- 18
- 22
- 4

ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਤੇ ਸਿਮਰ ਦਾ ਰਿਲੇਸ਼ਨ ੩ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਤੇ ਸਿਮਰ ਬਾਰਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਪੜ੍ਹਣ ਲੱਗੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਸਮਾ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਦੀ ਉਮਰ ਇਸ ਵਕਤ 21 ਸਾਲ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਸਿਮਰ ਤੋਂ 6-7 ਮਹੀਨੇ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਉਹਦਾ ਕੱਦ 5.10” ਰੰਗ ਗੋਰਾ, ਦਰਮਿਆਨਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਲੰਨ ਦਾ ਸਾਈਜ਼ 5.5” ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸਿਮਰ ਦਾ ਕੱਦ 5.6” ਰੰਗ ਗੋਰਾ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੰਗ ਅੰਗ ਅੱਗ ਦੀ ਲਾਟ ਵਰਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਰਵੀਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸੈਕਸੀ ਸੀ ਪਰ ਬਾਰਵੀਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਵਾਨੀ ਚ ਪੈਰ ਪੈਣ ਨਾਲ ਜਾਂ ਦੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਤੋਂ ਫੁੱਦੀ ਚ ਲੰਨ ਪੈਣ ਨਾਲ ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਬਦੀਲੀ ਆਈ ਤੇ ਉਹਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਬੁੰਡ ਦੀ ਬਨਾਵਟ ਵਿੱਚ ਜੋ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਆਈ ਉਹ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਸਿਮਰ ਤੇ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਸੀ ਤੇ ਸਿਮਰ ਦੀ ਸੀਲ ਵੀ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਹੀ ਤੋੜੀ ਸੀ। ਰੰਗ ਗੋਰਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹਦੇ ਸਾਰੇ ਰੰਗ ਫੱਬਦੇ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਨਾਵਟ ਬਿਹਤਰੀਨ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਹੁਣ ਉਹ ਕਾਲਜ ਪੜਦੀ ਹੈ। ਬੀ ਕਾਮ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਇਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰ ਨੇ ਵੀ ਆਇਲੈਟਸ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਕੈਨੇਡਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪਰ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਬੀ ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਐਡਮੀਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨੂੰ ਪੜ੍ਹਣਾ ਔਖਾ ਲਗਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਛੇ ਕੁ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈਲੈਟਸ ਕਰਕੇ ਕੈਨੇਡਾ ਚਲੇ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਈ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਇਨਟੇਕ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਪਰ ਉਹ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਮਰ ਨੂੰ ਹੋਟਲ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਿਮਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਸਵਾਦ ਫਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਿਮਰ ਦੀ ਤੀਸਰੀ ਵਾਰ ਚੁਦਾਈ ਸੀ ਤੇ ਲੰਨ ਦਾ ਸਾਈਜ਼ ਛੋਟਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਖੁੱਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਤੇ ਸਿਮਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਏਨਾਂ ਨੂੰ ਏਵੇਂ ਮਿਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਬਹੁਤੀ ਥੋੜੀ ਵਾਰ ਹੀ ਮਿਲ ਸਕਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਮਰ ਦਾ ਚਾਚਾ ਥੋੜਾ ਸ਼ੱਕੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਬੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿਮਰ ਉਹਦੇ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਨਾਂਹ ਕਹਿ ਦਿਆ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਸਿਮਰ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੈਣ (ਹਰਮਨ) ਹੈ ਉਮਰ 23 ਸਾਲ, ਸਿਮਰ ਤੋਂ ਡੇਢ ਕੁ ਸਾਲ ਵੱਡੀ। ਰੰਗ ਗੋਰਾ, ਗੁੰਦਵਾ ਫਿਗਰ, ਪਤਲਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮੋਟੀ ਗੋਲ ਬੁੰਡ, ਛਾਤੀ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਨਿਕਲੀ ਹੋਈ। ਦੇਖਕੇ ਹੀ ਕਾਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੁਸਨ! ਹਰਮਨ ਐੱਮ ਕਾਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਿਮਰ ਤੇ ਹਰਮਨ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰਮਨ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਬਾਇਫ੍ਰੈਂਡ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਰਾਜਵੀਰ ਹੈ। ਉਮਰ 25 ਸਾਲ। ਇਹ ਵਿਹਲਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਘਰੋਂ ਅਮੀਰ ਹੈ ਤੇ ਚਾਚਾ ਤੇ ਪਿਉ ਡੁਬਈ ਟਰੱਕਾਂ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ। ਘਰੋਂ ਅਮੀਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪੈਸੇ ਧੇਲੇ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਹਰਮਨ ਤੇ ਖੁੱਲ ਕੇ ਖਰਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਚਾਰ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਨੇ। ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਕੱਦ 5.11” ਰੰਗ ਗੋਰਾ ਤੇ ਲੰਨ 6.5” ਦਾ ਹੈ। ਹਰਮਨ ਸਿਮਰ ਵਾਂਗ ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਰੇਕ ਮਹੀਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸੈਕਸ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਕਈ ਵਾਰ ਦੋਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ 2 ਵਾਰੀ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਨੇ। ਹਰਮਨ ਦਾ ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਹੀ ਹੈ ਤੇ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਹੀ ਹਰਮਨ ਦੀ ਸੀਲ ਤੋੜੀ ਸੀ। ਸਿਮਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਫੁੱਦੀ ਜਿਆਦਾ ਵਾਰ ਮਰਵਾਈ ਤੇ ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ ਲੱਤ ਲੱਗ ਗਈ ਸੀ ਲੰਨ ਦੀ, ਜੇ 20-25 ਦਿਨ ਉਹਨੂੰ ਲੰਨ ਨਾ ਮਿਲਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਕਿ ਛੇਤੀ ਮਿਲੀਏ ਹੁਣ ਸਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਗਏ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ ਨੇ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਫੋਨ ਤੇ ਮੈਸੇਜ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਸਿਮਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਿਮਰ ਵੀ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਿਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰ ਵੀ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣਗੇ ਤੇ ਫਿਰ ਟਾਇਮ ਆਉਣ ਤੇ ਘਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰ ਲੈਣਗੇ ਵਿਆਹ ਬਾਰੇ। ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਹਣਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਵਾਨੀ ਸਾਂਭਣੀ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਵੱਸ ਨਹੀਂ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਇੰਨੀ ਕਹਿਰ ਵਰਗੀ। ਉੱਤੋਂ ਸਰੀਰ ਦੀ ਲੋੜ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਲੰਨ ਦੀ ਤੋੜ! ਵਿਚਾਰੀ ਸਿਮਰ ਵੀ ਕੀ ਕਰਦੀ। ਸਿਮਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮਝਾ ਕੇ ਰੱਖਦੀ, ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਂਦੀ, ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਬਾਰੇ ਉਹਦੇ ਪਿਆਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਤੇ ਕੁਝ ਪਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਇਹ ਅੱਗ ਉਹਦੇ ਅੰਗ ਅੰਗ ਅੰਦਰ ਮੱਚਦੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਉਹਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਲੰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਫੁੱਦੀ ਮਰਵਾਈ ਨੂੰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ ਸੀ ਤੇ ਹਜੇ ਅੱਗੇ ਵੀ 5-6 ਮਹੀਨੇ ਉਹ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾ ਨੀ ਸੀ ਸਕਦੀ। ਹਰਮਨ ਤੇ ਸਿਮਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ਕੋਈ ਪਰਦਾ ਨੀ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੋ ਵਾਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਿਮਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਸਿਮਰ ਨੂੰ ਬੇਸ਼ਰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੰਦੀ।
“ਹਾਏ ਅੱਜ ਤਾਂ ਜਾਨ ਈ ਕੱਢਤੀ” ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਅੱਜ ਤਾਂ ਰਾਜ ਨੇ ਪਤਾ ਨੀ ਕੀ ਖਾਦਾ ਸੀ ਲਗਦਾ ਸੀ ਮਾਰ ਕੇ ਛੱਡੂ ਪਰ ਸਵਾਦ ਬਹੁਤ ਆਇਆ!
ਹਰ ਵਾਰ ਸਿਮਰ ਨਾਲ ਏਵੇਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਸਿਮਰ ਦੀ ਬੁਝੀ ਜਾਂ ਠੰਡੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬਾਲ ਦਿੰਦੀ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਹਰਮਨ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਤੇ ਉਹਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਨੌਟੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਆਇਆ। ਸਿਮਰ ਕੋਲ ਪਈ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਨਾਲ ਚੈਟ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਹਨੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਫੋਨ ਖੋਲ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਕੇ ਕੀ ਆਇਆ ਹੈ। ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਸੀ ਕੋਈ ਫੋਟੋ ਭੇਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸਿਮਰ ਨੇ ਖੋਲ ਕੇ ਦੇਖੀ ਤਾਂ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈ, ਅੱਖਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਤੇ ਮੱਲੋ ਮੱਲੀ ਉਹਦਾ ਹੱਥ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗਾ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਮੋਟੇ ਕਾਲੇ ਲੰਨ ਦੀ ਫੋਟੋ ਭੇਜੀ ਸੀ ਤੇ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਸੀ “ਕਿੱਦਣ ਕਰਨੀ ਸਵਾਰੀ ਫਿਰ ਇਹਦੀ ਜਾਨੇ”?
ਸਿਮਰ ਨੇ ਉਹ ਫੋਟੋ ਆਪਦੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਕੇ ਹਰਮਨ ਦੇ ਫੋਨ ਚੋਂ ਚੈਟ ਡਿਲੀਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਬਾਏ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਲੰਨ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ। ਉਹਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲੰਨ ਤੋਂ ਹਟ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀਆਂ ਸੀ। ਕਾਮ ਇਹਨਾਂ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੜ ਗਿਆ ਕੇ ਉਹ ਭੁੱਲ ਗਈ ਕਿ ਹਰਮਨ ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਪਈ ਹੈ। ਸਿਮਰ ਫੋਟੋ ਨੂੰ ਦੇਖੀ ਗਈ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਦੀ ਗਈ, ਉਹਨੂੰ ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹਦਾ ਮਨ ਬੇਈਮਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਹਨੂੰ ਇਸ ਵਕਤ ਕੋਈ ਫਿਕਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹਦੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਬੱਸ ਸਾਹਮਣੇ ਫੋਟੋ ਤੇ ਹੱਥ ਫੁੱਦੀ ਉੱਤੇ। ਉਹ ਤੇਜ ਤੇਜ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਂਦੀ ਗਈ ਤੇ ਆਖਰ ਉਹਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਗਈ, ਸਿਮਰ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਥੱਲਿਉਂ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਪਰ ਉਹਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਨ ਸੀ। ਉਹਨੂੰ ਲੰਨ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਪਰ ਥੋੜਾ ਬਹੁਤਾ ਨਿੱਘ ਜਰੂਰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਬਾਥਰੂਮ ਗਈ ਤੇ ਥੱਲਿਉਂ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਆ ਕੇ ਸੌਂ ਗਈ।
ਦਿਨ ਬੀਤਦੇ ਗਏ ਸ਼ੁਕਰਵਾਰ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ ਸਿਮਰ ਕਾਲਜ ਗਈ ਤੇ ਹਰਮਨ ਹਰ ਵਾਰ ਦੀ ਤਰਾਂ ਘਰੋਂ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਸਿਮਰ ਨਾਲ ਆਈ ਪਰ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਜਵੀਰ ਉਹਦੀ ਉਡੀਕ ਲਈ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਸਿਮਰ ਨੂੰ ਬਾਏ ਬੁਲਾਈ ਤੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਸਿਮਰ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜੀ ਰਹੀ ਤੇ ਰਾਹ ਵੱਲ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ। ਜਿਵੇਂ ਉਹਦਾ ਜੀਅ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਜਵੀਰ ਹਰਮਨ ਦੀ ਜਗਾ ਉਹਨੂੰ ਗੱਡੀ ਚ ਬਠਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਅੱਜ ਉਹਦੀ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਅੱਗ ਤੇ ਜਰਾ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਬੁਝਾ ਦਿੰਦਾ। ਅੱਜ ਲਈ ਰਾਜਵੀਰ ਉਹਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਪੀ ਜਾਂਦਾ। ਉਹਦੀ ਪਿਆਸ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ। ਅੱਜ ਉਹ ਫੋਟੋ ਆਲਾ ਲੰਨ ਸੱਚੀ ਉਹਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਧਰ ਦਿੰਦਾ। ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਚਿਰ ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਫਿਰ ਕਾਲਜ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਅੱਜ ਉਹਦਾ ਕਾਲਜ ਜੀਅ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ। ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਟਾਇਮ ਉਹ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ, ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਗੱਡੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖੜੀ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਗੱਡੀ ਚੋਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਵੀਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਸਕੂਟਰੀ ਸਟਾਰਟ ਕੀਤੀ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਘਰ ਆ ਗਈਆਂ। ਹਰਮਨ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਸਿਮਰ ਨਾਲ ਹੱਸ ਹੱਸ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਸਿਮਰ ਅੰਦਰੋਂ ਜਿਵੇਂ ਹਰਮਨ ਤੇ ਖਿਝੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ ਜਿ ਅੱਜ ਆਪਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਮੈਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦਿੰਦੀ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਕੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਜੇ ਅੱਜ ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇਰਾ ਕੀ ਘਟ ਜਾਂਦਾ? ਤੈਥੋਂ 20-25 ਦਿਨ ਸਬਰ ਨੀ ਹੁੰਦਾ ਮੈਨੂੰ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਖਿਆਲ ਨੀ ਆਇਆ ਕਦੇ? ਪਰ ਸਿਮਰ ਕਹਿੰਦੀ ਵੀ ਕੀ, ਤੇ ਕਿਉਂ ਬੱਸ ਉਹ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਸੁਣਦੀ ਰਹੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਸਿਮਰ ਅੱਜ ਲੰਨ ਨੂੰ ਤੜਪ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਟੱਪ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਨਾਲ ਠਰਕ ਭੋਰਨ ਲੱਗੀ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਤਾਉਣ ਲੱਗੀ।
ਉਹ ਕਈ ਦਿਨ ਜਕਦੀ ਰਹੀ ਹਰਮਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹਦੀ ਬੱਸ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਸਿਮਰ ਨੂੰ ਸਭ ਦੱਸਣ ਲੱਗੀ। ਅੜੀਏ! ਹੁਣ ਸਰਦਾ ਨੀ ਮੇਰਾ। ਯਾਦੂ, ਨਾਲ ਤਾਂ ਹਜੇ ਕਿੰਨੇ ਮਹੀਨੇ ਨੀ ਮਿਲ ਹੋਣਾ ਤੇ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਲਾਵਾ ਫਟਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਆ। ਹਰਮਨ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਸਿਮਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਲਈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਦੇਖ ਕੇ ਹਾਸੇ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਤੇ ਬੋਲੀ, ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਤੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਅੱਗੇ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਗ ਆਉਂਦੀ ਹੁੰਦੀ? ਚੱਲ ਕੋਈ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਏਵੇਂ, ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਬਹੁਤ ਪਤਾ ਮੈਨੂੰ! ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਆਪ ਨੀ ਸਰਦਾ 20 ਦਿਨ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਤਾਂ ਫਿਰ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਹੋਣ ਆਲੇ ਨੇ।
ਹੋਰ ਭੈਣੇ ਕਾਬੂ ਨੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਆਪਦੇ ਆਪ ਤੇ, ਪਤਾ ਨੀ ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਇਹ ਅੱਗ ਕੀ ਕਰਾ ਦੇਵੇ!
ਸਿਮਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ ਹਰਮਨ ਸਮਝ ਗਈ ਕੇ ਇਹਦਾ ਹੁਣ ਸਰਨਾ ਨੀ ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਹੱਲ ਨਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਇਹ ਕੋਈ ਵੀ ਪਸੰਦ ਆਇਆ ਇਹਨੇ ਉਹਦੇ ਮੂਹਰੇ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ ਲੈਣੀਆਂ ਨੇ!
ਹਰਮਨ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ, ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਅੱਖ ਵੀ ਸਿਮਰ ਤੇ ਮੈਲ਼ੀ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਉਹਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਦਾ ਦੀਵਾਨਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਹਰਮਨ ਮੂਹਰੇ ਇਜ਼ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਵੀ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ ਪਰ ਆਪਦੇ ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਲਾਟਰੀ ਤਾਂ ਲਵਾ ਸਕਦੀ ਸੀ! ਪਰ ਉਹਦਾ ਜੀਅ ਨੀ ਸੀ ਕਰਦਾ ਕਿ ਪਟੋਲੇ ਵਰਗੀ ਉਹਦੀ ਸਾਲੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਫ੍ਰੀ ਵਿੱਚ ਮਸਲ ਦਵੇ! ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਰ ਸੀ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਉਹਨੂੰ ਹਰਮਨ ਨੇ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਸੀ। ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਸਨਦੀਪ (ਸੀਪੇ) ਦਾ ਨਾਮ ਹਰਮਨ ਕੋਲ ਲਿਆ, ਕਿ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਆ ਪੱਕਾ, ਗੱਲ ਵੀ ਗਹਾਂ ਨੀ ਕਰੂ। ਉਹਦੀ ਸਹੇਲੀ ਵੀ ਹੈ ਨੀ ਕੋਈ ਤੇ ਉਹਦੀ ਵੀ ਲਾਟਰੀ ਲੱਗਜੂ ਤੇ ਸਿਮਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਊ!
ਹਰਮਨ ਨੇ ਨਾਂਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੀਪੇ ਵਾਰੇ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ, ਸੀਪਾ: ਉਮਰ 26 ਸਾਲ, ਵਧੀਆਂ ਘਰੋਂ ਸੀ। ਕੱਦ ਛੇ ਫੁੱਟ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਵੀ ਠੀਕ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਨਸ਼ੇ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਵਿਹਲਾ ਹੀ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ। ਅਫੀਮ ਦਾ ਆਦੀ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਏਸੇ ਗੱਲੋਂ ਉਹਨੂੰ ਨਾਂਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਨਹੀਂ ਕੁੜੀ ਮਾਰਦੂ ਇਹ ਤਾਂ! ਕੁਸ਼ ਖਾ ਕੇ ਚੜਜੂ ਜਵਾਕੜੀ ਤੇ! ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਆਪਦੀ ਵਾਰੀ ਚੇਤੇ ਆ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਰਾਜਵੀਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਹਰਮਨ ਤੇ ਅਫੀਮ ਖਾ ਕੇ ਚੜਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਹਦੀ ਬੱਸ ਕਰਾਤੀ ਸੀ! ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਪਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਸਿਮਰ ਨੂੰ ਮਨਾ ਲਿਆ, ਕਿ ਨਹੀਂ ਕੁਸ਼ ਨੀ ਹੁੰਦਾ ਨਾਲੇ 7-8 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਲਈ ਏਹੋ ਜਿਆ ਬੰਦਾ ਹੀ ਕੰਮ ਆਉਣਾ ਜੋ ਤਸੱਲੀ ਕਰਾ ਦਵੇ! ਹਰਮਨ ਮੰਨ ਗਈ। ਕਹਿੰਦੀ ਸਿਮਰ ਨੂੰ ਸਰਪਰਾਈਜ਼ ਦੇਵਾਂਗੇ!
ਬਾਕੀ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ!!!