- 80
- 94
- 19
ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਸੀਲ
46 ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਢੁੱਕ ਚੁੱਕਾ ਫੁੰਮਣ ਚੌਰਾ ਅਜੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਰੰਗੀਨ ਮਜਾਜ ਸੀ ਦਾੜੀ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਡਾਈ ਲਗਾ ਕੇ ਪੂਰਾ ਜਵਾਨ ਬਣ ਬਣ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਪੂਰੀ ਤੜ ਸੀ ਅਜੇ ਵੀ ਖੁਲੀ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੋਟੀ ਅਫ਼ੀਮ ਦੀ ਗੋਲੀ ਨਾਲ ਲਾਲ ਸੂਹਾ ਰੰਗ ਭੱਖਦਾ ਸੀ ਮਾੜੀ ਜਨਾਨੀ ਤਾਂ ਉਸ ਥੱਲੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆ ਕੇ ਚਾਰ ਦਿਨ ਭੂੰਜੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਲਾ ਸਕਦੀ ਸੀ. 14 ਸਾਲ ਦੀ ਕੱਚੀ ਮੁਸੰਮੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 50 ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੇ ਪੱਕੇ ਅੰਬ ਤੱਕ ਨੂੰ ਚੂਸ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਫੁੱਮਣ ਸਰਦਾਰ।
ਪਿੰਡੋਂ ਬਾਹਰ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੰਨ ਮਸਾਨ ਵੱਡੀ ਹਵੇਲੀ ਤੇ ਉਸ ਹਵੇਲੀ ਵਿੱਚ ਫੁੰਮਣ ਦਾ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਕਮਰਾ ਇੱਕ ਸਾਈਡ ਵੱਡਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਤੇ ਬਾਕੀ ਦੋ ਸਾਈਡਾਂ ਤੇ ਨੰਗੀਆਂ ਗੋਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ ਵੱਡਾ ਪਲੰਗ ਉਸ ਉੱਪਰ ਨਰਮ ਗੱਦਿਆਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵਿੱਛੀ ਸੰਭੋਗ ਮੁਦਰਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ ਜੋੜੇ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਵਾਲੀ ਮਖ਼ਮਲੀ ਚਾਦਰ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਰੰਗੀਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਸੀ ਫੁੰਮਣ ਦਾ ਗਾਜਰ ਗੁੱਲਾ ਕੀ ਪਤਾ ਕਿੰਨੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਦੁੱਧ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਚੌਰਾ ਉਸ ਦੇ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਦਾਰ ਸਨ ਤੇਜੋ ਤੇ ਹਰਮਨ ਤੇਜੋ 35 ਕੁ ਸਾਲ ਦੀ ਸਧਾਰਨ ਦਿੱਖ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਤੇ ਸਾਫ ਸਫਾਈ ਕਰਦੀ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਦੁਰਮਟ ਦੀ ਮਾਲਸ਼ ਤੇ ਮੁੰਨਵਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਤੇਜੋ ਦੇ ਹੱਥ ਸੀ ਲੋੜੇ ਨੂੰ ਬਦਾਮਾਂ ਦੇ ਤੇਲ ਦੀ ਮਾਲਸ਼ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ ਫੁੱਮਣ ਨੂੰ।
ਝੂਆਂ ਨੂੰ ਮੁੰਨ ਕੇ ਲਿਸ਼ਕਾ ਕੇ J.C.B ਦੇ ਜੈੱਕ ਵਰਗਾ ਚਿਕਨਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਤੇਜੋ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਸੰਦ ਨੂੰ 9 ਇੰਚ ਲੰਬਾ ਤੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 8 ਇੰਚ ਘੇਰੇ ਜਿੰਨਾ ਮੋਟਾ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਦੰਦਲ ਪਵਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਹਰਮਨ 22 ਕੁ ਵਰਿਆਂ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਛੈਲ ਛਬੀਲਾ ਗੱਭਰੂ ਜੋ ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਸਰਦਾਰ ਦੀ ਆੜਤ ਤੇ ਮੁਨੀਮ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਅਸਲੀ ਕੰਮ ਸਰਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ ਕੁੜੀ ਜਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਫਸਾ ਕੇ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਬੈੱਡ ਰੂਮ ਤੱਕ ਲਿਜਾਣਾ ਸੀ।
ਗੋਰਾ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹਰਮਨ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਰਦਾਰ ਫੁੰਮਣ ਦੀ ਜੂਠੀ ਖੀਰ ਹੀ ਖਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਹਰਮਨ ਉਸ ਦੀ ਮਜਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਸਰਦਾਰ ਨਾਲ ਦਗਾ ਕਰ ਸਕੇ ਹਰਲੀਨ 16 ਕੁ ਵਰਿਆਂ ਦੀ ਭਰ ਜੋਬਨ ਮੁਟਿਆਰ ਜੋ ਆਪਣੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਅੰਨੀ ਨਾਨੀ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਨਾਨਕੇ ਪਿੰਡ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਮੇ ਬਾਹਰ ਕੈਨੇਡਾ ਸਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਨਾਨੀ ਤੇ ਹਰਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ। ਲੋਹੜੇ ਦਾ ਹੁਸਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਰੱਬ ਨੇ ਰੰਨ ਨੂੰ ਬਿੱਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੋਰਾ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਪਤਲਾ ਜਿਹਾ ਲੱਕ ਭਰਵੇਂ ਪੱਟ ਜੋ ਟਾਈਟ ਜੀਨ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਸੈਕਸੀ ਲੱਗਦੇ ਛਾਤੀ ਜਿਆਦਾ ਭਰਵੀਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਬੁੰਡ ਬਹੁਤ ਸੈਕਸੀ ਸੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬੰਦਾ ਜੇ ਰੀਝ ਨਾਲ ਵੇਖ ਲਵੇ ਤਾਂ ਮੁੱਠ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾਂ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਸੀਲ ਬੰਦ ਮੁਟਿਆਰ ਪਿੱਛੇ ਕਈ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪਏ ਸਨ ਪਰ ਕਬੂਤਰੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਆਈ ਸੀ।
ਉਂਝ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕਈ ਗੱਭਰੂ ਉਸ ਦੀ ਪੈੜ ਨੱਪਦੇ ਨੇ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਘਾਹ ਨਾ ਪਾਉਂਦੀ ਉਂਝ ਅੰਦਰੋ ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਕੂਲੋਂ ਆ ਕਿ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ ਕੇ ਰੰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਈ ਦੁੱਧ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਪੱਟ ਪੱਟਾਂ ਨਾਲ ਖਹਿ ਰਹੇ ਸੀ ਲੱਤਾਂ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਹਵਾ ਲੰਘਣ ਜੋਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਾ ਬਚੇ।
ਭੂਟੋ ’ਤੇ ਨਰਮ ਜਿਹੀ ਰੇਸ਼ਮੀ ਲੂਈ ਹੀ ਆਈ ਸੀ ਅਜੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਮੂਧੀ ਹੀ ਲੇਟ ਗਈ ਕਿਸੇ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਨੂੰ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ ਹਰਲੀਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣ ਲਈ ਥੜੇ ਵਾਲੇ ਪਿੱਪਲ ਵਾਲੇ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਬੱਸ ਫੜਦੀ ਸੀ ਉਸ ਪਿੱਪਲ ਥੱਲੇ ਜਵਾਨ ਬੁੱਢੇ ਬੱਚੇ ਸਭ ਬੈਠਦੇ ਕਦੀ ਕਦੀ ਫੁੰਮਣ ਵੀ ਉਧਰ ਚੱਕਰ ਮਾਰ ਕੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸਾਰ ਲੈਂਦਾ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਚੌਰਾ ਫੁੰਮਣ ਸਵੇਰੇ ਹੀ 8:30 ਤੇ ਉੱਥੇ ਆ ਵੱਜਾ ਇਹੋ ਟਾਇਮ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਅਚਾਨਕ ਫੁੱਮਣ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹੁਸਨਾਂ ਦੀ ਪਰੀ ਹਰਲੀਨ ਤੇ ਜਾ ਪਈ ਕੰਜਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੀ ਟੱਡੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰਲਾ ਕਾਮਦੇਵ ਫਰਾਟੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ ਅੱਥਰਾ ਘੋੜਾ ਕੱਚੀ ਗੰਦਲ ਮਿੱਧਣ ਲਈ ਬੇਤਾਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਫੁੰਮਣ ਦੀ ਸੁਰਤ ਵੁਰਤ ਸਭ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਾਮ ਨਾਗ ਦੇ ਡੰਗੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੁਝਦਾ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਸੀ ਉਸਦਾ ਘਰ ਆ ਕੇ ਉਹ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਟੇਬਲ ਤੇ ਪਈ ਗਿਲਾਸੀ ਤੇ ਬੋਤਲ ਚੁੱਕੀ ਤੇ 2 ਵੱਡੇ ਪੈੱਗ ਸੁੱਕੇ ਹੀ ਰਗੜ ਗਿਆ ਬਸ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਹਰਲੀਨ ਵੜ ਗਈ ਉਸੇ ਵਕਤ ਉਸਨੇ ਤੇਜੋ ਨੂੰ ਅਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ ਤੇ ਰਗੜਾਈ ਅਤੇ ਮੁਨਵਾਈ ਕਰਵਾ ਕੇ ਫੀਮ ਦੀ ਮੋਟੀ ਗੋਲੀ ਅੰਦਰ ਸੁੱਟੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਪਏ ਫੁੱਮਣ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਹਰਲੀਨ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਹਢਾਉਣ ਦੀ ਤਰਕੀਬ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਲੱਗ ਪਈ ਤੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਦੋਂ ਅੱਖ ਲੱਗ ਗਈ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਸਰਦਾਰ ਫਿਰ ਅੱਡੇ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ ਹੂਰ ਪਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਉਣ ਜਦੋਂ ਅੱਡੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਹਰਲੀਨ ਅੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਾਟ ਟਾਪ ਤੇ ਜੀਨ ਪਾਈ ਖੜੀ ਸੀ।
ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਛੁੱਟੀ ਸੀ ਤੇ ਹਰਲੀਨ ਸਹੇਲੀ ਦੇ ਘਰ ਸ਼ਹਿਰ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਤਾਂ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ। ਉਹ 10 ਮਿੰਟ ਕਾਮ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਜਵਾਕੜੀ ਦੇ ਅੰਗ ਟੋਹਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬੱਸ ਨਾ ਆ ਗਈ।
ਐਤਵਾਰ ਛੁੱਟੀ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਸੋਮਵਾਰ ਤੜਕੇ ਹੀ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਫੋਨ ਲਗਾਇਆ ਤੇ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਪਿੱਪਲ ਵਾਲੇ ਅੱਡੇ ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਹਰਲੀਨ ਵਿਖਾਈ ਤੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਪਤਾ ਥੋਹ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਹਰਮਨ ਨੇ ਸਭ ਪਤਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਕੁੜੀ ਆਪਣੀ ਨਾਨੀ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਹੁਣ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
10 ਕੁ ਦਿਨ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕਬੂਤਰੀ ਹਰਮਨ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹਫਤੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਰਮਨ ਨੇ ਕੁੜੀ ਉਡਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬੰਕ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ। ਕਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਕਦੀ ਪਾਰਕ ਕਦੇ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ। ਪਰ ਹਰਮਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਲਾਈ ਖਾ ਸਕੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਪਿਸਤੌਲ ਦੀਆਂ 6 ਦੀਆਂ 6 ਗੋਲੀਆਂ ਬੁੰ=ਡ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿਕਾਰ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਹਵੇਲੀ ਜਾਣ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹਰਮਨ ਸਵੇਰ ਟਾਇਮ ਹੀ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬੰਕ ਕਰਵਾ ਕਿ ਹਵੇਲੀ ਲੈ ਗਿਆ। ਹਰਲੀਨ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਸੱਜਣ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਪਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਪਰ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਕਿ ਅੱਜ ਬੱਕਰੀ ਕਸਾਈ ਕੋਲੋਂ ਹਲਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ।
ਗੱਡੀ ਹਵੇਲੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਈ ਤੇ ਹਰਮਨ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਫੁੰਮਣ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਕਮਰਾ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਅੱਖਾਂ ਟੱਡੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ। ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਨਗਨ ਤਸਵੀਰਾਂ ਤੇ ਬੈੱਡ ਦੀ ਚਾਦਰ ਵੇਖ ਉਹ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਬਾਹੋਂ ਫੜ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਈ ਹਰਮਨ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਕਿ 5-10 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਣਾਏ ਪਲਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਫੁੱਮਣ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਣ ਧਮਕਿਆ। ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਹੋਸ਼ ਉੱਡ ਗਏ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਅੱਖ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਹ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਗਿਆ ਹਰਲੀਨ ਵੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਫੜ ਬੈੱਡ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਕੁੰਡਾ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਲੀਜ਼ ਅੰਕਲ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿਉ, ਮੈਂ ਘਰ ਜਾਣਾ।
‘ਦੱਸ ਕੀ ਕਰਨ ਆਈ ਸੀ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ’ ਸਰਦਾਰ ਗਰਜਿਆ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖਚਰੀ ਹਾਸੀ ਹੱਸਿਆ।
ਫੁੰਮਣ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਰਮ ਹੱਥ ਘੁੱਟ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਕੁੜੀ ਨੇ ਉੱਠਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਫੁੰਮਣ ਦੀ ਪਕੜ ਕਿੱਥੋ ਸੁਟਣੀ ਸੀ ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਅੰਨੇ ਹੋਏ ਨੇ ਕੁੜੀ ਦੀ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਸੇਬ ਵਰਗੀ ਗੱਲ ਤੇ ਦੰਦੀ ਵੱਢੀ। ਕੁੜੀ ਦੀ ਚੀਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਝ ਗਈ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲਾਲ ਗੱਲ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੈ ਗਿਆ
‘ਅੰਕਲ ਪਲੀਜ਼ ਛੱਡ ਦਿਉ ਅੰਕਲ ਪਲੀਜ਼ ਛੱਡ ਦਿਉ….’ ਕੁੜੀ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ ਸਰਦਾਰ ਤਾਂ ਹਲਕਾਇਆ ਪਿਆ ਸੀ। ਸਕੂਲ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਪੂਰੀ ਸੈਕਸੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਫੀਮ ਦੀ ਡਬਲ ਮੋਟੀ ਗੋਲੀ ਅੱਜ ਤੜਕਸਾਰ ਹੀ ਖਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਪਤੰਦਰ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਉੱਪਰੋ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਮੰਮੇ ਮਸਲ ਦਿੱਤੇ ਫੁੱਮਣ ਨੇ। ਨਾਲ ਹੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਰਗੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਕੁੜੀ ਬੇਵਸ ਛੁੱਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਪਰ 85 ਕਿੱਲੇ ਦੇ ਸਾਨ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਨਿਪਟਦੀ 41 ਕਿੱਲੋ ਦੀ ਬੱਕਰੀ ਫੁੰਮਣ ਬੁੱਲ ਛੱਡ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੁਆਲੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਗਰਜਿਆ- ‘ਲਾਹੁੰਦੀ ਏਂ ਜਾਂ ਪਾੜਾਂ’ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਫਸੀ ਕੋਇਲ ਨੂੰ ਬਾਜ਼ ਸਾਹਮਣੇ ਝੁਕਣਾ ਹੀ ਪਿਆ। 2 ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਵਰਦੀ ਇਵੇਂ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਛਾਪਾ ਪੈਣ ਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡੀ ਲਾਹੁੰਦੇ ਨੇ।
ਕੰਜਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੀ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਲੋਅਰ ਵਗਾਹ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਹੁਣ ਹਰਲੀਨ ਵੀ ਸਿਰਫ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਕੱਛੀ ਵਿੱਚ ਸੀ ਚੌਰੇ ਨੇ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਵੱਡਾ ਜਿਹਾ ਚੁੰਮਾ ਕੀਤਾ ਮੂੰ ਹਾ ਹਾ ਆ ਨਾਲ ਹੀ ਬੈੱਡ ਤੇ ਪੁੱਠੀ ਕਰਕੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤੀ। ਕੰਨ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਦੰਦੀ ਵੱਡ ਗਰਦਨ ਤੇ ਕਿੱਸਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਬ੍ਰਾ ਦੀ ਹੁੱਕ ਖੋਲ ਦੋਵੇਂ ਪੰਛੀ ਅਜਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਰਗੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕੁੜੀ ਮਜਬੂਰ ਤੜਫ਼ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਝੁਨਝਨਾਹਟ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਆਹ ਆਹ ਆਹ ਪਲੀਜ਼ ਉਹ ਉਹ ਆਹ ਆਹ ਪਲੀਜ਼ ਛੱਡ ਦਿਉ ਅੰਕਲ…।
ਫੁੰਮਣ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਲ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਭਰਵੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਉਹਨੇ ਹਲਕੀਆਂ ਹਲਕੀਆਂ ਦੰਦੀਆਂ ਤੇ ਕਿੱਸਾਂ ਨਾਲ ਹਰਲੀਨ ਮਦਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਕਰ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰਿਆਜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਛਾਤੀ ਭਰਵੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ।ਖ਼ ਪਰ ਫੁੱਮਣ ਨੂੰ ਮੁਸੰਮੀਆਂ ਚੂਸਣ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੁਧੀਆਂ ਉਸ ਨੇ ਚੁੰਘ ਚੁੰਘ ਲਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਅਕੜਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਆਹਹ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਸ਼ੀ ਸ਼ੀ ਆਹ ਆਹ ਆਹ ਪਲੀਜ਼ ਅੰਕਲ ਛੱਡ ਦਿਉ ਭਾਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ… ਕੱਛੀ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਤਾਰ ਫੁੱਮਣ ਨੇ ਆਖਰੀ ਸੰਗਲ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਭੂਰੀ ਨਰਮ ਲੂਈ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾਮੋ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ 5 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਮਨ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਕਰੀਮ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣਾ ਨਰਮ ਘਾਹ ਉਡਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
J.C.B ਦੇ ਜੈੱਕ ਵਰਗਾ ਚਿਕਨਾ ਸੰਦ ਫਰਾਟੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਕੜਾ ਇੰਨਾ ਕੇ ਭਾਂਵੇ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਪੀਂਘ ਪਾ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਝੂਟੇ ਨੂੰ ਦਿਉ। ਸਾਨ ਨੇ ਕੁੜੀ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪ ਲੱਤਾਂ ਲਮਕਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਸੰਦ ਕੁੜੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਫੜਿਆ ਨਾ।
‘ਫੜਦੀ ਏਂ ਕੇ ਨਹੀਂ… ਭੈਣ ਚੋ-ਦੇ ਚੱਲ ਫੜ ਆਪਣੇ ਖਸਮ ਨੂੰ…” ਉਹ ਗਰਜਿਆ।
ਉਹ ਡਰ ਗਈ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੰਦ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਪਰ 9 ਇੰਚ ਦਾ ਨਾਗ ਜਵਾਕੜੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਸਮਾਉਣਾ ਸੀ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਸੰਦ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਘਸਾਇਆ- “ਚੱਲ ਪਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ”
“ਸ਼ੀ ਸ਼ੀ ਥੂ ਆਆ…. ” ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਦ ਛੱਡ ਥੁੱਕ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਭੁੜਕ ਕੇ ਪਰੇ ਹੋ ਗਈ। ਫੁੰਮਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਪੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਖਿੱਚ ਕੇ ਹਰਲੀਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਦਬਕਾ ਮਾਰਿਆ ਚੂਪੇ ਸਿੱਧੀ ਤਰਾਂ ਲਾਉਣੇ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਵੇਖ ਲਾ ਸਾਰੀ ਵਰਦੀ ਇਥੇ ਲੀਰੋ ਲੀਰ ਕਰਦੂੰ ਘਰ ਜਾਣ ਜੋਗੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਨਾਲ ਹੀ ਰੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਦ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਉਲਟੀ ਆਉਣ ਪਈ।
ਪਰ ਉਹਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਗਿਲਾਨੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੰਨ ਨੇ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸੰਦ ਦਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਘੱਪ ਘੱਪ ਘੱਪ ਫੁੰਮਣ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। 5 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਜਵਾਕੜੀ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਬਾਹਵਾਂ ਤੇ ਡੱਡ ਵਾਂਗ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਬੈੱਡ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਉਸ ਵਿਚਾਰੀ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਬਾਜ਼ ਨੇ ਚਿੜੀ ਨੋਚ ਦੇਣੀ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਿਟਾ ਉਹ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਲੇਟ ਗਿਆ ਤੇ ਭਰਵੇਂ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ ਸਖਤ ਰੰਦੇ ਵਰਗੇ ਹੱਥ ਜਦੋਂ ਕੂਲੇ ਕੂਲੇ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਫਿਰੇ ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿੱਕਲ ਗਈਆਂ ਪਤੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸਟੋਬਰੀ ਵਰਗੀ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਜੁਬਾਨ ਫੇਰੀ ਤਾਂ ਰੰਨ ਮਸਤ ਗਈ ਆਹਹਹਹਹ ਉਹਹਹਹਹ ਈਈਈਈਈਈ ਆਹਹਹਹ ਸ਼ੀਸ਼ਸ਼ ਆਹ ਉਹ ਹਾਏ ਆਹ ਆਹ…
“ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਉ ਪਲੀਜ਼…..”
“ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਚੱਟ…” ਉਸ ਨੇ ਪੱਟਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੁੰਮੀਆਂ ਦੀ ਝੜੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ। “ਪਲੀਜ਼ ਅੰਕਲ ਬਸ ਕਰੋ…”। ਬਸ ਕਰੋ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕੇ ਫੁੰਮਣ ਉਹਨਾਂ ਜਮਾਨਿਆਂ ਦਾ ਜਦੋਂ ਟਰੱਕ ਪੁਲੀ ਨਾਲ ਸਟਾਰਟ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਤੇ ਅੱਜ ਫੁੱਮਣ ਪੁਲੀ ਚੜਨ ਵਾਲਾ ਸੀ ਆਪਣੀ ਮੋਟੀ ਉਂਗਲ ਉਸਨੇ ਨਰਮ ਭੂਟੋ ’ਤੇ ਘਸਾ ਕੇ ਅੰਦਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ ਬੋਤਲ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਸੀਲ ਬੰਦ ਸੀ। ਅਜੇ ਤੱਕ ਡੱਟ ਨਹੀਂ ਪੱਟਿਆ ਸੀ ਜੋਰ ਲਗਾ ਫੁੰਮਣ ਨੇ ਉਂਗਲ ਪੋਟੇ ਤੱਕ ਅੰਦਰ ਧੱਕ ਦਿੱਤੀ। ਕੁੜੀ ਦੀ ਚੀਕ ਨਿੱਕਲੀ ਉਹ ਤੜਫ ਉੱਠੀ ਨਾਲ ਹੀ ਫੁੱਮਣ ਨੇ ਨਰਮ ਗੋਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਪਕੜ ਵੀ ਮਜਬੂਤ ਕਰ ਲਈ।
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਖੁੰਡ ਸੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਚਿੜੀ ਉੱਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰੇਗੀ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਸੰਦ ਭੂਟੋ ਉੱਪਰ ਟਿਕਾਇਆ ਤੇ ਇੰਨੀ ਜੋਰ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਭਾਰ ਪਾ ਕੇ ਘੱਸਾ ਮਾਰਿਆ ਕਿ ਘੱਪ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਚੀਕ ਨਾਲ ਕਮਰਾ ਗੂੰਝ ਗਿਆ ਆਹਹਹਹਹ ਹਹਹਹਹ ਮਮਮਮਮ ਉਉਉਉਉ ਆਆਆਆ ਹਾਏ ਹਾਏਏਏ ਮੈਂ ਮਰ ਗਈਈਈ….
ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਮੰਮੀਏਂ ਜਵਾਕੜੀ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਨਾਲ ਤੜਫ ਉੱਠੀ ਜਿਵੇਂ ਕਸਾਈ ਦੀ ਛੁਰੀ ਥੱਲੇ ਬੱਕਰੀ ਤੜਫਦੀ ਹੈ। ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਗਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਫਿਰ ਨਾਲ ਹੀ ਠੰਡਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ ਸੀਲ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਖੂਨ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ… ਪਾਟਣੀ ਹੀ ਸੀ ਤੇਲ ਵਾਲੀ ਟੈਂਕੀ ਕਿਉਂਕਿ ਨੈਨੋ ਕਾਰ 18 ਟਾਇਰ ਟਰਾਲੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਈ ਸੀ।
ਬੱਚੀ ਨੇ ਛੁੱਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ ਪਰ ਹਦਵਾਣੇ ਥੱਲੇ ਆਈ ਨਰਮ ਲੀਚੀ ਦਾ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸ ਚੱਲਦਾ ਸੀ ਅਜੇ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਡੋਡੇ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਅੰਦਰ ਸੀ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਪੂਰਾ ਜੋਰ ਲਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸੰਦ ਦਾ ਅੰਦਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਦਰਦ ਨੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਲੂ ਕੰਡੇ ਖੜੇ ਕਰਤੇ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਘੱਸੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਸੰਦ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ। ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦੰਦਲ ਪੈ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਬੇਸੁੱਧ ਹੋ ਗਈ ਬੇਸੁੱਧ ਹੋਈ ਰੰਨ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਮਾਨਣਾ ਫੁੰਮਣ ਨੂੰ ਸਹੀ ਨਾ ਲੱਗਾ।
ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ ਤੇਜੋ ਨੂੰ ਅਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਮਸਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦੀ ਮਾਹਰ ਸੀ ਤੇਜੋ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਬੇਸੁੱਧ ਪਈ ਹਰਲੀਨ ਤੇ ਪਿਆ… ਉਸਨੇ ਕੁੜੀ ਦੀਆਂ ਤਲੀਆਂ ਝਸੀਆਂ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸ਼ਿੱਟੇ ਮਾਰੇ ਮਧੋਲੀ ਰੰਨ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ ਤੋਂ ਕੋਲਡ ਡਰਿੰਕ ਫੜ ਗਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਪਾ ਤੇਜੋ ਨੇ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਉਠਾ ਕੁੜੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾਇਆ। ਉਹਦਾ ਧਿਆਨ ਸਰਦਾਰ ਦੀ ਤੋਪ ਵੱਲ ਗਿਆ ਜੋ ਕਿਲੇ ਦੀ ਕੰਧ ਪਾੜ ਅਜੇ ਵੀ ਤਾਂਹ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜੀ ਸੀ। “ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਕਲੀ ਅਜੇ ਲੈਰੀ ਹੈ।” ਤੇਜੋ ਬੋਲੀ।
ਕੁੜੀ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਸੀ ਪਰ ਉੱਠਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇਜੋ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਉਹ ਸੌਫੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖਲੋਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਪੈੱਗ ਅੰਦਰ ਸੁੱਟਿਆ ਤੇਜੋ ਦੇ ਜਾਣ ਸਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰੰਨ ਦੇ ਕੂਲੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਰੁੱਗ ਭਰਿਆ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਹਵਾੜ ਨਾਲ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ। ਹਵਸ ਵਿੱਚ ਅੰਨੇ ਹੋਏ ਨੇ ਮੁਸੰਮੀ ਵਰਗੇ ਮੰਮੇ ਮਸਲੇ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦੇਰੀ ਕੀਤਿਆਂ ਨਰਮ ਨਰਮ ਗੋਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਟਿਕਾ ਸੰਦ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਨਰਮ ਭੂਟੋ ’ਤੇ ਟਿਕਾ ਪੂਰੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਐਸਾ ਘੱਸਾ ਮਾਰਿਆ ਕੇ ਪੂਰੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲੰਨ ਕੁਆਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਗਿਆ ਹਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਗੂੰਝ ਗਈਆਂ ਹਾਏ ਉਏ ਰੱਬਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਉਏ ਪਰ ਕੋਣ ਸੀ ਸੁਨਣ ਵਾਲਾ
ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਰੰਨ ਤੜਫ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਅੱਥਰਾ ਘੋੜਾ ਕੱਚੀਆਂ ਗੰਦਲਾਂ ਮਿੱਧ ਰਿਹਾ ਸੀ …ਆਹ ਆਹ ਆਹ ਮਮਮਮਮਮਮਮ ਆਹਹਹਹਹਹ ਆਈ ਆਈ ਹਾਏ ਆਹਹਹਹਹਹਹਹ ਆਆਆਆਹਹਹਹ… ਰੰਨੇ ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਤੈਨੂੰ ਚੋਦਣ ਦਾ ਪਕੜ ਪੂਰੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ ਪੂਰੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਹਾਨਾਂ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਲੱਕ ਥੱਲੇ ਦੇ ਫੇਰ ਟਰੱਕ ਸਟਾਰਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਰਲੀਨ ਦਾ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ… ਰੰਨ ਤੜਫ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਫੁੰਮਣ ਪੂਰੇ ਸਵਾਦ ਨਾਲ ਜਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਭਾਂਵੇ ਕੇ ਭੀੜੀ ਭੂਟੋ ਨੇ ਸੰਦ ਛਿੱਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਪਰ ਕੁਆਰੀ ਰੰਨ ਚੋਦਣ ਤੇ ਸੀਲ ਤੋੜਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਮਜਾ। ਸੀ ਰੰਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ ਜਾਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਜੋ ਸੰਦ 30 ਸਾਲ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਦਿਖਾ ਦੇਵੇ ਉਹ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਕੂੰਜ ਦੀ ਕਿੱਥੇ ਪੇਸ਼ ਜਾਣ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਨੇ ਪੂਰੇ 30 ਮਿੰਟ ਅੱਲੜ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ ਆਹਹਹਹਹਹ ਉਹਹਹਹ ਹਾਏਏਏਏਏ ਉਮਮਮਾਆਹਹਹ ਉਮਮਮਾਆਹਹਹ ਉਮਮਮਾਆਹਹਹ ਹਾਏਏਏਏਏਏਏਏ ਮੈਂ ਮਰ ਗਈਈਈਈਈ ਆਹਹਹਹਹਹ…
ਪੂਰੀ ਟੈਟ ਭੂਟੋ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਫੁੰਮਣ ਦਾ ਛੁੱਟਣ ਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਿਹਾ। ਦੂਹਰਾ ਤੀਹਰਾ ਹੋ ਕੇ ਓਹ ਜਵਾਕੜੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਪਾ ਕੇ ਰਗੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਓਹਦੇ ਟੱਟਿਆਂ ’ਤੇ ਵੀ ਓਹਦੀ ਭੂਟੋ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ.. ਪਰ ਹੋਣ ਚ ਨ੍ਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਿਹਾ। ਕੜਿੱਕੀ ਚ ਫਸੀ ਹੋਈ ਜਵਾਕੜੀ ਨੂੰ ਓਹਦੇ ਬਿਨਾਂ ਪਕੜ ਢਿੱਲੀ ਕੀਤਿਆਂ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਮਿੰਟ ਹੋਰ ਰਗੜਿਆ ਤੇ ਖਲਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਫੁੰਮਣ ਖਲਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਕੁਆਰੀ ਭੂਟੋ ਸੰਘਣੇ ਵੀਰਜ਼ ਦੀਆਂ ਪਿਚਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਫੁੰਮਣ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਮਧੋਲੇ ਹੋਏ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਉੱਪਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆਉ। ਪਤੰਦਰ ਨੇ ਅੱਥਰੇ ਘੋੜੇ ਦੀਆਂ ਖੁਰੀਆਂ ਕੱਚੀ ਗੰਦਲ ਮਿੱਥ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ ਭੌਰਾ ਫੁੱਲ ਦਾ ਰਸ ਚੂਸ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਸਰਦਾਰ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਤਾਅ ਦੇ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਹੋ ਤੁਰਿਆ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੁਰਾਣਾ ਖੁੰਡ ਨਵੀਂ ਨਕੋਰ ਕੂੰਜ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਇਵੇਂ ਪੀ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਵੇਂ…ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟੀ ਰੰਨ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋ ਹੰਝੂ ਚੋ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਭੂਟੋ ਵੀਰਜ ਨਾਲ ਲਿਬੜੀ ਪਈ ਸੀ…
ਤੋਜੋ ਅੰਦਰ ਆਈ ਉਸਨੇ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਖੜਿਆ ਨਵਾ ਧਵਾ ਕੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਵਰਦੀ ਪਵਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
(ਨੋਟ: ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੋਧ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ
