೆಡ್ಶೀಟ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೆಯದು, ಆದರೆ ತುಂಬಾ ಕೊಳಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಎರಡು ದಿಂಬುಗಳು ತುಂಬಾ ತೆಳ್ಳಗಾಗಿದ್ದವು, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಟೆರಿಕಾಟನ್ ಕಂಬಳಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಫ್ಯಾನ್ ಮೆಲ್ಲಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಬಾತ್ರೂಮ್ ಬಾಗಿಲು ಸ್ವಲ್ಪ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಒಳಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಶವರ್ ಹೆಡ್, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಕೆಟ್, ಹಳೆಯ ಟೈಲ್ಸ್ಗಳು (ಕೆಲವು ಸ್ವಲ್ಪ ಒಡೆದುಹೋಗಿದ್ದವು), ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸೋಪ್ ಡಿಶ್ ಮತ್ತು ಒಂದು ಹಳೆಯ ಟವಲ್ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಆಗಿತ್ತು. ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಪ್ನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದಿದ್ದರೂ, ಬಿಸಿ ನೀರು ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ತೋರುತ್ತಿತ್ತು.
ಗೋಡೆಗಳು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿದ್ದವು, ಕೆಲವು ಕಡೆ ಸಣ್ಣ ನೀರಿನ ಕಲೆಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಆಗಿತ್ತು. ರೂಮ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಟೇಬಲ್ ಮತ್ತು ಎರಡು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕುರ್ಚಿಗಳು ಇದ್ದವು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕಾರ್ಪೆಟ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ವಾಸನೆ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ತುಂಬಾ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ರೂಮ್ ಒಳಗೆ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಹೋದವು. ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಾ ಚಿನ್ನಪ್ಪನತ್ತ ನೋಡಿದಳು. ಅವನು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ ಬೀಗ ಹಾಕಿ, ಅವಳ ಕಡೆ ನೋಡಿ ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕನು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ ಬೀಗ ಹಾಕಿದ ಕ್ಷಣ, ರೂಮ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಾಢವಾದ, ಬಿಸಿ ನಿಶ್ಶಬ್ದತೆ ಹರಡಿತು. ಕೇವಲ ಅವರಿಬ್ಬರ ಉಸಿರುಗಳ ಭಾರವಾದ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಫ್ಯಾನ್ನ ಸಣ್ಣ, ತಾಳಬದ್ಧ ಗುನುಗುವಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನ ಮೃದುವಾದ ಬೆಳಕು ಕರ್ಟನ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಸೀರೆಯಂತೆ ರೂಮ್ನೊಳಗೆ ಹರಿದು ಬಂದು, ಲಾವಣ್ಯಳ ದೇಹವನ್ನು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ, ಆಕರ್ಷಕ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿಸಿತು.
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಾ ರೂಮ್ ಒಳಗೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಚಿನ್ನಪ್ಪನತ್ತೆ ತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದು ನಿಂತಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಎದೆಗಳು ಇನ್ನೂ ತುಂಬಿ ಉಬ್ಬಿ, ಕುರ್ತಾದ ಗುಂಡಿಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತುತ್ತಿದ್ದವು. ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು, ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿ ಮತ್ತು ತೇವವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಒಳಗೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಅವನ ವೀರ್ಯದ ಜಿಗುಟಾದ ಉಳಿಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹರಿಯುತ್ತಾ, ಅವಳನ್ನು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ, ಬಿಸಿ ನಾಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವಳ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸರಿದವು ಕುರ್ತಾದ ಮೇಲಿನ ಎದೆಗಳ ಉಬ್ಬು, ಸೊಂಟದ ಸುಂದರ ವಕ್ರರೇಖೆ, ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ತೊಡೆಗಳು... ಅವನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ, ಆಳವಾದ ನಗು ಮೂಡಿತು. ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬಲವಂತದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಲಾವಣ್ಯ ಈಗ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಸ್ವಇಚ್ಚೆಯಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದಳು.
ಲಾವಣ್ಯ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಚಿನ್ನಪ್ಪನನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದಳು. ಬೆಳಗಿನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅವನ ಧಡೂತಿ ದೇಹ, ಬೆವರಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಚರ್ಮ, ಹಳೆಯ ಟಿ-ಶರ್ಟ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಬ್ಬಿದ ಬೊಜ್ಜು, ಕೆಳಗೆ ಲುಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಬ್ಬಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯ ಗುರುತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬೇಸರ ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯವನ್ನು ತಂದಿತು. ಆದರೆ ಆ ಬೇಸರದೊಂದಿಗೆಯೇ ಅವಳ ತುಲ್ಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಸಂಕೋಚಗೊಂಡಿತು. ಅವಳು ಸ್ವಇಚ್ಚೆಯಿಂದಲೇ ಅವನ ದೈತ್ಯ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದಳು...
ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ದನಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ, ಆದರೆ ಆಳವಾದ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಬಂದಿತು.
“ಲಾವಣ್ಯ... ನೀನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡು. ನಾನು ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗಿ ತಿಂಡಿ ತರುತ್ತೇನೆ. ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮುಂದಿನದ್ದನ್ನು ಯೋಚಿಸೋಣ...”
ಲಾವಣ್ಯಳಿಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸಿತು. ಅವಳು ಸಣ್ಣಗೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದಳು. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಬಾಗಿಲು ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ಲಾಕ್ ಮಾಡಿ, ತಿಂಡಿ ತರಲು ಹೊರಟುಹೋದನು.
ಲಾವಣ್ಯ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ತೆರೆದಳು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳು ತಿಳಿ ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಲೇಸ್ ಬ್ರಾ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ಸಣ್ಣ ಚಡ್ಡಿ ತೆಗೆದಳು. ಹಗುರವಾದ ಕಾಟನ್ ಕುರ್ತಿ ಮತ್ತು ಟೈಟ್ ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ನ್ನು ಕೂಡ ತೆಗೆದು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಜೋಡಿಸಿ ಇಟ್ಟಳು. ಆ ಬಟ್ಟೆಗಳು ತುಂಬಾ ಸೆಕ್ಸಿ ಆಗಿದ್ದವು ಬ್ರಾದ ಲೇಸ್ ಅವಳ ಎದೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಧ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು, ಚಡ್ಡಿ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತುಂಡು ಕಾಟನ್ನಿಂದ ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವಳು ತನ್ನ ಧರಿಸಿದ್ದ ಕುರ್ತಾ, ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್, ಬ್ರಾ ಮತ್ತು ಚಡ್ಡಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳಚಿದಳು. ಕುರ್ತಾ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದಾಗ ಅವಳ ಎದೆಗಳು ಬಿಸಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಉಬ್ಬಿ ಹೊರಬಂದವು. ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿಸಿದಾಗ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳು ಮತ್ತು ತುಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿ ತೇವ ಗಾಳಿಗೆ ಬೆರೆತು. ಬ್ರಾ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದಾಗ ಅವಳ ಗುಂಡುಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ತುಂಬಿ ನಿಂತವು. ಚಡ್ಡಿ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿಸಿದಾಗ ಅವಳ ತುಲ್ಲು ಸ್ವಲ್ಪ ತೆರೆದುಕೊಂಡು, ಇನ್ನೂ ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ವೀರ್ಯದ ಜಿಗುಟಾದ ಉಳಿಕೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನೂ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಹಾಕಿ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಟವೆಲ್ನ್ನು ತನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಳು. ಆ ಟವೆಲ್ ಅಷ್ಟು ಸಣ್ಣದಾಗಿತ್ತು — ಅವಳ ಎದೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಳಗೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲು ಮತ್ತು ತೊಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕವರ್ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚಲನೆಗೆ ಅದು ಜಾರಿ ಬೀಳುವಂತಿತ್ತು.
ಅವಳು ಬಾತ್ರೂಮ್ಗೆ ಹೋದಳು.
ಇತ್ತ ಚಿನ್ನಪ್ಪ ತಿಂಡಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮೆಲ್ಲನೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಒಳಗೆ ಬಂದನು. ರೂಮ್ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಅವನನ್ನು ಸ್ಥಂಭೀಭೂತನಾಗಿಸಿತು.
ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಲಾವಣ್ಯಳ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು — ಅವಳ ತಿಳಿ ಗುಲಾಬಿ ಲೇಸ್ ಬ್ರಾ, ಸಣ್ಣ ಚಡ್ಡಿ, ಕುರ್ತಾ, ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್... ಆ ಎಳೆಯ ಹುಡುಗಿಯ ಅಂತರಂಗದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ತುಣ್ಣೆ ಮತ್ತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಉಬ್ಬಿ ನಿಂತಿತು. ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಚಿತ್ರ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಟವೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಲಾವಣ್ಯಳ ನಗ್ನ ದೇಹ.
ಅವನು ಸಿಗರೇಟ್ ಪ್ಯಾಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾಲ್ಕನಿಗೆ ಹೋದನು. ಸಿಗರೇಟ್ ಹೊತ್ತಿಸಿ ಸೇದುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬಾತ್ರೂಮ್ ಬಾಗಿಲಿನತ್ತೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಾತ್ರೂಮ್ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಲಾವಣ್ಯ ಹೊರಗೆ ಬಂದಳು. ಆ ಚಿಕ್ಕ ಟವೆಲ್ ಅವಳ ದೇಹಕ್ಕೆ ಬರೀ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅವಳ ಎದೆಗಳು ಟವೆಲ್ನ ಮೇಲ್ಭಾಗದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಬ್ಬಿ ಹೊರಬಂದಿದ್ದವು. ಕೆಳಗೆ ಟವೆಲ್ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯದವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಬಂದಿತ್ತು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚಲನೆಗೆ ಅದು ಜಾರಿ ಬೀಳುವಂತಿತ್ತು. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ತೇವ ಇತ್ತು. ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗಳು ಸ್ನಾನದಿಂದ ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ್ದವು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಿಗರೇಟ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದನು. ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಲುಂಗಿಯೊಳಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಗುರಿತು, ಉಬ್ಬಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಲಾವಣ್ಯಳ ಟವೆಲ್ನ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಸುತ್ತುವರಿದ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಉಸಿರು ಭಾರವಾಯಿತು.
ಲಾವಣ್ಯ ಟವೆಲ್ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಮಂಚದ ಬಳಿ ಬಂದಳು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ರೂಮ್ನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅವಳ ತೇವ ಚರ್ಮದ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಸಿಗರೇಟ್ನ ಹೊಗೆಯ ವಾಸನೆ ಕಲೆತುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮದ ಬೆಂಕಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಹೊರಗೆ ಬಂದ ಲಾವಣ್ಯಳಿಗೆ ಸಿಗರೇಟ್ ಹೊಗೆಯ ವಾಸನೆ ಅಸಹ್ಯವೆನಿಸಿತು. ಅವಳು ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿ, ಎಲ್ಲಿಂದ ಈ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನೋಡಿದಳು. ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನಪ್ಪ ನಿಂತಿದ್ದನು — ಸಿಗರೇಟ್ ತುಟಿಗಳ ನಡುವೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಅವಳನ್ನೇ ಆಸೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆ ಚಿಕ್ಕ ಟವೆಲ್ನ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಸುತ್ತುವರಿದ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕೆನ್ನೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಂಪಾದವು. ತಾನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಟವೆಲ್ನಲ್ಲಿ, ನಗ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಬರೀ ಒಂದು ತೆಳುವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಇರುವುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ಅವಳಿಗೆ ತೀವ್ರ ನಾಚಿಕೆ ಆಯಿತು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಟವೆಲ್ನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವು. ಆದರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು? ಅವನು ಈಗಾಗಲೇ ಒಳಗಡೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಿಗರೇಟ್ ತುದಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿ ಬೆಂಕಿ ಆರಿಸಿ , ಬಾಲ್ಕನಿಯಿಂದ ಒಳಗೆ ಬಂದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಲಾವಣ್ಯಳ ಟವೆಲ್ನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಅವಳ ಎದೆಗಳ ಉಬ್ಬುವನ್ನು, ತೊಡೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸಣ್ಣ ತೇವವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಲಾವಣ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದು, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದಳು,
“ನೀನು ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದುತ್ತೀಯಾ?”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕನು,
“ಹ್ಮ್ಮ್... ಆಗಾಗ.”
ಲಾವಣ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ನಾಚಿಕೊಂಡು, ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದಳು,
“ಸರಿ... ನೀನು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ನಾನು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಬೇಕು.”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳ ಕಡೆ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಆಸೆಯಿಂದ ಉಸುರಿದನು,
“ನಾನು ಇಲ್ಲೇಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಧರಿಸು...”
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕೆನ್ನೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಂಪಾದವು. ಅವಳು ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದಳು,
“ಆ ಆಸೆಯೆಲ್ಲಾ ಬೇಡ... ಮೊದಲು ಸ್ನಾನ ಮಾಡು.”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕನು. ಅವನು ಬಾತ್ರೂಮ್ಗೆ ಹೋದನು.
ಲಾವಣ್ಯ ಟವೆಲ್ ತೆಗೆದು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಮೊದಲು ತಿಳಿ ಗುಲಾಬಿ ಲೇಸ್ ಬ್ರಾ ಅದನ್ನು ಧರಿಸುವಾಗ ಅವಳ ಎದೆಗಳು ಲೇಸ್ನೊಳಗೆ ತುಂಬಿ ಉಬ್ಬಿ ನಿಂತವು, ಚುಚ್ಚು ತುದಿಗಳು ಲೇಸ್ನ ರಂಧ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ನಂತರ ಚಡ್ಡಿ ಸಣ್ಣ ಲೇಸ್ ಚಡ್ಡಿ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ತೆಳುವಾದ ತುಂಡಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿತು, ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕುಂಡೆಯ ಮಧ್ಯದ ರೇಖೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹಗುರವಾದ ಕಾಟನ್ ಕುರ್ತಿ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದಳು ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ಟೈಟ್ ಆಗಿ ಅವಳ ಎದೆಗಳ ಉಬ್ಬುವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ ಅದು ಅವಳ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು, ತುಲ್ಲಿನ ರೂಪರೇಖೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಒತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಈಗ ಲಾವಣ್ಯ ನಿನ್ನೆಗಿಂತ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಲೈಟ್ ಮೇಕಪ್ ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಲ್ ಕಾಯಲ್, ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಹಗುರವಾದ ಪಿಂಕ್ ಲಿಪ್ಗ್ಲಾಸ್ ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಮಾಡಿತ್ತು. ಅವಳು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಾಗಿದ್ದಳು ಆದರೆ ಈಗ ಆ ಡ್ರೆಸ್ನಲ್ಲಿ, ಟೈಟ್ ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಲೇಸ್ ಬ್ರಾ-ಚಡ್ಡಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವಳು ಒಂದು ತೀವ್ರ ಕಾಮದ ಆಕರ್ಷಣೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಕೇವಲ ಕಾಚದಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ದಪ್ಪವಾದ ದೇಹ ಬೆವರಿನಿಂದ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಕಾಚದೊಳಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಉಬ್ಬಿ ನಿಂತಿತು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹುಚ್ಚೆದ್ದುಹೋದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವಳ ಎದೆಗಳ ಉಬ್ಬುವ ಮೇಲೆ, ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ತೊಡೆಗಳ ಮೇಲೆ, ತುಲ್ಲಿನ ಸ್ಪಷ್ಟ ರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಾಚದೊಳಗೆ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಉಬ್ಬಿ ನಿಂತಿತು ಆ ದಪ್ಪ ಗುರುತು ಕಾಚದ ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ತಳ್ಳಿ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುಡಾರದಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು, ಚಡ್ಡಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೊರಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು.
ಲಾವಣ್ಯ ಅವನ ಕಡೆ ನೋಡಿ ಗಾಬರಿಯಾದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವನ ಕಾಚದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉಬ್ಬಿ ನಿಂತಿದ್ದ ತುಣ್ಣೆಯ ಗುರುತಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ತಕ್ಷಣ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಕುರ್ತಾದ ಅಂಚನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವು, ಆದರೆ ಆ ಚಲನೆಯಿಂದ ಕುರ್ತಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಜಾರಿ, ಅವಳ ಸೊಂಟದ ಸುತ್ತುವರಿದ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವಿನ ರೇಖೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು.
ಲಾವಣ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದಳು,
“ಚಿನ್ನಪ್ಪ... ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿಕೊ...”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕನು, “ನಾನು ಬೇರೆ ಬಟ್ಟೆ ತರಲಿಲ್ಲ... ಈ ಕೊಳಕಾದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಈಗ ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೋಗುವಾಗ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮೊದಲು ನಾವು ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನೋಣ...”
ಇಬ್ಬರು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರು. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ತಿಂಡಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ತೆರೆದು ಅವಳ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟನು. ಲಾವಣ್ಯ ತುಂಬಾ ನಾಚಿಕೊಂಡು, ಕುರ್ತಾದ ಅಂಚನ್ನು ಸರಿಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು. ಆಗಾಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕದ್ದುಮುಚ್ಚಿ ಅವನ ಕಾಚದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉಬ್ಬಿ ನಿಂತಿದ್ದ ತುಣ್ಣೆಯ ದಪ್ಪ ಗುರುತಿನತ್ತ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು ಆ ಉಬ್ಬುವಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳ ತುಲ್ಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಕೋಚಗೊಂಡು, ತೇವವಾಗಿ ಮಿನುಗಿತು. ಅವಳು ತಕ್ಷಣ ದೃಷ್ಟಿ ತಗ್ಗಿಸಿ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಕೆನ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು ಅವಳ ಕದ್ದುಮುಚ್ಚಿ ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ, ಆ ನಾಚಿಕೆಯ ಕೆಂಪು, ಕುರ್ತಾದ ಮೇಲೆ ಉಬ್ಬಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಎದೆಗಳು ಆದರೆ ಅವನು ಗಮನಿಸದಂತೆಯೇ ಇದ್ದನು. ಅವನು ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದನು,
“ಲಾವಣ್ಯ... ನೀನು ಬೇಸರಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.”
ಲಾವಣ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಾ,
“ಹ್ಮ್ಮ್...”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳ ಕಡೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸರಿದು, ಆಸೆಯಿಂದ ಉಸುರಿದನು,
“ನಾನು ಚಹಾ ಕುಡಿಯುವಾಗ ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದಿದರೆ ಇಷ್ಟ. ನಾನು ಸೇದಬಹುದೇ?”
ಲಾವಣ್ಯಳಿಗೆ ಅದು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಅವಳು ಸಣ್ಣಗೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ,
“ಸರಿ...”
ಇಬ್ಬರೂ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರು. ಚಹಾದ ಬಿಸಿ ಆವಿ ಮೇಲೆದ್ದು ರೂಮ್ನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿತ್ತು, ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹನಿಗಳು ಕಪ್ನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಹಾ ಕಪ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಿಗರೇಟ್ ತುಂಬಿಸಿ ತುಟಿಗಳ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು. ಹೊಗೆಯ ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಕಹಿ ವಾಸನೆ ರೂಮ್ ತುಂಬಿ ಹರಡಿತು ಲಾವಣ್ಯಳ ಮೂಗಿಗೆ ಬಡದು ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಿಂಕುಮುಖವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಅವಳು ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಳು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಿಗರೇಟ್ ಒಂದು ಆಳ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊಗೆಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟನು.
ಅವನು ಸಿಗರೇಟ್ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು, ಹೊಗೆಯನ್ನು ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಟ್ಟು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದನು,
“ಲಾವಣ್ಯ... ನಿನ್ನ ಎದೆಗಳು... ನಿನ್ನೆ ನಾನು ಕೈ ಹಾಕಿದಾಗ ನನಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು... 34 ಇರಬಹುದು... ಆ ನಿನ್ನ ತೊಡೆಗಳು ಇಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿ, ಟೈಟ್ ಆಗಿವೆ... ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿವೆ... ನಿನ್ನ ಸೊಂಟ... 28 ಇರಬಹುದು... ಅಲ್ಲವೇ?”
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕೆನ್ನೆಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕೆಂಪಾದವು. ಅವಳು ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ, ಚಹಾ ಕಪ್ನ್ನು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಉಸಿರು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾರವಾಯಿತು, ತುಟಿಗಳು ನಡುಗುತ್ತಾ ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಉಸುರಿದಳು,
“ಚಿನ್ನಪ್ಪ... ದಯವಿಟ್ಟು... ಅಂಥಾ ಮಾತುಗಳು ಬೇಡ... ನಾಚಿಕೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ...”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಿಗರೇಟ್ ಇನ್ನೊಂದು ಆಳ ಎಳೆದುಕೊಂಡು, ಹೊಗೆಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟನು. ಹೊಗೆಯ ಮೋಡ ಅವಳ ಮುಖದ ಮುಂದೆ ಸುತ್ತಿ, ಅವಳ ಒದ್ದೆಯಾದ ಕೂದಲನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಹಾದುಹೋಯಿತು. ಅವನು ಅವಳ ಕಿವಿಯ ಬಳಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಸರಿದನು ಅವನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಗರೇಟ್ನ ಕಹಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ವಾಸನೆ ಅವಳ ಮೂಗಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಬಡಿಯಿತು. ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಿಂಕುಮುಖವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಅವಳು ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಳು.
ಅವನು ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ಬಿಟ್ಟು, ಗುನುಗುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು,
“ನಾಚಿಕೆಯೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಲಾವಣ್ಯ... ನಿನ್ನ ಈ ಕೆಂಪು ಕೆನ್ನೆಗಳು... ಈ ನಡುಗುವ ತುಟಿಗಳು...”
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕೈಗಳು ಚಹಾ ಕಪ್ನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವು. ಅವಳು ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ, ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಉಸುರಿದಳು,
“ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ನೀನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಪೋಲಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿರುವೆ... ನಿನಗೆ ನಾಚಿಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಿಗರೇಟ್ ಒಂದು ಆಳ ಎಳೆದುಕೊಂಡು, ಹೊಗೆಯನ್ನು ಮುಂದೆ ಬಿಟ್ಟು ನಕ್ಕನು.
“ನನಗೆ ಏಕೆ ನಾಚಿಕೆ? ನಾನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು ನನ್ನ ರಾಣಿಯ ಜೊತೆ... ... ನಾಚಿಕೆ ಏಕೆ ಬರಬೇಕು?”
ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನ ಮಾಡಿ, ಚಹಾ ಕುಡಿದು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು,
“ಅಂದ ಹಾಗೆ... ನಿನಗೆ ಕಾಲೇಜು ಎಷ್ಟು ದಿನ ರಜೆ ಇದೆ?”
ಲಾವಣ್ಯ ಚಹಾ ಕಪ್ನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ, ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು,
“ಈಗ ತಾನೇ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಮುಗಿದಿದೆ... ಇನ್ನು ಎರಡು ತಿಂಗಳು ರಜೆ ಇದೆ...”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಿಗರೇಟ್ ಇನ್ನೊಂದು ಎಳೆದುಕೊಂಡು, ಹೊಗೆಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದನು,
“ಸರಿ... ನಿನಗೆ ಸುಸ್ತಾಗಿರಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ರೆಸ್ಟ್ ಮಾಡುವೆಯಾ?”
ಲಾವಣ್ಯ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ,
“ಬೇಡ... ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು...”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳ ಭುಜವನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಅವಳ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಸರಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು,
“ನೀನು ಇಂದು ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತೀಯ ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿದೆಯಾ?”
ಲಾವಣ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಾ,
“ಇಲ್ಲ... ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಸರ್ಪ್ರೈಸ್ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ್ದೆ... ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇಳಿಲ್ಲ...”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳ ಭುಜವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಒತ್ತಿ, ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದನು,
“ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯಿತು... ಸ್ವಲ್ಪ ರೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ... ಆಮೇಲೆ ನಾನೇ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಊರಿನ ತನಕ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ...”
