- 54
- 92
- 19
Incest ਮਾਂ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਪਰਦਾ ਪੁੱਤ ਤੋ ਪਰ ਓਹਦੀ ਵਾਹ ਨਾਂਹ ਚਲੀ
- Thread starter LustOfPunjabi
- Start date
- 48,103
- 54
- 92
- 19
- 54
- 92
- 19
ਭਾਗ-7
ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਸੀ ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਹਰ ਦਾ ਨਜ਼ਰਾਂ ਬੋਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ਼ ਸੀ ਤੇ ਚਦਾਣੀ ਰਾਤ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਟੀਮ ਟੀਮਾਂ ਰਹੇ ਸੀ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾਥਰੂਮ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਅੱਗੇ।
ਸਵੇਰ 6 ਵਜੇ ਦਾ ਟਾਈਮ ਸੀ ਚਿੜੀਆ ਬਾਹਰ ਰੌਲਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੀ ਨੀਂਦ ਚੋ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹ ਦੀ ਏ ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਬੇਡ ਦੇ ਟੋਹ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਹੱਸਦੀ ਏ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਰਾਤ ਓਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀ ਤੇ ਫੇ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਨੇ ਮੁੰਮੇ ਨੂੰ ਨਾਪ ਦੀ ਏ ਤੇ ਇਸ ਹਰਕੱਤ ਨਾਲ ਫੇਰ ਉਸਦਾ ਮੂਡ ਬਣਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਏ ਕਿਵੇਂ ਨਾਂਹ ਕਿਵੇਂ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪੌਂਦੀ ਏ ਕਿਉਕੀ ਸਵੇਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਟਾਈਮ ਵੀ 6 ਵਜੇ ਦਾ ਸੀ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਨਾਂਹ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਆ ਜੇ ਏਸ ਗੱਲ ਤੋ ਡਰਦੀ ਹੋਈ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦੀ ਏ ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਲੋਕ ਖੋਲ ਦੀ ਏ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਏ ਫਰਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਰੋਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਚਾਹ ਬਨੋਣੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਏ 7-8 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਚਾਹ ਜੱਗ ਚ ਪੁਣ ਕੇ ਤੇ ਬਿਸਕੁੱਟ ਲੇਹ ਕੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਮਾਰਦੀ ਏ।
ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਉੱਠ ਤੜਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਆ ਚਾਹ ਬਣ ਗਈ ਏ ਚਾਹ ਪੀ ਲਾਹ ਉੱਠ ਕੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਉਠ ਜੰਦਾ ਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚੋ ਬਾਹਰ ਔਂਦਾ ਏ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਬਾਤ ਕਰਦਾ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਕਿੱਦਾਂ ਤੁਸੀ ਠੀਕ ਹੋ ਰਾਤ ਕੋਈ ਪਰਸ਼ਨੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਵਧੀਆ ਆ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਗੋ ਫਿਟ ਆ ਸੰਗੀਤਾ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਦਵਾਈ ਅਸਰ ਕਰ ਗਈ।
ਤਨਵੀਰ:- ਆਹਾ ਮੰਮੀ ਜੀ ਉਹ ਤਾਂ ਤੋਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਪਾਤਾ ਲੱਗੀ ਜਾਂਦਾ ਏ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ ਪੁੱਤ ਜੀ ਕੀ ਪਾਤਾ ਲੱਗੀ ਜਾਂਦਾ ਏ ਦੇਖ ਕੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਜੀ ਤੋਹਾਡੇ ਫੇਸ ਦੇ ਨੂਰ ਹੀ ਬੜਾ ਏ ਅੱਜ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ ਪੁੱਤ ਜੀ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਸ਼ਕਰੀਆਂ।
ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਜੱਗ ਚੋ ਚਾਹ ਕੱਪ ਚ ਪਾ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਚਾਹ ਪੀਓ ਨਹੀਂ ਠੰਡੀ ਹੋ ਜੂ ਤੇ ਬਿਸਕੁੱਟ ਵੀ ਪਲੇਟ ਚ ਪਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮਸ਼ਕਰੀਆਂ ਕਾਹਦੀਆਂ ਮੰਮੀ ਜੀ ਅੱਜ ਤੁਸੀ ਬੁਹਤ ਅੱਲਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤਨਵੀਰ ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਚਕ ਕੇ ਚਾਹ ਪੀਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਸੋਚ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਆ ਕੀ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਉਸਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ ਰੇਹਾ ਏ ਕਿਉਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਪਾਤਾ ਏ ਕੇ ਓਹ ਅੱਜ ਅੱਲਗ ਕਿਉ ਲੱਗ ਰਹੀ ਆ ਉਸਨੇ ਰਾਤ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨੰਗੇ ਜਿਸਮ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਚ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਾਡ ਕੇ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਏ।
ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਆਵਦੀ ਫੁਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਾਡ ਕੇ ਪਾਈ ਸੀ ਤਾਂ ਜੌ ਅੱਜ ਉਸਦਾ ਫੇਸ ਗਲੋ ਕਰ ਰੇਹਾ ਏ ਪਰ ਏ ਗੱਲ ਜਾਇਦਾ ਦਿਨਾ ਤੱਕ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੀ ਕਿਉਕੇ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਛੱਡ ਕੇ ਕੱਲ ਦੀ ਰਾਤ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਲੈਕਮੇਲਰ ਬਣ ਕੇ ਮੈਸੇਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਕੱਪ ਮਜੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦੇ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਹੁਣ ਮੈਂ ਠੀਕ ਆ ਤੇ ਰਾਤ ਪੂਰਾ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ ਤਾਹੀਂ ਤੇ ਫੇਸ ਗਲੋ ਕਰ ਰੇਹਾ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਸਾਹੀ ਗੱਲ ਏ ਮੰਮੀ ਜੀ ਸੇਹਤ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਆ ਗੇ ਤਾਂ ਫੇਸ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਗਲੋ ਅਉ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਕਿੰਨੀ ਸਿਆਣੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਏ ਚੱਲ ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਵੀ ਹੁਣ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਮੈਂ ਵੀ ਖੇਤ ਗੇੜਾ ਮਰ ਉਣਾ ਆ ਓਨੇ ਟਾਈਮ ਨਾਲੇ ਬਜ਼ਾਰੋ ਕੋਈ ਸਬਜੀ ਲੇਹ ਉਣਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ।
ਫੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਗੱਡੀ ਸਟਾਰਟ ਕਰ ਕੇ ਖੇਤ ਵੱਲ ਨੂੰ ਚੱਲ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਭਾਂਡੇ ਰੱਖ ਕੇ ਝਾੜੂ ਪੋਚਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਰੋਟੀਆਂ ਬਾਣਾ ਕੇ ਸਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਫ੍ਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ 10 ਵੱਜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦੀ ਏ ਏਦਾ ਹੀ 10:30 ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਪਰ ਤਨਵੀਰ ਘਰ ਨਹੀਂ ਔਂਦਾ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਫ਼ਿਕਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਦੇ ਏ।
ਦੋਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਬਾਤ ਫੋਨ ਤੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਹੈਲੋ ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਕਿੱਥੇ ਆ ਠੀਕ ਆ ਤੂੰ ਆਇਆ ਨਹੀ ਹਜੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਲੱਗ ਜੂ ਓਹੋ ਗੱਡੀ ਦਾ ਟਾਇਰ ਪੈਂਚਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਸਬਜੀ ਮੈਂ ਲੇਹ ਲਈ ਆ ਬੱਸ ਹੁਣ ਘਰ ਨੂੰ ਹੀ ਉਣਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਕੋਈ ਕੰਮ ਸੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਯਾਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਲੇਹ ਕੇ ਓਨੀ ਸੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੋਟੀ ਬਣ ਗਈ ਆ ਤਾਂ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਵੀ ਆ ਕੇ ਖਾ ਲਾਹ ਪੁੱਤ।
ਤਨਵੀਰ:- ਅੱਛਾ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਖਾਂ ਲਈ ਯਾਂ ਨਹੀਂ ਜੇ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ ਤਾਂ ਖਾਂ ਲਾਓ ਮੈਨੂੰ ਹਜੇ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਲੱਗ ਜੂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਕੋਈ ਨੀ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਆਜਾ ਆਪਾਂ ਕੱਠੇ ਹੀ ਖਾਂ ਲਵਾਗੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਫੋਨ ਤੇ ਗਾਲ ਕਰਕੇ ਕੇ ਸੋਚੀ ਦੀ ਆ ਮੈਂ ਓਨੇ ਟਾਈਮ ਚ ਨਾਂਹਾ ਲੈਣੀ ਆ ਫੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲੂ। ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀਂ ਅਲਮਾਰੀ ਚੋ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਚਕ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਆ। ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਤੇ ਸੂਟ ਹੈਂਗਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਸਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉੱਤਰ ਦੀ ਤੇ ਫੇ ਸਲਵਾਰ ਲਾਹ ਕੇ ਹੈਂਗਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦੀ ਏ ਹੁਣ ਓਹੋ ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਪੈਂਟੀ ਚ ਹੁੰਦੀ ਏ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਟੂਟੀ ਚਲਾ ਕੇ ਟਾਬ ਥਲੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਉੱਤਰ ਕੇ ਧੋਹ ਕੇ ਓਨੂੰ ਵੀ ਹੈਂਗਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦੀ ਏ ਫਾਟੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣਿਆ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਏ ਜੌ ਓਣੇ ਰਾਤ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਕੇ ਲਬੇੜੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਪਾਣੀ ਨਾਂਹ ਸਾਫ ਕਾਰਨ ਤੋ ਬਾਅਦ ਸਾਬਣ ਲਾਹ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਫੇ ਨਾਂਹਾ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਵਦਾ ਪਿੰਡਾਂ ਤੌਲੀਏ ਨਾ ਸਕੋਂਦੀ ਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਪਾ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚੋ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਸਿਰ ਚ ਤੇਲ ਲਾਹ ਕੇ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜੂੜਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਏ।
10 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਤਨਵੀਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਗੱਡੀ ਰੋ ਕੇ ਗੇਟ ਖੋਲ੍ਹ ਦਾ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਭਾਜ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਕੋਲ ਔਂਦੀ ਆ ਤੇ ਓਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਮੈਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਮੈਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀ।
ਤਨਵੀਰ:- ਕੋਈ ਨੂੰ ਮੰਮੀ ਜੀ ਮੈਂ ਕੇਹਾ ਕਾਤੋ ਤੰਗ ਕਰਨਾ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੇਹੜੀ ਗੱਲ ਏ ਪੁੱਤ ਚਲ ਕਰ ਗੱਡੀ ਅੰਦਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਾ ਦਿਨੀਂ ਆ ਗੇਟ।
ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਗੱਡੀ ਅੰਦਰ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਆ ਤੇ ਬਾਹਰ ਲੱਗੇ ਵਾਸ਼ ਬੇਸਿਨ ਚ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧੋਹਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਗੇਟ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਆਜਾ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਲੇਹ ਮੂੰਹ ਧੋਹ ਕੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਉਣਾ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਤੁਸੀ ਰੋਟੀ ਲੇਹ ਕੇ ਆਓ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ।
ਏ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰਸੌਈ ਚੋ ਰੋਟੀ ਪਾਣੀ ਚਕ ਕੇ ਲੋਭੀ ਚ ਲੇਹ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਓਥੇ ਤਨਵੀਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇਂਦੀ ਏ ਤਨਵੀਰ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਰੋਟੀ ਪਾ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਏ ਤੇ ਫੇ ਆਪ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਥਾਲੀ ਚ ਪਾ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਏ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਮੈਂ ਆਪੀ ਪਾ ਦੇਣੀ ਸੀ ਤੂੰ ਥਕ ਕੇ ਆਇਆ ਏਨੀ ਗਰਮੀ ਚ।
ਤਨਵੀਰ:- ਉਹ ਕਿਤੇ ਨੀ ਮੰਮੀ ਥੱਕ ਕੇ ਆਇਆ ਮੈਂ ਮੈਂ ਕੇਹੜਾ ਖੇਤ ਚ ਹੱਲ ਵਾਹ ਕੇ ਆਇਆ ਤੁਸੀ ਰੋਟੀ ਖਾਓ ਗੱਡੀ ਚ ਐ ਸੀ ਚਲਦਾ ਸੀ।
ਏ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਹਸਦੀ ਆ ਤੇ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਕਿੰਨੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਓੰਦੀਆ ਤੈਨੂੰ ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਖਾਂਦੇ ਦੋਨਾਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚਕਾਰ ਗੱਲ ਸੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਠੀਕ ਹੋ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਨਾਂਹ ਤੜਕੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਤੁਸੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਕੇ ਠੀਕ ਹੁਣਾ ਤੁਸੀ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਬਾਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੀ ਉਦਾ ਹੀ ਪੁੱਛ ਲੇਆ ਤੋਹਾਨੂੰ। ਕੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਜਰੂਰ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਆ ਤੇਰਾ ਹੱਕ ਆ ਤਨਵੀਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤ ਹਰੇਕ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਤੂੰ ਬੋਤ ਧਿਆਨ ਰੱਖ ਦਾ ਮੇਰਾ ਵਸੇ ਠੀਕ ਆ ਹੁਣ ਮੈਂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਚਲੋ ਮੰਮੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਏ ਠੀਕ ਹੋ ਤਾਂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਆਹੋ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਦੱਸ ਅੱਜ ਖੇਤ ਗਾਇਆ ਸੀ ਖੇਤ ਫਸਲ ਬੜੀ ਕਿਵੇਂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਵਧੀਆ ਆ ਫਸਲ ਬੜੀ ਜੇ ਜਾਣਾ ਆ ਤਾਂ ਖੇਤ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਗੇੜਾ ਕਡਵਾਹ ਲੈਓਨਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਨਹੀ ਖੇਤ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਪੁੱਤ ਫੇ ਕਾਦੇ ਚਲਾਂਗੇ ਫਸਲ ਬੜੀ ਵਧੀਆ ਖੜੀ ਆ ਏਨਾ ਹੀ ਸੁਕਾਰ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਅੱਛਾ ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਜਦੋਂ ਜੀ ਕਰੇ ਖੇਤ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਓ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਕੋਈ ਨੀ ਪੁੱਤ ਦੱਸ ਦੂਗੀ
ਏਨੀ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲਗਦੇ ਆ ਤੇ 4-5 ਮਿੰਟ ਚ ਆਵਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੇ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਚਕਣ ਲਗਦਾ ਆ ਤਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਓਸਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਰੱਖ ਆਊਗੀ ਪਰ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਟਾਲਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦਾ ਕੋਈ ਨੂੰ ਮੈਂ ਰੱਖ ਉਣਾ ਆ ਤੇ ਆਵਦੇ ਭਾਂਡੇ ਰਸੋਈ ਚ ਰੱਖ ਕੇ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਸੌਣ ਲੱਗਾ ਆ ਜੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਉਠਾ ਲਿਓ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਅੱਛਾ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨੀ ਸੋ ਜਾ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਕੇ ਤੇ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜ ਕੇ ਟਾਈਮ ਦੇਖ ਦੀ ਤੇ 12:30 ਹੋ ਗਏ ਹੁੰਦੇ ਆ ਤੇ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਵੀ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਾਈ ਸੌ ਜਾਂਦੀ ਏ।
ਕਹਣੀ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਸੀ ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਹਰ ਦਾ ਨਜ਼ਰਾਂ ਬੋਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ਼ ਸੀ ਤੇ ਚਦਾਣੀ ਰਾਤ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਟੀਮ ਟੀਮਾਂ ਰਹੇ ਸੀ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾਥਰੂਮ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਅੱਗੇ।
ਸਵੇਰ 6 ਵਜੇ ਦਾ ਟਾਈਮ ਸੀ ਚਿੜੀਆ ਬਾਹਰ ਰੌਲਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੀ ਨੀਂਦ ਚੋ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹ ਦੀ ਏ ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਬੇਡ ਦੇ ਟੋਹ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਹੱਸਦੀ ਏ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਰਾਤ ਓਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀ ਤੇ ਫੇ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਨੇ ਮੁੰਮੇ ਨੂੰ ਨਾਪ ਦੀ ਏ ਤੇ ਇਸ ਹਰਕੱਤ ਨਾਲ ਫੇਰ ਉਸਦਾ ਮੂਡ ਬਣਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਏ ਕਿਵੇਂ ਨਾਂਹ ਕਿਵੇਂ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪੌਂਦੀ ਏ ਕਿਉਕੀ ਸਵੇਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਟਾਈਮ ਵੀ 6 ਵਜੇ ਦਾ ਸੀ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਨਾਂਹ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਆ ਜੇ ਏਸ ਗੱਲ ਤੋ ਡਰਦੀ ਹੋਈ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦੀ ਏ ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਲੋਕ ਖੋਲ ਦੀ ਏ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਏ ਫਰਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਰੋਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਚਾਹ ਬਨੋਣੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਏ 7-8 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਚਾਹ ਜੱਗ ਚ ਪੁਣ ਕੇ ਤੇ ਬਿਸਕੁੱਟ ਲੇਹ ਕੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਮਾਰਦੀ ਏ।
ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਉੱਠ ਤੜਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਆ ਚਾਹ ਬਣ ਗਈ ਏ ਚਾਹ ਪੀ ਲਾਹ ਉੱਠ ਕੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਉਠ ਜੰਦਾ ਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚੋ ਬਾਹਰ ਔਂਦਾ ਏ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਬਾਤ ਕਰਦਾ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਕਿੱਦਾਂ ਤੁਸੀ ਠੀਕ ਹੋ ਰਾਤ ਕੋਈ ਪਰਸ਼ਨੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਵਧੀਆ ਆ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਗੋ ਫਿਟ ਆ ਸੰਗੀਤਾ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਦਵਾਈ ਅਸਰ ਕਰ ਗਈ।
ਤਨਵੀਰ:- ਆਹਾ ਮੰਮੀ ਜੀ ਉਹ ਤਾਂ ਤੋਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਪਾਤਾ ਲੱਗੀ ਜਾਂਦਾ ਏ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ ਪੁੱਤ ਜੀ ਕੀ ਪਾਤਾ ਲੱਗੀ ਜਾਂਦਾ ਏ ਦੇਖ ਕੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਜੀ ਤੋਹਾਡੇ ਫੇਸ ਦੇ ਨੂਰ ਹੀ ਬੜਾ ਏ ਅੱਜ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ ਪੁੱਤ ਜੀ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਸ਼ਕਰੀਆਂ।
ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਜੱਗ ਚੋ ਚਾਹ ਕੱਪ ਚ ਪਾ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਚਾਹ ਪੀਓ ਨਹੀਂ ਠੰਡੀ ਹੋ ਜੂ ਤੇ ਬਿਸਕੁੱਟ ਵੀ ਪਲੇਟ ਚ ਪਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮਸ਼ਕਰੀਆਂ ਕਾਹਦੀਆਂ ਮੰਮੀ ਜੀ ਅੱਜ ਤੁਸੀ ਬੁਹਤ ਅੱਲਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤਨਵੀਰ ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਚਕ ਕੇ ਚਾਹ ਪੀਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਸੋਚ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਆ ਕੀ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਉਸਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ ਰੇਹਾ ਏ ਕਿਉਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਪਾਤਾ ਏ ਕੇ ਓਹ ਅੱਜ ਅੱਲਗ ਕਿਉ ਲੱਗ ਰਹੀ ਆ ਉਸਨੇ ਰਾਤ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨੰਗੇ ਜਿਸਮ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਚ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਾਡ ਕੇ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਏ।
ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਆਵਦੀ ਫੁਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਾਡ ਕੇ ਪਾਈ ਸੀ ਤਾਂ ਜੌ ਅੱਜ ਉਸਦਾ ਫੇਸ ਗਲੋ ਕਰ ਰੇਹਾ ਏ ਪਰ ਏ ਗੱਲ ਜਾਇਦਾ ਦਿਨਾ ਤੱਕ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੀ ਕਿਉਕੇ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਛੱਡ ਕੇ ਕੱਲ ਦੀ ਰਾਤ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਲੈਕਮੇਲਰ ਬਣ ਕੇ ਮੈਸੇਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਕੱਪ ਮਜੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦੇ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਹੁਣ ਮੈਂ ਠੀਕ ਆ ਤੇ ਰਾਤ ਪੂਰਾ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ ਤਾਹੀਂ ਤੇ ਫੇਸ ਗਲੋ ਕਰ ਰੇਹਾ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਸਾਹੀ ਗੱਲ ਏ ਮੰਮੀ ਜੀ ਸੇਹਤ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਆ ਗੇ ਤਾਂ ਫੇਸ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਗਲੋ ਅਉ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਕਿੰਨੀ ਸਿਆਣੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਏ ਚੱਲ ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਵੀ ਹੁਣ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਮੈਂ ਵੀ ਖੇਤ ਗੇੜਾ ਮਰ ਉਣਾ ਆ ਓਨੇ ਟਾਈਮ ਨਾਲੇ ਬਜ਼ਾਰੋ ਕੋਈ ਸਬਜੀ ਲੇਹ ਉਣਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ।
ਫੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਗੱਡੀ ਸਟਾਰਟ ਕਰ ਕੇ ਖੇਤ ਵੱਲ ਨੂੰ ਚੱਲ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਭਾਂਡੇ ਰੱਖ ਕੇ ਝਾੜੂ ਪੋਚਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਰੋਟੀਆਂ ਬਾਣਾ ਕੇ ਸਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਫ੍ਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ 10 ਵੱਜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦੀ ਏ ਏਦਾ ਹੀ 10:30 ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਪਰ ਤਨਵੀਰ ਘਰ ਨਹੀਂ ਔਂਦਾ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਫ਼ਿਕਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਦੇ ਏ।
ਦੋਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਬਾਤ ਫੋਨ ਤੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਹੈਲੋ ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਕਿੱਥੇ ਆ ਠੀਕ ਆ ਤੂੰ ਆਇਆ ਨਹੀ ਹਜੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਲੱਗ ਜੂ ਓਹੋ ਗੱਡੀ ਦਾ ਟਾਇਰ ਪੈਂਚਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਸਬਜੀ ਮੈਂ ਲੇਹ ਲਈ ਆ ਬੱਸ ਹੁਣ ਘਰ ਨੂੰ ਹੀ ਉਣਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਕੋਈ ਕੰਮ ਸੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਯਾਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਲੇਹ ਕੇ ਓਨੀ ਸੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੋਟੀ ਬਣ ਗਈ ਆ ਤਾਂ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਵੀ ਆ ਕੇ ਖਾ ਲਾਹ ਪੁੱਤ।
ਤਨਵੀਰ:- ਅੱਛਾ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਖਾਂ ਲਈ ਯਾਂ ਨਹੀਂ ਜੇ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ ਤਾਂ ਖਾਂ ਲਾਓ ਮੈਨੂੰ ਹਜੇ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਲੱਗ ਜੂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਕੋਈ ਨੀ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਆਜਾ ਆਪਾਂ ਕੱਠੇ ਹੀ ਖਾਂ ਲਵਾਗੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਫੋਨ ਤੇ ਗਾਲ ਕਰਕੇ ਕੇ ਸੋਚੀ ਦੀ ਆ ਮੈਂ ਓਨੇ ਟਾਈਮ ਚ ਨਾਂਹਾ ਲੈਣੀ ਆ ਫੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲੂ। ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀਂ ਅਲਮਾਰੀ ਚੋ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਚਕ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਆ। ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਤੇ ਸੂਟ ਹੈਂਗਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਸਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉੱਤਰ ਦੀ ਤੇ ਫੇ ਸਲਵਾਰ ਲਾਹ ਕੇ ਹੈਂਗਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦੀ ਏ ਹੁਣ ਓਹੋ ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਪੈਂਟੀ ਚ ਹੁੰਦੀ ਏ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਟੂਟੀ ਚਲਾ ਕੇ ਟਾਬ ਥਲੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਉੱਤਰ ਕੇ ਧੋਹ ਕੇ ਓਨੂੰ ਵੀ ਹੈਂਗਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦੀ ਏ ਫਾਟੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣਿਆ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਏ ਜੌ ਓਣੇ ਰਾਤ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਕੇ ਲਬੇੜੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਪਾਣੀ ਨਾਂਹ ਸਾਫ ਕਾਰਨ ਤੋ ਬਾਅਦ ਸਾਬਣ ਲਾਹ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਫੇ ਨਾਂਹਾ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਵਦਾ ਪਿੰਡਾਂ ਤੌਲੀਏ ਨਾ ਸਕੋਂਦੀ ਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਪਾ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚੋ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਸਿਰ ਚ ਤੇਲ ਲਾਹ ਕੇ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜੂੜਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਏ।
10 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਤਨਵੀਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਗੱਡੀ ਰੋ ਕੇ ਗੇਟ ਖੋਲ੍ਹ ਦਾ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਭਾਜ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਕੋਲ ਔਂਦੀ ਆ ਤੇ ਓਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਮੈਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਮੈਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀ।
ਤਨਵੀਰ:- ਕੋਈ ਨੂੰ ਮੰਮੀ ਜੀ ਮੈਂ ਕੇਹਾ ਕਾਤੋ ਤੰਗ ਕਰਨਾ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੇਹੜੀ ਗੱਲ ਏ ਪੁੱਤ ਚਲ ਕਰ ਗੱਡੀ ਅੰਦਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਾ ਦਿਨੀਂ ਆ ਗੇਟ।
ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਗੱਡੀ ਅੰਦਰ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਆ ਤੇ ਬਾਹਰ ਲੱਗੇ ਵਾਸ਼ ਬੇਸਿਨ ਚ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧੋਹਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਗੇਟ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਆਜਾ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਲੇਹ ਮੂੰਹ ਧੋਹ ਕੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਉਣਾ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਤੁਸੀ ਰੋਟੀ ਲੇਹ ਕੇ ਆਓ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ।
ਏ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰਸੌਈ ਚੋ ਰੋਟੀ ਪਾਣੀ ਚਕ ਕੇ ਲੋਭੀ ਚ ਲੇਹ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਓਥੇ ਤਨਵੀਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇਂਦੀ ਏ ਤਨਵੀਰ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਰੋਟੀ ਪਾ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਏ ਤੇ ਫੇ ਆਪ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਥਾਲੀ ਚ ਪਾ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਏ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਮੈਂ ਆਪੀ ਪਾ ਦੇਣੀ ਸੀ ਤੂੰ ਥਕ ਕੇ ਆਇਆ ਏਨੀ ਗਰਮੀ ਚ।
ਤਨਵੀਰ:- ਉਹ ਕਿਤੇ ਨੀ ਮੰਮੀ ਥੱਕ ਕੇ ਆਇਆ ਮੈਂ ਮੈਂ ਕੇਹੜਾ ਖੇਤ ਚ ਹੱਲ ਵਾਹ ਕੇ ਆਇਆ ਤੁਸੀ ਰੋਟੀ ਖਾਓ ਗੱਡੀ ਚ ਐ ਸੀ ਚਲਦਾ ਸੀ।
ਏ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਹਸਦੀ ਆ ਤੇ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਕਿੰਨੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਓੰਦੀਆ ਤੈਨੂੰ ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਖਾਂਦੇ ਦੋਨਾਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚਕਾਰ ਗੱਲ ਸੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਠੀਕ ਹੋ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਨਾਂਹ ਤੜਕੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਤੁਸੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਕੇ ਠੀਕ ਹੁਣਾ ਤੁਸੀ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਬਾਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੀ ਉਦਾ ਹੀ ਪੁੱਛ ਲੇਆ ਤੋਹਾਨੂੰ। ਕੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਜਰੂਰ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਆ ਤੇਰਾ ਹੱਕ ਆ ਤਨਵੀਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤ ਹਰੇਕ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਤੂੰ ਬੋਤ ਧਿਆਨ ਰੱਖ ਦਾ ਮੇਰਾ ਵਸੇ ਠੀਕ ਆ ਹੁਣ ਮੈਂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਚਲੋ ਮੰਮੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਏ ਠੀਕ ਹੋ ਤਾਂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਆਹੋ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਦੱਸ ਅੱਜ ਖੇਤ ਗਾਇਆ ਸੀ ਖੇਤ ਫਸਲ ਬੜੀ ਕਿਵੇਂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਵਧੀਆ ਆ ਫਸਲ ਬੜੀ ਜੇ ਜਾਣਾ ਆ ਤਾਂ ਖੇਤ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਗੇੜਾ ਕਡਵਾਹ ਲੈਓਨਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਨਹੀ ਖੇਤ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਪੁੱਤ ਫੇ ਕਾਦੇ ਚਲਾਂਗੇ ਫਸਲ ਬੜੀ ਵਧੀਆ ਖੜੀ ਆ ਏਨਾ ਹੀ ਸੁਕਾਰ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਅੱਛਾ ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਜਦੋਂ ਜੀ ਕਰੇ ਖੇਤ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਓ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਕੋਈ ਨੀ ਪੁੱਤ ਦੱਸ ਦੂਗੀ
ਏਨੀ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲਗਦੇ ਆ ਤੇ 4-5 ਮਿੰਟ ਚ ਆਵਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੇ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਚਕਣ ਲਗਦਾ ਆ ਤਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਓਸਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਰੱਖ ਆਊਗੀ ਪਰ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਟਾਲਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦਾ ਕੋਈ ਨੂੰ ਮੈਂ ਰੱਖ ਉਣਾ ਆ ਤੇ ਆਵਦੇ ਭਾਂਡੇ ਰਸੋਈ ਚ ਰੱਖ ਕੇ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਸੌਣ ਲੱਗਾ ਆ ਜੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਉਠਾ ਲਿਓ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਅੱਛਾ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨੀ ਸੋ ਜਾ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਕੇ ਤੇ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜ ਕੇ ਟਾਈਮ ਦੇਖ ਦੀ ਤੇ 12:30 ਹੋ ਗਏ ਹੁੰਦੇ ਆ ਤੇ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਵੀ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਾਈ ਸੌ ਜਾਂਦੀ ਏ।
ਕਹਣੀ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਹੈ।
Shounkijatt12
ਪੈਸਾ ਨਸ਼ਾ ਪਿਆਰ
- 945
- 581
- 94
Gha
Ghaint update broਭਾਗ-7
ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਸੀ ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਹਰ ਦਾ ਨਜ਼ਰਾਂ ਬੋਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ਼ ਸੀ ਤੇ ਚਦਾਣੀ ਰਾਤ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਟੀਮ ਟੀਮਾਂ ਰਹੇ ਸੀ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾਥਰੂਮ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਅੱਗੇ।
ਸਵੇਰ 6 ਵਜੇ ਦਾ ਟਾਈਮ ਸੀ ਚਿੜੀਆ ਬਾਹਰ ਰੌਲਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੀ ਨੀਂਦ ਚੋ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹ ਦੀ ਏ ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਬੇਡ ਦੇ ਟੋਹ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਹੱਸਦੀ ਏ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਰਾਤ ਓਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀ ਤੇ ਫੇ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਨੇ ਮੁੰਮੇ ਨੂੰ ਨਾਪ ਦੀ ਏ ਤੇ ਇਸ ਹਰਕੱਤ ਨਾਲ ਫੇਰ ਉਸਦਾ ਮੂਡ ਬਣਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਏ ਕਿਵੇਂ ਨਾਂਹ ਕਿਵੇਂ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪੌਂਦੀ ਏ ਕਿਉਕੀ ਸਵੇਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਟਾਈਮ ਵੀ 6 ਵਜੇ ਦਾ ਸੀ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਨਾਂਹ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਆ ਜੇ ਏਸ ਗੱਲ ਤੋ ਡਰਦੀ ਹੋਈ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦੀ ਏ ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਲੋਕ ਖੋਲ ਦੀ ਏ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਏ ਫਰਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਰੋਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਚਾਹ ਬਨੋਣੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਏ 7-8 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਚਾਹ ਜੱਗ ਚ ਪੁਣ ਕੇ ਤੇ ਬਿਸਕੁੱਟ ਲੇਹ ਕੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਮਾਰਦੀ ਏ।
ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਉੱਠ ਤੜਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਆ ਚਾਹ ਬਣ ਗਈ ਏ ਚਾਹ ਪੀ ਲਾਹ ਉੱਠ ਕੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਉਠ ਜੰਦਾ ਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚੋ ਬਾਹਰ ਔਂਦਾ ਏ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਬਾਤ ਕਰਦਾ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਕਿੱਦਾਂ ਤੁਸੀ ਠੀਕ ਹੋ ਰਾਤ ਕੋਈ ਪਰਸ਼ਨੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਵਧੀਆ ਆ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਗੋ ਫਿਟ ਆ ਸੰਗੀਤਾ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਦਵਾਈ ਅਸਰ ਕਰ ਗਈ।
ਤਨਵੀਰ:- ਆਹਾ ਮੰਮੀ ਜੀ ਉਹ ਤਾਂ ਤੋਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਪਾਤਾ ਲੱਗੀ ਜਾਂਦਾ ਏ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ ਪੁੱਤ ਜੀ ਕੀ ਪਾਤਾ ਲੱਗੀ ਜਾਂਦਾ ਏ ਦੇਖ ਕੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਜੀ ਤੋਹਾਡੇ ਫੇਸ ਦੇ ਨੂਰ ਹੀ ਬੜਾ ਏ ਅੱਜ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ ਪੁੱਤ ਜੀ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਸ਼ਕਰੀਆਂ।
ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਜੱਗ ਚੋ ਚਾਹ ਕੱਪ ਚ ਪਾ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਚਾਹ ਪੀਓ ਨਹੀਂ ਠੰਡੀ ਹੋ ਜੂ ਤੇ ਬਿਸਕੁੱਟ ਵੀ ਪਲੇਟ ਚ ਪਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮਸ਼ਕਰੀਆਂ ਕਾਹਦੀਆਂ ਮੰਮੀ ਜੀ ਅੱਜ ਤੁਸੀ ਬੁਹਤ ਅੱਲਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤਨਵੀਰ ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਚਕ ਕੇ ਚਾਹ ਪੀਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਸੋਚ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਆ ਕੀ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਉਸਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ ਰੇਹਾ ਏ ਕਿਉਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਪਾਤਾ ਏ ਕੇ ਓਹ ਅੱਜ ਅੱਲਗ ਕਿਉ ਲੱਗ ਰਹੀ ਆ ਉਸਨੇ ਰਾਤ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨੰਗੇ ਜਿਸਮ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਚ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਾਡ ਕੇ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਏ।
ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਆਵਦੀ ਫੁਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਾਡ ਕੇ ਪਾਈ ਸੀ ਤਾਂ ਜੌ ਅੱਜ ਉਸਦਾ ਫੇਸ ਗਲੋ ਕਰ ਰੇਹਾ ਏ ਪਰ ਏ ਗੱਲ ਜਾਇਦਾ ਦਿਨਾ ਤੱਕ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੀ ਕਿਉਕੇ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਛੱਡ ਕੇ ਕੱਲ ਦੀ ਰਾਤ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਲੈਕਮੇਲਰ ਬਣ ਕੇ ਮੈਸੇਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਕੱਪ ਮਜੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦੇ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਹੁਣ ਮੈਂ ਠੀਕ ਆ ਤੇ ਰਾਤ ਪੂਰਾ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ ਤਾਹੀਂ ਤੇ ਫੇਸ ਗਲੋ ਕਰ ਰੇਹਾ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਸਾਹੀ ਗੱਲ ਏ ਮੰਮੀ ਜੀ ਸੇਹਤ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਆ ਗੇ ਤਾਂ ਫੇਸ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਗਲੋ ਅਉ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਕਿੰਨੀ ਸਿਆਣੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਏ ਚੱਲ ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਵੀ ਹੁਣ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਮੈਂ ਵੀ ਖੇਤ ਗੇੜਾ ਮਰ ਉਣਾ ਆ ਓਨੇ ਟਾਈਮ ਨਾਲੇ ਬਜ਼ਾਰੋ ਕੋਈ ਸਬਜੀ ਲੇਹ ਉਣਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ।
ਫੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਗੱਡੀ ਸਟਾਰਟ ਕਰ ਕੇ ਖੇਤ ਵੱਲ ਨੂੰ ਚੱਲ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਭਾਂਡੇ ਰੱਖ ਕੇ ਝਾੜੂ ਪੋਚਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਰੋਟੀਆਂ ਬਾਣਾ ਕੇ ਸਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਫ੍ਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ 10 ਵੱਜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦੀ ਏ ਏਦਾ ਹੀ 10:30 ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਪਰ ਤਨਵੀਰ ਘਰ ਨਹੀਂ ਔਂਦਾ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਫ਼ਿਕਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਦੇ ਏ।
ਦੋਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਬਾਤ ਫੋਨ ਤੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਹੈਲੋ ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਕਿੱਥੇ ਆ ਠੀਕ ਆ ਤੂੰ ਆਇਆ ਨਹੀ ਹਜੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਲੱਗ ਜੂ ਓਹੋ ਗੱਡੀ ਦਾ ਟਾਇਰ ਪੈਂਚਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਸਬਜੀ ਮੈਂ ਲੇਹ ਲਈ ਆ ਬੱਸ ਹੁਣ ਘਰ ਨੂੰ ਹੀ ਉਣਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਕੋਈ ਕੰਮ ਸੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਯਾਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਲੇਹ ਕੇ ਓਨੀ ਸੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੋਟੀ ਬਣ ਗਈ ਆ ਤਾਂ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਵੀ ਆ ਕੇ ਖਾ ਲਾਹ ਪੁੱਤ।
ਤਨਵੀਰ:- ਅੱਛਾ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਖਾਂ ਲਈ ਯਾਂ ਨਹੀਂ ਜੇ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ ਤਾਂ ਖਾਂ ਲਾਓ ਮੈਨੂੰ ਹਜੇ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਲੱਗ ਜੂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਕੋਈ ਨੀ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਆਜਾ ਆਪਾਂ ਕੱਠੇ ਹੀ ਖਾਂ ਲਵਾਗੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਫੋਨ ਤੇ ਗਾਲ ਕਰਕੇ ਕੇ ਸੋਚੀ ਦੀ ਆ ਮੈਂ ਓਨੇ ਟਾਈਮ ਚ ਨਾਂਹਾ ਲੈਣੀ ਆ ਫੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲੂ। ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀਂ ਅਲਮਾਰੀ ਚੋ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਚਕ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਆ। ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਤੇ ਸੂਟ ਹੈਂਗਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਸਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉੱਤਰ ਦੀ ਤੇ ਫੇ ਸਲਵਾਰ ਲਾਹ ਕੇ ਹੈਂਗਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦੀ ਏ ਹੁਣ ਓਹੋ ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਪੈਂਟੀ ਚ ਹੁੰਦੀ ਏ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਟੂਟੀ ਚਲਾ ਕੇ ਟਾਬ ਥਲੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਉੱਤਰ ਕੇ ਧੋਹ ਕੇ ਓਨੂੰ ਵੀ ਹੈਂਗਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦੀ ਏ ਫਾਟੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣਿਆ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਏ ਜੌ ਓਣੇ ਰਾਤ ਆਪਣੀ ਫੁਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਕੇ ਲਬੇੜੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਪਾਣੀ ਨਾਂਹ ਸਾਫ ਕਾਰਨ ਤੋ ਬਾਅਦ ਸਾਬਣ ਲਾਹ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਫੇ ਨਾਂਹਾ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਵਦਾ ਪਿੰਡਾਂ ਤੌਲੀਏ ਨਾ ਸਕੋਂਦੀ ਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਪਾ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚੋ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਸਿਰ ਚ ਤੇਲ ਲਾਹ ਕੇ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜੂੜਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਏ।
10 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਤਨਵੀਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਗੱਡੀ ਰੋ ਕੇ ਗੇਟ ਖੋਲ੍ਹ ਦਾ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਭਾਜ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਕੋਲ ਔਂਦੀ ਆ ਤੇ ਓਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਮੈਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਮੈਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀ।
ਤਨਵੀਰ:- ਕੋਈ ਨੂੰ ਮੰਮੀ ਜੀ ਮੈਂ ਕੇਹਾ ਕਾਤੋ ਤੰਗ ਕਰਨਾ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੇਹੜੀ ਗੱਲ ਏ ਪੁੱਤ ਚਲ ਕਰ ਗੱਡੀ ਅੰਦਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਾ ਦਿਨੀਂ ਆ ਗੇਟ।
ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਗੱਡੀ ਅੰਦਰ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਆ ਤੇ ਬਾਹਰ ਲੱਗੇ ਵਾਸ਼ ਬੇਸਿਨ ਚ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧੋਹਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਗੇਟ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਆਜਾ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਲੇਹ ਮੂੰਹ ਧੋਹ ਕੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਉਣਾ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਤੁਸੀ ਰੋਟੀ ਲੇਹ ਕੇ ਆਓ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ।
ਏ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰਸੌਈ ਚੋ ਰੋਟੀ ਪਾਣੀ ਚਕ ਕੇ ਲੋਭੀ ਚ ਲੇਹ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਓਥੇ ਤਨਵੀਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇਂਦੀ ਏ ਤਨਵੀਰ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਰੋਟੀ ਪਾ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਏ ਤੇ ਫੇ ਆਪ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਥਾਲੀ ਚ ਪਾ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਏ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਮੈਂ ਆਪੀ ਪਾ ਦੇਣੀ ਸੀ ਤੂੰ ਥਕ ਕੇ ਆਇਆ ਏਨੀ ਗਰਮੀ ਚ।
ਤਨਵੀਰ:- ਉਹ ਕਿਤੇ ਨੀ ਮੰਮੀ ਥੱਕ ਕੇ ਆਇਆ ਮੈਂ ਮੈਂ ਕੇਹੜਾ ਖੇਤ ਚ ਹੱਲ ਵਾਹ ਕੇ ਆਇਆ ਤੁਸੀ ਰੋਟੀ ਖਾਓ ਗੱਡੀ ਚ ਐ ਸੀ ਚਲਦਾ ਸੀ।
ਏ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਹਸਦੀ ਆ ਤੇ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਕਿੰਨੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਓੰਦੀਆ ਤੈਨੂੰ ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਖਾਂਦੇ ਦੋਨਾਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚਕਾਰ ਗੱਲ ਸੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਠੀਕ ਹੋ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਨਾਂਹ ਤੜਕੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਤੁਸੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਕੇ ਠੀਕ ਹੁਣਾ ਤੁਸੀ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਬਾਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੀ ਉਦਾ ਹੀ ਪੁੱਛ ਲੇਆ ਤੋਹਾਨੂੰ। ਕੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਜਰੂਰ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਆ ਤੇਰਾ ਹੱਕ ਆ ਤਨਵੀਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤ ਹਰੇਕ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਤੂੰ ਬੋਤ ਧਿਆਨ ਰੱਖ ਦਾ ਮੇਰਾ ਵਸੇ ਠੀਕ ਆ ਹੁਣ ਮੈਂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਚਲੋ ਮੰਮੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਏ ਠੀਕ ਹੋ ਤਾਂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਆਹੋ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਦੱਸ ਅੱਜ ਖੇਤ ਗਾਇਆ ਸੀ ਖੇਤ ਫਸਲ ਬੜੀ ਕਿਵੇਂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਵਧੀਆ ਆ ਫਸਲ ਬੜੀ ਜੇ ਜਾਣਾ ਆ ਤਾਂ ਖੇਤ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਗੇੜਾ ਕਡਵਾਹ ਲੈਓਨਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਨਹੀ ਖੇਤ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਪੁੱਤ ਫੇ ਕਾਦੇ ਚਲਾਂਗੇ ਫਸਲ ਬੜੀ ਵਧੀਆ ਖੜੀ ਆ ਏਨਾ ਹੀ ਸੁਕਾਰ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਅੱਛਾ ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਜਦੋਂ ਜੀ ਕਰੇ ਖੇਤ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਓ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਕੋਈ ਨੀ ਪੁੱਤ ਦੱਸ ਦੂਗੀ
ਏਨੀ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲਗਦੇ ਆ ਤੇ 4-5 ਮਿੰਟ ਚ ਆਵਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੇ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਚਕਣ ਲਗਦਾ ਆ ਤਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਓਸਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਰੱਖ ਆਊਗੀ ਪਰ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਟਾਲਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦਾ ਕੋਈ ਨੂੰ ਮੈਂ ਰੱਖ ਉਣਾ ਆ ਤੇ ਆਵਦੇ ਭਾਂਡੇ ਰਸੋਈ ਚ ਰੱਖ ਕੇ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਸੌਣ ਲੱਗਾ ਆ ਜੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਉਠਾ ਲਿਓ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਅੱਛਾ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨੀ ਸੋ ਜਾ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਕੇ ਤੇ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜ ਕੇ ਟਾਈਮ ਦੇਖ ਦੀ ਤੇ 12:30 ਹੋ ਗਏ ਹੁੰਦੇ ਆ ਤੇ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਵੀ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਾਈ ਸੌ ਜਾਂਦੀ ਏ।
ਕਹਣੀ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਹੈ
Desitejas
Active Member
- 1,640
- 2,195
- 158
- 54
- 92
- 19
- 54
- 92
- 19
- 54
- 92
- 19
- 54
- 92
- 19
ਭਾਗ-8
ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਸੀ ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਸੌਣ ਲੱਗਾ ਆ ਜੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਉਠਾ ਲਿਓ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਅੱਛਾ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨੀ ਸੋ ਜਾ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਕੇ ਤੇ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜ ਕੇ ਟਾਈਮ ਦੇਖ ਦੀ ਤੇ 12:30 ਹੋ ਗਏ ਹੁੰਦੇ ਆ ਤੇ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਵੀ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਾਈ ਸੌ ਜਾਂਦੀ ਏ।
ਹੁੱਣ ਅੱਗੇ।
ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ 3:30 ਵੱਜੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੀ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਚੋ ਅੱਖ ਪੁੱਟਦੀ ਦੀ ਆ ਤੇ ਦੀਵਾਰ ਦੇ ਲੱਗੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਟਾਈਮ ਦੇਖ ਕੇ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਗਏ ਏਨਾ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹਜੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਏ ਆ ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਏਨੀ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ ਸੋਚਦੀ ਸੋਚਦੀ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਆ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਕਰ ਕੇ ਹੱਥ ਮੂੰਹ ਧੋਂਦੀ ਆ ਤੇ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਗਦੀ ਆ ਰਸੋਈ ਵਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਖਿਆਲ ਔਂਦਾ ਆ ਤੇ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਇਕ ਵਾਰ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਦੇਖਾਂ ਜਾ ਕੇ ਸੁਤਾ ਕੇ ਜਗਦਾ ਆ ਜੱਦ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤਾਂ ਤਨਵੀਰ ਗੂਹੜੀ ਨੀਂਦੇ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸੋਚਦੀ ਆ ਉਸਨੂੰ ਉਠਾਂ ਦਾਵੇ ਪਰ ਫੇ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਨਹੀਂ ਉਠੋਂਦੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਕੇਹੜਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੁਤਾ ਰਹਿਣ ਦੀਨੀ ਆ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਫੇ ਉਠਾਂ ਦਾਓ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ 5-7 ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜੁੱਗ ਚ ਪਾ ਕੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਲੇਹ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖਾਣ ਨੂੰ ਬਿਸਕੁਟ ਤੇ ਨਮਕੀਨ ਲੇਹ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰਦੀ ਆ।
ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਉੱਠ ਜਾ ਚਾਹ ਬਣ ਗਈ ਆ ਉੱਠ ਕੇ ਪਿਲਾ 2-3 ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰਦੀ ਆ ਪਰ ਤਨਵੀਰ ਨਹੀਂ ਉੱਠ ਦਾ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਉਠੋਂਦੀ ਆ ਵੇ ਪੁੱਤ ਉੱਠ ਜਾ ਚਾਹ ਪੀ ਲਾਹ ਤਨਵੀਰ ਨੀਂਦ ਚ ਅੱਖ ਮਾਲਦਾ ਮਾਲਦਾ ਕਹਿੰਦਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਚਲੋ ਮੈਂ ਉਣਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਦੋਬਾਰ ਨਾਂਹ ਸੋ ਜੀ ਚਾਹ ਬਾਣੀ ਹੋਈ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਚਲੋ ਮੈਂ ਮੂੰਹ ਧੋਹ ਕੇ ਉਣਾ।
ਤਨਵੀਰ ਦੇ ਕਹਿਣੇ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਲੋਭੀ ਚ ਆ ਕੇ ਚਾਹ ਕੱਪ ਚ ਪੌਣ ਲਗਦੀ ਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਮੂੰਹ ਧੋਹ ਕੇ ਲੋਭੀ ਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹ ਪੀਣ ਲਈ ਫੜੋਂਦੀ ਹੈ। ਤਨਵੀਰ ਚਾਹ ਫੜ ਕੇ ਪੀਣ ਲੱਗਦਾ ਏ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਗਦੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਤਨਵੀਰ ਅੱਜ ਪਾਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਹੋਇਆ ਅੱਖ ਹੀ ਨਹੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਲੇਟ ਹੋ ਗਈ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਜੀ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਆ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਹਤ ਠੀਕ ਹੋ ਜੂਗੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਹੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖ ਨਹੀਂ ਖੁੱਲੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਵੇਹ ਸੇਹਤ ਤਾਂ ਠੀਕ ਆ ਲੱਗਦਾ ਥਕਾਨ ਨਾਲ ਨੀਂਦ ਗੂਹੜੀ ਆ ਗਈ ਹੁਣੀ
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਆਹੀ ਗੱਲ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਆਹੋ ਪੁੱਤ। ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇਹਦੀ ਸਬਜੀ ਬਣਵਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਜੌ ਮਰਜੀ ਬਾਨਾ ਲਓ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਚੱਲ ਫੇ ਅੱਜ ਨਮਕੀਨ ਚੌਲ ਤੇ ਦਾਲ ਬਣੋਨ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਆਹੋ ਮੰਮੀ ਬੜਾ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ ਖਾਦੇ ਨਹੀਂ ਬਾਣਾ ਲਓ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ।
ਏਨੀ ਗੱਲ ਬਾਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਨੇ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਆ ਤੇ
ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਮੈਂ ਘੁੰਮ ਕੇ ਉਣਾ ਆ ਤੁਸੀ ਓਨੇ ਦਾਲ ਚੌਲ ਬਾਨਾ ਲਓ ਜੇ ਮੇਰੀ ਲੋੜ ਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਰੁਕ ਜਾਨਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਘੁੰਮ ਆ ਮੈਂ ਬਣਾ ਲਾਓ।
ਏਨਾ ਸਭ ਗਲਾਂ ਵਿੱਚ 4 ਵੱਜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਘੁੰਮ ਲਈ ਰਾਵਣਾ ਹੁੰਦਾ ਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਚਾਹ ਵਾਲੇ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਲੇਹ ਜਾ ਕੇ ਉਣਾ ਨੂੰ ਮਾਂਜ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਚੌਲ ਥਲੀ ਚ ਪਾ ਕੇ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਉਣਾ ਨੂੰ ਧੋਹ ਸਵਾਰ ਕੇ ਕੁੱਕਰ ਚ ਪਾ ਕੇ ਬਣਨੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਏ 15 ਤੋ 20 ਮਿੰਟ ਚ ਚੌਲ ਬਣਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦਾਲ ਬਣੋਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਦਾਲ ਵੀ 10-15 ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਬਣ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਬਣੋਂਦੇ ਬਣੋਂਦੇ 6 ਵੱਜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰ ਕੇ ਘਰ ਬੁਲਾ ਲੈਂਦੀ ਆ ਚੌਲ ਖਾਣ ਲਈ ਲੱਗਭਗ 5-7 ਮਿੰਟਾਂ ਤੱਕ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਔਂਦਾ ਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਰਸੌਈ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਏ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਚੌਲ ਦਾਲ ਪਲੇਟ ਚ ਪਾ ਕੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਟੀਵੀ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਦੇ ਖਾਣ ਲੱਗਦੇ ਨੇ 8-10 ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਚੌਲ ਖਾਂ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਰਸੋਈ ਚ ਰੱਖ ਔਂਦਾ ਆ ਤੇ ਆਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਚੌਲ ਬੁਹਤ ਵਧੀਆ ਬਣੇ ਸੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ ਪੁੱਤ ਫੇ ਰੱਜ ਕੇ ਖਾਣੇ ਸੀ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਰੱਜ ਕੇ ਖਾਂ ਲਏ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਹੋਰ ਸੁਣਾ ਪੁੱਤ ਕੋਈ ਗੱਲ ਬਾਤ।
ਤਨਵੀਰ:- ਗੱਲ ਬਾਤ ਤਾਂ ਕੁਝ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮੰਮੀ ਜੀ ਜੌ ਸੁਣਾ ਦੇਆ ਬੱਸ ਠੀਕ ਆ ਸਭ ਕੁਝ ਕਾਲੇਜ ਵਾਲੇ ਹਜੇ ਆਏ ਨੀ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਚੱਲ ਕੋਈ ਨੀ ਪੁੱਤ ਆ ਜਾਣਗੇ ਪੁੱਤ ਕੋਈ ਫਿਲਮ ਹੀ ਲਾ ਲਾ ਟੀਵੀ ਤੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਤੁਸੀ ਦਸੀ ਕੇਹੜੀ ਦੇਖਣੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਜੇਹੜੀ ਮਰਜੀ ਲਾਹ ਲਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਇੰਗਲਿਸ਼ ਫ਼ਿਲਮ ਲਾਹ ਲਾ ਕਾਰ ਰੇਸ ਵਾਲੀ
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਕੁਝ ਸੱਮਝ ਆਵੇ ਇਵੇ ਦਾ ਕੁਝ ਲਾਹ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹੁਣੇ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਸੀ ਕੋਈ ਵੀ ਲਾਹ ਲਾ ਹੱਸਦੇ ਹੱਸਦੇ ਕਹਿੰਦਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਵੀ ਗੱਲ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਣ ਦਿੰਦਾ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਕੇਹਂਦੀ ਆ। ਕੋਈ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਲਾਹ ਪੁੱਤ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ।
ਏਨੀ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਫਿਲਮ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਦੇ 8:30 ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਸੌਣ ਲਈ ਚੱਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਜਾ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਏ ਕੇ ਕੱਲ ਰਾਤ ਓਹੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲੈਕਮੇਲ ਕਰੇ ਕੀ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੰਗੀ ਹੋ ਕੇ ਫੋਟੋ ਭੇਜ ਦਾਏ ਤਾਂ ਜੌ ਉਦਾਸ ਸੁਪਨਾ ਪੂਰ ਹੋਜੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਵੇਖਣ ਦਾ ਤੇ ਚੋਦਾਣ ਦਾ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਤ ਸਾਰੇ ਖਿਆਲ ਔਂਦੇ ਆ ਤੇ ਸੋਚਦੇ ਸੋਚਦੇ ਉਸਦੀ ਅੱਖ ਕਾਦੋ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਆ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾਤਾ ਚੱਲਦਾ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਇਸ ਗਾਲ ਦੀ ਭੋਰਾ ਫ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਕੀ ਕੱਲ ਓਹੋ ਬਲੱਕਮੈਲਰ ਨੂੰ ਕੀ ਜਵਾਬ ਦਾਓ ਕਿਉ ਕੇ ਉਸਨੇ ਹੁਣ ਇਕ ਪਾਸਾ ਕਰ ਲੇਆ ਆ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਜਾਨ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਤੋ ਜਾਇਦਾ ਕੀਮਤੀ ਆ ਤੇ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚੋਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰੂਗੀ ਏਨਾ ਸੋਚਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਏ।
ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਸੀ ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਸੌਣ ਲੱਗਾ ਆ ਜੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਉਠਾ ਲਿਓ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਅੱਛਾ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨੀ ਸੋ ਜਾ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਕੇ ਤੇ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜ ਕੇ ਟਾਈਮ ਦੇਖ ਦੀ ਤੇ 12:30 ਹੋ ਗਏ ਹੁੰਦੇ ਆ ਤੇ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਵੀ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਾਈ ਸੌ ਜਾਂਦੀ ਏ।
ਹੁੱਣ ਅੱਗੇ।
ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ 3:30 ਵੱਜੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੀ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਚੋ ਅੱਖ ਪੁੱਟਦੀ ਦੀ ਆ ਤੇ ਦੀਵਾਰ ਦੇ ਲੱਗੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਟਾਈਮ ਦੇਖ ਕੇ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਗਏ ਏਨਾ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹਜੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਏ ਆ ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਏਨੀ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ ਸੋਚਦੀ ਸੋਚਦੀ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਆ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਕਰ ਕੇ ਹੱਥ ਮੂੰਹ ਧੋਂਦੀ ਆ ਤੇ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਗਦੀ ਆ ਰਸੋਈ ਵਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਖਿਆਲ ਔਂਦਾ ਆ ਤੇ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਇਕ ਵਾਰ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਦੇਖਾਂ ਜਾ ਕੇ ਸੁਤਾ ਕੇ ਜਗਦਾ ਆ ਜੱਦ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤਾਂ ਤਨਵੀਰ ਗੂਹੜੀ ਨੀਂਦੇ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸੋਚਦੀ ਆ ਉਸਨੂੰ ਉਠਾਂ ਦਾਵੇ ਪਰ ਫੇ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਨਹੀਂ ਉਠੋਂਦੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਕੇਹੜਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੁਤਾ ਰਹਿਣ ਦੀਨੀ ਆ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਫੇ ਉਠਾਂ ਦਾਓ ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ 5-7 ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜੁੱਗ ਚ ਪਾ ਕੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਲੇਹ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖਾਣ ਨੂੰ ਬਿਸਕੁਟ ਤੇ ਨਮਕੀਨ ਲੇਹ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰਦੀ ਆ।
ਤਨਵੀਰ ਪੁੱਤ ਉੱਠ ਜਾ ਚਾਹ ਬਣ ਗਈ ਆ ਉੱਠ ਕੇ ਪਿਲਾ 2-3 ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰਦੀ ਆ ਪਰ ਤਨਵੀਰ ਨਹੀਂ ਉੱਠ ਦਾ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਉਠੋਂਦੀ ਆ ਵੇ ਪੁੱਤ ਉੱਠ ਜਾ ਚਾਹ ਪੀ ਲਾਹ ਤਨਵੀਰ ਨੀਂਦ ਚ ਅੱਖ ਮਾਲਦਾ ਮਾਲਦਾ ਕਹਿੰਦਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਚਲੋ ਮੈਂ ਉਣਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਦੋਬਾਰ ਨਾਂਹ ਸੋ ਜੀ ਚਾਹ ਬਾਣੀ ਹੋਈ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਚਲੋ ਮੈਂ ਮੂੰਹ ਧੋਹ ਕੇ ਉਣਾ।
ਤਨਵੀਰ ਦੇ ਕਹਿਣੇ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਲੋਭੀ ਚ ਆ ਕੇ ਚਾਹ ਕੱਪ ਚ ਪੌਣ ਲਗਦੀ ਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਮੂੰਹ ਧੋਹ ਕੇ ਲੋਭੀ ਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹ ਪੀਣ ਲਈ ਫੜੋਂਦੀ ਹੈ। ਤਨਵੀਰ ਚਾਹ ਫੜ ਕੇ ਪੀਣ ਲੱਗਦਾ ਏ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਗਦੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਤਨਵੀਰ ਅੱਜ ਪਾਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਹੋਇਆ ਅੱਖ ਹੀ ਨਹੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਲੇਟ ਹੋ ਗਈ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਜੀ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਆ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਹਤ ਠੀਕ ਹੋ ਜੂਗੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਹੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖ ਨਹੀਂ ਖੁੱਲੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਵੇਹ ਸੇਹਤ ਤਾਂ ਠੀਕ ਆ ਲੱਗਦਾ ਥਕਾਨ ਨਾਲ ਨੀਂਦ ਗੂਹੜੀ ਆ ਗਈ ਹੁਣੀ
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਆਹੀ ਗੱਲ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਆਹੋ ਪੁੱਤ। ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇਹਦੀ ਸਬਜੀ ਬਣਵਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਜੌ ਮਰਜੀ ਬਾਨਾ ਲਓ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਚੱਲ ਫੇ ਅੱਜ ਨਮਕੀਨ ਚੌਲ ਤੇ ਦਾਲ ਬਣੋਨ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਆਹੋ ਮੰਮੀ ਬੜਾ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ ਖਾਦੇ ਨਹੀਂ ਬਾਣਾ ਲਓ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ।
ਏਨੀ ਗੱਲ ਬਾਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਨੇ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਆ ਤੇ
ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਮੈਂ ਘੁੰਮ ਕੇ ਉਣਾ ਆ ਤੁਸੀ ਓਨੇ ਦਾਲ ਚੌਲ ਬਾਨਾ ਲਓ ਜੇ ਮੇਰੀ ਲੋੜ ਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਰੁਕ ਜਾਨਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਘੁੰਮ ਆ ਮੈਂ ਬਣਾ ਲਾਓ।
ਏਨਾ ਸਭ ਗਲਾਂ ਵਿੱਚ 4 ਵੱਜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਘੁੰਮ ਲਈ ਰਾਵਣਾ ਹੁੰਦਾ ਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਚਾਹ ਵਾਲੇ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਲੇਹ ਜਾ ਕੇ ਉਣਾ ਨੂੰ ਮਾਂਜ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਚੌਲ ਥਲੀ ਚ ਪਾ ਕੇ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਉਣਾ ਨੂੰ ਧੋਹ ਸਵਾਰ ਕੇ ਕੁੱਕਰ ਚ ਪਾ ਕੇ ਬਣਨੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਏ 15 ਤੋ 20 ਮਿੰਟ ਚ ਚੌਲ ਬਣਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦਾਲ ਬਣੋਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਦਾਲ ਵੀ 10-15 ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਬਣ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਬਣੋਂਦੇ ਬਣੋਂਦੇ 6 ਵੱਜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰ ਕੇ ਘਰ ਬੁਲਾ ਲੈਂਦੀ ਆ ਚੌਲ ਖਾਣ ਲਈ ਲੱਗਭਗ 5-7 ਮਿੰਟਾਂ ਤੱਕ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਔਂਦਾ ਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਰਸੌਈ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਏ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਚੌਲ ਦਾਲ ਪਲੇਟ ਚ ਪਾ ਕੇ ਲੋਭੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਟੀਵੀ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਦੇ ਖਾਣ ਲੱਗਦੇ ਨੇ 8-10 ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਚੌਲ ਖਾਂ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਜੂਠੇ ਭਾਂਡੇ ਰਸੋਈ ਚ ਰੱਖ ਔਂਦਾ ਆ ਤੇ ਆਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਏ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਚੌਲ ਬੁਹਤ ਵਧੀਆ ਬਣੇ ਸੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਅੱਛਾ ਪੁੱਤ ਫੇ ਰੱਜ ਕੇ ਖਾਣੇ ਸੀ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਜੀ ਰੱਜ ਕੇ ਖਾਂ ਲਏ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਹੋਰ ਸੁਣਾ ਪੁੱਤ ਕੋਈ ਗੱਲ ਬਾਤ।
ਤਨਵੀਰ:- ਗੱਲ ਬਾਤ ਤਾਂ ਕੁਝ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮੰਮੀ ਜੀ ਜੌ ਸੁਣਾ ਦੇਆ ਬੱਸ ਠੀਕ ਆ ਸਭ ਕੁਝ ਕਾਲੇਜ ਵਾਲੇ ਹਜੇ ਆਏ ਨੀ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਚੱਲ ਕੋਈ ਨੀ ਪੁੱਤ ਆ ਜਾਣਗੇ ਪੁੱਤ ਕੋਈ ਫਿਲਮ ਹੀ ਲਾ ਲਾ ਟੀਵੀ ਤੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਤੁਸੀ ਦਸੀ ਕੇਹੜੀ ਦੇਖਣੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਜੇਹੜੀ ਮਰਜੀ ਲਾਹ ਲਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਇੰਗਲਿਸ਼ ਫ਼ਿਲਮ ਲਾਹ ਲਾ ਕਾਰ ਰੇਸ ਵਾਲੀ
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਕੁਝ ਸੱਮਝ ਆਵੇ ਇਵੇ ਦਾ ਕੁਝ ਲਾਹ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹੁਣੇ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਸੀ ਕੋਈ ਵੀ ਲਾਹ ਲਾ ਹੱਸਦੇ ਹੱਸਦੇ ਕਹਿੰਦਾ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਵੀ ਗੱਲ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਣ ਦਿੰਦਾ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਕੇਹਂਦੀ ਆ। ਕੋਈ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਲਾਹ ਪੁੱਤ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ।
ਏਨੀ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਫਿਲਮ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਦੇ 8:30 ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਸੌਣ ਲਈ ਚੱਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਜਾ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਏ ਕੇ ਕੱਲ ਰਾਤ ਓਹੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲੈਕਮੇਲ ਕਰੇ ਕੀ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੰਗੀ ਹੋ ਕੇ ਫੋਟੋ ਭੇਜ ਦਾਏ ਤਾਂ ਜੌ ਉਦਾਸ ਸੁਪਨਾ ਪੂਰ ਹੋਜੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਵੇਖਣ ਦਾ ਤੇ ਚੋਦਾਣ ਦਾ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਤ ਸਾਰੇ ਖਿਆਲ ਔਂਦੇ ਆ ਤੇ ਸੋਚਦੇ ਸੋਚਦੇ ਉਸਦੀ ਅੱਖ ਕਾਦੋ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਆ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾਤਾ ਚੱਲਦਾ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਇਸ ਗਾਲ ਦੀ ਭੋਰਾ ਫ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਕੀ ਕੱਲ ਓਹੋ ਬਲੱਕਮੈਲਰ ਨੂੰ ਕੀ ਜਵਾਬ ਦਾਓ ਕਿਉ ਕੇ ਉਸਨੇ ਹੁਣ ਇਕ ਪਾਸਾ ਕਰ ਲੇਆ ਆ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਜਾਨ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਤੋ ਜਾਇਦਾ ਕੀਮਤੀ ਆ ਤੇ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚੋਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰੂਗੀ ਏਨਾ ਸੋਚਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਏ।
ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਹੈ।