- 54
- 92
- 19
Incest ਮਾਂ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਪਰਦਾ ਪੁੱਤ ਤੋ ਪਰ ਓਹਦੀ ਵਾਹ ਨਾਂਹ ਚਲੀ
- Thread starter LustOfPunjabi
- Start date
- 49,532
- 54
- 92
- 19
ਭਾਗ- 4&5
ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਸੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਕਿਵੇਂ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਲੈਕਮੇਲ ਕਰਦਾ ਆ ਸੈਕਸ ਲਈ। ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਆ ਹੁਣ ਅੱਗੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਕੀ ਮਤਲੱਬ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੱਤਲਬ ਤਾਂ ਤੇਨੂੰ ਪਤਾ ਆ ਕੀ ਆ ਜਾਇਦਾ ਅਨਜਾਣ ਨਾਂਹ ਬਣ ਆਪਣੀ ਫੋਟੋ ਭੇਜ ਨੰਗੀ ਹੋ ਕੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਬਕਵਾਸ ਬੰਦ ਕਰ ਕੀ ਭੌਂਕੀ ਜਾਣਾ ਆ ਮੈਂ ਕਾਦੇ ਨੀ ਭੇਜ ਦੀ ਕੋਈ ਫੋਟੋ।
ਤਨਵੀਰ:- ਨਾਂਹ ਭੇਜ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਹੁਣ ਫੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਠੋਕਣਾ ਪੈਣਾ ਆ ਚਿੱਟਾ ਸੂਟ ਸੀ ਲਾਹ ਫੇ ਹੁਣ ਨਾਲੇ ਜੌ ਆਪਣੀ ਚੈਟ ਹੋਈ ਸਾਰੀ ਤੇਰੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਪੋਨਾ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਦਾ ਨਾਲੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਜਾਉ ਨਾਲੇ ਤੇਰਾ ਘਰ ਉਜਾੜੂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- (ਡਰਦੀ ਹੋਈ) ਨਹੀਂ ਜੀ ਏਦਾ ਨਾਂਹ ਕਾਰੋ ਮੈਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਦੀ ਆ ਮੇਰੀ ਦੁਨੀਆ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜੂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹੱਥ ਨਾਂਹ ਜੋੜ ਨੰਗੀ ਹੋ ਕੇ ਫੋਟੋ ਭੇਜ ਜੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਵਸੋਨਾ ਆ ਨਹੀਂ ਉਜਾੜ ਮੈਂ ਦੇਣਾ ਹੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- (ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ) ਤਰਸ ਕਰੋ ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੁਸੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਚੁੰਨੀ ਤੋਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਚ ਰੱਖ ਦੀ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਜਾਇਦਾ ਡਰਾਮੇ ਨਾਂਹ ਕਰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਮੇ ਦੀ ਫੋਟੋ ਪਾ ਨਹੀਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਕੱਲ ਦਾ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖੂਗ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- (ਡਰਦੀ ਤੇ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ) ਮਿੰਨਤ ਆ ਮੇਰੀ ਤੁਸੀ ਜੌ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋ ਹੱਥ ਜੋੜ ਦੀ ਆ ਮੈਨੂੰ ਸੋਚਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਦੋ ਇਕ ਵਾਰ (ਕਿਉਕੀ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਬੁਹਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੋਣ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚੋਹੰਦੀ ਤਾਂ ਓਹੋ ਸੋਚਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਮੰਗਦੀ ਆ)।
ਜਦੋ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਚੈਟ ਚ ਸੋਚਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਦੋ ਤਾਂ ਤਨਵੀਰ ਥੋੜਾ ਸਬਰ ਕਰਦਾ ਆ ਕਿਉ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਆ ਵੀ ਹੁਣ ਇਹ ਮੰਨ ਜੂ ਤੇ ਮੇਰਾ ਸੁਪਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋਜੂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗੀ ਦੇਖਣ ਦਾ ਬੋਤ ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਓਹੋ 3 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਟਾਈਮ ਦਿੰਦਾ ਆ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਫੇ ਓਹੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਸੋਚ ਲਾਹ ਜਿਨਾ ਸੋਚਣਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ 3 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਟਾਈਮ ਆ ਬੋਤ ਟਾਈਮ ਦੇ ਤਾ ਤੈਨੂੰ ਪਰ ਚੋਥੇ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਮੂਮੇਆ ਦੀ ਫੋਟੋ ਚਾਹੀਦੀ ਆ ਮੈਨੂੰ ਜੇ ਨਾਂਹ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਫੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਸੌ ਜੂ ਹੁਣ ਚੋਥੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਹੀ ਟਾਈਮ ਮੈਸੇਜ ਕਾਰੂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਨਾਂਹ ਕਰੀ ਕਿਉ ਕੀ ਉਸਦਾ ਅੰਜਾਮ ਤੇਰੇ ਤੋ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਹੁਣਾ।
ਇਹ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਖਿਆਲ ਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਮੁੱਠ ਮਾਰਦਾ ਆ ਤੇ 4-5 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਉਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਫੇ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਸੌ ਜੰਦਾ ਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਇਕ ਨਵੀਂ ਤੇ ਟੈਂਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਰੋਂਦੀ ਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਘਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਆ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪਾਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲੱਗ ਗਈ ਸਾਡੇ ਘਰ ਨੂੰ ਤੇ ਰੋਂਦੀ ਆ ਇਕ ਵਾਰ ਓਹੋ ਸੋਚਦੀ ਆ ਵੀ ਕਿਉ ਨਾਂਹ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੱਸੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਏਥੇ ਸਦ ਕੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਕਰਾ ਪਰ ਓਹੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਵੀ ਸੇਹਾਮ ਜਾਂਦੀ ਆ ਵੀ ਓਹਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਤਾਰਾ ਤਨਵੀਰ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਕਿਤੇ ਓਹਦੀਆ ਅੱਖਾਂ ਤੋ ਨਾਂਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜੇ। ਏਨਾਂ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਚ ਤੇ ਰੋ-ਰੋ ਉਸਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਆ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਉੱਠ ਦੀ ਆ ਤੇ ਉੱਠਦੇ ਸਾਰ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੀ ਟੇਂਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਓਹੋ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਰੋਂਦੀ ਆ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਆ ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾ ਓਹੋ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਸੋਚਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਆ ਤੇ ਫੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਔਂਦਾ ਆ ਤੇ ਓਹੋ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਫ੍ਰੇਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਜੱਦ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਵਾਸ਼ ਬੇਸੀਨ ਦੇ ਉਪਰ ਲੱਗੇ ਸੀਸੇ ਚ ਦੇਖ ਦੀ ਆ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆ ਅੱਖਾਂ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਸੂਜੀਆ ਹੁੰਦੀਆ ਆ ਤਾਂ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਦੀ ਆ ਵੀ ਜਦੋ ਓਨੇ ਮੇਰਾ ਇਹ ਹਾਲ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਕੀ ਜਵਾਬ ਦਾਓ ਓਨੂੰ ਮੈਂ। ਤਾਂ ਓਹੋ ਫਟਾ ਫਟ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧੋਹ ਕੇ ਆਪਣਾ ਹੁਲੀਆ ਸਹੀ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਚਾਹ ਬਾਨੋਂ ਲਈ ਰਸੋਈ ਚ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਪਾਣੀ ਟੋਪੀਏ ਚ ਪਾ ਕੇ ਗੈਸ ਤੇ ਰੱਖ ਦੀ ਆ ਪਾਣੀ ਗਰਮ ਹੋਣ ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਪਾਤੀ ਪੌਂਦੀ ਆ ਤੇ ਫੇ ਓਹੀ ਗੱਲ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਆ। ਕੀ ਬਣੂਗਾ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਕੀ ਹਊਗਾ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕੁੱਝ ਕਰ ਨਾਂਹ ਦਾਏ ਐਸੇ ਚੱਕਰ ਚ ਚਾਹ ਉਬਾਲ ਉਬਾਲ ਕੇ ਡੁਲ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਚਾਹ ਡੁੱਲਦੇ ਸਾਰ ਉਸਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਔਂਦਾ ਆ ਤੇ ਓਹੋ ਗੈਸ ਬੰਦ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਚਾਹ ਜੱਗ ਚ ਪੁਣ ਕੇ ਲੋਭੀ ਚ ਲੇਹ ਜਾਦੀ ਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਮਾਰਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਉੱਠ ਚਾਹ ਪੀ ਲਾਹ ਤੜਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਆ।
ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣ ਕੇ ਉਠ ਦਾ ਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਵੀ ਦੇਖ ਦਾ ਆ ਜਾ ਕੇ ਮੰਮੀ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਆ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਦਾ ਬਾਰਤਵਾ ਆ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਜੰਦਾ ਆ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਲੋਭੀ ਚ ਆ ਕੇ ਦੇਖਦਾ ਆ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਚਾਹ ਪਾ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਕੱਪ ਚ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਓਸਨੂੰ ਟੈਂਸ਼ਨ ਸਾਫ ਸਾਫ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ। ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਮਝ ਆ ਜਾਂਦਾ ਆ ਕੀ ਉਸਦਾ ਪਲਾਨ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਆ। ਤੇ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਮੰਮੀ ਜੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਵਧੀਆ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਦੱਸ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੈਂ ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਆ ਪਰ ਤੁਸੀ ਅੱਜ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਹੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਆਹਾ ਕੱਪ ਚਕ ਤੇ ਚਾਹ ਪੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹ ਠੰਡੀ ਹੋ ਜੂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਚਾਹ ਤਾਂ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਪੀ ਲੈਣਾ ਆ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਹੇ ਅੱਗੇ ਤਾਂ ਹੱਸ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸੀ ਅੱਜ ਤੋਹਾਡੇ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਟੈਂਸ਼ਨ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਆ ਨਾਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਸੁੱਜਿਆ ਪਾਇਆ ਆ ਕੀ ਗੱਲ ਆ ਦਸੋ ਮੈਨੂੰ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਬੱਸ ਵਸੇ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ ਆ ਰਾਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਥੋੜੀ ਜਾਹੀ ਤੂੰ ਟੈਂਸ਼ਨ ਨਾਂਹ ਲੇਹ ਪੁੱਤ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਕਰਦੀ ਆਪੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜੂ ਮੈਂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਗੱਲ ਦਸੋ ਕੀ ਮੈਂ ਤੋਹਾਡਾ ਪੁੱਤ ਨਹੀ ਕੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਆ ਤੂੰ ਤੈਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੋਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਜੇ ਮੈਂ ਤੋਹਾਡਾ ਪੁੱਤ ਆ ਤੇ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਏਨਾ ਹੀ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਰਾਤ ਕਿਉ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਆਪਾਂ ਦਵਾਈ ਲੇਹ ਔਂਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਕੇ ਆਹਾ ਹੁਣ ਵੀ ਤੁਸੀ ਕੇਹ ਰਹੇ ਸੀ ਮੈਂ ਠੀਕ ਆ ਮੇਰੇ ਜੋਰ ਪੌਣ ਤੇ ਤੁਸੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਇਹ ਕੇਹੋ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਆ ਤੌਹਾਡਾ ਮੇਰੇ ਲਈ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚੋਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਪਰਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਕੀ ਗੱਲ ਆ ਡੈਡੀ ਹੈਨੀ ਏਥੇ ਤਾਂ ਤੋਹਾਡਾ ਖਿਆਲ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਰੱਖਣਾ ਆ ਨਾ ਤੁਸੀ ਚਲੋ ਆਪਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਕੇ ਦਵਾਈ ਲੇਹ ਓਨੇ ਆ ਮੈਂ ਕਾਰ ਕਾਡ ਦਾ ਆ ਤੁਸੀ ਕਾਰ ਕੋਲ ਚਲੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰੂਮ ਚੋ ਪਾਰਸ ਚਕ ਕੇ ਲੇਓਨਾ।
ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਨੂੰ ਜੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਰ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਵੀ ਪੁੱਤ ਠੀਕ ਹੋ ਜੂ ਮੈਂ ਏਨੀ ਵੀ ਮੈਂ ਬੀਮਾਰ ਨਹੀਂ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣਾ ਪਾਏ
ਪਰ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਦਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤਨਵੀਰ ਏਨਾ ਅਣਜਾਣ ਬਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕੀ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸਤੇ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਨਾਲੇ ਕੇਹੜੀ ਮਾਂ ਆਪਨੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਏਦਾ ਦੀਆ ਗੱਲਾਂ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ਕ ਕਾਰੂ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਵੀ ਉਸਦੇ ਟੈਂਸ਼ਨ ਦੀ ਵਜਹਾ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਹੀ ਹੈ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਸੇਹਾਮ ਜਾਂਦੀ ਆ ਸੋਚਦੀ ਆ ਜੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਕੁਝ ਕਰ ਤਾਂ ਫੇ ਕੀ ਬਣੂੰ ਮੈਂ ਕੇਹੜਾ ਮੂੰਹ ਦਿਖਾਓ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੌ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਕੇਹ ਕੇ ਗਾਇਆ ਸੀ ਆਪਣੇ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰਾਖੀ ਏਦਾ ਦੇ ਕਈ ਖਿਆਲ ਉਸਦੇ ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੈ। ਤੇ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰਦਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਹਜੇ ਏਥੇ ਹੀ ਬੈਠੇ ਹੋ ਮੈਂ ਕੇਹਾ ਸੀ ਕਾਰ ਕੋਲ ਚਲੋ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਆਪਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਮੈਂ ਠੀਕ ਆ ਅੱਗੇ ਨਾਲੋ ਹੁਣ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਕੀ ਤੁਸੀ ਜ਼ਿਦ ਫੜੀ ਆ ਰੁਕੋ ਮੈਂ ਡੈਡੀ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਆ ਫੋਨ ਵੀ ਮੰਮੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਆਖਾਂ ਸੁੱਜਿਆ ਆ ਤੇ ਟੈਂਸ਼ਨ ਆ ਕੋਈ ਪਰ ਦੱਸ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਰੁਕੋ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਆ ਡੈਡੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਫੇ ਉਣਾ ਦੇ ਕਹੇ ਤਾਂ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪਾਓ ਤੋਹਾਨੂੰ।
ਏਨਾ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਹੋਰ ਟੈਂਸ਼ਨ ਚ ਪੇ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਟਾਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਆ ਕਿਉ ਕੇ ਓਹੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੀ ਸੀ ਕਿਉਕਿ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਜਾਨ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸੀ ਨਾਂਹ ਹੀ ਓਹੋ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣਾ ਚੋਂਦੀ ਸੀ। ਫੇ ਉਸਦੇ ਮੰਨ ਚ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ਕੀ ਉਣਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਇਕ ਨਰਸ ਹੈਗੀ ਆ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੰਗੀਤਾ ਆ।
ਸੰਗੀਤਾ 29 ਸਾਲ ਦੀ ਛਮਕ ਜਾਹੀ ਮੁਟਿਆਰ ਆ 5 ਫੁੱਟ ਦੇ ਲੱਗਭਗ ਕਾਦ ਆ ਤੇ 30 ਨੰਬਰ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਓਹਦੇ ਮੂਮੇਆ ਨੂੰ ਢਕ ਦੀ ਆ ਬੁੰਡ ਵੀ ਜਾਇਦਾ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਕਲੀ ਹੋਈ ਹਜੇ ਤੱਕ ਕੁਵਾਰੀ ਆ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਨੂਰ ਬੁਹਤ ਆ ਜੌ ਉਸਦੇ ਹੁਸਨ ਨੂੰ ਚਾਰ ਚੰਦ ਲੋਂਦਾ ਹੈ ਰੰਗ ਦੀ ਗੋਰੀ ਚਿੱਟੀ ਟੋਪ ਦੀ ਮੁਟਿਆਰ ਆ।
ਪਰ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਤੋ ਅੱਲਗ ਰਹਿੰਦੀ ਆ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਓ ਨੇ ਦੂਜੀ ਜਣਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਘਰ ਵਸਾ ਲਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਸੰਗੀਤਾ ਨੂੰ ਬੁਹਤ ਬੁਰਾ ਲੱਗਾ ਤੇ ਦੂਜੀ ਜਣਨੀ ਸੰਗੀਤਾ ਨੂੰ ਜਾਇਦਾ ਸਮਝ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੋਜ ਦੀ ਲੜਾਈ। ਤੇ ਉਸ ਟਾਈਮ ਸੰਗੀਤਾ ਸਕਰੀ ਨਰਸ ਦੀ ਪੜਾਈ ਕਰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮੇਹਨਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਓਹੋ ਸਰਕਾਰੀ ਨਰਸ ਬਣ ਗਈ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਫੋਨ ਲੋਣ ਤੋ ਰੋਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੇਹਂਦੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੰਗੀਤਾ ਨਰਸ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਲੈਣੀ ਆ ਜੇ ਇਥੋਂ ਫ਼ਰਕ ਪੈ ਗਿਆ ਫੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਆ ਨਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਗੱਡੀ ਚ ਘਬਰਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਆ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾਂਹ ਫ਼ਰਕ ਪਿਆ ਫੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲ ਜਾਗੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਜੇ ਤੁਸੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣ ਤਾਂ(ਕਿਉਕੀ ਜੇ ਜਾਇਦਾ ਧਕਾ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਬਣਦਾ ਕੰਮ ਬਿਗੜ ਜਾਣਾ ਸੀ ਤਾਂ ਓਹੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਟਾਲਦਾ) ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਰਸ ਦਾ ਨੰਬਰ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈਗਾ ਆ ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਲੌਣੀ ਆ ਮੇਰਾ ਫੋਨ ਫੜਾ।
ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਫੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਸੰਗੀਤਾ ਨਰਸ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਨਰਸ ਦਾ ਹਾਲ ਚਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਈ ਮੈਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਦਵਾਈ ਲੈਣੀ ਆ ਤੇ ਨਰਸ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਉਣੀ ਆ ਅੰਟੀ ਜੀ 10 ਮਿੰਟਾਂ ਤੱਕ ਤੇ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਨਰਸ ਦੀ ਰਾਹ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਤੋਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਲੱਗ ਰਾਹੀ ਹੈ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਜਰੂਰ ਦੱਸਣਾ।
ਅੱਗਲਾ ਅੱਪਡੇਟ 24-1-2026 ਨੂੰ
ਪੋਸਟ ਕੀਤਾ ਜਾਏਗਾ....
ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਸੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਕਿਵੇਂ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਲੈਕਮੇਲ ਕਰਦਾ ਆ ਸੈਕਸ ਲਈ। ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਆ ਹੁਣ ਅੱਗੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਕੀ ਮਤਲੱਬ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੱਤਲਬ ਤਾਂ ਤੇਨੂੰ ਪਤਾ ਆ ਕੀ ਆ ਜਾਇਦਾ ਅਨਜਾਣ ਨਾਂਹ ਬਣ ਆਪਣੀ ਫੋਟੋ ਭੇਜ ਨੰਗੀ ਹੋ ਕੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਬਕਵਾਸ ਬੰਦ ਕਰ ਕੀ ਭੌਂਕੀ ਜਾਣਾ ਆ ਮੈਂ ਕਾਦੇ ਨੀ ਭੇਜ ਦੀ ਕੋਈ ਫੋਟੋ।
ਤਨਵੀਰ:- ਨਾਂਹ ਭੇਜ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਹੁਣ ਫੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਠੋਕਣਾ ਪੈਣਾ ਆ ਚਿੱਟਾ ਸੂਟ ਸੀ ਲਾਹ ਫੇ ਹੁਣ ਨਾਲੇ ਜੌ ਆਪਣੀ ਚੈਟ ਹੋਈ ਸਾਰੀ ਤੇਰੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਪੋਨਾ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਦਾ ਨਾਲੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਜਾਉ ਨਾਲੇ ਤੇਰਾ ਘਰ ਉਜਾੜੂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- (ਡਰਦੀ ਹੋਈ) ਨਹੀਂ ਜੀ ਏਦਾ ਨਾਂਹ ਕਾਰੋ ਮੈਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਦੀ ਆ ਮੇਰੀ ਦੁਨੀਆ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜੂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹੱਥ ਨਾਂਹ ਜੋੜ ਨੰਗੀ ਹੋ ਕੇ ਫੋਟੋ ਭੇਜ ਜੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਵਸੋਨਾ ਆ ਨਹੀਂ ਉਜਾੜ ਮੈਂ ਦੇਣਾ ਹੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- (ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ) ਤਰਸ ਕਰੋ ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੁਸੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਚੁੰਨੀ ਤੋਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਚ ਰੱਖ ਦੀ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਜਾਇਦਾ ਡਰਾਮੇ ਨਾਂਹ ਕਰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਮੇ ਦੀ ਫੋਟੋ ਪਾ ਨਹੀਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਕੱਲ ਦਾ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖੂਗ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- (ਡਰਦੀ ਤੇ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ) ਮਿੰਨਤ ਆ ਮੇਰੀ ਤੁਸੀ ਜੌ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋ ਹੱਥ ਜੋੜ ਦੀ ਆ ਮੈਨੂੰ ਸੋਚਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਦੋ ਇਕ ਵਾਰ (ਕਿਉਕੀ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਬੁਹਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੋਣ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚੋਹੰਦੀ ਤਾਂ ਓਹੋ ਸੋਚਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਮੰਗਦੀ ਆ)।
ਜਦੋ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਚੈਟ ਚ ਸੋਚਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਦੋ ਤਾਂ ਤਨਵੀਰ ਥੋੜਾ ਸਬਰ ਕਰਦਾ ਆ ਕਿਉ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਆ ਵੀ ਹੁਣ ਇਹ ਮੰਨ ਜੂ ਤੇ ਮੇਰਾ ਸੁਪਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋਜੂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗੀ ਦੇਖਣ ਦਾ ਬੋਤ ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਓਹੋ 3 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਟਾਈਮ ਦਿੰਦਾ ਆ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਫੇ ਓਹੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਸੋਚ ਲਾਹ ਜਿਨਾ ਸੋਚਣਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ 3 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਟਾਈਮ ਆ ਬੋਤ ਟਾਈਮ ਦੇ ਤਾ ਤੈਨੂੰ ਪਰ ਚੋਥੇ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਮੂਮੇਆ ਦੀ ਫੋਟੋ ਚਾਹੀਦੀ ਆ ਮੈਨੂੰ ਜੇ ਨਾਂਹ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਫੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਸੌ ਜੂ ਹੁਣ ਚੋਥੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਹੀ ਟਾਈਮ ਮੈਸੇਜ ਕਾਰੂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਨਾਂਹ ਕਰੀ ਕਿਉ ਕੀ ਉਸਦਾ ਅੰਜਾਮ ਤੇਰੇ ਤੋ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਹੁਣਾ।
ਇਹ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਖਿਆਲ ਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਮੁੱਠ ਮਾਰਦਾ ਆ ਤੇ 4-5 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਉਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਫੇ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਸੌ ਜੰਦਾ ਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਇਕ ਨਵੀਂ ਤੇ ਟੈਂਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਰੋਂਦੀ ਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਘਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਆ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪਾਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲੱਗ ਗਈ ਸਾਡੇ ਘਰ ਨੂੰ ਤੇ ਰੋਂਦੀ ਆ ਇਕ ਵਾਰ ਓਹੋ ਸੋਚਦੀ ਆ ਵੀ ਕਿਉ ਨਾਂਹ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੱਸੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਏਥੇ ਸਦ ਕੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਕਰਾ ਪਰ ਓਹੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਵੀ ਸੇਹਾਮ ਜਾਂਦੀ ਆ ਵੀ ਓਹਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਤਾਰਾ ਤਨਵੀਰ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਕਿਤੇ ਓਹਦੀਆ ਅੱਖਾਂ ਤੋ ਨਾਂਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜੇ। ਏਨਾਂ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਚ ਤੇ ਰੋ-ਰੋ ਉਸਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਆ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਉੱਠ ਦੀ ਆ ਤੇ ਉੱਠਦੇ ਸਾਰ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੀ ਟੇਂਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਓਹੋ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਰੋਂਦੀ ਆ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਆ ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾ ਓਹੋ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਸੋਚਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਆ ਤੇ ਫੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਔਂਦਾ ਆ ਤੇ ਓਹੋ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਫ੍ਰੇਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਜੱਦ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਵਾਸ਼ ਬੇਸੀਨ ਦੇ ਉਪਰ ਲੱਗੇ ਸੀਸੇ ਚ ਦੇਖ ਦੀ ਆ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆ ਅੱਖਾਂ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਸੂਜੀਆ ਹੁੰਦੀਆ ਆ ਤਾਂ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਦੀ ਆ ਵੀ ਜਦੋ ਓਨੇ ਮੇਰਾ ਇਹ ਹਾਲ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਕੀ ਜਵਾਬ ਦਾਓ ਓਨੂੰ ਮੈਂ। ਤਾਂ ਓਹੋ ਫਟਾ ਫਟ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧੋਹ ਕੇ ਆਪਣਾ ਹੁਲੀਆ ਸਹੀ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਚਾਹ ਬਾਨੋਂ ਲਈ ਰਸੋਈ ਚ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਪਾਣੀ ਟੋਪੀਏ ਚ ਪਾ ਕੇ ਗੈਸ ਤੇ ਰੱਖ ਦੀ ਆ ਪਾਣੀ ਗਰਮ ਹੋਣ ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਪਾਤੀ ਪੌਂਦੀ ਆ ਤੇ ਫੇ ਓਹੀ ਗੱਲ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਆ। ਕੀ ਬਣੂਗਾ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਕੀ ਹਊਗਾ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕੁੱਝ ਕਰ ਨਾਂਹ ਦਾਏ ਐਸੇ ਚੱਕਰ ਚ ਚਾਹ ਉਬਾਲ ਉਬਾਲ ਕੇ ਡੁਲ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਚਾਹ ਡੁੱਲਦੇ ਸਾਰ ਉਸਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਔਂਦਾ ਆ ਤੇ ਓਹੋ ਗੈਸ ਬੰਦ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਚਾਹ ਜੱਗ ਚ ਪੁਣ ਕੇ ਲੋਭੀ ਚ ਲੇਹ ਜਾਦੀ ਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਮਾਰਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਉੱਠ ਚਾਹ ਪੀ ਲਾਹ ਤੜਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਆ।
ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣ ਕੇ ਉਠ ਦਾ ਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਵੀ ਦੇਖ ਦਾ ਆ ਜਾ ਕੇ ਮੰਮੀ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਆ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਦਾ ਬਾਰਤਵਾ ਆ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਜੰਦਾ ਆ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋਹ ਕੇ ਲੋਭੀ ਚ ਆ ਕੇ ਦੇਖਦਾ ਆ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਚਾਹ ਪਾ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਕੱਪ ਚ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਓਸਨੂੰ ਟੈਂਸ਼ਨ ਸਾਫ ਸਾਫ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ। ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਮਝ ਆ ਜਾਂਦਾ ਆ ਕੀ ਉਸਦਾ ਪਲਾਨ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਆ। ਤੇ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
ਤਨਵੀਰ:- ਹਾਂਜੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਮੰਮੀ ਜੀ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਵਧੀਆ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਦੱਸ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੈਂ ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਆ ਪਰ ਤੁਸੀ ਅੱਜ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਹੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਆਹਾ ਕੱਪ ਚਕ ਤੇ ਚਾਹ ਪੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹ ਠੰਡੀ ਹੋ ਜੂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਚਾਹ ਤਾਂ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਪੀ ਲੈਣਾ ਆ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਹੇ ਅੱਗੇ ਤਾਂ ਹੱਸ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸੀ ਅੱਜ ਤੋਹਾਡੇ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਟੈਂਸ਼ਨ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਆ ਨਾਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਸੁੱਜਿਆ ਪਾਇਆ ਆ ਕੀ ਗੱਲ ਆ ਦਸੋ ਮੈਨੂੰ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਬੱਸ ਵਸੇ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ ਆ ਰਾਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਥੋੜੀ ਜਾਹੀ ਤੂੰ ਟੈਂਸ਼ਨ ਨਾਂਹ ਲੇਹ ਪੁੱਤ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਕਰਦੀ ਆਪੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜੂ ਮੈਂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਗੱਲ ਦਸੋ ਕੀ ਮੈਂ ਤੋਹਾਡਾ ਪੁੱਤ ਨਹੀ ਕੇ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਆ ਤੂੰ ਤੈਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੋਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਜੇ ਮੈਂ ਤੋਹਾਡਾ ਪੁੱਤ ਆ ਤੇ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਏਨਾ ਹੀ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਰਾਤ ਕਿਉ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਆਪਾਂ ਦਵਾਈ ਲੇਹ ਔਂਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਕੇ ਆਹਾ ਹੁਣ ਵੀ ਤੁਸੀ ਕੇਹ ਰਹੇ ਸੀ ਮੈਂ ਠੀਕ ਆ ਮੇਰੇ ਜੋਰ ਪੌਣ ਤੇ ਤੁਸੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਇਹ ਕੇਹੋ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਆ ਤੌਹਾਡਾ ਮੇਰੇ ਲਈ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚੋਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਪਰਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਕੀ ਗੱਲ ਆ ਡੈਡੀ ਹੈਨੀ ਏਥੇ ਤਾਂ ਤੋਹਾਡਾ ਖਿਆਲ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਰੱਖਣਾ ਆ ਨਾ ਤੁਸੀ ਚਲੋ ਆਪਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਕੇ ਦਵਾਈ ਲੇਹ ਓਨੇ ਆ ਮੈਂ ਕਾਰ ਕਾਡ ਦਾ ਆ ਤੁਸੀ ਕਾਰ ਕੋਲ ਚਲੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰੂਮ ਚੋ ਪਾਰਸ ਚਕ ਕੇ ਲੇਓਨਾ।
ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੇਹ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਨੂੰ ਜੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਰ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਵੀ ਪੁੱਤ ਠੀਕ ਹੋ ਜੂ ਮੈਂ ਏਨੀ ਵੀ ਮੈਂ ਬੀਮਾਰ ਨਹੀਂ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣਾ ਪਾਏ
ਪਰ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਦਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤਨਵੀਰ ਏਨਾ ਅਣਜਾਣ ਬਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕੀ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸਤੇ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਨਾਲੇ ਕੇਹੜੀ ਮਾਂ ਆਪਨੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਏਦਾ ਦੀਆ ਗੱਲਾਂ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ਕ ਕਾਰੂ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਵੀ ਉਸਦੇ ਟੈਂਸ਼ਨ ਦੀ ਵਜਹਾ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਹੀ ਹੈ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਸੇਹਾਮ ਜਾਂਦੀ ਆ ਸੋਚਦੀ ਆ ਜੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਕੁਝ ਕਰ ਤਾਂ ਫੇ ਕੀ ਬਣੂੰ ਮੈਂ ਕੇਹੜਾ ਮੂੰਹ ਦਿਖਾਓ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੌ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਕੇਹ ਕੇ ਗਾਇਆ ਸੀ ਆਪਣੇ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰਾਖੀ ਏਦਾ ਦੇ ਕਈ ਖਿਆਲ ਉਸਦੇ ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੈ। ਤੇ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰਦਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਹਜੇ ਏਥੇ ਹੀ ਬੈਠੇ ਹੋ ਮੈਂ ਕੇਹਾ ਸੀ ਕਾਰ ਕੋਲ ਚਲੋ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਆਪਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਮੈਂ ਠੀਕ ਆ ਅੱਗੇ ਨਾਲੋ ਹੁਣ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਕੀ ਤੁਸੀ ਜ਼ਿਦ ਫੜੀ ਆ ਰੁਕੋ ਮੈਂ ਡੈਡੀ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਆ ਫੋਨ ਵੀ ਮੰਮੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਆਖਾਂ ਸੁੱਜਿਆ ਆ ਤੇ ਟੈਂਸ਼ਨ ਆ ਕੋਈ ਪਰ ਦੱਸ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਰੁਕੋ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਆ ਡੈਡੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਫੇ ਉਣਾ ਦੇ ਕਹੇ ਤਾਂ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪਾਓ ਤੋਹਾਨੂੰ।
ਏਨਾ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਹੋਰ ਟੈਂਸ਼ਨ ਚ ਪੇ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਟਾਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਆ ਕਿਉ ਕੇ ਓਹੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੀ ਸੀ ਕਿਉਕਿ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਜਾਨ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸੀ ਨਾਂਹ ਹੀ ਓਹੋ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣਾ ਚੋਂਦੀ ਸੀ। ਫੇ ਉਸਦੇ ਮੰਨ ਚ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ਕੀ ਉਣਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਇਕ ਨਰਸ ਹੈਗੀ ਆ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੰਗੀਤਾ ਆ।
ਸੰਗੀਤਾ 29 ਸਾਲ ਦੀ ਛਮਕ ਜਾਹੀ ਮੁਟਿਆਰ ਆ 5 ਫੁੱਟ ਦੇ ਲੱਗਭਗ ਕਾਦ ਆ ਤੇ 30 ਨੰਬਰ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਓਹਦੇ ਮੂਮੇਆ ਨੂੰ ਢਕ ਦੀ ਆ ਬੁੰਡ ਵੀ ਜਾਇਦਾ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਕਲੀ ਹੋਈ ਹਜੇ ਤੱਕ ਕੁਵਾਰੀ ਆ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਨੂਰ ਬੁਹਤ ਆ ਜੌ ਉਸਦੇ ਹੁਸਨ ਨੂੰ ਚਾਰ ਚੰਦ ਲੋਂਦਾ ਹੈ ਰੰਗ ਦੀ ਗੋਰੀ ਚਿੱਟੀ ਟੋਪ ਦੀ ਮੁਟਿਆਰ ਆ।
ਪਰ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਤੋ ਅੱਲਗ ਰਹਿੰਦੀ ਆ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਓ ਨੇ ਦੂਜੀ ਜਣਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਘਰ ਵਸਾ ਲਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਸੰਗੀਤਾ ਨੂੰ ਬੁਹਤ ਬੁਰਾ ਲੱਗਾ ਤੇ ਦੂਜੀ ਜਣਨੀ ਸੰਗੀਤਾ ਨੂੰ ਜਾਇਦਾ ਸਮਝ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੋਜ ਦੀ ਲੜਾਈ। ਤੇ ਉਸ ਟਾਈਮ ਸੰਗੀਤਾ ਸਕਰੀ ਨਰਸ ਦੀ ਪੜਾਈ ਕਰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮੇਹਨਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਓਹੋ ਸਰਕਾਰੀ ਨਰਸ ਬਣ ਗਈ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਫੋਨ ਲੋਣ ਤੋ ਰੋਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੇਹਂਦੀ ਆ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੰਗੀਤਾ ਨਰਸ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਲੈਣੀ ਆ ਜੇ ਇਥੋਂ ਫ਼ਰਕ ਪੈ ਗਿਆ ਫੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਆ ਨਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਗੱਡੀ ਚ ਘਬਰਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਆ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾਂਹ ਫ਼ਰਕ ਪਿਆ ਫੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲ ਜਾਗੇ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਜੇ ਤੁਸੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣ ਤਾਂ(ਕਿਉਕੀ ਜੇ ਜਾਇਦਾ ਧਕਾ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਬਣਦਾ ਕੰਮ ਬਿਗੜ ਜਾਣਾ ਸੀ ਤਾਂ ਓਹੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਟਾਲਦਾ) ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਰਸ ਦਾ ਨੰਬਰ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈਗਾ ਆ ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਲੌਣੀ ਆ ਮੇਰਾ ਫੋਨ ਫੜਾ।
ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਫੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਸੰਗੀਤਾ ਨਰਸ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਨਰਸ ਦਾ ਹਾਲ ਚਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਈ ਮੈਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਦਵਾਈ ਲੈਣੀ ਆ ਤੇ ਨਰਸ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਉਣੀ ਆ ਅੰਟੀ ਜੀ 10 ਮਿੰਟਾਂ ਤੱਕ ਤੇ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਨਰਸ ਦੀ ਰਾਹ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਤੋਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਲੱਗ ਰਾਹੀ ਹੈ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਜਰੂਰ ਦੱਸਣਾ।
ਅੱਗਲਾ ਅੱਪਡੇਟ 24-1-2026 ਨੂੰ
ਪੋਸਟ ਕੀਤਾ ਜਾਏਗਾ....
Shounkijatt12
ਪੈਸਾ ਨਸ਼ਾ ਪਿਆਰ
- 946
- 582
- 94
- 54
- 92
- 19
- 54
- 92
- 19
Shounkijatt12
ਪੈਸਾ ਨਸ਼ਾ ਪਿਆਰ
- 946
- 582
- 94
- 54
- 92
- 19
- 54
- 92
- 19
ਭਾਗ-5
ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਸੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਫੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਸੰਗੀਤਾ ਨਰਸ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਨਰਸ ਦਾ ਹਾਲ ਚਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਈ ਮੈਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਦਵਾਈ ਲੈਣੀ ਆ ਤੇ ਨਰਸ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਉਣੀ ਆ ਅੰਟੀ ਜੀ 10 ਮਿੰਟਾਂ ਤੱਕ ਤੇ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਨਰਸ ਦੀ ਰਾਹ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਹੁਣ ਅੱਗੇ।
ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ 10 ਮਿੰਟ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਆ ਤੇ 10 ਦੇ ਵੀ 20 ਮਿੰਟ ਬੀਤ ਜਾਂਦੇ ਆ ਪਰ ਸੰਗਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆਈ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦਾ ਆ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਦੋਬਾਰਾ ਫੋਨ ਲਾਓ ਹਜੇ ਤੱਕ ਆਈ ਨਹੀਂ ਨਰਸ ਤੁਹਾਡੀ ਤੇ ਜਦੋ ਹੀ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਫੋਨ ਲੋਨ ਲੱਗਦੀ ਆ ਏਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਣਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਸਕੂਟਰੀ ਦੇ ਹੋਰਨਾ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਔਂਦੀ ਆ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਜਾ ਪੁੱਤ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲ ਲਗਦਾ ਨਰਸ ਆ ਗਈ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲਣ ਜੰਦਾ ਆ ਤੇ ਦਰਵਾਜਾ ਖੁੱਲਦੇ ਸਾਰ ਸੰਗੀਤਾ ਆਪਣੀ ਸਕੂਟਰੀ ਅੰਦਰ ਲੇਹ ਔਂਦੀ ਆ।
ਸੰਗੀਤਾ ਸਕੂਟਰੀ ਸਾਈਡ ਤੇ ਰੋਕ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦਾ ਹਾਲ ਚਲ ਪੁੱਛਦੀ ਆ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਵੀ ਦਰਵਾਜਾ ਲਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਨਰਸ ਕੋਲ ਚਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੇ ਨਰਸ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਬਾਤ ਸੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਆ...
ਸੰਗੀਤਾ:- ਹਾਂਜੀ ਅੰਟੀ ਦਸੋ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਕੀ ਦਿੱਕਤ ਆ ਤੋਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਤਨਵੀਰ ਕਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚਲ ਰਹੀ ਪੜਾਈ ਤੇਰੀ।
ਤਨਵੀਰ:- ਫਟਾ ਫਟ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਆ ਵਧੀਆ ਚਲ ਰਹੀ ਆ ਨਰਸ ਜੀ ਪੜਾਈ ਪਰ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖੋ ਤੁਸੀ ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੋਤ ਵਾਰ ਪੁੱਛ ਲੇਆ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਦੱਸ ਦੀ ਨਹੀਂ ਕੁੱਝ (ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਆ)।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਸੰਗੀਤਾ ਪੁੱਤ ਗੱਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀ ਹੋਈ ਬੱਸ ਵਧੀਆ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਕੇ ਸੁਤੀ ਸੀ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿੰਡਾ ਤਪਣ ਲੱਗ ਗਾਇਆ ਫੇ ਬੁਖਾਰ ਜੇਹਾ ਹੋ ਗਾਇਆ ਫੇ ਮੈਂ ਗੋਲੀ ਖਾਦੀ ਤੇ ਸੌ ਗਈ ਤੜਕੇ ਉਠ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰੀਆ ਅੱਖਾ ਸੁੱਜ ਗਈਆਂ ਸੀ।
ਸੰਗੀਤਾ:- ਅੱਛਾ ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਏ।
ਫੇ ਸੰਗੀਤਾ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦਾ ਬੀਪੀ ਚੈਕ ਕਰਦੀ ਆ ਓਹ ਵੀ ਠੀਕ ਹੁੰਦਾ ਫੇ ਬੁਖਾਰ ਚੈਕ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਓਹ ਵੀ ਠੀਕ ਹੁੰਦਾ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਚੈਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਗੀਤਾ ਕੇਹਂਦੀ ਆ। ਅੰਟੀ ਜੀ ਤੋਹਾਡਾ ਸ਼ਰੀਰ ਬਿਕੁਲ ਠੀਕ ਆ ਕੋਈ ਚੀਜ ਉਪਰ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਨਾਲੇ ਅੱਖਾਂ ਤੋਹਾਡੀਆਂ ਰੋ ਕੇ ਸੁੱਜਿਆ ਲੱਗਦੀਆ ਆ ਸਾਫ ਪਾਤਾ ਲੱਗੀ ਜੰਦਾ ਆ ਕੋਈ ਟੈਂਸ਼ਨ ਆ ਤੋਹਾਨੂੰ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- (ਗੱਲ ਬੱਦਲ ਦੀ ਹੋਈ) ਨਹੀਂ ਨਹੀ ਸੰਗੀਤਾ ਪੁੱਤ ਟੈਂਸ਼ਨ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈਗੀ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਸਬ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਆ ਤੇ ਫੇ ਤੂੰ ਹੀ ਦੱਸ ਪੁੱਤ ਟੈਂਸ਼ਨ ਕਿਵੇਂ ਹਾਉ।
ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਬੋਲਦਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਫੇ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਿਵੇਂ ਸੁੱਜ ਸਕਦੀਆ ਆ ਤੋਹਾਡੀਆਂ।
ਸੰਗੀਤਾ:- ਬੋਲਦੀ ਆ ਤਨਵੀਰ ਹੋ ਜੰਦਾ ਆ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਉਪਰੋ ਗਰਮੀ ਵੀ ਕਿੰਨੀ ਪੇ ਰਹੀ ਆ ਨਾਲੇ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਤਾਂ ਸਹੀ ਆ ਹੁਣੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੈਕ ਕੀਤਾ ਆ ਤਾਂ ਡਾਰ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਏਦਾ ਕਰਦੀ ਆ ਟੀਕਾ ਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਆ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸੋਜਨ ਉਤਰ ਜੂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਨਰਸ ਜੀ ਮੈਨੂੰ ਬੜੀ ਫ਼ਿਕਰ ਪੇ ਗਈ ਸੀ ਵੀ ਮੰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਪਾਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਗੱਲ ਆ ਕੋਈ ਨੀ ਤੁਸੀ ਟੀਕਾ ਲਾਹ ਦੋ (ਫੇ ਏਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਾਈਟ ਚਲ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਲੋਭੀ ਦਾ ਪੱਖਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਨਰਸ ਕੇਹਂਦੀ ਆ)।
ਸੰਗੀਤਾ:-ਓਹੋ ਹੋ ਇੱਕ ਤਾਂ ਏਨੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਉਪਰੋ ਲਾਈਟ ਚਲ ਗਈ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਤਨਵੀਰ ਆਪਣਾ ਇਨਵੇਟਰ ਚਾਰਜ ਨਹੀਂ ਕੇ ਪੱਖਾ ਤਾਂ ਇਨਵੇਟਰ ਤੇ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਓਹੋ ਇਨਵੇਟਰ ਕੱਲ ਦਾ ਬੰਦ ਆ ਮੈਂ ਮਿਸਤਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਠੀਕ ਕਰਵਾ ਲੂ।
ਫੇ ਸੰਗੀਤਾ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਕੋਈ ਨੀ ਅੰਟੀ ਜੀ ਮੈਂ ਟੀਕਾ ਹੀ ਲੋਨਾ ਆ ਬੱਸ 5 ਮਿੰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਆ ਤੁਸੀ ਲੇਟ ਜਾਓ ਤੇ ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਲੇਟ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜਾਂ ਹੁੰਦਾ ਆ ਤੇ ਸੰਗੀਤਾ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀ ਆ ਕਿਉਕੀ ਓਹੋ ਏਸੀ ਵਿੱਚ ਜਾਇਦਾ ਰਹਿੰਦੀ ਏ ਤੇ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਗਾਲ ਚ ਪਾਈ ਚੁੰਨੀ ਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਏ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਆ ਤੇ ਸੰਗੀਤਾ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਅੰਟੀ ਜੀ ਮੈਂ ਟੀਕਾ ਭਰ ਲਾ ਤੁਸੀ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਤੋ ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਓ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜਾਂ ਤਨਵੀਰ ਏ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਆ ਤੇ ਜਦੋ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਸਲਵਾਰ ਥਲੇ ਕਰਦੀ ਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਸਾਫ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਅੱਧੀ ਹਾਲਕੀ ਨੰਗੀ ਬੁੰਡ ਵੀ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਏਨੇ ਚ ਹੀ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਫਨ ਚਕ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲਾ ਕੇ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸੰਗੀਤਾ ਟੀਕਾ ਭਰ ਕੇ ਲੋਨ ਲਈ ਤੇਆਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵੇ ਹੀ ਓਹੋ ਟੀਕਾ ਲੋਨ ਲਈ ਮੂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਗਾਲ ਵਿੱਚ ਚੁੰਨੀ ਨਾਂਹ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਬ੍ਰਾ ਜੌ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਆਧੇ ਨੰਗੇ ਮੁੰਮੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ ਤੇ ਜਿਨਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਦਾ ਬੂਰਾ ਹਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਫੇ ਖੜਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮਸਲਾ ਦਾ ਏ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਏਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੰਗਤਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੇ ਟੀਕਾ ਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਥੋਂ ਜਾਣ ਲਗਦੀ ਹੈ ਤਨਵੀਰ ਵੀ ਗੇਟ ਖੋਲਣ ਜੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਛੱਡ ਕੇ ਗੇਟ ਲਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਬਾਤ ਸੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਜੀ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਠੀਕ ਆ ਤੁਸੀ ਪਿਆ ਫ਼ਰਕ ਕੁਝ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਆਹੋ ਪੁੱਤ ਠੀਕ ਆ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਸੀ ਏਨਾ ਵੀ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ ਮੈਂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਅੱਛਾ ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਤੁਸੀ ਆਰਾਮ ਕਾਰੋ ਫੇ ਹੁਣ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਕਪੜੇ ਧੋਣ ਵਾਲੇ ਪਾਏ ਆ ਹਜੇ ਕਿੰਨਾ ਕੰਮ ਪੇਆ ਆ ਮੈਂ ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ ਆਰਾਮ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਜਿੱਦ ਛਡੋ ਕਪੜੇ ਮੈਂ ਮਸ਼ੀਨ ਚ ਧੋਹ ਲੈਣੇ ਆ ਨਾਲੇ ਕਿੰਨੇ ਤਾਂ ਕਪੜੇ ਆ ਕੰਮ ਤੁਸੀ ਅਮਾਰ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਮਨੋ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪਰ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੱਮਝ ਦਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਪਰ ਵਰ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਸੱਮਝ ਦਾ ਆ ਤੁਸੀ ਬੱਸ ਆਰਾਮ ਕਾਰੋ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ।
ਏਨਾ ਕਹਿੰਦੇ ਸਾਰ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੌ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਜੰਦਾ ਹੈ ਕੱਪੜੇ ਮਸ਼ੀਨ ਚ ਪਾ ਕੇ ਧੋਣ ਲਈ ਕਿਉਕਿ ਉਣਾ ਦਾ ਬਾਥਰੂਮ ਅੱਟਾਚ ਆ ਮਸ਼ੀਨ ਵੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਫਿਕਸ ਕੀਤੀ ਆ ਤੇ ਫ਼ਰੇਸ਼ ਹੁਣ ਲਈ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਸੀਟ ਵੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੀ ਆ ਨਾਹੋਣ ਲਈ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅੱਟਾਚ ਆ ਬਾਥਰੂਮ ਵੀ ਖੁੱਲਾ ਡੁਲਾ ਆ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਧੋਣ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਚਕ ਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੂਟ ਤੇ ਉਸਦੇ 2 ਸੂਟ ਸੀ ਫੇ ਓਹੋ ਉਣਾ ਨੂੰ ਮਸ਼ੀਨ ਚ ਪਾ ਕੇ ਮਸ਼ੀਨ ਓਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਟਾਈਮ ਬਾਅਦ ਕਪੜੇ ਧੋਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਉਣਾ ਨੂੰ ਸੁਕਣ ਲਈ ਤਾਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੋਭੀ ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਤੇ ਗੇਮ ਖੇਲਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਸੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਫੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਸੰਗੀਤਾ ਨਰਸ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਨਰਸ ਦਾ ਹਾਲ ਚਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਪੁੱਤ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਈ ਮੈਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਦਵਾਈ ਲੈਣੀ ਆ ਤੇ ਨਰਸ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਉਣੀ ਆ ਅੰਟੀ ਜੀ 10 ਮਿੰਟਾਂ ਤੱਕ ਤੇ ਫੇ ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਨਰਸ ਦੀ ਰਾਹ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਹੁਣ ਅੱਗੇ।
ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਪੁੱਤ 10 ਮਿੰਟ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਆ ਤੇ 10 ਦੇ ਵੀ 20 ਮਿੰਟ ਬੀਤ ਜਾਂਦੇ ਆ ਪਰ ਸੰਗਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆਈ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦਾ ਆ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਦੋਬਾਰਾ ਫੋਨ ਲਾਓ ਹਜੇ ਤੱਕ ਆਈ ਨਹੀਂ ਨਰਸ ਤੁਹਾਡੀ ਤੇ ਜਦੋ ਹੀ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਫੋਨ ਲੋਨ ਲੱਗਦੀ ਆ ਏਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਣਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਸਕੂਟਰੀ ਦੇ ਹੋਰਨਾ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਔਂਦੀ ਆ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਜਾ ਪੁੱਤ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲ ਲਗਦਾ ਨਰਸ ਆ ਗਈ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲਣ ਜੰਦਾ ਆ ਤੇ ਦਰਵਾਜਾ ਖੁੱਲਦੇ ਸਾਰ ਸੰਗੀਤਾ ਆਪਣੀ ਸਕੂਟਰੀ ਅੰਦਰ ਲੇਹ ਔਂਦੀ ਆ।
ਸੰਗੀਤਾ ਸਕੂਟਰੀ ਸਾਈਡ ਤੇ ਰੋਕ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦਾ ਹਾਲ ਚਲ ਪੁੱਛਦੀ ਆ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਵੀ ਦਰਵਾਜਾ ਲਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਨਰਸ ਕੋਲ ਚਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੇ ਨਰਸ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਬਾਤ ਸੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਆ...
ਸੰਗੀਤਾ:- ਹਾਂਜੀ ਅੰਟੀ ਦਸੋ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਕੀ ਦਿੱਕਤ ਆ ਤੋਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਤਨਵੀਰ ਕਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚਲ ਰਹੀ ਪੜਾਈ ਤੇਰੀ।
ਤਨਵੀਰ:- ਫਟਾ ਫਟ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਆ ਵਧੀਆ ਚਲ ਰਹੀ ਆ ਨਰਸ ਜੀ ਪੜਾਈ ਪਰ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖੋ ਤੁਸੀ ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੋਤ ਵਾਰ ਪੁੱਛ ਲੇਆ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਦੱਸ ਦੀ ਨਹੀਂ ਕੁੱਝ (ਫੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਆ)।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਸੰਗੀਤਾ ਪੁੱਤ ਗੱਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀ ਹੋਈ ਬੱਸ ਵਧੀਆ ਰੋਟੀ ਖਾਂ ਕੇ ਸੁਤੀ ਸੀ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿੰਡਾ ਤਪਣ ਲੱਗ ਗਾਇਆ ਫੇ ਬੁਖਾਰ ਜੇਹਾ ਹੋ ਗਾਇਆ ਫੇ ਮੈਂ ਗੋਲੀ ਖਾਦੀ ਤੇ ਸੌ ਗਈ ਤੜਕੇ ਉਠ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰੀਆ ਅੱਖਾ ਸੁੱਜ ਗਈਆਂ ਸੀ।
ਸੰਗੀਤਾ:- ਅੱਛਾ ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਏ।
ਫੇ ਸੰਗੀਤਾ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦਾ ਬੀਪੀ ਚੈਕ ਕਰਦੀ ਆ ਓਹ ਵੀ ਠੀਕ ਹੁੰਦਾ ਫੇ ਬੁਖਾਰ ਚੈਕ ਕਰਦੀ ਆ ਤੇ ਓਹ ਵੀ ਠੀਕ ਹੁੰਦਾ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਚੈਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਗੀਤਾ ਕੇਹਂਦੀ ਆ। ਅੰਟੀ ਜੀ ਤੋਹਾਡਾ ਸ਼ਰੀਰ ਬਿਕੁਲ ਠੀਕ ਆ ਕੋਈ ਚੀਜ ਉਪਰ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਨਾਲੇ ਅੱਖਾਂ ਤੋਹਾਡੀਆਂ ਰੋ ਕੇ ਸੁੱਜਿਆ ਲੱਗਦੀਆ ਆ ਸਾਫ ਪਾਤਾ ਲੱਗੀ ਜੰਦਾ ਆ ਕੋਈ ਟੈਂਸ਼ਨ ਆ ਤੋਹਾਨੂੰ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- (ਗੱਲ ਬੱਦਲ ਦੀ ਹੋਈ) ਨਹੀਂ ਨਹੀ ਸੰਗੀਤਾ ਪੁੱਤ ਟੈਂਸ਼ਨ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈਗੀ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਸਬ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਆ ਤੇ ਫੇ ਤੂੰ ਹੀ ਦੱਸ ਪੁੱਤ ਟੈਂਸ਼ਨ ਕਿਵੇਂ ਹਾਉ।
ਫੇ ਤਨਵੀਰ ਆਵਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਬੋਲਦਾ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਫੇ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਿਵੇਂ ਸੁੱਜ ਸਕਦੀਆ ਆ ਤੋਹਾਡੀਆਂ।
ਸੰਗੀਤਾ:- ਬੋਲਦੀ ਆ ਤਨਵੀਰ ਹੋ ਜੰਦਾ ਆ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਉਪਰੋ ਗਰਮੀ ਵੀ ਕਿੰਨੀ ਪੇ ਰਹੀ ਆ ਨਾਲੇ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਤਾਂ ਸਹੀ ਆ ਹੁਣੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੈਕ ਕੀਤਾ ਆ ਤਾਂ ਡਾਰ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਏਦਾ ਕਰਦੀ ਆ ਟੀਕਾ ਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਆ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸੋਜਨ ਉਤਰ ਜੂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਠੀਕ ਆ ਨਰਸ ਜੀ ਮੈਨੂੰ ਬੜੀ ਫ਼ਿਕਰ ਪੇ ਗਈ ਸੀ ਵੀ ਮੰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਪਾਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਗੱਲ ਆ ਕੋਈ ਨੀ ਤੁਸੀ ਟੀਕਾ ਲਾਹ ਦੋ (ਫੇ ਏਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਾਈਟ ਚਲ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਲੋਭੀ ਦਾ ਪੱਖਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਨਰਸ ਕੇਹਂਦੀ ਆ)।
ਸੰਗੀਤਾ:-ਓਹੋ ਹੋ ਇੱਕ ਤਾਂ ਏਨੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਉਪਰੋ ਲਾਈਟ ਚਲ ਗਈ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਤਨਵੀਰ ਆਪਣਾ ਇਨਵੇਟਰ ਚਾਰਜ ਨਹੀਂ ਕੇ ਪੱਖਾ ਤਾਂ ਇਨਵੇਟਰ ਤੇ ਆ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਓਹੋ ਇਨਵੇਟਰ ਕੱਲ ਦਾ ਬੰਦ ਆ ਮੈਂ ਮਿਸਤਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਠੀਕ ਕਰਵਾ ਲੂ।
ਫੇ ਸੰਗੀਤਾ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਕੋਈ ਨੀ ਅੰਟੀ ਜੀ ਮੈਂ ਟੀਕਾ ਹੀ ਲੋਨਾ ਆ ਬੱਸ 5 ਮਿੰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਆ ਤੁਸੀ ਲੇਟ ਜਾਓ ਤੇ ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਲੇਟ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜਾਂ ਹੁੰਦਾ ਆ ਤੇ ਸੰਗੀਤਾ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀ ਆ ਕਿਉਕੀ ਓਹੋ ਏਸੀ ਵਿੱਚ ਜਾਇਦਾ ਰਹਿੰਦੀ ਏ ਤੇ ਓਹੋ ਆਪਣੇ ਗਾਲ ਚ ਪਾਈ ਚੁੰਨੀ ਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਏ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਆ ਤੇ ਸੰਗੀਤਾ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਕੇਹਂਦੀ ਆ ਅੰਟੀ ਜੀ ਮੈਂ ਟੀਕਾ ਭਰ ਲਾ ਤੁਸੀ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਤੋ ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਓ ਤੇ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਆ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜਾਂ ਤਨਵੀਰ ਏ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਆ ਤੇ ਜਦੋ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਸਲਵਾਰ ਥਲੇ ਕਰਦੀ ਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਸਾਫ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਅੱਧੀ ਹਾਲਕੀ ਨੰਗੀ ਬੁੰਡ ਵੀ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਆ ਏਨੇ ਚ ਹੀ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਫਨ ਚਕ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲਾ ਕੇ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸੰਗੀਤਾ ਟੀਕਾ ਭਰ ਕੇ ਲੋਨ ਲਈ ਤੇਆਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵੇ ਹੀ ਓਹੋ ਟੀਕਾ ਲੋਨ ਲਈ ਮੂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਗਾਲ ਵਿੱਚ ਚੁੰਨੀ ਨਾਂਹ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਬ੍ਰਾ ਜੌ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਆਧੇ ਨੰਗੇ ਮੁੰਮੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ ਤੇ ਜਿਨਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਦਾ ਬੂਰਾ ਹਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਫੇ ਖੜਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਆ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮਸਲਾ ਦਾ ਏ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਏਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੰਗਤਾਂ ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੇ ਟੀਕਾ ਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਥੋਂ ਜਾਣ ਲਗਦੀ ਹੈ ਤਨਵੀਰ ਵੀ ਗੇਟ ਖੋਲਣ ਜੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਛੱਡ ਕੇ ਗੇਟ ਲਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਬਾਤ ਸੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਜੀ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਠੀਕ ਆ ਤੁਸੀ ਪਿਆ ਫ਼ਰਕ ਕੁਝ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਆਹੋ ਪੁੱਤ ਠੀਕ ਆ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਸੀ ਏਨਾ ਵੀ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ ਮੈਂ।
ਤਨਵੀਰ:- ਅੱਛਾ ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ ਜੀ ਤੁਸੀ ਆਰਾਮ ਕਾਰੋ ਫੇ ਹੁਣ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪੁੱਤ ਕਪੜੇ ਧੋਣ ਵਾਲੇ ਪਾਏ ਆ ਹਜੇ ਕਿੰਨਾ ਕੰਮ ਪੇਆ ਆ ਮੈਂ ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ ਆਰਾਮ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ।
ਤਨਵੀਰ:- ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਜਿੱਦ ਛਡੋ ਕਪੜੇ ਮੈਂ ਮਸ਼ੀਨ ਚ ਧੋਹ ਲੈਣੇ ਆ ਨਾਲੇ ਕਿੰਨੇ ਤਾਂ ਕਪੜੇ ਆ ਕੰਮ ਤੁਸੀ ਅਮਾਰ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਮਨੋ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਪਰ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੱਮਝ ਦਾ।
ਤਨਵੀਰ:- ਪਰ ਵਰ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਸੱਮਝ ਦਾ ਆ ਤੁਸੀ ਬੱਸ ਆਰਾਮ ਕਾਰੋ।
ਰਾਜ਼ਵਿੰਦਰ ਕੌਰ:- ਠੀਕ ਆ ਪੁੱਤ।
ਏਨਾ ਕਹਿੰਦੇ ਸਾਰ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੌ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਨਵੀਰ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਜੰਦਾ ਹੈ ਕੱਪੜੇ ਮਸ਼ੀਨ ਚ ਪਾ ਕੇ ਧੋਣ ਲਈ ਕਿਉਕਿ ਉਣਾ ਦਾ ਬਾਥਰੂਮ ਅੱਟਾਚ ਆ ਮਸ਼ੀਨ ਵੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਫਿਕਸ ਕੀਤੀ ਆ ਤੇ ਫ਼ਰੇਸ਼ ਹੁਣ ਲਈ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਸੀਟ ਵੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੀ ਆ ਨਾਹੋਣ ਲਈ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅੱਟਾਚ ਆ ਬਾਥਰੂਮ ਵੀ ਖੁੱਲਾ ਡੁਲਾ ਆ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਤਨਵੀਰ ਧੋਣ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਚਕ ਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੂਟ ਤੇ ਉਸਦੇ 2 ਸੂਟ ਸੀ ਫੇ ਓਹੋ ਉਣਾ ਨੂੰ ਮਸ਼ੀਨ ਚ ਪਾ ਕੇ ਮਸ਼ੀਨ ਓਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਟਾਈਮ ਬਾਅਦ ਕਪੜੇ ਧੋਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਤਨਵੀਰ ਉਣਾ ਨੂੰ ਸੁਕਣ ਲਈ ਤਾਰ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੋਭੀ ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਤੇ ਗੇਮ ਖੇਲਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਹੈ।
Yr mehrbani kr k hindi ch na likhyo kro kahi pakistan ton v hundy ny jidaaan main minu hon koi samjh nai lagi