ಲಾವಣ್ಯ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿದಳು. ಅವಳು ಸಣ್ಣಗೆ “ಸರಿ” ಎಂದು ಉಸುರಿದಳು. ಅವಳು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಉದ್ದ ಮಾಡಿ, ಬೆನ್ನನ್ನು ಮಂಚದ ಹ್ಯಾಂಡ್ರೆಸ್ಟ್ಗೆ ತಾಗಿಸಿ ಕುಳಿತಳು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳ ಕಡೆ ಸರಿದು, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿ ಮಲಗಿದನು. ಅವನ ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ಅವಳ ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ನ ಮೂಲಕ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಕೆನ್ನೆ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತಾಗಿ, ಅವನ ಮೂಗು ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ತೇವದ ಗುರುತಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಸಿಗರೇಟ್ನ ವಾಸನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ಅವಳ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಲಾವಣ್ಯಳ ಉಸಿರು ಒಂದು ಬಾರಿ ಭಾರವಾಯಿತು, ಅವಳ ಕಾಲುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗಿದವು, ಆದರೆ ಅವಳು ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಳು. ರೂಮ್ನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅವರ ಉಸಿರುಗಳ ಬಿಸಿ ಧ್ವನಿ, ಸಿಗರೇಟ್ ಹೊಗೆಯ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಚಹಾದ ಆವಿಯ ಸುಳಿವು ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪನು ಯಾವುದೇ ಮಾತಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ, ಸುಮ್ಮನೆ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಮುಖವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿ ಮಲಗಿದನು. ಅವನ ಬೋಳು ತಲೆ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇತ್ತು. ತಲೆಯ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳು ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು. ಅವಳ ಉಸಿರು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಒಂದು ಅಪರೂಪದ ಶಾಂತಿ ಅವಳನ್ನು ಆವರಿಸಿತು. ಅವಳ ನುಣುಪಾದ, ತೇವದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ತಂಪಾಗಿರುವ ಬೆರಳುಗಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಬೋಳು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಳಿದವು. ಅವಳ ಬೆರಳ ತುದಿಗಳು ಅವನ ತಲೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಸವರಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು ವೃತ್ತಾಕಾರದಲ್ಲಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸ್ಪರ್ಶ. ಅವನ ತಲೆಯ ಚರ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಒರಟಾಗಿತ್ತು, ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ರೋಮಗಳು ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ತಾಗಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ರೋಮಾಂಚಕ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳು ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಾ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವನ ಕಿವಿಯ ಹಿಂಭಾಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಆ ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಮಮತೆಯ ಗಾಢತೆ ಇತ್ತು. ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿ ತಲೆಯನ್ನು ಸವರಿ, ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿಸುವ ತಾಯಿಯಂತೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವುದು ಮಗುವಲ್ಲ, ಅವಳನ್ನು ತಾಯಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ತಯಾರಾಗಿರುವ, ಅವಳ ಗರ್ಭವನ್ನು ತನ್ನ ಬೀಜದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದ ಗಂಡಸು.
ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಸವರುತ್ತಾ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಒತ್ತುತ್ತಿದ್ದವು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವನ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಸಿಯಾಗಿ, ಅವನ ಮುಖದ ತಾಪಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿ, ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಸವರುತ್ತಾ, ತಾನೇ ತಿಳಿಯದೆ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಸಂಬಂಧದೊಳಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಆಯಾಸದಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಲಗಿದನು. ಲಾವಣ್ಯ ಕೊಡ ಮಲಗಿದಳು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡವು. ಅವನು ಇನ್ನೂ ಲಾವಣ್ಯಳ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಮುಖವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿ ಮಲಗಿದ್ದನು.
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕುರ್ತಾ ತೊಡೆಗಳಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸರಿದು ಹೋಗಿತ್ತು ಅದರ ಅಂಚು ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾರಿ, ಅವಳ ನಾಭಿಯ ಸುತ್ತುವರಿದ ಮೃದು ಚರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ತೆಳುವಾದ ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ ಅವಳ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು, ಚಡ್ಡಿಯ ಸಣ್ಣ ಲೇಸ್ ಗೆರೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೀವ್ರ ಆಸೆ ಮೂಡಿತು. ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು, ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನೊಳಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನುಗ್ಗಬೇಕು, ಅವಳ ಎದೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುದ್ದಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಯೋಚನೆಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು ಒಂದು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಯೋಜನೆ, ಒಂದು ಆಳವಾದ ಆಸೆಯ ಚಿತ್ರ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅವನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ತಲೆಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ, ಅವಳ ಏರಿಳಿಯುತ್ತಿರುವ ಮೊಲೆಗಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಮಲಗಿದನು. ಅವಳ ಎದೆಗಳು ಪ್ರತಿ ಉಸಿರಿನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಏರಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದವು ಕುರ್ತಾದ ತೆಳುವಾದ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೂಲಕ ಲೇಸ್ ಬ್ರಾದ ರೇಖೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಚುಚ್ಚು ತುದಿಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಒತ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದವು.
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡವು. ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿ ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಒಂದಾದವು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೆಯ ಬೆಂಕಿ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯ ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಒಂದು ಗುಪ್ತ ಸ್ವೀಕಾರ. ಸಮಯ ಮಧ್ಯಾಹ್ನವಾಗಿತ್ತು. ರೂಮ್ನ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮಂದವಾದ ಬೆಳಕು ಅವಳ ಗುಲಾಬಿ ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಅವಳ ಕೂದಲಿನ ಒದ್ದೆಯಾದ ತುದಿಗಳು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತನು. ಅವನು ಪ್ಯಾಕೆಟ್ನಿಂದ ಒಂದು ಸಿಗರೇಟ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊತ್ತಿಸಿದನು. ಹೊಗೆಯ ಮೊದಲ ಎಳೆ ಅವನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು ರೂಮ್ನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿತು. ಅವನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಲಾವಣ್ಯಳ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕೈ ಹಾಕಿದನು ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು ಅವಳ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಒತ್ತುತ್ತಾ, ಅವಳ ಚರ್ಮದ ಬಿಸಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಮೆಲ್ಲಗೆ, ಆದರೆ ಆಳವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು,
“ನಿನಗೆ ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಕಾಲೇಜು ರಜೆ ಇದೆ ಅಲ್ಲವೇ?”
ಲಾವಣ್ಯ ಸಣ್ಣಗೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ,
“ಹೌದು...”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಿಗರೇಟ್ ಒಂದು ಆಳ ಎಳೆದುಕೊಂಡು, ಹೊಗೆಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು,
“ನಿನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕು?”
ಲಾವಣ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಾ,
“ಕೇಳು...?”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳ ಭುಜವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅದುಮಿ, ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದನು,
“ಒಂದು ವಾರ... ನೀನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಅತಿಥಿ ಆಗಿ ಬರುತ್ತೀಯಾ?”
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಿದವು. ಅವಳು ತಕ್ಷಣ,
“ಏನು...?”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳ ಭುಜವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅದುಮಿ, ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು,
“ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾದ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ... ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಬೇಡ...”
ಲಾವಣ್ಯಳ ಮನಸ್ಸು ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ಜೊತೆ ಒಂದೇ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಏನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಅವನ ಒಂಟಿತನ ಬಹಳ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಎನಿಸಿತು. ಇವನು ಒಳ್ಳೆಯವನು. ಹೇಗೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಬರುವುದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವಾರ ಕಳೆದು ಮನೆಗೆ ಹೋದರಾಯಿತು ಎಂದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಸಣ್ಣಗೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ,
“ಸರಿ...”
ಇಬ್ಬರೂ ರೂಮ್ ಕಾಲಿ ಮಾಡಿದರು. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಚೀಲಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ, ಟ್ರಕ್ ಕೀ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಲಾವಣ್ಯ ತನ್ನ ಲಗೇಜ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋದಳು. ಟ್ರಕ್ನ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನೊಳಗೆ ಕುಳಿತಾಗ ಅವಳ ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾರಿ, ತೊಡೆಗಳ ಮಧ್ಯದ ತೇವದ ಗುರುತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಎಂಜಿನ್ ಆನ್ ಮಾಡಿ, ಟ್ರಕ್ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿತು ರೂಮ್ನ ಹಳೆಯ ವಾಸನೆಯಿಂದ ದೂರ, ಅವನ ಮನೆಯತ್ತ, ಒಂದು ಹೊಸ ಆರಂಭದತ್ತ.
- 172
- 248
- 44
ಲಾವಣ್ಯಳ ವೀಣೆಯನ್ನು ನುಡಿಸಿದ ಚಿನ್ನಪ್ಪ 03
ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಮನೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿ, ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ, ಏಕಾಂಗ ದೊಡ್ಡ ತೋಟದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿತ್ತು. ಮನೆಯು ಹಳೆಯ ಶೈಲಿಯದ್ದು. ಕೆಂಪು ಇಟ್ಟಿಗೆಯ ಗೋಡೆಗಳು, ಕಪ್ಪು ಟೈಲ್ ಛಾವಣಿ, ಮತ್ತು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ವರಾಂಡಾ. ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಮಾವಿನ ಮರ ಇತ್ತು. ಅದರ ದೊಡ್ಡ ಎಲೆಗಳು ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ನೆರಳು ಬೀರುತ್ತಾ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳ ಭಾರದಿಂದ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಂಚು ಇತ್ತು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಮನೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿ, ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ, ಏಕಾಂಗ ದೊಡ್ಡ ತೋಟದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿತ್ತು. ಮನೆಯು ಹಳೆಯ ಶೈಲಿಯದ್ದು. ಕೆಂಪು ಇಟ್ಟಿಗೆಯ ಗೋಡೆಗಳು, ಕಪ್ಪು ಟೈಲ್ ಛಾವಣಿ, ಮತ್ತು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ವರಾಂಡಾ. ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಮಾವಿನ ಮರ ಇತ್ತು. ಅದರ ದೊಡ್ಡ ಎಲೆಗಳು ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ನೆರಳು ಬೀರುತ್ತಾ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳ ಭಾರದಿಂದ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಂಚು ಇತ್ತು.
ಮನೆಯ ಮುಂಭಗದ ಬಾಗಿಲು ದೊಡ್ಡದು ಹಳೆಯ ಮರದ ಬಾಗಿಲು, ಮೇಲೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗ್ರಿಲ್, ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹೆಸರಿನ ಬೋರ್ಡ್ ("ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಮನೆ") ಸ್ವಲ್ಪ ಓರೆಯಾಗಿ ತೂಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದರೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಾಲ್ — ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಕೆಂಪು ಆಕ್ಸ್ಫರ್ಡ್ ಟೈಲ್ಸ್, ಕೆಲವು ಕಡೆ ಒಡೆದು ಹೋಗಿದ್ದವು. ಹಾಲ್ನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ದೊಡ್ಡ ಚಂದನದ ಮರದ ಮೇಜು, ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಗಾಜಿನ ಲಾಂಪ್ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ಫೋಟೋಗಳು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಯುವಾವಸ್ಥೆಯ ಫೋಟೋಗಳು, ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯ ಜೊತೆಗಿನ ಫೋಟೋಗಳು (ಬಹುಶಃ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ), ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ಗಳು.
ಹಾಲ್ನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಅಡುಗೆಮನೆ. ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ಅಲಮಾರಿಗಳು, ಒಂದು ಹಳೆಯ ಗ್ಯಾಸ್ ಸ್ಟೌವ್, ಮತ್ತು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಬಾಟಲ್ಗಳು, ಮಸಾಲೆ ಡಬ್ಬಗಳು. ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಬಳಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಚಿಕ್ಕ ಟೇಬಲ್, ಮೇಲೆ ಒಂದು ರೇಡಿಯೋ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು. ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬೆಡ್ರೂಮ್ ಹಳೆಯ ಡಬಲ್ ಬೆಡ್, ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಸಿರು ಬೆಡ್ಶೀಟ್, ಒಂದು ಹಳೆಯ ವಾಡ್ರೋಬ್ (ದೊಡ್ಡ ಕನ್ನಡಿಯೊಂದಿಗೆ), ಮತ್ತು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಫ್ಯಾನ್ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಟ್ರಕ್ನ್ನು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಇಂಜಿನ್ ಆಫ್ ಆದ ಕೂಡಲೇ ಹಳೆಯ ಮಾವಿನ ಮರದ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಶಬ್ದ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸಿತು. ಬಾಗಿಲು ಅರ್ಧ ತೆರೆದಿತ್ತು.
ಲಾವಣ್ಯ ಟ್ರಕ್ನಿಂದ ಇಳಿದಳು. ಅವಳ ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಧೂಳು ಹತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಕುರ್ತಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾರಿ ಅವಳ ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ತೂಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದಳು ಹಳೆಯ ಮನೆ, ಮರದ ನೆರಳು, ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಹೊಲಗಳು. ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಏಕಾಂತದ ಭಾವನೆ ಅವಳನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಬಾಗಿಲು ತಳ್ಳಿ ಒಳಗೆ ಹೋದನು. “ಬಾ ಲಾವಣ್ಯ... ಒಳಗೆ ಬಾ...” ಅವನ ಧ್ವನಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ, ಆದರೆ ಒಂದು ಗೆಲುವಿನ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿತು.
ಲಾವಣ್ಯ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಳು. ಹಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕೆಂಪು ಟೈಲ್ಸ್ ಮೇಲೆ ಅವಳ ಕಾಲುಗಳು ಸಣ್ಣ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದವು. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಫೋಟೋಗಳು ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಯುವಾವಸ್ಥೆಯ ಫೋಟೋ, ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯ ಜೊತೆಗಿನ ಫೋಟೋಗಳು. ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿ ಒಂದು ಫೋಟೋದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತು ಸುಮಾರು ೫೫ ವರ್ಷದ ಮಹಿಳೆ, ಸಾಧಾರಣ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯ ತಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸರಳತೆ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಶಾಂತಿ.
ಅವಳು ಫೋಟೋವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಒಳಗಿನಿಂದ ಪಾದದ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಹೊರಗೆ ಬಂದಳು ಅದೇ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿರುವವಳು. ಸುಮಾರು 55 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು, ಸಾಧಾರಣ ಹಸಿರು ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮುಖ ಸರಳವಾಗಿತ್ತು. ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸುಕ್ಕುಗಳು, ಕೂದಲು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬಿಂದಿ. ಆದರೆ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೌಮ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಲಾವಣ್ಯಳನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಿದವು.
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತವು. ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಮನೆಯ ಮುಂಭಾಗದ ಚಿಕ್ಕ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆಕೆ ಸುಮಾರು ೫೫ ವಯಸ್ಸಿನ, ಸಾಧಾರಣ ಗೃಹಿಣಿ. ಸರಳ ಸೀರೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕೂದಲು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿನ ಚರ್ಮದ ಸುಕ್ಕುಗಳು, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಬಳೆಗಳು. ಆಕೆ ಸ್ಮಿತಹಾಸದೊಂದಿಗೆ “ಬಾ .. ನಾನು ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಹೆಂಡತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.
ಲಾವಣ್ಯಳ ಹೃದಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಡೆದು ನಿಂತಂತಾಯಿತು. ತುಟಿಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ತೆರೆದವು, ಆದರೆ ಧ್ವನಿ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಹೇಳಿದ್ದು ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು “ನನಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಒಂಟಿ” ಎಂದು ಟ್ರಕ್ನಲ್ಲಿ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಉಸುರಿದ ಮಾತುಗಳು ಈಗ ಕಚ್ಚುವಂತೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದವು. ಆದರೆ ಲಾವಣ್ಯ ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸೌಜನ್ಯದ ನಗು ಮಾತ್ರ. “ನಮಸ್ಕಾರ ಅಂಟಿ...” ಎಂದು ಸಣ್ಣಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೈ ಮುಗಿದು ನಿಂತಳು. ಒಳಗೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಕಾದ ಕೊಳವೆಯಂತೆ ಉಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು ಸುಳ್ಳು, ವಂಚನೆ, ತನ್ನ ಅಮಾಯಕತನಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ದಂಡ. ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಎದುರು ಏನೂ ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ, ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಕಡೆ ಒಂದು ಚೂಪಾದ ನೋಟ ಬೀರಿದಳು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಲಾವಣ್ಯಳನ್ನು “ತೋಟ ನೋಡೋಣ ಬಾ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹಿಂದಿನ ದೂರದ ತೋಟಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣು ಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ, ಯಾರೂ ಕಾಣದ ದೂರದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ಲಾವಣ್ಯ ತಡೆಯಲಾರದೆ ಸ್ಫೋಟಗೊಂಡಳು.
“ಚಿನ್ನಪ್ಪ... ನೀನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದೆಯಾ?! ನಿನಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆಯಲ್ಲ?! ಆಕೆ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಂತೆ! ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ? ನನ್ನನ್ನು ವಂಚಿಸಿದ್ದೀಯಾ?!” ಎಂದು ಅವಳ ಧ್ವನಿ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮುಷ್ಟಿ ಬಿಗಿದವು. “ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು... ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು... ನೀನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಾ? ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ ನಾನು?!”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವಳ ಭುಜವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ದಪ್ಪ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡನು. ಅವನ ಧ್ವನಿ ಆಳವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದಂತೆ ಉಸುರಿದನು:
“ಲಾವಣ್ಯ... ನನ್ನ ರಾಣಿ... ದಯವಿಟ್ಟು ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ. ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಇದ್ದಾಳೆ ನಿಜ... ಆದರೆ ಅವಳು ಈಗ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ. ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ದೂರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇವೆ. ಅವಳಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ... ನಿನ್ನ ಈ ಸುಂದರ ಮುಖ, ನಿನ್ನ ಈ ಮೃದು ದೇಹ, ನಿನ್ನ ನಾಚಿಕೆಯ ನಗು... ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನನ್ನು ಹುಚ್ಚು ಮಾಡಿತು. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದೆ.”
ಅವನು ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಯ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸಿದನು. “ನೀನು ಇಲ್ಲಿರುವುದು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಭಾಗ. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನಿನ್ನನ್ನು ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಸರಳ ಮನಸ್ಸಿನವಳು. ನನ್ನ ರಾಣಿ. ಈ ಸುಳ್ಳು ಕೇವಲ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು. ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸು... ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳಬೇಡ.”
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕೋಪ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನ ಆಳವಾದ ಧ್ವನಿ, ಅವನ ಕೈಗಳ ತಾಪ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ಆಸೆ... ಅವಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕರಗಿಸತೊಡಗಿತು. ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಾ “ಚಿನ್ನಪ್ಪ... ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟು ಮೋಸ ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ... ಆದರೆ...” ಎಂದು ಉಸುರಿದಳು. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು, ಅವಳ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ “ನೀನು ಈಗ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಅತಿಥಿ” ಎಂದು ಉಸುರಿದನು. ತೋಟದ ಗಾಳಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಆ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹರವಿತು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದ ಚಿಕ್ಕ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಮರದ ಮಂಚ ಇತ್ತು. ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಹರಿದುಹೋದ ಹಸಿರು ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಹಾಸಿಗೆಯ ಕೆಲವು ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಗಿ ಬಿಳಿಚಿಹೋಗಿತ್ತು, ಕೆಲವು ಕಡೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ಗಳು ತೂಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಿತ್ತುಹೋಗಿದ್ದವು. ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಮರದ ವಾಸನೆ, ಬೆವರಿನ ಹಗುರ ಗಂಧ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನ ತೋಟದಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮರದ ಎಲೆಗಳ ಸಣ್ಣ ಸದ್ದು ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು.
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸೀರೆಯ ಸೆರಗನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ೫೫ ವರ್ಷದ ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿನ ಸುಕ್ಕುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು — ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆಳವಾದ ರೇಖೆಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪು ವಲಯಗಳು. ಆದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಸೌಮ್ಯತೆ ಉಳಿದಿತ್ತು ಆಳವಾದ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಮೆಯ ಶ್ರಮವಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಶಾಂತಿ, ಸಹನೆ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಾ ಸೀರೆಯ ಸೆರಗನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿದವು ಬೆರಳುಗಳು ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಸೀರೆಯ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಒಳಗೆ ಬಂದನು. ಅವನ ದಪ್ಪ ದೇಹ ಕೋಣೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಂತಾಯಿತು. ಅವನ ಬೆವರಿನ ವಾಸನೆ ಟ್ರಕ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದ ದಿನದ ಬೆವರು, ಸಿಗರೇಟ್ ಹೊಗೆಯ ಉಳಿಕೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿತು. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ನಗು ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವಿಕೃತ, ಆದರೆ ಗೆಲುವಿನ ನಗು. ಅವನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು. ಮಂಚ ಸ್ವಲ್ಪ ಚೀಲಿತು. ಅವನ ಭಾರವಾದ ಕೈ ಅವಳ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಳಿದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಒತ್ತಿತು ಬೆರಳುಗಳು ಸೀರೆಯ ಮೂಲಕ ಅವಳ ಚರ್ಮದ ಬಿಸಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಳಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿದವು.
“ಲಕ್ಷ್ಮಿ... ನೀನು ನೋಡಿದೆಯಲ್ಲಾ ಆ ಹುಡುಗಿ ಲಾವಣ್ಯನ್ನು? ಅವಳನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಒಂದು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ...” ಅವನ ಧ್ವನಿ ಆಳವಾಗಿ, ಕಾಮದ ಬಿಸಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೊರಬಂದಿತು. ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು ಅವಳ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಳಕ್ಕೆ ಒತ್ತುತ್ತಾ ಸರಿದವು.
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡಿತು, ಆದರೆ ಅವಳು ಮೌನವಾಗಿ ಕಾದಳು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಸೀರೆಯ ಸೆರಗನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳ ಗಲ್ಲವನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಚುಂಬಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿಸಿದನು,
“ನಾವಿಬ್ಬರು ಇನ್ನೂ ಆಗಾಗ್ಗ ಸೆಕ್ಸ್ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಅಲ್ಲವೇ? ನಿನ್ನ ಈ ಮೃದು ದೇಹವನ್ನು ನಾನು ಇನ್ನೂ ಆಸೆಯಿಂದ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಸೆಕ್ಸ್ ಅಸೆ... ಅದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷ್ಮಿ? ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ದಿನವಿಡೀ ಟ್ರಕ್ ಓಡಿಸುತ್ತಾ ಬಂದು, ಈ ದೈತ್ಯ ಆಸೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ... ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಲಾವಣ್ಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.”
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವನ ಕಡೆ ನೋಡಿದಳು. ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಂದಿತು,
“ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಜೊತೆ ಇನ್ನು ನೀನು ಏನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲವೇ?”
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕನು. ಅವನ ಕೈ ಅವಳ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಒತ್ತಿತು. ಅವನು ಟ್ರಕ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದನು ರಾತ್ರಿಯ ಆಳದಲ್ಲಿ ಟ್ರಕ್ನ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನೊಳಗೆ ಲಾವಣ್ಯಳನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ತನ್ನದನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದು, ಅವಳ ನಾಚಿಕೆಯ ಕೆಂಪು ಕೆನ್ನೆಗಳು, ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿ ತೇವ, ಅವಳ ಎದೆಗಳ ಉಬ್ಬುವಿಕೆ, ಅವಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ. ಅವನ ಧ್ವನಿ ಕಾಮದ ಬಿಸಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೊರಬಂದಿತು ಪ್ರತಿ ವಿವರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಕೈ ಅವಳ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಕ್ಕೆ ಒತ್ತುತ್ತಿತ್ತು.
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮೌನವಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಳಗೆ ತಗ್ಗಿದವು. ಅವಳು ತನ್ನ ಸೀರೆಯ ಸೆರಗನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮೌನದ ನಂತರ ಅವಳು ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು,
“ಸರಿ... ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನಾನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ... ನಿನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.”
ಅವಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೋಪವಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಸಹನೆ, ಸ್ವೀಕಾರ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಆಳವಾದ ಏಕಾಂತದ ಭಾವನೆ. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ಅವಳ ಗಲ್ಲವನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎತ್ತಿ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕನು.
“ನೀನು ನನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಂಡತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ... ನಿನಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನೀನು ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ರಾಣಿಯನ್ನಾಗಿ ತಯಾರು ಮಾಡು... ನಾನು ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ತನಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ.”
ಲಾವಣ್ಯ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದ ಚಿಕ್ಕ ತೋಟದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಹಸಿರು ಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ, ಮರದ ನೆರಳು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಕೆಂಪು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಾಢವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕೋಪದ ಉರಿ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಗೊಂದಲ, ನಾಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಯ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವಳ ಬಳಿ ಬಂದಳು. ಅವಳ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೀರೆಯ ಸೆರಗು ಸ್ವಲ್ಪ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ಲಾವಣ್ಯಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ, ಆದರೆ ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು,
ಲಾವಣ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದಳು. ಅವಳ ಧ್ವನಿ ನಡುಗುತ್ತಾ ಬಂದಿತು,
“ಅಂಟಿ... ನೀವು ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಹೆಂಡತಿ ಅಂತ ತಿಳಿದಾಗ... ನನಗೆ ಏನೂ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು... ನನಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಒಂಟಿ ಅಂತ... ನಾನು ನಂಬಿದೆ. ನಾನು... ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ. ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಇಲ್ಲಿ ತಂದನು? ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಈಗ?”
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಬೆಚ್ಚಗಿನವು, ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳು ಲಾವಣ್ಯಳನ್ನು ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದಳು. ತಾನೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಳು.
“ಲಾವಣ್ಯ ... ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆ — ನೀನು ಇನ್ನೂ ಅಮಾಯಕಿ. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯವಿದೆ, ನಾಚಿಕೆಯಿದೆ, ಆದರೆ ಕೋಪವೂ ಇದೆ. ಚಿನ್ನಪ್ಪ... ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ. ಅವನಿಗೆ ಒಂಟಿತನ ಸಹಿಸಲಾಗದು. ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದಾಗಲೂ... ಅವನ ಆಸೆಗಳು ದೊಡ್ಡವಾಗಿದ್ದವು. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ವಯಸ್ಸು ಬಂದ ಮೇಲೆ... ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಇನ್ನೂ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಅವನಿಗೆ ಆ ಆಸೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುವವಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ.”
“ಲಾವಣ್ಯ ... ನೀನು ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ ಅಂತ ತಿಳಿದಿದೆ. ಬಾ, ಇಲ್ಲಿ ಕೂ... ನಾವು ಮಾತಾಡೋಣ.”
ಲಾವಣ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದಳು. ಅವಳ ಪಾದಗಳು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಜಾರಿದವು, ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ನ ತೆಳುವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು, ತುಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿ ತೇವವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಕುರ್ತಾದ ಅಂಚನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಬೆರಳುಗಳು ನಡುಗುತ್ತಾ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡವು, ಆದರೆ ಅದು ಸಹ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಜಾರಿ ಅವಳ ಸೊಂಟದ ಮೃದು ಚರ್ಮವನ್ನು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಉಸಿರು ಭಾರವಾಗಿ, ಗಂಟಲು ಒಣಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಂತೆ ನಡುಗುತ್ತಾ ಬಂದಿತು,
“ಅಂಟಿ... ನೀವು ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಹೆಂಡತಿ ಅಂತ ತಿಳಿದಾಗ... ನನಗೆ ಏನೂ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು... ನನಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಒಂಟಿ ಅಂತ... ನಾನು ನಂಬಿದೆ. ನಾನು... ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ. ನನ್ನ ದೇಹದ ಪ್ರತಿ ಭಾಗವನ್ನೂ, ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೂ, ನನ್ನ ಕನ್ಯತ್ವದ ಕೊನೆಯ ಚೂರುವರೆಗೂ... ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಇಲ್ಲಿ ತಂದನು? ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಈಗ?”
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಆ ತಾಕುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯಂತಹ ಮೃದುತ್ವ ಮತ್ತು ಆಸರೆ ಇತ್ತು. ಅವಳು ಲಾವಣ್ಯಳನ್ನು ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದಳು. ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಹೂವಿನ ಪುಡಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು, ಕಲ್ಲಿನ ತಂಪು ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ಮೂಲಕ ಒಳಗೆ ಹರಿದು ಬಂದಿತು. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ತಾನೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಳು. ಅವಳ ಸೀರೆಯ ಸೆರಗು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತೂಗುತ್ತಾ ಅವಳ ಮೊಣಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.
“ಲಾವಣ್ಯ... ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆ ನೀನು ಇನ್ನೂ ಅಮಾಯಕಿ. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯದ ಅಲೆಗಳು ಏಳುತ್ತಿವೆ, ನಾಚಿಕೆಯ ಕೆಂಪು ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಬೆಂದಿದೆ, ಆದರೆ ಕೋಪದ ಉರಿ ಇನ್ನೂ ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳ ನಡುವೆ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ. ಚಿನ್ನಪ್ಪ... ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ. ಅವನಿಗೆ ಒಂಟಿತನ ಸಹಿಸಲಾಗದು. ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದಾಗಲೂ... ಅವನ ಆಸೆಗಳು ದೊಡ್ಡವಾಗಿದ್ದವು. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟೆ ನನ್ನ ರಾತ್ರಿಗಳು, ನನ್ನ ದೇಹದ ಪ್ರತಿ ಭಾಗ. ಆದರೆ ವಯಸ್ಸು ಬಂದ ಮೇಲೆ... ನನ್ನ ದೇಹ ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಇನ್ನೂ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಅವನಿಗೆ ಆ ಆಸೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುವವಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ.”
ಲಾವಣ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತು. ಅವು ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಜಾರಿ, ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಸಣ್ಣಗೆ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳು ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ, ಧ್ವನಿ ಒಡೆದು, ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬಂದಿತು,
“ಅಂಟಿ... ನಾನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಅವರ ಮಾತು ನಂಬಿದೆ. ನಾನು... ನಾನು ಇನ್ನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ ನಾನು? ನಾನು ಏನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅವರು ಕೇಳಿದರೆ... ನಾನು ಹೇಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲಿ?”
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳು ಲಾವಣ್ಯಳ ನುಣುಪಾದ ಕೈಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಒತ್ತುತ್ತಾ, ತಾಯಿಯಂತಹ ಆಸರೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಮೃದುವಾಗಿ, ಆದರೆ ದೃಢವಾಗಿ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಗುವಂತೆ ಹರಡಿತು,
“ಲಾವಣ್ಯ ನೀನು ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗಳ ವಯಸ್ಸಿನವಳು. ಆದರೆ ನೀನು ಇಂದು ನನ್ನ ಗಂಡನ ದೇಹವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಿಯ. ಚಿನ್ನಪ್ಪ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಟ್ರಕ್ನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನಾಚಿಕೆಯ ಕೆಂಪು ಕೆನ್ನೆಗಳು, ನಿನ್ನ ತುಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿ ತೇವ, ನಿನ್ನ ಎದೆಗಳ ಉಬ್ಬುವಿಕೆ, ನಿನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ... ಎಲ್ಲವನ್ನೂ. ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದದ್ದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಚಿನ್ನಪ್ಪನಿಗೆ ನೀನು ಬೇಕು. ಅವನು ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಅಸೆ ಬಹಳ ಇದೆ. ಆದರೆ ನನ್ನಿಂದ ಅದನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದು ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಎಳೆಯ ಹುಡುಗಿ. ಅವನ ಎಲ್ಲ ತರಹದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಆಳವಾದದ್ದು, ಕೊಳಕಾದದ್ದು, ದೀರ್ಘಕಾಲದ್ದು. ಅವುಗಳನ್ನು ನೀನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪೂರೈಸಬಹುದು. ಅವನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಅರಿವು ನಿನಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಟ್ರಕ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಅವಸರದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ದೇಹದ ಪ್ರತಿ ಭಾಗವನ್ನೂ ಅವನು ತುಂಬಿಕೊಂಡನು. ನೀನು ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹುಡುಗಿ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಲೈಂಗಿಕ ಬಯಕೆಗಳು ಇವೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ, ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವವು. ಅವನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳು... ಅವನು ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ತೀರಿಸುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಸುಖ ಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅವನು ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯ.”
ಲಾವಣ್ಯ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ತಗ್ಗಿಸಿ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಉಸುರಿದಳು. ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಕಿರಿದಾಗಿ, ನಡುಗುತ್ತಾ ಬಂದಿತು,
“ಅಂಟಿ... ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಮಾತು? ನೀವು... ನೀವು ನನ್ನನ್ನು... ನಿಮ್ಮ ಗಂಡನ ಜೊತೆ... ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?”
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಉಸುರಿದಳು ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಗುವಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿ, ಆದರೆ ಆಳವಾಗಿ, ಒಂದು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಸಹನೆಯ ಭಾರದೊಂದಿಗೆ,
“ಚಿನ್ನಪ್ಪನನ್ನು ನಾನು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅವನ ದೇಹದ ಆಸೆಗಳು ದೊಡ್ಡವು ದಿನವಿಡೀ ಟ್ರಕ್ ಓಡಿಸಿ ಬಂದರೂ, ರಾತ್ರಿ ಅವನ ದೈತ್ಯ ಆಸೆ ತಣಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪೂರೈಸಲಾರೆ. ನೀನು ಎಳೆಯವಳು, ನಿನ್ನ ದೇಹ ತಾಜಾ, ನಿನ್ನ ಆಸೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಜಾಗೃತವಾಗಿವೆ. ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ದಿನ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬಹುದು. ನಿನಗೆ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಜೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಬಹುದು. ಇದು ನನಗೆ ಉಪಕಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀನು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದಾಗ ಹೋಗಬಹುದು. ಇದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಾಗೂ ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಯಾವುದೇ ವಿರೋಧ ಇಲ್ಲ. ಇದು ನಾನು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಮಾತು.”
ತೋಟದ ಗಾಳಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಹರಿದುಹೋಯಿತು. ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳು ಸಣ್ಣಗೆ ತೂಗುತ್ತಾ, ಒಂದು ಶಾಂತ ಸದ್ದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಲಾವಣ್ಯಳ ಹೃದಯ ಭಾರವಾಗಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸೌಮ್ಯ ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಆಸರೆ, ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಕ್ಕಂತಾಯಿತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ಇನ್ನೂ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವಳ ಉಸಿರು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಯಿತು. ದೂರದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಟ್ರಕ್ನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು ಅವನು ಟ್ರಕ್ನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಶಬ್ದವೂ ಈಗ ದೂರದ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಶಬ್ದವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತು. ಲಾವಣ್ಯ ಮೆಲ್ಲಗೆ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಳು ಆ ಸರಳ ಮುಖ, ಆ ಶಾಂತ ಕಣ್ಣುಗಳು. ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಇನ್ನೂ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೃಢವಾಗಿ ಬಂದಿತು,
“ಅಂಟಿ... ನಾನು... ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾರ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನನಗೆ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ... ಆದರೆ ನೀವು ಇಷ್ಟು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ... ನನಗೆ... ನನಗೆ ಒಂದು ಆಸರೆ ಬೇಕು.”
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಒತ್ತಿ, ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕಳು ಆ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಮಮತೆ, ಸಹನೆಯ ಆಳ, ಮತ್ತು ಒಂದು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಶಾಂತಿ ಇತ್ತು,
“ಸಾಧ್ಯ ಮಗಳೇ. ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುತ್ತೀಯಾ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿರುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟರೆ ಒಂದು ವಾರ ಇಲ್ಲಿರು. ನಿನಗೆ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಇರು. ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ... ನೀನು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಹೋಗಬಹುದು. ಇದು ನನ್ನ ಮನೆ. ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಗಳಂತೆ ಇರು.”
ಲಾವಣ್ಯ ಸಣ್ಣಗೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನೀರು ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಶಾಂತಿ, ಒಂದು ಆಸರೆಯ ಛಾಯೆ ಮೂಡಿತು. ಅವಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎದ್ದು ನಿಂತಳು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮನೆಯತ್ತ ನಡೆದಳು. ತೋಟದ ಗಾಳಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಹರಿದುಹೋಯಿತು — ಒಂದು ಹೊಸ ಆರಂಭದ, ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ವೀಕಾರದ ಗಾಳಿ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನಪ್ಪನ ಟ್ರಕ್ನ ಶಬ್ದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.
ಚಿನ್ನಪ್ಪ ತೋಟದ ದೂರದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮನೆಯತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಲಾವಣ್ಯ ಇಬ್ಬರೂ ಕೈಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮನೆಯತ್ತ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಅವನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಗೆಲುವಿನ, ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಗು ಮೂಡಿತು. ಲಾವಣ್ಯಳ ಭುಜಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ತಗ್ಗಿದ್ದರೂ, ಅವಳು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಜೊತೆ ಆರಾಮವಾಗಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು ಲಾವಣ್ಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಒಂದು ವಾರದ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಖಚಿತವಾಯಿತು.
ಓಡಿತು. ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಟ್ರಕ್ನ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮಂದ ಹಳದಿ ಬೆಳಕಿನಡಿ, ಅವಸರದಲ್ಲಿ, ಆತುರದಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದು ಈಗ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು ಅವಳ ನಾಚಿಕೆಯ ಕೆಂಪು ಕೆನ್ನೆಗಳು, ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿ ತೇವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒದ್ದೆ, ಅವಳ ಎದೆಗಳ ಕಲಶಗಳ ಉಬ್ಬುವಿಕೆ, ಅವಳ ಸಣ್ಣ ನರಳಾಟಗಳು, ಅವಳ ದೇಹದ ಪ್ರತಿ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಸಂಕೋಚ ಮತ್ತು ಆಸೆಯ ಮಿಶ್ರಣ. ಆದರೆ ಇಂದು... ಇಂದು ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬೆಳಕಿನಡಿ ಅವಳ ದೇಹದ ಇಂಚಿಂಚನ್ನೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ನೋಡಬಹುದು. ಅವಳ ಚರ್ಮದ ಮೃದುತ್ವವನ್ನು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಸವರಬಹುದು, ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ತೇವವನ್ನು ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ನೆಕ್ಕಬಹುದು, ಅವಳ ಎದೆಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಯೊಳಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ತುದಿಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಬಹುದು. ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಲುಂಗಿಯೊಳಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಗುರಿತು ಆ ದಪ್ಪ, ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗುರುತು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೊರಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಅವನ ಉಸಿರು ಭಾರವಾಯಿತು. ಅವನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೈಯನ್ನು ಲುಂಗಿಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಒತ್ತಿಕೊಂಡನು, ಆಸೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೆದುಕೊಂಡನು. ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ... ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳ ದೇಹ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನದಾಗುತ್ತದೆ.
ಇತ್ತ ಮನೆಯ ಒಳಗೆ ಲಾವಣ್ಯ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಬಂದರು. ಲಾವಣ್ಯ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ನಿಂತಳು ಅವಳ ಕೈಗಳು ಕುರ್ತಾದ ಅಂಚನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಳಗೆ ತಗ್ಗಿದವು. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ತೇವದ ಗುರುತು ಲೆಗ್ಗಿನ್ಸ್ನ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅದನ್ನು ಅವಳು ಗಮನಿಸಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಾಚಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಉಸಿರು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾರವಾಗಿ, ಕೆನ್ನೆಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು.
Last edited:
